پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


سلام،من مثل خیلی از افراددیگه تا دوسال پیش دینمو اعتقادمو بخاطر دین پدرومادرم انتخاب کرده بودم که همون اسلام بود اما بعدازمدتی خودم کمی رفتم دنبالش و بیشتر شناختمشو خدود یک سال واقعا از دل و جونم به این دین و خدا ایمان داشتم ایمانی که هرغمیو ازم دورمیکرد خداروحس میکردم و هرمشکلیم بود با یاد خدا آروم میشدم یعنی واقعا از ته قلبم بود اما حالا تقریبا دوسه ماهه حالم خیلی بده دارم دیوونه میشم دارم به پوچی میرسم نمیدونم چیکارکنم هرچی میخوام خدارو حس کنم نمیشه هرچی میخوام به خودم بگم خداهست هرچی میخوام بگم این قرآن از خداس معجزه هاش از خداس خداهست داره میبینه هرمشکلی هست دست خداست و این چیزا ولی نمیتونم انگار نمیتونم خدارو درک کنم واقعا هست یانه چیه کیه کجاست با این حال هنوز کارای دینیمو انجام میدم بعضی وقتا حالم بهترمیشه بعضی وقتا باز بدمیشه نمازکه میخونم میگم واقعا کسی هست که این نمازو ببینه؟خودم نمیتونم اینجوری زندگی کنم احساس میکنم بدون خدا زندگی بی معنیه نابودشدنیه طاقت فرساس ولی درکشم برام سخت شده نمیدونم چیکارکنم آرزومه به اون روزا به اون آرامش برگردم، نمیدونم اصلا ازکی شروع شد شاید ازاون وقتی که یه مشکلی برام پیش اومدو نگرانی زیادی داشتم شاید ازاونه ولی با خودم میگم منکه قبلنم مشکل داشتم چرا قبلا اینجوری نشدم ،باخودم میگم بالاخره خوب میشم اما بازهمین الانم میگم اگه خدایی باشه! امیدوارم خوب شم دارم عذاب میکشم حتی معادم که باعث آرامشم بوده با ایمان به خدا امکان پذیره وگرنه واقعا به پوچی میرسم





عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده