پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف هپارین (Heparin Sodium) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی هپارین چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
دوز هپارین كاملاً شخصی می‌باشد و بر اساس وضعیت بیماری، سن بیمار، وزن و وضعیت كلیوی و كبدی برای هر بیمار مشخص می‌شود.
الف) ترومبوز وریدهای عمقی، آمبولی ریوی.
بزرگسالان: ابتدا مقدار 10000-5000 واحد تزریق وریدی و سپس، مقدار مصرف بر اساس زمان نسبی ترومبوپلاستین ((PPT تنظیم و هر چهار ساعت (معمولاً 5000-4000 واحد) تزریق وریدی می‌شود؛ یا مقدار 5000 واحد به عنوان مقدار اولیه تزریق وریدی و سپس، 20000 تا 40000 واحد در 24 ساعت توسط پمپ انفوزیون وریدی می‌شود. 6-4 ساعت بعد از تزریق مقدار اولیه، سرعت انفوزیون در هر ساعت بر اساس PPT تنظیم می‌شود.
كودكان: ابتدا، مقدار U/kg 50 و سپس، U/kg 100-50 هر چهار ساعت تزریق وریدی می‌شود. برای انفوزیون ثابت، مقدار U/m2/day 20000 مصرف می‌شود. مقدار مصرف بر اساس PTT تنظیم می‌شود.
ب) پیشگیری از آمبولی، بعد از MI، ترومبوز مغزی به دنبال سكته مغزی، لخته در بطن چپ.
بزرگسالان: هر 12-8 ساعت، مقدار 5000 واحد تزریق زیر جلدی می‌شود.
پ) مصرف در جراحی باز قلب.
بزرگسالان: (پرفوزیون كامل بدن): مقدار U/kg 400-150 از طریق انفوزیون مداوم وریدی تجویز می‌شود.
ت) انعقاد منتشر داخل عروقی.
بزرگسالان: مقدار U/kg 100-50 هر چهار ساعت به صورت مقدار واحد یا انفوزیون ثابت وریدی تجویز می‌شود. در صورت عدم بهبود طی 8-4 ساعت، باید مصرف دارو قطع شود.
كودكان: مقدار U/kg 50-25 هر چهار ساعت به صورت مقدار واحد یا انفوزیون ثابت وریدی تجویز می‌شود. در صورت عدم بهبود طی 8-4 ساعت، باید مصرف دارو قطع شود.
ث) باز نگهداشتن کاتترهای داخل وریدی.
بزرگسالان و كودكان: مقدار 100-10 واحد تزریق سریع وریدی می‌شود (برای مصرف درمانی به كار نمی‌رود).
ج) آنژین ناپایدار.
بزرگسالان: در هفته اول دردهای آنژینی، زمان نسبی ترومبوپلاستین را 1.5 تا 2 برابر مقدار كنترل نگه دارید.
اثر ضد انعقادی در ترنسفیوژن خون و نمونه‌های خونی: 7500 واحد هپارین را با 100 میلی‌لیتر از محلول نرمال سالین مخلوط كنید. 6 تا 8 میلی‌لیتر از مخلوط را به هر 100 میلی‌لیتر whole blood یا 70 تا 150 واحد به هر 10 تا 20 میلی‌لیتر از نمونه خون اضافه كنید.
مكانیسم اثر
اثر ضد انعقاد: هپارین تشكیل كمپلكس آنتی‌ترومبین III - ترومبین را تسریع می‌كند. این دارو ترومبین را غیرفعال می‌سازد و موجب مهار تبدیل فیبرینوژن به فیبرین می‌شود.
فارماکوکینتیک
جذب: با تزریق زیر جلدی متغیر می‌باشد.
پخش: به‌طور گسترده به لیپوپروتئین‌ها، گلوبولین‌ها و فیبرینوژن پیوند می‌یابد. از جفت عبور نمی‌كند.
متابولیسم: اگرچه متابولیسم این دارو كاملاً مشخص نشده است، ولی به نظر می‌رسد توسط سیستم رتیكولوآندوتلیال از خون برداشت می‌شود و مقداری از متابولیسم آن نیز در كبد انجام می‌گیرد.
دفع: اطلاعات كمی در مورد دفع دارو در دست است. مقدار كمی از آن به صورت تغییر نیافته از طریق ادرار دفع می‌شود. این دارو در شیر ترشح نمی‌شود. نیمه عمر پلاسمایی آن بین 2-1 ساعت است.

تداخل دارویی:
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: درد خفیف.
قلبی ـ عروقی: خونریزی (در صورت مصرف مقادیر بیش از حد).
خون: طولانی شدن بیش از حد زمان سیلان، ترومبوسیتوپنی.
سایر عوارض: سندرم «انعقاد سفید» (یك نوع ترومبوز شریانی)، واكنش‌های ناشی از حساسیت مفرط مانند لرز، خارش، رینیت، واكنش‌های آنافیلاكتیك، كهیر، نكروز جلدی یا زیر جلدی، هماتوم، خارش، حساسیت و زخم.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: خونریزی.
درمان: قطع فوری مصرف دارو معمولاً موجب كنترل خونریزی می‌شود، ولی در صورت خونریزی شدید ممكن است به درمان با سولفات پروتامین احتیاج باشد. 1 میلی‌گرم پروتامین سولفات، 90 واحد از هپارین bovine یا 115 واحد از هپارین porcine را خنثی می‌كند.
هپارین در صورت تزریق وریدی، به سرعت از خون خارج می‌شود. بنابراین، مقدار مصرف پروتامین به زمان مصرف هپارین بستگی دارد. پروتامین باید به آهستگی (طی سه دقیقه) تزریق وریدی شود و نباید بیش از 50 میلی‌گرم در هر 10 دقیقه مصرف گردد.
هپارین در صورت تزریق زیر جلدی به آهستگی جذب می‌شود. پروتامین باید به صورت مقدار اولیه 50-25 میلی‌گرم یا 1 تا 1.5 میلی‌گرم پروتامین به ازاء هر 100 واحد هپارین تجویز شود و به دنبال آن، با انفوزیون ثابت، باقیمانده مقدار محاسبه شده طی 16-8 ساعت مصرف شود.
در موارد خونریزی شدید، ممكن است انتقال خون لازم باشد.
مکانیسم اثر:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: خونریزی فعال همراه با دیسكرازی خونی یا تمایل به خونریزی، مانند هموفیلی، ترومبوسیتوپنی یا بیماری كبدی همراه با كمی پروترومبین خون، موارد مشكوك به خونریزی داخل جمجمه‌ای، ترومبوفلبیت چركی؛ ضایعات اولسراتیو غیر قابل دسترس (بخصوص در دستگاه گوارش)، جراحات زخمی باز؛ از بین رفتن وسیع پوست؛ كمبود اسید آسكوربیك و سایر مواردی كه موجب نفوذپذیری مویرگ‌ها می‌شوند، آندوكاردیت تحت حاد باكتریایی، شوك، بیماری پیشرفته كلیوی، تهدید به سقط جنین یا زیادی شدید فشار خون.
همچنین در مدت یا بعد از جراحی مغز، چشم یا طناب نخاعی، در طول tap یا بی‌حسی نخاعی، در طول تخلیه مداوم از مجرای معده یا روده باریك در شرایطی منع مصرف دارد. اگرچه استفاده از هپارین در این شرایط كاملاً خطرناك است، خطرات و منافع استفاده از آن باید بررسی شود.
موارد احتیاط : در دوران قاعدگی و بلافاصله بعد از زایمان، بیماری خفیف كبدی یا كلیوی، زخم‌های گوارشی، الكلیسم یا همزمان با فعالیت‌هایی كه خطر آسیب بدنی به همراه دارند، سابقه آلرژی یا آسم.
موارد منع مصرف و احتیاط:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
هپارین موجب طولانی شدن زمان پروترومبین (PT) و INR و PTT می‌شود و ممكن است به‌طور كاذب غلظت آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) و آلانین آمینوترانسفراز (ALT) سرم را افزایش دهد. ممكن است شمارش پلاكت را كاهش دهد. ممكن است پیك جذب را در تست سولفوبروموفتالئین افزایش دهد. ممكن است به صورت كاذب نتایج تست تیروئید را افزایش دهد.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: ضد انعقاد.
طبقه‌بندی درمانی: ضد انعقاد.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
1- زمان ترومبین، INR و PTT باید قبل از درمان برای تعیین مقدار اولیه آن‌ها اندازه‌گیری شوند. PTT به‌طور منظم اندازه‌گیری شود. دستیابی به اثر ضد انعقاد خون در صورتی میسر است كه مقدار PTT، 2-1.5 برابر مقدار كنترل باشد. دستیابی به PT صحیح در حضور درمان همزمان با كومارین یا اینداندیون تنها در صورتی میسر است كه نمونه خون 6-4 ساعت بعد از تزریق وریدی مقدار اولیه هپارین و 24-12 ساعت بعد از تزریق زیر جلدی آن گرفته شود. دوز هپارین وریدی مداوم، نتایج آزمایش PT را به صورت بارز تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. تعداد زیادی از داروهای وریدی با هپارین ناسازگار بوده و در صورت تماس با آن ممكن است رسوب كنند. خون هپارینه شده برای اندازه‌گیری ESR، شمارش پلاكتی، تست‌های شكنندگی یا تست‌های درگیر با كمپلمان یا ایزوآگلوتینین، نباید استفاده شود.
2- برای جلوگیری از هماتوم یا به حداقل رساندن احتمال بروز آن، از تزریق عضلانی بیش از حد داروهای دیگر، و در صورت امكان، از هر گونه تزریق عضلانی خودداری شود.
3- قطع ناگهانی مصرف دارو ممكن است قابلیت انعقاد خون را افزایش دهد. درمان با هپارین معمولاً با مصرف خوراكی داروهای ضد انعقاد دنبال می‌شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
1- روش صحیح تزریق هپارین را در صورتی كه خود شما یا خانواده شما اقدام به تزریق آن می‌كنید، بیاموزید.
2- پذیرش بیمار از طریق برنامه‌های دارویی، قرار ملاقات به جهت پی‌گیری و نیاز به مونیتور كردن مرتب خون افزایش دهد. به بیمار و خانواده‌اش علائم خونریزی را آموزش داده و اهمیت گزارش دادن اولین نشانه‌های خونریزی را به آن‌ها یادآور شوید.
3- در مورد مصرف دوزهای فراموش شده هپارین، آسپیرین، motherwort ،red clover و داروهای OTC دیگر یا داروهای گیاهی احتیاط كنید.
4- دندانپزشك خود یا سایر افراد شاغل در حرف پزشكی را از مصرف هپارین مطلع سازید.
5- قبل از مصرف هر نوع دارو حتی داروهای OTC از پزشك خود اجازه بگیرید.
مصرف در بارداری: هپارین از سد جفت عبور نمی‌كند. در دوران بارداری به ویژه در سه ماهه سوم و دوران پس از زایمان به علت خطر خونریزی از محل اتصال جفت به رحم و خونریزی در مادر، دارو را با احتیاط مصرف كنید. درمان با هپارین در دوران بارداری كه بیش از یك ماه طول بكشد، می‌تواند در مادر استئوپنی و استئوپروز ایجاد كند.
مصرف در شیردهی: هپارین در شیر ترشح نمی‌شود.
مصرف در كودكان: به علت خطر مصرف بیش از حد، از محلو‌ل‌های heparin lock كه حاوی mg/ml 100 هپارین سدیم می‌باشد، برای استفاده در نوزادان به ویژه آن‌هایی كه با وزن كم متولد شده‌اند، اجتناب شود. از تزریق هپارین‌های حاوی بنزیل الكل در نوزادان نارس خودداری شود.
مصرف در سالمندان: زنان بزرگتر از 60 سال سطح پلاسمایی هپارین بالاتری داشته و PTT در آن‌ها طولانی‌تر می‌باشد.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Injection: 100U/ml, 5000 U/ml, 1ml, 10000U/ml, 1ml, 5000 U/ml, 5ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: ضد انعقاد.
طبقه‌بندی درمانی: ضد انعقاد.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
1- زمان ترومبین، INR و PTT باید قبل از درمان برای تعیین مقدار اولیه آن‌ها اندازه‌گیری شوند. PTT به‌طور منظم اندازه‌گیری شود. دستیابی به اثر ضد انعقاد خون در صورتی میسر است كه مقدار PTT، 2-1.5 برابر مقدار كنترل باشد. دستیابی به PT صحیح در حضور درمان همزمان با كومارین یا اینداندیون تنها در صورتی میسر است كه نمونه خون 6-4 ساعت بعد از تزریق وریدی مقدار اولیه هپارین و 24-12 ساعت بعد از تزریق زیر جلدی آن گرفته شود. دوز هپارین وریدی مداوم، نتایج آزمایش PT را به صورت بارز تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. تعداد زیادی از داروهای وریدی با هپارین ناسازگار بوده و در صورت تماس با آن ممكن است رسوب كنند. خون هپارینه شده برای اندازه‌گیری ESR، شمارش پلاكتی، تست‌های شكنندگی یا تست‌های درگیر با كمپلمان یا ایزوآگلوتینین، نباید استفاده شود.
2- برای جلوگیری از هماتوم یا به حداقل رساندن احتمال بروز آن، از تزریق عضلانی بیش از حد داروهای دیگر، و در صورت امكان، از هر گونه تزریق عضلانی خودداری شود.
3- قطع ناگهانی مصرف دارو ممكن است قابلیت انعقاد خون را افزایش دهد. درمان با هپارین معمولاً با مصرف خوراكی داروهای ضد انعقاد دنبال می‌شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
1- روش صحیح تزریق هپارین را در صورتی كه خود شما یا خانواده شما اقدام به تزریق آن می‌كنید، بیاموزید.
2- پذیرش بیمار از طریق برنامه‌های دارویی، قرار ملاقات به جهت پی‌گیری و نیاز به مونیتور كردن مرتب خون افزایش دهد. به بیمار و خانواده‌اش علائم خونریزی را آموزش داده و اهمیت گزارش دادن اولین نشانه‌های خونریزی را به آن‌ها یادآور شوید.
3- در مورد مصرف دوزهای فراموش شده هپارین، آسپیرین، motherwort ،red clover و داروهای OTC دیگر یا داروهای گیاهی احتیاط كنید.
4- دندانپزشك خود یا سایر افراد شاغل در حرف پزشكی را از مصرف هپارین مطلع سازید.
5- قبل از مصرف هر نوع دارو حتی داروهای OTC از پزشك خود اجازه بگیرید.
مصرف در بارداری: هپارین از سد جفت عبور نمی‌كند. در دوران بارداری به ویژه در سه ماهه سوم و دوران پس از زایمان به علت خطر خونریزی از محل اتصال جفت به رحم و خونریزی در مادر، دارو را با احتیاط مصرف كنید. درمان با هپارین در دوران بارداری كه بیش از یك ماه طول بكشد، می‌تواند در مادر استئوپنی و استئوپروز ایجاد كند.
مصرف در شیردهی: هپارین در شیر ترشح نمی‌شود.
مصرف در كودكان: به علت خطر مصرف بیش از حد، از محلو‌ل‌های heparin lock كه حاوی mg/ml 100 هپارین سدیم می‌باشد، برای استفاده در نوزادان به ویژه آن‌هایی كه با وزن كم متولد شده‌اند، اجتناب شود. از تزریق هپارین‌های حاوی بنزیل الكل در نوزادان نارس خودداری شود.
مصرف در سالمندان: زنان بزرگتر از 60 سال سطح پلاسمایی هپارین بالاتری داشته و PTT در آن‌ها طولانی‌تر می‌باشد.

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(هپارین) (عوارض هپارین) (هپارین چیست) (هپارین در بارداری) (عوارض هپارین در بارداری) (موارد مصرف هپارین در بارداری) () (مصرف هپارین در بارداری) (عوارض آمپول هپارین در بارداری) (هپارین ) (داروی هپارین) (عوارض آمپول هپارین) (عوارض هپارین بر روی جنین) (هپارين) (عوارض مصرف هپارین در بارداری) (عوارض امپول هپارین) (عوارض هپارین چیست) (داروی هپارین چیست) (تزریق هپارین در بارداری) (علت مصرف هپارین در بارداری) (مصرف هپارین در دوران بارداری) (آمپول هپارین در بارداری) (عوارض تزریق هپارین) (هپارين چيست؟) (عوارض هپارين) (عوارض هپارین ) (هپارین) (هپارین چیست؟) (موارد مصرف هپارین)