پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


بنده از اوایل سن تکلیف که همان 15 سال نامیده ام فرق جنابت (منی) از ادرار را تشخیص نمی دادم و گاهی ممکن می شد که این جنابت (منی) را ادرار تشخیص دهم و بعد از رفع محل نجاست به نماز بایستم و در مواردی نیز یقین داشتم که این جنابت (منی) است و احتیاج به غسل دارد و غسل انجام می دادم و نماز می خواندم. و تا جایی که به یاد دارم این روند (تشخیص منی از ادرار) تقریبا در حدود یکسال یا کمتر از این مقدار به خاطر دارم. و تا جایی که به یاد دارم در ماه رمضان اگر جنب می شدم و غسل می کردم: 1. وظیفه من را حالا مشخص کنید. 2. آیا نمازهایم را باید قضا کنم؟ 3. برای چند روز باید نمازهایم را قضا کنم؟ 4. آیا روزه ماه رمضان نیز باید انجام دهم؟ چقدر باید روزه بگیرم؟

1 پاسخ 1

با توجه به اینکه شما در تشخیص ادرار از منی یقین به خروج منی نداشته اید و در ضمن محل نجاست را برای نماز نیز پاک می کرده اید چیزی به عهده شما نیست و نماز یا روزه ای به گردن شما نیست البته اگر بخواهید احتیاط کنید بهتر است چند ماه نماز قضا بخوانید
الف) - تشخیص منی :
آبهایی که از انسان خارج می شود پنج قسم است.
1- بول:
2-منى: آبى است که در اوج شهوت (ارگاسم) خارج می شود و به دنبال آن انسان لذت می برد.
3- مذى: آبى است که نوعا هنگام تحریک جنسى و بعد از آن خارج مى‏شود.
4- وذى: آبى است که بعد از خروج منى خارج مى‏شود.
5- ودى: آب سفید رنگی است که بعد از بول کردن خارج مى‏گردد.
حکم آبها:
1- بول و منی نجس است و طهارت لازم دارد. با خروج منی غسل جنابت نیز به انسان واجب می شود.
2- آبی که گاهی بعد از شوخی با همسریا تحریک شهوت بدون ارگاسم، خارج می شود( مذی)پاک است و غسل ندارد و وضو و غسل را باطل نمی کند.
3- آبی که گاهی بعد از بول خارج می شود (ودی) آن هم موجب غسل نمی شود، ولی اگر یقین داشته باشد که با بول برخورد داشته باید محل خروج را تطهیر نمایند
4- همین طور آبی که گاهی بعد از منی بیرون می آید و به آن وذی گفته می شود، موجب غسل نمی شود.
بنابراین هر آبی که از بدن خارج می شود حکم منی را ندارد و موجب غسل نمی شود.
علائم منی در مردها سه چیز است:
1- مایعى که خارج مى‏شود از روى شهوت و همراه با ارضاء کامل باشد.
2- با فشار و جستن بیرون مى‏ریزد (در زنان لازم نیست با جستن بیرون آید).
3- بدن پس از آن سست مى‏شود.
اگر در تحقق علائم فوق شک پیدا شود غسل واجب نمی شود. در این جا ذکر یک قاعده کلى نیز مفید است و آن اینکه تا زمانى که یقین به خروج منى پیدا نکرده اید حکم جنابت جارى نمى‏گردد. بنابراین به مجرد اینکه رطوبتى از بدن خارج شود، یا مایعی بر روی لباس مشاهده شود که مانند منی است و یا هیجانى در بدن به وجود آید، جنابت حاصل نشده است.
بلی اگر از خصوصیات مایع مذکور یقین به منی بودن آن پیدا کنید غسل واجب است.

برگرفته از پرسمان


من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(تشخیص منی یا ادرار)