پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


من به کمک نیاز دارم من مشکل بزرگی داریم الان 1 ماهه می خوام ازدواج کنم با دختری که من رو می خواد و شغل خوبی هم دارم و درآمد بالا البته چند تا مشکل دارم اونم مشکل روحی هست من به همه بدبینم دست خودم نیست ولی چی کار کنم؟ چاره ای ندارم اینم بگم هیچ وقت بروز نمی دم فقط تو خودم می ریزم دچار وسواس فکری شدید هم هستم الان هر چی که می گن ملت من برداشت منفی دارم خودم دارم دیونه میشم ولی کاری نمی تونم بکنم سؤال های شما چون نیاز به بحث فراوان داره کامل بنویسید تا به کارشناسان بدهم تا جواب قانع کننده ای برای شما بفرستند به همین ایمیلتان الان چون این دختر برام مهم شده حرفایی که از گذشتش زده من رو به خودش بدبین کرده ببینید این دختر برادر ناتنی داره چون پدرش 3 بار ازدواج کرده و یکی فوت کرده دومی طلاق داده و سومی هم که الان باهاش زندگی می کنه. این بچه زن سومش هست از زن دومش یک برادر داره که تا پارسال تا 2-3 سال پیش همدیگرو ندیده بودن وقتی همدیگرو میبینن بزارید من این رو تموم کنم بعد واقعا راهنماییم کنید بعد برادرش کارش نزدیک به طلاق بکشه نزدیک بوده و این در حق اون خواهری می کنه و حتی چند ماه در خونه اون به اون کمک می کنه در پشتیبانی روحی و بعد هم طی مسائلی رابطشون بهم می خوره حالا این رابطه چه بوده و چه نوع پشتیبانی روحی خدا عالم است و چند بار حرفاش تغییر کرده. من موندم با یک ذهن خراب و کسی که می خوامش من همیشه فرار کردم ولی این بار نتونستم چون به خودم وابستش کردم بر فرض هم کاری کرده باشه مگه خدا راه توبه نذاشته نمی دونم و الا الان دارم به حد انفجار دیونه میشم همیشه چون برام مهم نبودن نه به کسی توهین می کردم نه حرفی می زدم ولی الان نمی دونم چی کار کنم حالا راهنماییم کنید. متأسفانه خیلی برای من مشکل داره بابا شما که احکام قرآن رو بلدید قرآنم که آرام بخشه از قرآن کمکم کنید من می گم بر فرض اگه آدم این کارو کرده باشه باید چی کار کنه؟ راه برگشت و توبه نداره؟ حتما باید مجازات بشه؟ این دیگه بدترین حالتشه. خدا از سر گناهام بگذره ولی اگه راه توبه باز باشه پس خدا اینجور افراد رو می بخشه و میشه بهشون اعتماد کرد من می دونم کاری نکرده ولی می خوام بدونم اگه آدم کاری هم کرده باشه دیگه قابل بخشش نیست یعنی خدا اونو نمی بخشه و دیگه نباید من زندگی کنم این یقین نداشتن من باعث شده که نتونم پشتش باشم و داره بهش ضربه می خوره چون وضع مالی زیاد جالبی ندارن و ما خانواده نسبتا مرفه هستیم الان پدر و مادرم موافق شدن و حتی خواستگاری هم رفتیم ولی بهم اتمام حجت کردن که باید جلو حرف مردم خودم ایستادگی کنم و پاشونو کنار میکشن!

1 پاسخ 1

خوش‏بینی و بدبینی همان حسن ظن و سوء ظن مى‏باشد. میزان بدبینی و خوش‏بینی یقین داشتن به بدی کسی می‏باشد؛ یعنی، تا انسان یقین به بدی کسی نداشته باشد حق ندارد به او بدبین شود، بلکه باید نسبت به او خوش‏بین باشد. در روایتى على(ع) مى‏فرمایند: «به کلمه‏ای که از (دهان) کسی خارج می‏شود و تو برایش احتمال خیری می‏یابی گمان بد مبر»، V}(میزان‏الحکمه، ج 5، ص 623، ر 11226، نشر مکتب‏الاعلام الاسلامى، چاپ اول، سال 1362 ه.ش){V تا برای کلام یا کار کسی احتمال خیری یافت مى‏شود نباید به آن گمان بد برد. یعنی گمان بد و بدبینی وقتی رواست که انسان یقین به بدی داشته باشد وگرنه باید خوش‏بین باشد.
سوء ظن یکی از گناهان و محرمات می‏باشد و اگر کسی به صرف دیدن یا شنیدن چیزی به کسی گمان بد ببرد مرتکب حرام شده است. البته تذکر این نکته لازم است که درباره پاره‏اى از مسایل اجتماعی، امنیتی و سیاسی که مربوط به حفظ نظام و مصالح اسلام و مسلمین است،احتیاط را نباید از دست داد. مثلاً اگر با موردی برخورد کردیم که به گمان ما مرکز ترویج فساد و مواد مخدر و... می‏باشد اینجا جای احتمال خیر دادن نیست و باید مورد را از راه قانونی گزارش داد. روایت پیش گفته و مانند آن ناظر به رفتارهای شخصی افراد می‏باشد. در رفتارهای شخصی و روابط عادی زندگی افراد با یکدیگر ملاک و میزان خوش‏بینی و بدبینی همان یقین داشتن به بدی افراد است.
بنابراین بدبینی اگر صرفا به صورت یک خیال ذهنی است که بدون اختیار به ذهن شما می آید، گناه نیست چون عملی اختیاری نیست. راه درمان آن این است که به آن توجه نکنید. رسول خدا(ص) می فرماید: راه نجات از سوء ظن آن است که آن را تصدیق نکند و به آن ترتیب اثر ندهد V} (جامع السعادات، ج 1، ص 282).{V
خوب است به تفصیل بگوییم: سوء ظن داراى چند قسم است و هر یک حکم خاص خود را دارد:
1- شخصى به مسلمانى سوء ظن دارد و بر مبناى این سوء ظن ترتیب اثر مى‏دهد و آن را در رفتار و یا گفتار خود آشکار مى‏کند. این قسم از سوء ظن قطعا حرام است و مورد اتفاق فقها است.
2- سوء ظن این گونه باشد که نسبت به مسلمانى، گمان بدى به ذهن انسان خطور کند (بدون اختیار و ناخودآگاه) و خود شخص از این حالت ناراحت بوده و ابدا این گمان را در رفتار و گفتار خود نشان ندهد؛ بلکه در صدد رفع آن برآید. این قسم از سوء ظن قطعا حرام نیست؛ چون چنین حالت و خطورى براى ذهن غیراختیارى است و نهى کردن از امر غیراختیارى قبیح است V}(المیزان، ذیل آیه 12، سوره حجرات).{V
و راه علاج آن توجه نکردن به آن و همیشه مشغول ذهنیات خوب بودن است.
3- انسان نسبت به مسلمانى گمان بدى ببرد و به این امر عقیده داشته باشد. همچنین بدون یقین حکم به بدى او کند و از این حالت ناراحت هم نباشد؛ اما این حالت را در رفتار و گفتار خود بروز ندهد و تنها قلبا از او متنفّر باشد.
این قسم از سوء ظن را حرام مى‏دانند و سوء ظن را به همین قسم معنا مى‏کنند ، (مرآه العقول، ج 11، ص 16).
اما اگر منظور از بدبینی، گمان های بدی است که شخص با اختیار خود آن را پرورش می دهد و در دنیای ذهن و خیال خود آن را دنبال می کندو حتی سعی می کند رفتار و کردار خود را براساس آن جهت دهد راهکارهای زیر جهت درمان آن پیشنهاد می شود:
1. تا جایی که ممکن است عوامل به وجود آورنده آن را در خود از بین ببرید، یعنی:
- خود را اصلاح کنید تا در مقام مقایسه دیگران با خود، به فساد و بدی آنها حکم نکنید.
- شعله های تکبر و حسادت را در خود خاموش کنید یا حداقل به وسوسه های آنهاتوجه نکنید.
- از محیطی که زمینه رشد بدبینی است یعنی همنشینی با افراد فاسد، بپرهیزید و در عوض با افراد خوش باطن و خوش فکر رفت و آمد کنید.
- از شتابزدگی در داوری بپرهیزید و تا جایی که ممکن است کارهای مشکوک دیگران را بر خوبی حمل کنید.
2. درباره آثار بدگمانی، خصوصا آثار معنوی آن تفکر و مطالعه کنید واز بدگمانی های گذشته خود توبه کنید.
3. سعی کنید با افراد با صداقت برخورد کنید؛ یعنی اگر احساس بدی نسبت به آنها پیدا کردید، خیلی ساده به آنها بگویید تا اگر آنها دلیل موجهی دارند برای شما بگویند و دیگر نیازی به بدگمانی نباشد. همچنین اجازه بدهید دیگران نیز احساسشان را به شما بگویند، حتی گاهی از آنها بخواهید در مواقعی که علل رفتارهای شما مشخص نیست از شما پرس و جو کنند و بی جهت به شما گمان بد نبرند، شما نیز این طور باشید. به طور مثال اگر کسی رفتار خصمانه ای با شما داشت یا مثلا جواب سلام شما را نداد، دوستانه از او علت کارش را بپرسید. این کار باعث می شود اولا به یکدیگر گمان بد نبرید و ثانیا، از علت ناراحتی او مطلع شوید که اگر از جانب شماست یا برای او سوء تفاهمی شده برطرف شود.
در اسلام شدیدا از ترتیب اثر دادن به گمان های بیهوده و بی اساس منع گشته و از انسان ها خواسته شده تا زمانی که به مسأله ای یقین و علم پیدا نکرده اند, درباره آن قضاوت نکنید; چرا که عمل به ظن و گمان رابطه بین آدمیان را دچار تشویش و سستی کرده و اعتماد را در جامعه از بین می برد. حضرت علی (ع ) فرمود: «گمان بد کارها را فاسد کرده و انسان را بر کارهای زشت وامی دارد»V} (غررالحکم , حرف سین , لفظ «سوء»).{V
حتی در حدیثی از رسول اکرم (ص ) وارد شده است : «کسی که به برادر خود سوء ظن داشته باشد به تحقیق به خداوند بدی نموده است , زیرا خداوند فرموده : «از بسیاری از گمان های بی اساس دوری کنید»V} (میزان الحکمه , ج 5, ص 625).{V
برای آگاهی بیشتر بمطالعه کتابهای زیر مفید خواهد بود:
1- نقطه‏هاى آغاز در اخلاق عملى، مهدوى کنى
2- معراج السعاده، مرحوم نراقى
3- اخلاق اسلامى، ترجمه جامع السعادات، مرحوم نراقى

برگرفته از پرسمان


من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(من به کمک نیاز دارم) (علاج بدبینی) (مشکل روحی دارم) () (وسواس فکری)