پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


من دانشجو هستم -پسر- (ترم 3 میرم 4) و با همکلاسی خودم در طول این ترم ها آشنا شدم ... من و ایشون به دلیل اینکه با هم بیشتر آشنا بشیم (قصدمان ازدواج است) و ببینیم آیا از نظرهای مختلف چه دینی چه فرهنگی چه اجتماعی، ایده ها، انتظار از همسر آینده و غیره به وسیله تلفنی و بسیار کم به صورت حضوری با هم صحبت می کنیم. در این حال خانواده هم (هر دو طرف) مطلع نیستند و ما تصمیم گرفتیم که فعلا خانواده را مطلع نکنیم ... می خواستم ببینم با این توضیحات باز هم اشکال شرعی دارد که ما با هم ارتباط داریم یا خیر ... ؟ (مرجع بنده هم آیت الله مکارم شیرازی هستند.)

1 پاسخ 1


آشنایى دختر و پسر اگر براساس ضوابط شرعى باشد اشکالى ندارد البته اسلام دوستى مخفیانه دختر و پسر را ولو به بهانه ازدواج نهى مى‏کند چه این که آسیب‏هاى جبران ناپذیرى را بدنبال دارد بنابراین اگر دختر و پسرى همدیگر را مى‏پسندند بهتر آنست که بصورت غیر مستقیم در مورد خانواده همدیگر تحقیق کنند و بعد از آن با اطلاع خانواده با همدیگر صحبت کنند و در صورت تفاهم ازدواج کنند. بسیارى از این ارتباطات دختر و پسر قبل از ازدواج جنبه احساسى دارد و نیازهاى جنسى در واقع پشت صحنه است منتها براى اینکه جنبه مثبتى به آن ارتباط بدهند مى‏گویند براى رسیدن به تفاهم براى ازدواج است. لذا توصیه مى‏شود ابتدا خانواده همدیگر را شناسایى کنید بعد از اینکه به این نتیجه رسیدید که خانوده‏ها از ابعاد مختلف به هم نزدیک هستند و وصلت بین این دو خانواده مناسب است آنگاه از طریق آنچه عرف است و در جامعه ما مرسوم مى‏باشد به خواستگارى رفته و صحبتهاى ابتدایى براى تفاهم بیشتر انجام بگیرد زیرا بیشتر اوقات آن صحبت‏هاى دختر و پسر موجب مى‏شود قبل از تفاهم علاقه شدید در طرفین به وجود یاید و آنگاه همه چیز را تحت‏الشعاع قرار دهد و قدرت انتخاب را از آنها بگیرد که معمولاً نیز چنین مى‏شود و بیشتر ازدواج‏هاى این چنینى نیز با شکست مواجه مى‏شود.


برگرفته از پرسمان


من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده