پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف ریپاگلینید (Repaglinide) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی ریپاگلینید چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
درمان كمكی همراه ورزش در رژیم غذایی در كاهش قند خون بیماران دیابت تیپ 2 كه هایپرگلیسمی آنها به تنهایی با ورزش و رژیم غذایی كنترل نمی‌شود؛ درمان كمكی همراه رژیم غذایی، ورزش و متفورمین؛ درمان كمكی رژیم غذایی، ورزش و روزیگلیتازون یا پیوگلیتازون.
بزرگسالان: برای بیمارانی كه قبلاً درمان نشده‌اند یا میزان هموگلوبین A1C آنها كمتر از 8% است. دوز را به صورت 0.5 میلی گرم نیم ساعت قبل از هر غذا تجویز كنید. برای بیمارانی كه قبلاً داروهای كاهنده قند خون دریافت كرده یا میزان هموگلوبین A1C آنها بیشتر از 8% است. دوز اولیه 1 تا 2 میلی گرم با هر غذا می‌باشد. دوز توصیه شده 0.5 تا 4 میلی گرم با غذا، دو یا سه یا چهار بار در روز می‌باشد. حداكثر مقدار توصیه شده 16 میلی گرم در روز است.
تنظیم دوز باید بر مبنای قند خون باشد، می‌توان دوز را دو برابر تا 4 میلی گرم با هر وعده غذایی افزایش داده تا پاسخ دلخواه بدست آید. حداقل یك هفته بعد از هرگونه تغییر دوز پاسخ بیمار را بررسی كنید.
تنظیم دوز: در نارسایی شدید كلیوی، دارو به صورت 0.5 میلی گرم با هر وعده غذایی تجویز كنید.
مكانیسم اثر
اثر ضد دیابت: دارو كانالهای پتاسیم وابسته به آدنوزین تری فسفات را در غشاء سلولهای بتا پانكراس بلوك كرده كه باعث دپولاریزه شدن سلولهای بتا شده و كانالهای كلیسمی باز می‌شوند. ورود كلسیم باعث ترشح انسولین از سلولهای بتا و متعاقباً كاهش قند خون می‌شود.
عوارض جانبی:
ملاحظات اختصاصی
1- مصرف دیگر داروهای خوراكی ضد دیابت باعث افزایش مورتالینی ناشی از عوارض قلبی ـ عروقی می‌شود. هر چند این اثر در مورد رپاگلینید ارزیابی نشده است ولی احتیاطات لازم صورت گیرد.
2- سطح قند خون بیمار را به صورت دوره‌ای مانیتور كرده تا به حداقل دوز مؤثر برسید.
3- اثرات طولانی مدت را با اندازه گیری هموگلوبین A1C هر 3 ماه یك بار ارزیابی كنید.
4- كاهش كنترل قند خون ضمن دوره‌های استرس مانند تب، تروما، عفونت یا جراحی رخ می‌دهد. در صورت بروز دارو را قطع كرده و انسولین تجویز كنید.
5- تشخیص هایپوگلیسمی در افراد مسن و كسانی كه همزمان بتابلوكر می‌گیرند مشكل است.
6- در بیماران با نارسایی كلیوی كه نیاز به دیالیز دارند با احتیاط دوز را افزایش دهید.
نكات قابل توصیه به بیمار
1- در ضمن مصرف دارو، رعایت رژیم غذایی و ورزش لازم است.
2- علائم هیپوگلیسمی را به بیمار یا خانواده او آموزش دهید.
3- بهتر است دارو 15 دقیقه قبل از غذا مصرف شود. هرچند این زمان از نیم ساعت قبل تا بلافاصله قبل از غذا متغیر است.
4- در صورت عدم مصرف وعده غذایی، دارو را مصرف نكنید، یا در صورت مصرف غذای اضافی، دوز دارو را اضافه كنید.
مصرف در كودكان: ایمنی و اثربخشی مصرف دارو در كودكان اثبات نشده است.
مصرف در سالمندان: افزایش دفعات یا شدت هایپوگلیسمی در سالمندان دیده نشده است.
مصرف در شیردهی: ترشح دارو در شیر مشخص نیست. بهتر است ضمن مصرف دارو یا شیردهی صورت نگیرد، یا دارو قطع شود.
تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
باعث افزایش یا كاهش سطح گلوكز می‌شود.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: دارو به سرعت و به طور كامل جذب شده و بعد از یك ساعت به اوج اثر خود می‌رسد.
پخش: حجم پخش متوسط دارو بعد از تجویز وریدی در مطالعات بالینی برابر 31 لیتر بوده است. دارو تا 98% به آلبومین متصل می‌شود.
متابولیسم: دارو از طریق مسیر اكسیداتیو كاملاً متابولیزه و سپس به متابولیت‌های گلوكورونید كنژوگه می‌شود. سیستم سیتوكرومی كبد (بخصوص CYP3A4) در N- دآلكیلاسیون دارو نقش دارد. تمام متابولیت‌ها غیر فعال اند.
دفع: تقریباً 90% دارو به صورت متابولیت از دو نوع دفع می‌شود. 8% به صورت متابولیت در ادرار وارد شده و كمتر از 0.1 % تغییر نیافته دفع می‌شود.نیمه عمر دارو حدود یك ساعت است.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
باربیتوراتها، كاربامازپین وریفامپین باعث افزایش متابولیسم این دارو می‌شوند.
مصرف همزمان بتابلوكرها، كلرامفنیكل، كومارین‌ها، مهاركننده‌های MAO، NSAIDs، داروهایی با اتصال پروتئینی بالا، پروبنسید، سالیسیلاتها و سولفونامیدها، هایپوگلیسمی ناشی از این دارو را تشدید می‌كند.
مصرف همزمان با بلوك كننده‌های كانال كلسیم كورتیكواستروئیدها، استروژنها، كنتراسپتیوها، ایزونیازید، نیكوتینیك اسید، فنوتیازین‌ها، فنی توئین، مقلدهای سمپاتیك، تیازیدها و سایر دیورتیك‌ها، هورمونهای تیروئیدی باعث افزایش قند خون می‌شود.
كلاریترومایسین باعث افزایش سطح رپاگلینید می‌شود.
مهار كننده‌های آنزیم 3A4 CYP (اریترومایسن، كتوكونازول، ایتراكونازول، مایكونازول و سیمواستاتین) متابولیسم دارو را مهار می‌كنند.
جم فیبروزیل باعث افزایش سطوح رپاگلینید می‌شود. مصرف همزمان این دو دارو با هم توصیه نمی‌شود. در صورت مصرف همزمان مانیتورینگ قند خون و تنظیم دوز دارو لازم است. بیماران نباید رپاگلینید، جم فیبروزیل وایتراكونازول را بدلیل اثرات سینرژیستیك متابولیك با هم مصرف كنند.
عوارض جانبی:
ملاحظات اختصاصی
1- مصرف دیگر داروهای خوراكی ضد دیابت باعث افزایش مورتالینی ناشی از عوارض قلبی ـ عروقی می‌شود. هر چند این اثر در مورد رپاگلینید ارزیابی نشده است ولی احتیاطات لازم صورت گیرد.
2- سطح قند خون بیمار را به صورت دوره‌ای مانیتور كرده تا به حداقل دوز مؤثر برسید.
3- اثرات طولانی مدت را با اندازه گیری هموگلوبین A1C هر 3 ماه یك بار ارزیابی كنید.
4- كاهش كنترل قند خون ضمن دوره‌های استرس مانند تب، تروما، عفونت یا جراحی رخ می‌دهد. در صورت بروز دارو را قطع كرده و انسولین تجویز كنید.
5- تشخیص هایپوگلیسمی در افراد مسن و كسانی كه همزمان بتابلوكر می‌گیرند مشكل است.
6- در بیماران با نارسایی كلیوی كه نیاز به دیالیز دارند با احتیاط دوز را افزایش دهید.
نكات قابل توصیه به بیمار
1- در ضمن مصرف دارو، رعایت رژیم غذایی و ورزش لازم است.
2- علائم هیپوگلیسمی را به بیمار یا خانواده او آموزش دهید.
3- بهتر است دارو 15 دقیقه قبل از غذا مصرف شود. هرچند این زمان از نیم ساعت قبل تا بلافاصله قبل از غذا متغیر است.
4- در صورت عدم مصرف وعده غذایی، دارو را مصرف نكنید، یا در صورت مصرف غذای اضافی، دوز دارو را اضافه كنید.
مصرف در كودكان: ایمنی و اثربخشی مصرف دارو در كودكان اثبات نشده است.
مصرف در سالمندان: افزایش دفعات یا شدت هایپوگلیسمی در سالمندان دیده نشده است.
مصرف در شیردهی: ترشح دارو در شیر مشخص نیست. بهتر است ضمن مصرف دارو یا شیردهی صورت نگیرد، یا دارو قطع شود.
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مگلیتینید.
طبقه‌بندی درمانی: ضد دیابت.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
نام‌های تجاری: Novo Norm
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: سردرد.
قلبی ـ عروقی: آنژین، درد قفسه سینه.
دستگاه گوارش: یبوست، اسهال، سوء هاضمه، تهوع، استفراغ.
تنفسی: برونشیت، عفونتهای تنفسی فوقانی.
سایر عوارض: ‌رینیت، سینوزیت، عفونت ادراری، هایپوگلیسمی، آرترالژی.
مسمومیت و درمان
مصرف بیش از حد باعث كاهش سطح گلوكز خون می‌شود.
در صورتی كه بیمار هوشیار است، با گلوكز خوراكی بیمار را درمان كرده و دوز دارو را تنظیم كنید. (بر مبنای وعده غذایی). بیمار را برای مدت 24 تا 48 ساعت تحت نظر داشته باشید، هایپوگلیسمی بعد از بهبودی كوتاه مدت ممكن است مجدداً ایجاد شود.
در صورت افت قند خون شدید همراه با كوما، تشنج یا دیگر عوارض نورولوژیك با محلول دكستروز 50% به صورت وریدی بولوس و سپس انفوزیون محلول 10% بیمار را درمان كرده و سطح قند خون را بدقت مانیتور كنید.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Tablet: 0.5, 1, 2mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مگلیتینید.
طبقه‌بندی درمانی: ضد دیابت.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
نام‌های تجاری: Novo Norm
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: سردرد.
قلبی ـ عروقی: آنژین، درد قفسه سینه.
دستگاه گوارش: یبوست، اسهال، سوء هاضمه، تهوع، استفراغ.
تنفسی: برونشیت، عفونتهای تنفسی فوقانی.
سایر عوارض: ‌رینیت، سینوزیت، عفونت ادراری، هایپوگلیسمی، آرترالژی.
مسمومیت و درمان
مصرف بیش از حد باعث كاهش سطح گلوكز خون می‌شود.
در صورتی كه بیمار هوشیار است، با گلوكز خوراكی بیمار را درمان كرده و دوز دارو را تنظیم كنید. (بر مبنای وعده غذایی). بیمار را برای مدت 24 تا 48 ساعت تحت نظر داشته باشید، هایپوگلیسمی بعد از بهبودی كوتاه مدت ممكن است مجدداً ایجاد شود.
در صورت افت قند خون شدید همراه با كوما، تشنج یا دیگر عوارض نورولوژیك با محلول دكستروز 50% به صورت وریدی بولوس و سپس انفوزیون محلول 10% بیمار را درمان كرده و سطح قند خون را بدقت مانیتور كنید.

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده