پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


از شما ممنونم که پاسخ سؤالم رو دادید ولی فکر می کنم یه مشکلی که وجود داشت این بود که من به طور مختصر موضوع را درباره پسر دانشجویی که با من شوخی کرده بود نوشتم. من از ابتدای دانشگاه اون رو دیدم و برای بار اول هم دو همدیگه رو دیدیم و در هفته سه بار همدیگه رو می دیدیم. اون پسر آروم و خوب و با ایمان و ظاهری ساده و با وقار داره و همیشه یه لبخند ملایم روی لبش هست مثل خودم. کم کم احساس کردم به من توجهی داره ولی حتی یک بار هم ما به هم سلام نکردیم تا این که رفتیم اردوی علمی و اون با من شوخی کرد بدونه این که کسی بفهمه و بعد از چند روز که همدیگه رو دیدیم اون برای اولین بار به من سلام کرد. من با همه یه رفتار دارم. با استاد، با همکلاسیم حتی با بچه های ترم های بالاتر. با روی گشاده و با شادی به طوری که به لطف خدا همه با من خیلی خوبند و من رو می شناسند ولی در مورد این آقا نمی دونم چه منظوری از این شوخی داشت و روی چه حسابی با من شوخی کرد با توجه به این که من دختری با حجاب و مذهبی هستم. ایا می خواسته من رو مسخره کنه یا برای سرگرمی خودش این کار رو کرد و یا می خواسته یه جوری با من ارتباط داشته باشه و یا ... ؟ امیدوارم هر چه زودتر به خواست خدا حقیقت رو بفهمم.

1 پاسخ 1

با توجه به شرایط خاص دوران جوانی , طولانی بودن دوران تجرد غالب دانشجویان و خطرات جدی تمایلات آشکار و پنهان غرائز نفسانی , لازم است روابط خود را از نظر کمی و کیفی تحت کنترل قرار دهیم و از حد ضرورت فراتر نرویم. بنابراین, توصیه اکید ما این است که : اولا, اگر ضرورت ایجاب نمی کند چنین روابطی با نامحرم برقرار نشود و در این میان دختران در مقابل افراد نا محرم , رفتاری متکبرانه و سنگین داشته باشند نه رفتاری صمیمانه و خودمانی. اینکه در احکام شرعی می فرمایند در غیر ضرورت مثلا مکروه است مرد با زن هم صحبت شود, مخصوصا مرد و زن جوان , به این دلیل است که چه بسا همین هم صحبت شدن ها, غرایز جنسی افراد را تحریک کند و یک الفت و محبت شهوانی بین مرد و زن ایجاد گردد و نقطه آغازی برای غوطه ور شدن در انحراف و فساد شود. در هر حال انسان باید دقیقا درون خود را بکاود و باطنش را عمیقا مطالعه کند که مثلا صحبت کردن با افراد نامحرم چه ضرورتی برای او دارد. ثانیا: در صورت ناچاری و ضرورت, روابط با نامحرم تا آنجا که به شکستن حریم احکام الهی منجر نشود, اشکالی ندارد. بنابراین , گفتگو و نگاه های متعارف بدون قصد لذت و ریبه , اشکالی ندارد. اما با این حال , حتی الامکان لازم است موازین شرعی کاملا رعایت شود و نگاه ها و گفتگو ها از هر گونه قصد و غرض خالی باشد. البته این کار خیلی مشکل است و بلکه گاهی غیر ممکن است که در این صورت باید حتی الامکان در محیطی مثل دانشگاه روابط به حداقل برسد. مثلا در کلاس ها به گونه ای باشند که کمترین اختلاط پدید آید و در برخورد و گفتگو, هنجارهای شرعی زیر رعایت شود:
1- از گفتگوهای تحریک کننده پرهیز شود.
2- از نگاه های آلوده و شهوانی خودداری شود.
3- حجاب شرعی رعایت شود.
4- قصد تلذذ و ریبه در کار نباشد.
5- دو نفر نامحرم در محیط بسته , تنها نمانند.
بنابراین , سعی کنید خود را عادت دهید که :
الف) در صحبت با نامحرم به او نگاه نکنید و به هیچ قسمتی از بدن او خیره نشوید و قسمت های باز و پوشیده برایتان کاملا مساوی فرض شوند.
ب ) در همه حال خدا را ناظر بر اعمال و رفتار خود بدانید و عفت و حیا را فراموش نکنید. روشن است که هر فرد خود بهتر می تواند تشخیص دهد که کجا از مرز فراتر رفته است «بل الانسان علی نفسه بصیره؛ آدمی بر نفس خود آگاه و بیناست».
ج ) از شوخی کردن با نامحرمان اجتناب کنید زیرا اگر شوخی و خندیدن با زن نامحرم موجب فتنه و فساد شود قطعا حرام است.
قرآن در دو جا یعنی یکی در سوره مائده آیه 5 و دیگری در سوره نساء آیه 25 زنان و مردان را از داشتن روابط دوستانه با جنس مخالف برحذر داشته است و آن را مورد مذمت قرار داده است. آیه 25 سوره نساء به مردان می گوید با دخترانی که روابط دوستی مخفیانه ای با دیگران داشته اند ازدواج نکنید... A}«فانکحوهن باذن اهلهن و اتوهن اجورهن بالمعروف محصنات غیر مسافحات و لا متخذات اخدان»{A یعنی آنان را با اجازه خانواده هایشان به همسری خود در آورید و مهرشان را به طور پسندیده به آنان بدهید پاکدامن باشند و زناکار و دوست گیران پنهانی نباشند.
در آیه 5 سوره مائده نیز به مردان خطاب می کند و می فرماید شما با زنان پاکدامن مسلمان ازدواج کنید و خود نیز پاکدامن باشید نه زناکار و نه آنکه زنان را در پنهانی دوست خود بگیرید A}«... ولا متخذی اخدان ...»{A
بنابراین از نظر اسلام و اخلاق اسلامی، اگر کسی بخواهد سلامت روح و روان خود را حفظ کند و در ایمانش خللی ایجاد نشود چاره ای ندارد که روابط خود با نامحرم را بسیار محدود کند و حتی در پاره ای از موارد از یک سلام کردن ساده هم بپرهیزد، هر چند چنین فرهنگی امروز در جامعه ما خیلی پذیرفته نباشد. اما اگر فکر کند که می تواند بین هر دو دیدگاه، دیدگاه اسلام و دیدگاه روشن فکری جمع کند، سخت در اشتباه است و بهتر است خود را آزار ندهد و با تفکر و اندیشه یک راه را انتخاب کند، یا راه خدا را و یا راه هوی و هوس را. زیرا هم زمان نمی توان هر دو راه را پیمود.
در صورتی که به نحوی به شما پیشنهاد ازدواج داد، به ایشان بگویید که باید از طریق خانواده اقدام کند و به هیچ وجه مستقیما با ایشان در این مورد وارد مذاکره نشوید. اینطوری به نفع دو طرف خواهد بود.
در پایان توجه شما را به نکات مهم زیر جلب می کنیم :
1- این پسر انگونه که شما گفتید محجوب و ... نیست والا شوخی با نا محرم چه معنا و توجیه شرعی دارد؟
2- تمام انواع روابط را فطع و با او متکبرانه برخورد نمایید که خطر در کمین و شهوت شما را اسیر خواهد کرد و در این میدان بازنده دختران هستند وبس
3- افراد ی که در این روابط تمام هستی خود را باخته اند کم نیستند وهیچ کدام هم این ابرو ریزی را پیش بینی نمی کردند و به خودشان خیلی اعتماد داشتند پس بپایید
4- فکر خود را به رفتار این افراد مشغول نکنید و در دلتان قند اب نکنید که راه همسر یابی و ... غیر از این است و اولین گام ان خواستگاری رسمی است و...
5- فعلا تمام هم وغم خود را درس بدانید و به تمام این عناصر مزاحم گوش ندهید

در پایان به برخی از عوارض ارتباط با جنس مخالف اشاره می کنیم :

پیامدهای روابط دختر و پسر پیش از ازدواج
از دو منظر روانشناسانه و جامعه شناسانه می‏توان به این امر پرداخت.
به طور کلی روابط باز و آزاد دوجنس مخالف پیش از ازدواج، دارای آفت‏ها و آسیب‏های روانی و اجتماعی جبران ناپذیری است. در ذیل به چند نمونه از این آسیب‏ها اشاره می‏شود:

1. فقدان شناخت درست و واقع بینانه: معمولا ادّعا می‏شود این گونه روابط و دوستی‏ها به انگیزه ازدواج شکل می‏گیرد، ولی با کمی دقّت فهمیده می‏شود، روح حاکم بر این گونه دوستی‏ها، عشق‏ورزی کور است نه خردورزی. پای خرد و عقل در میدان عاشقی لنگ است. امام علی علیه السلام می‏فرمایند: «حبّ الشّیء یعمی و یصمّ»، دوست داشتن چیزی انسان را کور و کر می کند.
در حالی که تصمیم‏گیری درست در مورد ازدواج با فرد خاص، تنها با تکیه بر عقلانیّت و خردورزی ممکن است. دوستی‏های قبل از گزینش همسر، راه عقل را مسدود و چشم واقع بین انسان را کور می‏سازد و اجازه نمی‏دهد تا یک تصمیم صحیح و پیراسته از اشتباه گرفته شود. این نوع انتخاب‏ها که در فضایی آکنده از احساسات و عواطف انجام می‏گیرد. به دلیل نبود شناخت عمیق و واقع‏بینانه، زندی مشترک را تلخ و آینده را تیره و تار می‏سازد.

2. ایجاد جو بدبینی: این گونه دوستی ها نه تنها مشکلی را برای دختران و پسران حل نمی‏کند بلکه بر مشکلات آنان می‏افزاید.
این گونه دوستی‏ها و روابط اگر به ازدواج بی‏انجامد پس از مدتی از شکل‏گیری زندگی جو بدبینی و سوءظن را به دنبال خواهد داشت.
پسر به خود می‏گوید این دختر وقتی به راحتی با من پیوند و رابطه نامشروع برقرار نمود، پس از اعتقاد و ایمان قوی برخوردار نیست. بنابر این از کجا معلوم پیش از ارتباط با من، با فرد دیگری طرح دوستی نریخته است. از کجا معلوم که در آینده با این که همسر من است با دیگری ارتباط برقرار نکند؟
دختر نیز همین تصور را نسبت به پسر دارد.
بر این اساس این گونه ازدواج‏ها دارای پایه واساسی سست و متزلزل است و تجربه نشان داده که سریع منجر به طلاق و جدایی می‏گردد.
بر اساس یک یافته پژوهشی در آمریکا، زوج‏هایی که پیش از ازدواج با یکدیگر زندگی می‏کنند زندگی زناشویی آنها با مشکلات عدیده‏ای رو به رو است و منجر به طلاق می‏شود. به گزارش ایسنا، دکتر «کاترین کوهان»، استاد دانشگاه ایالت پنسیلوانیا گفت: طبق آخرین تحقیقات، افرادی که پیش از ازدواج با یکدیگر رابطه داشته‏اند بعد از ازدواج در حلّ مشکلات خود عاجزند، چرا که نسبت به یکدیگر بسیار بدبین هستند. کوهان گفت: طبیعت ارتباطات آزاد این است که زوجین چندان انگیزه‏ای برای حل درگیری‏ها و حمایت از مهارت‏های خود ندارند. وی افزود: به نظر می‏رسد ارتباطات این افراد زودتر از افرادی که با یکدیگر دوست نبوده‏اند، سرد و منجرّ به طلاق می‏شود. وی در پایان گفت: می‏توانم بگویم رابطه قبل از ازدواج به هیچ وجه سبب دوام زندگی زناشویی نمی‏شود

3. افت تحصیلی یا رکود علمی: این گونه روابط باعث می‏شود که دو طرف تمام فکر و توجه و تمرکز خود را صرف دیدارها و ملاقات‏های حضوری و تلفنی خود بکنند و این بزرگ‏ترین مانع برای رشد و ترقی علمی است؛ زیرا تحصیل دانش نیازمند تمرکز نیروهای فکری وروحی است.
دل‏مشغولی و اضطرابی که در اثر این گونه پیوندها پدید می‏آید بزرگ‏ترین سد راه تعالی علمی و تحصیلی است؛ لذا متصدیان امور علمی مدارس و دانشگاه‏ها توصیه می‏کنند. حتی ایام عقد و نامزدی جوانان در بحبوحه تحصیلات نباشد تا آنان بتوانند با تمرکز بیشتر فکر، در ادامه دروس و امتحانات موفق شوند.

4. عدم اسقبال از تشکیل کانون خانواده: این گونه روابط و دوستی‏ها معمولا به انگیزه تفنّن و سرگرمی شکل می‏گیرد و در خلال آن از خود باوری و زودباوری دختران سوء استفاده می شود. متاسفانه در بسیاری موارد بین عشق و هوس تمییز داده نمی‏شود. عشق حقیقی و پاک با هوس‏های آلوده و زودگذر، تفاوت جوهری دارد. برخی از این روابط که مبتنی بر هوسرانی و سرگرمی است، پس از مدتی رو به سردی و افول می‏نهد. جاذبه و دل ربایی‏ها مربوط به روزها و ماه‏های اول دوستی است. ولی دیری نمی‏پاید که این روابط عادی شده و به جدایی می کشد. حس تنوع طلبی انسان از یک طرف و فقدان عامل بازدارنده از طرف دیگر باعث می‏شود برخی سراغ ازدواج و تشکیل خانواده نروند جامعه‏ای که از تشکیل کانون خانواده استقبال نکند هیچ‏گونه ضمانتی برای رشد و شکوفایی فضایل انسانی در آن وجود ندارد. عمده خوبی‏ها و کمالات والای انسانی در پرتو تشکیل خانواده‏ای سالم، به فعلیت می‏رسد.

5. اضطراب، تشویش و احساس نگرانی:در دوستی‏های موجود بین دختران و پسران، از آنجا که مقاومتی بسیار قوی از طرف پدر یا مادر یا جامعه برای ممانعت از برقراری این دوستی‏ها وجود دارد، این گونه دوستی‏ها با مخاطرات روانی گوناگونی از جمله اضطراب و تشویش همراه است.
وجود افکار دیگری چون احساس گناه، نگرانی از تهدیداتی که توسط پسر برای فاش کردن روابطش با دختر صورت می‏گیرد، یک تعارض درونی و اضطراب مستمر را به دنبال خود دارد.
بنابر این وجود چنین دلهره‏ها و اضطراب‏هایی که گاهی لطمه‏های جبران ناپذیری بر جسم و روان انسان دارد، از جمله آسیب‏های این گونه روابط است.

6. محرومیت از ازدواج پاک: هر انسانی در سرشت و نهاد خویش به دنبال پاکی‏ها و نجابت است. دخترانی که در پی این روابط آلوده هستند در حقیقت پشت پا به سرنوشت خود زده‏اند و این امر باعث می‏شود که آن‏ها به جرم آلودگی به این روابط شرایط ازدواج پاک را از دست بدهند. البته این گونه روابط ناسالم حتی در ازدواج پسران نیز تاخیر ایجاد شود و دختران بیش از پسران در معرض این آسیب قرار دارند. در پایان به چند پرسش اساسی اشاره می‏شود:
1. به نظر شما یک رابطه و پیوند مطلوب چه ویژگی‏هایی دارد؟
2. آیا روابطی که بر پایه هوسرانی‏ها و سرگرمی‏های زودگذر است، می‏تواند روابطی پایا و پویا باشد؟
3. آیا هر انسانی با هر صفت و ویژگی شایسته ارتباط و دوستی است؟
4. آیا پسندیده نیست که انسان سرمایه عشق و محبت خود را برای زندگی آینده خویش پس انداز کند.
5. از کجا مطمئن هستید که فرد مورد نظر قصد فریب شما را نداشته و در صورت ارتباط نجابت و شرافت شما لکه دار نخواهد شد.
ضمنا در پایان برای کسب اطلاع بیشتر از پشتوانه سخن خود و استدلال های منطقی آن می توانید مطالب ضمیمه نامه را نیز مطالعه فرمائید که در نشریه الکترونیک اداره مشاوره دفتر نهاد منتشر شده است. آدرس نشریه الکترونیک: www.porseman.org

برگرفته از پرسمان


من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده