پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


من یک مشکل دارم که خیلی بهش فکر کردم اما نتونستم یک جمع بندی کنم. در مورد اینکه، ارتباط و برخورد با خانم ها چطور و در چه حد باید باشد؟ من آدم مذهبی هستم درسمم تقریبا تمام شده کمی هم با علما و دروس حوزوی آشنایی دارم. حالا می خواهم بدانم از یک طرف علمای ما کوچک ترین نگاهی به صورت یک زن نمی کنند و حتی اگر باحجاب باشد هم سرشون را زیر می اندازند. علمای زیادی دیدم یا شنیدم این طور بودند و اطمینان دارم کار درستی است. اما در این زمانه ما که در جامعه خواه ناخواه شما با خانم ها برخورد داری این کار خیلی مشکل است. در بانک در ادارات و ... حالا مشکل بودنش برام مهم نیست. اصل نگرانیم اینه که حالا ما اینجور شدیم و نگاهمان را به صورت هیچ زنی نینداختیم می ترسم در آینده ناخواسته یک وقتی برام پیش بیاد که یک خانمی با وضع نامناسب جلوم ظاهر بشه. در این صورت من بیشتر در معرض آسیب و خطرم یا اونی که کاملا بی خیال است؟ یعنی آیا ما فقط از نگاه های حرام اجتناب کنیم و خیلی مته به خشخاش نگذاریم یا اینکه هر چه بیشتر مراقب باشیم برای حال و آینده مان بهتره؟ تأکید می کنم که من به هر نتیجه ای برسم انجامش برام مشکل نیست فقط می خواهم با دلیل و مدرک مطمئن بشوم که کدام درست است؟ لطفا قشنگ برام توضیح بدهید.

1 پاسخ 1

راه صحیح همان است که در رساله های عملیه مراجع تقلید بیان شده وشما به رساله مرجع خود مراجعه نمائید.
صحبت ونگاه معمولی به صورت ودستها تا مچ , در مراجعات به شرط مراقبت وعدم تکرار نگاه بویژه به خانمهای جوان برطبق فتوای بیشتر مراجع اشکال ندارد (گرچه بعضی فرموده اند نگاه به صورت ودستها هم حتی بدون شهوت هم جایز نیست بنا بر احتیاط)
هر کسی خودش می تواند بفهمد که نگاه های گوناگون چه تاثیراتی در حال او دارند.
با توجه به شرایط خاص دوران جوانی , طولانی بودن دوران تجرد غالب دانشجویان و خطرات جدی تمایلات آشکار و پنهان غرائز نفسانی , لازم است برادران و خواهران دانشجو روابط خود را از نظر کمی و کیفی تحت کنترل قرار دهند و در سطح ضرورت حفظ کنند. بنابراین , توصیه اکید ما این است که :
اولا, اگر ضرورتی ایجاب نمی کند حتی الامکان روابطی با نامحرم برقرار نشود و خواهران دانشجو در مقابل افراد نا محرم , رفتاری متکبرانه داشته باشند نه رفتاری صمیمانه . اینکه در احکام شرعی می فرمایند در غیر ضرورت مثلا مکروه است مرد با زن هم صحبت شود, مخصوصا مرد و زن جوان , به این دلیل است که چه بسا همین هم صحبت شدن ها, غرایز جنسی افراد را تحریک کند و یک الفت و محبت شهوانی بین مرد و زن ایجاد گردد و نقطه آغازی برای غوطه ور شدن در انحراف و فاسد شود. در هر حال انسان باید دقیقا درون خود را بکاود و باطنش را عمیقا مطالعه کند که مثلا صحبت کردن با افراد نامحرم چه ضرورتی برای او دارد.
ثانیا: در صورت ناچاری و ضرورت , روابط با نامحرم تا آنجا که به شکستن حریم احکام الهی منجر نشود, اشکالی ندارد. بنابراین , گفتگو و نگاه های متعارف بدون قصد لذت و ریبه , اشکالی ندارد. اما با این حال , حتی الامکان لازم است در کلاسها به گونه ای باشند که کمترین اختلاط پدید آید و در برخورد و گفتگو, هنجارهای شرعی زیر رعایت شود:
1- از گفتگوهای تحریک کننده پرهیز شود.
2- از نگاه های آلوده و شهوانی خودداری شود.
3- حجاب شرعی رعایت شود.
4- قصد تلذذ و ریبه در کار نباشد.
5- دو نفر نامحرم در محیط بسته , تنها نمانند. بنابراین , سعی کنید خود را عادت دهید که :
1- در صحبت با نامحرم به او نگاه نکنید و به هیچ قسمتی از بدن او خیره نشوید و قسمت های باز و پوشیده برایتان کاملا مساوی فرض شوند, این مسأله را با تکرار و تلقین باید ادامه دهید.
2- در همه حال , خدا را ناظر بر اعمال و رفتار خود بدانید و عفت و حیا را فراموش نکنید.
ضمنا برای اطلاعات بیشتر و دقیق تر به دو کتاب معرفی شده مراجعه کنید:
- احکام روابط زن و مرد، سید مسعود معصومی، انتشارات دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم
- جوانان و روابط، ابوالقاسم مقیمی حاجی، مرکز مطالعات پژوهش های فرهنگی حوزه علمیه قم

برگرفته از پرسمان


من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده