پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


پاسخ های شما عزیران در رابطه با مشکل لکنت در تکبیره الاحرام را مطالعه کردم و سعی نمودم تا حدودی آنها را رعایت کنم. مثلا حساسیت نداشته باشم، حرکات اضافی نکنم، از مطرح کردن آن با دیگران خجالت نکشم ... ولی اکنون حدود سه سال است که از رسیدن نامه شما به دست من گذشته است و من هنوز این مشکل را به طور کامل حل نکرده ام و از این بابت ناراحتم و خیلی دوست دارم که بدون لکنت در تکبیره الاحرام نماز بخوانم و لذت ببرم و نمازم مطابق با معیارهای نماز اولیاء خدا خوانده شود. می گویند شخصی به نزد یکی از مراجع تقلید رفت و گفت که من نمی توانم نیت بکنم برای نماز، (به نظر می رسد نیت کردن از تکبیره الاحرام باشد) آن مرجع به او گفت که شما بدون نیت نماز بخوان و آن شخص با همین توصیه مشکلش حل شد به طوری که خیلی طبیعی نیت می کرد و نمازش را می خواند. حال سؤالم این است که آیا ممکن است که من هم بتوانم تا وقتی که به حالت عادی و طبیعی برسم و دیگر هیچ ترس و اضطرابی نداشته باشم تکبیره الاحرام را با اشاره دست و یا عبور دادنش از قلب بجا بیاورم بالاخره روح نماز همین توجه قلبی است و الفاظ ذکر لفظی در صورتی ارزش دارد که توأم با توجه و ذکر قلبی باشد نه این که مانع بشوند که ما ذکر قلبی را از دست بدهیم و نمازمان کالبد بدون روح شود. اینجانب به جهت این مشکل در فشار قرار دارم و احساس حقارت می کنم و روحیه ام ضعیف شده است و اعتماد به نفس ام کاهش یافته است در نماز جماعت از بغل دستی و اطرافیان خود خجالت می کشم که چرا چنین مشکلی دارم خلاصه یکی از چالش های مهم زندگی من که انرژی و توان ذهنی عمده ای را از من می گیرد شده است در صورتی که من باید توانایی های با ارزش خود را صرف مسایل مهم و با اهمیت کنم حال شما را به خدا اگر می شود که من تا وقتی که اضطرابم رفع شود ذکر تکبیره الاحرام را با زبان نگویم تا به حالت عادی برسم و این اجازه را دارم به من اطلاع بدهید. (مطالب تکمیلی) شما گفته بودید که هر طور می توانی تکبیر بگو من می گویم که اصلا موقع تکبیره الاحرام زبان من قفل می شود و من با فشار و سختی و لکنت و بدون حضور قلب از روی ناچاری که چون رکن نماز است و حتما باید گفته شود تکبیر می گویم. در واقع اگر بخواهم هر طوری که می توانم تکبیر بگویم باید با اشاره یا عبور دادن از دل بخوانم چون از طریق زبان برایم مشکل آفرین است. من فکر می کنم دقیقا مشکل همان شخصی را دارم که نمی توانست نیت کند و همین که به او گفتند بدون نیت نماز بخوان مشکل اش حل شد من فکر می کنم اگر لازم نباشد که حتما با زبان تکبیره الاحرام بگویم تا اضطرابم رفع شود (خیلی سریع)

1 پاسخ 1

دانشجوی گرامی؛ ما نیز متقابلا از عنایتی که جنابعالی به پاسخ ما داشتید متشکریم. همان طور که قبلا نیز گفتیم در مورد لکنت زبانتان حساسیت زیاد نشان ندهید و با مسأله به صورت عادی برخورد کنید به گونه ای که به یک آرامش نسبی برسید. آرامش باعث می شود که لکنت شما کاهش پیدا کند و زمینه بهبودی شما فراهم گردد و داشتن لکنت در نماز موجب ابطال نماز نمی شود و شما هر طوری که می توانید نمازتان را بخوانید. خداوند از هر کسی به اندازه وسع و توانش تکلیف می خواهد و هیچ کس را مجبور به انجام تکلیفی فوق توانش نمی کند ضمنا اگر لکنت زبان شما امری مادر زایی باشد کاری از ما و نه هیچ کس دیگر جز خدا و توسل به اولیای او ساخته نیست اما اگر در اثر ضعف اعصاب و بیماری وسواس باشد باید اولا به یک پزشک متخصص اعصاب مراجعه نمایید زیرا وسواس یک بیماریست که قابل معالجه می باشد و ثانیا تا وقتی به حال عادی بر نگشته اید تکبیره الاحرام را فقط یک مرتبه به هر شکل ممکن بگویید و به القاات شیطان توجه نکنید یعنی فعلا گفتن بیش از یک مرتبه بر شما حرام است و انچه در جواب ان مرجع امده شامل شما نمی شود زیرا گفتن تکبیره الاحرام در اول نماز رکن است و برای کسی که لال نیست گفتن ان اگر چه با لکنت باشد واجب است و صرف خطور در قلب و اشاره با دست کفایت نمی کند بنابر این تنها راه حل شما همین است که یک مرتبه بگویید و بیش از ان معطل کردن جایز نیست.

برگرفته از پرسمان




عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(وسواس در تکبیره الاحرام) (جه كنم لكنت زبان نداشته باشم) ()