پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


لطفا پیرامون این مسأله که برخی معتقدند قبل از ازدواج دختر و پسر مدتی مثلا 6 ماه با هم باشند تا نسبت بهم شناخت پیدا کنند؛ نظر محققان، کارشناسان قضایی، روانشناسان را در این مورد بیان نمایید. اطلاعاتی در این مورد که این جور ازدواجها منجر به شناخت نمی شود و احساسات بر عقل غلبه می کند و پای دل به میان می آید و احتمال اینکه دو طرف سعی در مطلوب نشان دادن شخصیت خود داشته باشند زیاد است، را دارم منتها برای بحث دانشجویی نیاز به نظر افراد فوق الذکر دارم، لطفا راهنماییم کنید؟

1 پاسخ 1

خواهر گرامی ؛بحث روابط پیش از ازدواج مبحث بسیار مهمی است که دارای زیر مجموعه ایی از مباحث همچون :دوستی قبل از ازدواج ،رابطه عاشقانه قبل از ازدواج ،جایگاه عشق در ازدواج ،رابطه منطقی و شرعی قبل از ازدواج است و می توان ذیل هرکدام از آنها به مطالب بسیاری اشاره کرد.
دوستی قبل از ازدواج
سوال اساسی این است که آیا این چنین روابطی برای شناخت بیشتر طرفیت اشکالی دارد؟
ا.دوستی های قبل از ازدواج سبب اختلال در نظام زندگی طرفین است.
به گونه ای که احساس گناه به سبب ناخشنودی خداوند از این ارتباط و ایجاد مشکلات روحی ،ترس و اضطراب ناشی از آبروریزی و تأثیر منفی بر سلسله اعصاب ،عدم تمرکز در کلاس درس و هنگام مطالعه و در نتیجه افت تحصیلی ،احساس حقارت و ذلت دختر در صورتی که مورد سوء استفاده قرار گرفته باشدو احساس خیانت به همسر آینده هنگام ازدواج از نمونه های آن است .
2- دلیل مخالفت قرآن ،روایات دینی و فقه اسلامی با این گونه دوستی ها به خاطر این است که با توجه به اینکه دو جوان سرشار از عواطفند و در اوج غرایز جنسی قرار دارند(به گونه ای که وقتی کنار همدیگر قرار می گیرند ،فعل و انفعالات هورمونی در وجودشان شکل می گیرد و کشش های فراوانی در آنها ایجاد می شود)،احتمال بسیاری وجود داردکه به هم نزدیک شوند و گوهر عفت دختر در معرض خطر قرار گیرد.
3-قرآن کریم ،دختران و پسران را از ملاقات های پنهانی نهی می فرماید ؛لذا اقدام به این کار از سوی جوانان مخالفت با فرمان الهی است .
(ولکن لاتواعدوهن سراً) . بقره /235.
(و لا متخذی اخدان).مائده /5.
(و لا متخذات اخدان ).نساء/25.
4- برا ساس فتوای فقیهان گفت و گوی بیش از حد ضرورت با نامحرم کراهت دارد. این به جهت ایجاد زمینه آبروریزی ها ،ارتباطات گناه آلود و در نتیجه لطمه به کانون ارزشمند خانواده است .
5- این ارتباطات موضع تهمت است ؛زیرا دیگران در صورت مشاهده دختر و پسر با هم نمی دانند که ارتباط آن دو برای شناخت ازدواج است و گمان می کنند رابطه ای نامشروع دارند و این مطلب بر ازدواج آنان به ویژه دختر (در صورت منتهی نشدن این رابطه به ازدواج )اثر منفی خواهد داشت .
6- در این گونه ارتباطات به صورت طبیعی به دلیل آنکه طرفین مراقب رفتارهای خود هستند تا معایب خود را از طرف دیگر بپوشانند ،شناخت جدی امکان پذیر نیست .
7-حتی اگر این گونه دوستی ها به ازدواج بینجامد ممکن است سؤالاتی در ذهن مرد شکل گیرد که چرا همسرم پیش از محرمیت با من ارتباط برقرتار کرد؟آیا ممکن نیست که چنین ارتباط مشابهی با دیگران نیز داشته ؟و ده ها سؤال دیگر که ممکن است موجب بدینی به دختر گردد.
8-اگر این گونه دوستی ها به دلایل مختلفی از جمله تغییر شرایط طرفین ،مخالفت خانواده ها و ... ازدواج منتهی نگردد آثار منفی بسیاری همچون سرخوردگی ،شکست روحی ،افسردگی ،نفرت از جنس مخالف برای دختران در پی دارد.

لذا پیشنهاد می گرددکه ضروری است طرفین سعی کنند همسر آینده خود را در فرایند خواستگاری بشناسند.

رابطه عاشقانه قبل از ازدواج
سوال اساسی در این بخش این است که برخی ادعا می کنند رابطه دوستی آنها به صورت عشقی پاک و مقدس است ،نه رابطه ای هوس آلود .آیا چنین رابطه ای اشکال دارد؟
ذکر این نکته د راین بخش کافی است که احساسات عاشقانه نیز بر خواسته از همان غریزه جنسی و از آثار روانی آن است ؛لذا نباید این احساسات به ظاهر پاک و مقدس موجب فریب گردد.لذت بردن از رابطه عاطفی با همدیگر خود بدان معنی است که چنین رابطه ای عادی نبوده و هشدار دهنده است .
جایگاه عشق در ازدواج
سوال اساسی در این بخش این است که :آیا اول باید عاشق شد و بعد ازدواج کرد یا اول ازدواج کردو بعد عاشق شد؟
عشق های قبل از ازدواج با این فرض که عشق پاک باشد و نه هوسرانی ،سبب حاکمیت احساسات شده و شخص را در گزینش مسر مناسب کر و کور می کند ؛لذاست که می گویند عاقلانه ازدواج کنید و عاشقانه زندگی کنید ؛یعنی تا زمانی که زمینه ازدواج فراهم نشده بر در قلب خود قفلی بزنید و آن را تا زمان مناسب به روی کسی نگشایید.

رابطه منطقی و شرعی قبل از ازدواج
با توجه به مطالب گذشته ممکن است گمان کنند که هر نوع رابطه میان طرفین ممنوع دانسته شده ،در حالی که رابطه های منطقی و بر اساس ضوابط شرع که هیچ گونه گناهی بین دختر و پسر اتفاق نمی افتد ،چه در محیط کار ،دانشگاه و یا در ارتباطات فامیلی اشکالی ندارد.
حتی مراجع تقلید نیز فتوا داده اند که ارتباطات شغلی اگر باعث مفسده نشود و موازین شرع در آن رعایت شود،اشکال ندارد.
کتب پیشنهادی
1- تحلیلی تربیتی بر روابط دختر و پسر در ایران ،دکتر علی اصغر احمدی .
2- جوانان و روابط ،ابوالقاسم مقیمی .
3- روابط پسر و دختر ،محمد رضا احمدی با هکاری جمعی از محققان

برگرفته از پرسمان


من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

()