پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


باسلام.امیدوارم به سوال من زود جواب بدهید. من دختر15 ساله ای هستم که دریک خانواده مذهبی بزرگ شده هم یک سال پیش با پسری 16 ساله دوست شدم هم محله ایم است و ما واقعا عاشق هم بودیم و عشقمان هوس نبود دوست داشتیم همدرد همدیگرباشیم و بعد از اینکه او شرایط ازدواج برایش مهیا شد به خواستگاری من بیاید اما خانواده من متوجه این رابطه شدن و جلودارش شدن من دچار ضعف روحی شدم و به خاطر دلایلی نمی توانم به مراکز مشاوره مراجعه کنم.آیا برای بدست آوردن آن با خانواده بجنگم یا فراموشش کنم هرچند تنفری نسبت به خانواده در من بوجود آمده است و مرا آزار میدهد,لطفا راهنمایی ام کنید.باتشکر

1 پاسخ 1

عزیزم تو در سنی هستی که قطعا خانواده نگران تو هستند. نگران پیشرفت درسی و سلامت عاطفی تو. و مطمئنا اگر تو هم به جای آنها بودی همین کار را میکردی. پس سعی کن خانواده را درک کنی و مشکلات احساسی ات را با آنها در میان بگذاری. طبیعی است که احساساتت درگیر این رابطه شده و به راحتی نمی توانی فراموشش کنی اما با گذشت زمان بهتر می شوی. برقراری ارتباط شادی بخش با دوستان و فامیل میتواند در این مسیر تو را یاری کند.

برگرفته از : http://www.doctorsalehi.ir/ (دکتر اعظم صالحی)



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده