پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف آتراکوریوم (Atracurium Besylate) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی آتراکوریوم چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
فارماكوكینتیك
جذب: زمان لازم برای شروع اثر دارو 2 دقیقه است و انسداد عصبی ـ عضلانی طی 5-3 دقیقه به حداكثر می رسد. این میزان حداكثر، با افزودن مقدار مصرف، افزایش می‌یابد. تكرار مصرف دارو اثر تجمعی ندارد و زمان بازگشت از اثر دارو را نیز تغییر نمی‌دهد. پس از انسداد عصبی ـ عضلانی در شرایط بیهوشی متعادل، بازگشت از اثر دارو طی 35-20 دقیقه بعد از تزریق آن آغاز می‌شود.
پخش: بعد از تزریق عضلانی، ‌به داخل فضای خارج سلولی انتشار می‌یابد. حدود 82 درصد به پروتئین پیوند می‌یابد.
متابولیسم: در پلاسما به سرعت و از طریق واكنش حذف هافمن (Hofmann elimination) و هیدرولیز استری آنزیمی غیر اختصاصی متابولیزه می‌شود. كبد نقش مهمی در متابولیزه كردن آن ندارد. دفع: آتراكوریوم و متابولیتهای آن از طریق ترشح صفراوی و از راه ادرار و مدفوع دفع می‌شوند.

تداخل دارویی:
ملاحظات اختصاصی
1- آتراكوریوم باید از راه وریدی تزریق شود (تزریق عضلانی باعث تحریك بافت می‌شود).
2- در بیمارانی كه آزاد شدن هیستامین برای آنها خطرناك است، ‌باید مقدار مصرف و سرعت تزریق دارو كاهش یابد.
3- مصرف سوكسینیلكولین قبل از آتراكوریوم، طول مدت اثر این دارو را طولانی نمی‌كند، ‌ولی زمان لازم برای شروع اثر آن را كوتاه كرده و انسداد عصبی ـ عضلانی را عمیقتر می‌كند.
4- طول مدت اثر آتراكوریوم طولانی‌تر از سوكسینیلكولین و كوتاهتر از توبوكورارین یا پانكرونیوم است.
5- آتراكوریوم تأثیر چندانی بر ضربان قلب ندارد و موجب كاهش برادیكاردی ناشی از داروهای بیهوش كننده یا تحریك عصب واگ یا از بین رفتن آن نمی‌شود. بنابراین، ‌برادیكاردی در موارد مصرف آتراكوریوم بیشتر از دیگر مسدودكننده‌های عصبی ـ عضلانی دیده می‌شود. درمان با داروهای آنتیكولینرژیك (آتروپین یا گلیكوپیرولات) توصیه می‌شود.
6- در صورت بروز برادیكاردی در حین تجویز آتراكوریوم، آتروپین وریدی مصرف شود.
7- محلولهای قلیایی، ‌مانند باربیتوارتها، ‌نباید با آتراكوریوم در یك سرنگ یا از طریق یك سوزن تجویز گردند.
8- برای تشخیص فلج باقیمانده طی مرحله رفع اثرات دارو و اجتناب از مصرف بیش از حد، می‌توان از محرك اعصاب محیطی استفاده كرد.
9- آتراكوریوم را باید تنها در صورت فراهم بودن تجهیزات لولهگذاری داخل نای، اكسیژن با فشار مثبت، تنفس مصنوعی و تهویه كمكی قابل كنترل، تجویز كرد.
10- برای ارزیابی میزان برطرف شدن اثر مسدود كننده عصبی ـ عضلانی، باید توانایی بیمار در تنفس، سرفه، حركت دادن زبان، باز نگهداشتن چشمها، ‌بالا نگه داشتن سر، ‌بسته نگه داشتن دهان‌ و قدرت مشت كردن دستها، بررسی شود. نیروی دم منفی كافی (cm H2O2-) باید ارزیابی گردد.
11- ممكن است سخن گفتن بیمار تا بازگشت توانایی عضلات سر و گردن، مشكل باشد.
12- در صورت لزوم، می‌توان از داروهای ضد درد و تسكین بخش استفاده كرد. آتراكوریوم تأثیری بر هوشیاری یا تسكین درد ندارد.
مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده ممكن است به اثرات دارو حساستر باشند.
مصرف در كودكان: بیضرری و اثربخشی مصرف دارو در نوزادان كوچكتر از یك ماه ثابت نشده است.
مصرف در شیردهی: ترشح دارو در شیر مادر مشخص نشده است. از اینرو، این دارو در زنان شیرده باید با احتیاط تجویز شود.
مکانیسم اثر:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: میاستنیگراویس (ممكن است فلج عضلات طولانی شود)، در بیمارانی كه آزاد شدن هیستامین در آنها خطرناك است، ‌حساسیت مفرط شناخته شده به دارو، اختلال شدید الكترولیتی یا آسم.
موارد احتیاط: الف) بیماران سالخورده یا ناتوان، بیماریهای كبدی یا كلیوی (به دلیل خطر تجمع دارو)، عیب كار ریوی یا ضعف تنفسی (به دلیل خطر تشدید اختلال تنفسی)، كارسینوم با منشأ نایژه‌ای (به دلیل خطر بروز سندرم ضعف خطیر عضلانی و انسداد طولانی مدت عصبی ـ عضلانی)، از دست رفتن آب بدن یا كمی فشار خون (به دلیل خطر تشدید نارسایی قلبی ـ عروقی)، در زنان باردار كه سولفات منیزیم دریافت می‌كنند.
ب) در بیماران خیلی چاق، ‌ممكن است باز نگه داشتن راه های هوایی و اقدامات حمایت تنفسی لازم باشد.
موارد منع مصرف و احتیاط:
عوارض جانبی
قلبی ـ‌ عروقی: ‌كمی فشار خون، تاكیكاردی.
پوست: برافروختگی، اریتم، خارش، كهیر، ‌بثورات پوستی.
سایر عوارض: كمی دمای بدن، ‌تشدید اختلال عملكرد ریوی، ضعف تنفسی، خسخس سینه، افزایش ترشحات نایژه‌ای، اسپاسم نایژه‌ای.
توجه: در صورت بروز حساسیت مفرط یا کلاپس قلبی ـ‌ عروقی، باید مصرف دارو قطع گردد.

مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: طولانی شدن ضعف تنفسی یا آپنه و كلاپس قلبی ـ عروقی. هیستامین ممكن است به طور ناگهانی آزاد شود.
درمان: یك محرك عصبی محیطی، برای پیگیری پاسخ و بررسی نوع و شدت انسداد عصبی ـ عضلانی توصیه می‌شود. تا زمانی كه بیمار بتواند تنفس طبیعی خود را بدون كمك حفظ كند، ‌باید راه تنفسی را با تهویه مكانیكی یا دستی باز نگه داشت.
می‌توان از مهار كننده‌های كولین استراز، مانند ادروفونیوم، نئوستیگمین یا پیریدوستیگمین استفاده كرد تا انسداد عصبی ـ عضلانی برطرف شود. همچنین، می‌توان از آتروپین یا گلیكوپیرولات برای مهار عوارض جانبی موسكارینی مهاركننده‌های كولیناستراز استفاده كرد. تا تثبیت وضعیت بیمار، باید علائم حیاتی وی حداقل هر 15 دقیقه یكبار كنترل گردد. بعد از آن، ‌این پیگیری هر 30 دقیقه یكبار به مدت 2 ساعت انجام می‌شود. راه های تنفسی بیمار تا زمان برطرف شدن كامل اثرات دارو بررسی شود، و همچنین، سرعت، عمق و الگوی تنفس بیمار مورد توجه قرار گیرد.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مسدودکننده عصبی ـ عضلانی غیر دپولاریزان
طبقه بندی درمانی: شلكننده عضلات اسكلتی
طبقه بندی بارداری: رده C

اشكال دارویی:
Injection: 10 mg/ml, 2.5ml, 10 mg/ml, 5ml

نام‌های تجاری: Atracurium - Hameln, Tracrium

اشكال دارویی:
موارد و مقدار مصرف
داروی كمك بیهوشی برای تسهیل لوله گذاری داخل نای و شل كردن عضلات اسكلتی طی جراحی یا تهویه مكانیكی.
مقدار مصرف دارو به داروی بیهوشی مصرفی، نیاز و پاسخ بیمار بستگی دارد.
بزرگسالان و كودكان بزرگتر از دو سال: ابتدا، مقدار mg/kg5/0-4/0 تزریق وریدی می شود. سپس طی جراحی های طولانی، مقدار نگهدارنده mg/kg1/0-08/0 طی 45-20 دقیقه بعد از تزریق اول، مصرف می شود. در بیماران تحت بیهوشی متعادل، مقادیر نگهدارنده ممكن است هر 25-12 دقیقه تكرار گردد.
كودكان یك ماهه تا دو ساله- ‌در موارد بیهوشی با هالوتان، ابتدا مقدار mg/kg4/0-3/0 تزریق وریدی می شود. مقادیر نگهدارنده متعددی ممكن است لازم باشد.

مكانیسم اثر
آتراكوریوم با كاهش پاسخ به استیلكولین در پیوستگاه عصبی ـ عضلانی باعث فلج عضلات اسكلتی می‌شود. این دارو به دلیل تمایل شدید به محل گیرنده‌های استیلكولین، به طور رقابتی دستیابی استیلكولین به صفحه محركه انتهایی را مسدود می‌كند و در نتیجه، سبب مهار دپولاریزاسیون می شود. در مقادیر معمولی (mg/kg45/0) اثر كمی بر روی دستگاه قلبی ـ‌ عروقی دارد و اثری بر فشار داخل كره چشم، فشار اسفنكتر تحتانی مری، فشار سدی (barrier pressure)، ریتم یا تعداد ضربان قلب، فشار متوسط شریانی، مقاومت سیستمیك عروق، برونده قلبی یا فشار سیاهرگی مركزی ندارد. اثرات قلبی ـ عروقی، مانند كاهش مقاومت عروق محیطی، معمولاً در مقادیر بیشتر از mg/kg5/0 دیده می شوند كه ناشی از آزاد شدن هیستامین است.
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مسدودکننده عصبی ـ عضلانی غیر دپولاریزان
طبقه بندی درمانی: شلكننده عضلات اسكلتی
طبقه بندی بارداری: رده C

اشكال دارویی:
Injection: 10 mg/ml, 2.5ml, 10 mg/ml, 5ml

نام‌های تجاری: Atracurium - Hameln, Tracrium

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

()