پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف یوتیروکس (Levothyroxine Sodium) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی یوتیروکس چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) هایپوتروئیدیسم:
بزرگسالان بزرگتر از 65 سال: 12.5 تا 50 میكرو ‌گرم خوراكی روزانه بسته به پاسخ می‌توان دوز را هر 6 تا 8 هفته 12.5 الی 25 میكرو گرم افزایش داد.
بزرگسالان: ابتدا 50-25 میكروگرم خوراكی روزانه، سپس هر 8-4 هفته 25 میكرو گرم اضافه كنید تا به پاسخ دلخواه برسید. دوز نگهدارنده 75 تا 200 میكرو گرم روزانه است.
كودكان بزرگتر از 12 سال (رشد و بلوغ ناكافی) : mcg/Kg 1.7-1.6 خوراكی روزانه.
كودكان 6 تا 12 ساله: 100 تا 150 میكروگرم یا mcg/Kg 5-4 خوراكی روزانه.
كودكان 1 تا 5 ساله: 75 تا 100 میكروگرم یا mcg/Kg 6-5 خوراكی روزانه.
كودكان 6 تا یك سال: 50 تا 75 میكرو گرم یا mcg/Kg 8-6 خوراكی روزانه.
كودكان 3 تا 6 ماهه: 25 تا 50 میكرو گرم یا mcg/Kg 10-8 خوراكی روزانه.
كودكان كوچكتر از سه ماه: mcg/Kg 15-10 خوراكی روزانه.
ب) کومای میگزدم.
بزرگسالان بدون درگیری شدید قلبی- عروقی: 200 تا 500 میكروگرم وریدی. اگر بیمار بهبود قابل توجه نیافت روز بعد 300-100 میكروگرم دیگر وریدی تجویز شود. دارو را با مقادیر كمتر وریدی ادامه دهید تا زمانی كه بیمار داروی خوراكی را تحمل كند.
مكانیسم اثر
جانشین هورمون تیروئید- لووتیروكسین بر متابولیسم پروتئین و كربوهیدرات تأثیر می‌گذارد، گلوكونئوژنز را پیش می‌برد، مصرف و انتقال از ذخایر گلیكوژن را افزایش می‌دهد، ساخت پروتئین را تحریك می‌كند، و رشد و افتراق سلولی را تنظیم می‌كند. اثر عمده لووتیروكسین افزایش سرعت متابولیك بافتها است.
عوارض جانبی:
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به هورمونهای تیروئید، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌شود:
دارو باید به صورت مقدار واحد قبل از صبحانه مصرف شود.
در صورت افزایش مقدار مصرف در اوایل درمان، بیمار باید به دقت تحت نظر قرارگیرد.
تشدید بیماریهای موجود، مانند بیماری آدیسون یا دیابت، پیگیری شود.
در صورت تغییر مصرف لووتیروكسین به لیوتیرونین، لووتیروكسین با شروع مصرف لیوتیرونین قطع شود. بعد از آنكه اثرات باقیمانده لووتیروكسین از بین رفت، مقادیر مصرف لیوتیرونین می‌تواند به طور تدریجی و با مقادیر كم افزایش یابد. در صورت تغییر مصرف لیوتیرونین به لووتیروكسین، درمان با لووتیروكسین چند روز قبل از قطع مصرف لیوتیرونین شروع شود تا از عود بیماری جلوگیری شود.
در صورت ضرورت انجام مطالعات مربوط به برداشت ید 131، مصرف لووتیروكسین باید چهار هفته قبل از انجام آزمون قطع شود.
لووتیروكسین به دلیل محتویات هورمونی استاندارد، اثرات قابل پیش بینی دارد. لووتیروكسین داروی انتخابی جانشین هورمون تیروئید است.
Levothyroxine را با lanoxine اشتباه نكنید.
روش تجویز: دارو را صبح با معده خالی، حداقل نیم ساعت قبل از صبحانه تجویز كنید. قرص را می‌توان خرد كرد و با یك یا دو قاشق چایخوری آب حل كرد كه بلافاصله باید مصرف شود.
تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
لووتیروكسین برداشت ید رادیواكتیو (I131) توسط تیروئید، غلظت ید پیوند یافته به پروتئین و برداشت لیوتیرونین را تغییر می‌دهد.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: حدود 80-40 درصد از طریق دستگاه گوارش جذب می‌شود. حداكثر اثر دارو 3-1 هفته بعد از شروع درمان ظاهر می‌شود.
پخش: انتشار لووتیروكسین كاملاً مشخص نشده است. با این وجود، دارو در بیشتر بافتها و مایعات بدن انتشار می‌یابد. بالاترین غلظت دارو در كبد و كلیه‌ها یافت می‌شود. 99 درصد به پروتئین پیوند می‌یابد.
متابولیسم: در بافتهای محیطی، عمدتاً در كبد، و روده متابولیزه می‌شود. حدود 85 درصد متابولیزه شده ید را از دست می‌دهد.
دفع: حدود 40-20 درصد از طریق مدفوع دفع می‌شود. نیمه عمر دارو 7-6 روز است.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
مصرف همزمان با كورتیكوتروپین موجب تغییر وضعیت تیروئید می‌شود. تغییر مقدار لووتیروكسین ممكن است تغییر مقدار مصرف كورتیكوتروپین را نیز ضروری سازد.
مصرف همزمان با داروهای ضد انعقاد ممكن است اثر داروهای اخیر را تغییر دهد. در صورت افزایش مقدار مصرف لووتیرو كسین، مقدار مصرف داروی ضد انعقاد ممكن است كاهش یابد.
مصرف همزمان با داروهای ضد افسردگی سه‌ حلقه‌ای یا داروهای مقلد سمپاتیك ممكن است اثرات تمام این داروها را افزایش دهد و به بی‌كفایتی کرونر قلب یا آریتمی قلبی منجر شود.
مصرف همزمان با داروهای خوراكی پایین‌آورنده قند خون یا انسولین ممكن است مقدار مصرف این داروها راتغییر دهد.
مهار كننده‌های گیرنده بتا ممكن است تبدیل لووتیروكسین به لیوتیرونین را كاهش می‌دهد.
كلستیرامین ممكن است جذب لووتیروكسین را به تأخیر اندازد.
استروژنها با افزایش غلظت سرمی گلوبولین پیوند یافته به تیروكسین، مقدار مصرف تیروكسین را افزایش می‌دهند. غلظت دارو را 12 هفته بعد چك كرده و دوز را بر مبنای آن تنظیم كنید.
داروهای القا كننده آنزیم های كبدی (مانند فنی توئین) ممكن است متابولیسم كبدی لووتیروكسین و مقدار مصرف لووتیروكسین را افزایش دهند.
دارو باعث كاهش اثر درمان گلیكوزیدهای‌ دیژیتال می‌شود. سطح سرمی دیگوكسین را مانیتور كرده و دوز دارو را بر مبنای آن تنظیم كنید.
مصرف همزمان دارو با سوماترم باعث زود بسته شدن اپی‌فیز استخوانها می‌شود. همزمان با هم در كودكان استفاده نشوند.
كلیرانس تئوفیلین در بیماران با هایپوتیروئید كاهش یافته و با یوتیروئید شدن به حالت نرمال بر‌می‌گردد.
عوارض جانبی:
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به هورمونهای تیروئید، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌شود:
دارو باید به صورت مقدار واحد قبل از صبحانه مصرف شود.
در صورت افزایش مقدار مصرف در اوایل درمان، بیمار باید به دقت تحت نظر قرارگیرد.
تشدید بیماریهای موجود، مانند بیماری آدیسون یا دیابت، پیگیری شود.
در صورت تغییر مصرف لووتیروكسین به لیوتیرونین، لووتیروكسین با شروع مصرف لیوتیرونین قطع شود. بعد از آنكه اثرات باقیمانده لووتیروكسین از بین رفت، مقادیر مصرف لیوتیرونین می‌تواند به طور تدریجی و با مقادیر كم افزایش یابد. در صورت تغییر مصرف لیوتیرونین به لووتیروكسین، درمان با لووتیروكسین چند روز قبل از قطع مصرف لیوتیرونین شروع شود تا از عود بیماری جلوگیری شود.
در صورت ضرورت انجام مطالعات مربوط به برداشت ید 131، مصرف لووتیروكسین باید چهار هفته قبل از انجام آزمون قطع شود.
لووتیروكسین به دلیل محتویات هورمونی استاندارد، اثرات قابل پیش بینی دارد. لووتیروكسین داروی انتخابی جانشین هورمون تیروئید است.
Levothyroxine را با lanoxine اشتباه نكنید.
روش تجویز: دارو را صبح با معده خالی، حداقل نیم ساعت قبل از صبحانه تجویز كنید. قرص را می‌توان خرد كرد و با یك یا دو قاشق چایخوری آب حل كرد كه بلافاصله باید مصرف شود.
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: هورمون تیروئیدی.
طبقه‌بندی درمانی: جانشین هورمون تیروئید.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده A
نام‌های تجاری: Euthyrox, Synox, T4
نکات قابل توصیه به بیمار
دارو را هر روز در وقت معین مصرف كنید. برای جلوگیری از بروز بی خوابی، دارو را به هنگام صبح مصرف نمایید.
در صورت بروز سردرد، اسهال، عصبانیت، تعریق بیش از حد، عدم تحمل گرما، درد قفسه سینه، افزایش تعداد نبض، یا طپش قلب، به پزشك اطلاع دهید.
دارو را در جای گرم و مرطوب نگهداری نكنید، زیرا موجب تجزیه دارو می‌شود.
به بیمار توصیه كنید همواره از فرآورده مربوط به یك كارخانه استفاده كنید چون فرآورده‌های مختلف مقادیر متفاوتی از دارو را دارند.
به بیمار توضیح دهید درمان جایگزینی مادام العمر است، مگر اینكه هایپوتیروئیدی گذرا باشد.
مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده نسبت به اثرات لووتیروكسین حساس تر هستند. در بیمارانی كه سن بیش از 60 سال دارند، مقدار مصرف اولیه باید 25 درصد كمتر از مقدار معمول توصیه شده باشد.
مصرف در كودكان: ریزش نسبی مو ممكن است طی چند ماه اول درمان بروز كند. باید به كودك و والدین وی اطمینان داد كه این عارضه گذرا است.
مصرف در شیردهی: مقدار كمی از لووتیروكسین در شیر ترشح می‌شود. مصرف این دارو در دوران شیردهی باید با احتیاط همراه باشد.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: عصبانیت، بی‌خوابی، لرزش، تب، سر درد.
قلبی- عروقی: تاكیكاری، طپش قلب، آریتمی، آنژین صدری، زیاد شدن فشار نبض، ایست قلبی.
دستگاه گوارش: تغییر در اشتها، تهوع، اسهال.
سایر عوارض: سر درد، كرامپهای ساق پا، كاهش وزن، تعریق، عدم تحمل گرما، واكنشهای آلرژیك پوست، بی‌نظمی قاعدگی.
توجه: در صورت بروز واكنشهای آلرژیك یا علائم پر‌كاری تیروئید، باید مصرف دارو قطع شود.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: علائم و نشانه‌های پركاری تیروئید عبارت‌اند از كاهش وزن، افزایش اشتها، طپش قلب، عصبانیت، اسهال، كرامپهای شكمی، تعریق، تاكیكاردی، افزایش فشار خون، زیاد شدن فشار نبض، آنژین، آریتمی قلبی، لرزش، سردرد، بی خوابی، عدم تحمل گرما، تب، بی نظمی قاعدگی.
درمان: شامل كاهش جذب گوارش و خنثی كردن اثرات مركزی و محیطی دارو و عمدتاً فعالیت سمپاتیك آن می‌شود. معده را شستشو داده یا ایجاد استفراغ می‌كنند و به دنبال آن تا چهار ساعت بعد از بلع دارو به بیمار ذغال فعال می‌دهند. در صورت بیهوش بودن بیمار، یا بروز حملات تشنجی، باید از بروز آسپیراسیون جلوگیری كرد. برای حمایت تنفسی می‌توان از اكسیژن یا تنفس مصنوعی استفاده كرد. همچنین، نارسایی احتقانی قلب و تب و زیادی قند خون را درمان، و كاهش مایعات بدن را جبران كرد. پروپرانولول (یا مهار كننده دیگر گیرنده بتا) ممكن است برای مقابله با بسیاری از اثرات ناشی از افزایش فعالیت سمپاتیك به كار رود. مصرف لووتیروكسین باید طی 6-2 روز به تدریج كاهش یابد و سپس با مقدار كمتری مجدداً شروع می‌شود.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Tablet: 50, 75, 100mcg
Capsule, Gelatin Coated: 50,100mcg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: هورمون تیروئیدی.
طبقه‌بندی درمانی: جانشین هورمون تیروئید.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده A
نام‌های تجاری: Euthyrox, Synox, T4
نکات قابل توصیه به بیمار
دارو را هر روز در وقت معین مصرف كنید. برای جلوگیری از بروز بی خوابی، دارو را به هنگام صبح مصرف نمایید.
در صورت بروز سردرد، اسهال، عصبانیت، تعریق بیش از حد، عدم تحمل گرما، درد قفسه سینه، افزایش تعداد نبض، یا طپش قلب، به پزشك اطلاع دهید.
دارو را در جای گرم و مرطوب نگهداری نكنید، زیرا موجب تجزیه دارو می‌شود.
به بیمار توصیه كنید همواره از فرآورده مربوط به یك كارخانه استفاده كنید چون فرآورده‌های مختلف مقادیر متفاوتی از دارو را دارند.
به بیمار توضیح دهید درمان جایگزینی مادام العمر است، مگر اینكه هایپوتیروئیدی گذرا باشد.
مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده نسبت به اثرات لووتیروكسین حساس تر هستند. در بیمارانی كه سن بیش از 60 سال دارند، مقدار مصرف اولیه باید 25 درصد كمتر از مقدار معمول توصیه شده باشد.
مصرف در كودكان: ریزش نسبی مو ممكن است طی چند ماه اول درمان بروز كند. باید به كودك و والدین وی اطمینان داد كه این عارضه گذرا است.
مصرف در شیردهی: مقدار كمی از لووتیروكسین در شیر ترشح می‌شود. مصرف این دارو در دوران شیردهی باید با احتیاط همراه باشد.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: عصبانیت، بی‌خوابی، لرزش، تب، سر درد.
قلبی- عروقی: تاكیكاری، طپش قلب، آریتمی، آنژین صدری، زیاد شدن فشار نبض، ایست قلبی.
دستگاه گوارش: تغییر در اشتها، تهوع، اسهال.
سایر عوارض: سر درد، كرامپهای ساق پا، كاهش وزن، تعریق، عدم تحمل گرما، واكنشهای آلرژیك پوست، بی‌نظمی قاعدگی.
توجه: در صورت بروز واكنشهای آلرژیك یا علائم پر‌كاری تیروئید، باید مصرف دارو قطع شود.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: علائم و نشانه‌های پركاری تیروئید عبارت‌اند از كاهش وزن، افزایش اشتها، طپش قلب، عصبانیت، اسهال، كرامپهای شكمی، تعریق، تاكیكاردی، افزایش فشار خون، زیاد شدن فشار نبض، آنژین، آریتمی قلبی، لرزش، سردرد، بی خوابی، عدم تحمل گرما، تب، بی نظمی قاعدگی.
درمان: شامل كاهش جذب گوارش و خنثی كردن اثرات مركزی و محیطی دارو و عمدتاً فعالیت سمپاتیك آن می‌شود. معده را شستشو داده یا ایجاد استفراغ می‌كنند و به دنبال آن تا چهار ساعت بعد از بلع دارو به بیمار ذغال فعال می‌دهند. در صورت بیهوش بودن بیمار، یا بروز حملات تشنجی، باید از بروز آسپیراسیون جلوگیری كرد. برای حمایت تنفسی می‌توان از اكسیژن یا تنفس مصنوعی استفاده كرد. همچنین، نارسایی احتقانی قلب و تب و زیادی قند خون را درمان، و كاهش مایعات بدن را جبران كرد. پروپرانولول (یا مهار كننده دیگر گیرنده بتا) ممكن است برای مقابله با بسیاری از اثرات ناشی از افزایش فعالیت سمپاتیك به كار رود. مصرف لووتیروكسین باید طی 6-2 روز به تدریج كاهش یابد و سپس با مقدار كمتری مجدداً شروع می‌شود.

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(قرص یوتیروکس) (عوارض قرص euthyrox) (قرص euthyrox 100) (یوتیروکس) (قرص Euthyrox) (عوارض قرص اثیروکس) (عوارض قرص euthyrox 100) ()