پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف آنزاتاکس (ابتاکسل) (Paclitaxel) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی آنزاتاکس (ابتاکسل) چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) سرطان متاستاتیك تخمدان بعد از شكست شیمی درمانی مرحله اول یا بعد از آن.
بزرگسالان: هر سه هفته، مقدار 135 یا 175 طی سه ساعت تزریق وریدی می شود. دوره‌های بعدی درمان نباید تا رسیدن تعداد نوتروفیلها به حداقل 1500 و تعداد پلاكتها به حداقل 10000 شروع شود.
ب) كارسینوم پستان بعد از شكست درمان تركیبی شیمی درمانی برای بیماری متاستاتیك یا عود بیماری طی 6 ماه از شیمی درمانی (درمان قبلی باید شامل یك آنتراسیكلین باشد، ‌مگر آنكه از لحاظ بالینی منع شده باشد).
بزرگسالان: مقدار 175 طی سه ساعت هر سه هفته تزریق وریدی می‌شود.
مكانیسم اثر
اثر ضد نئوپلاسم: پاكلی تاكسل از دپلیمریزه شدن میكروتوبولهای سلولی جلوگیری كرده و در نتیجه سامان دهی طبیعی دوباره شبكه میكروتوبولی ضروری برای میتوز و سایر عملكردهای حیاتی سلولی را مهار می‌كند.
عوارض جانبی:
ملاحظات اختصاصی
واكنشهای شدید حساسیت مفرط كه با تنگی نفس، كمی فشار خون، ‌آنژیوادم ‌و كهیر منتشر مشخص می‌شود، در دو درصد بیماران تحت درمان با این دارو بروز كرده است. به منظور كاهش میزان بروز یا شدت این واكنشها، ‌به بیماران قبل از مصرف پاكلی تاكسل كورتیكواستروئید (مانند دگزامتازون) و آنتی هیستامین (مانند دیفن هیدرامین)، و آنتاگونیست گیرنده (مانند سایمتیدین یا رانیتیدین) تجویز شود.
بیمارانی كه به این دارو حساسیت مفرط شدید دارند نباید از این دارو استفاده كنند.
در بیمارانی كه طی درمان با پاكلی تاكسل دچار نوتروپنی شدید (تعداد نوتروفیل كمتر از 500 به مدت یك هفته یا بیشتر) یا نوروپاتی شدید محیطی می‌شوند، ‌در دوره‌های بعدی درمان مقدار مصرف باید حدود 20 درصد كاهش یابد. میزان بروز و شدت مسمومیت عصبی و خونی با مقدار مصرف، بخصوص بیش از 190، افزایش می‌یابد.
مسمومیت مغز استخوان شایع ترین عارضه است كه باعث محدودیت مصرف می شود. اندازه گیری تعداد سلولهای خونی به طور مكرر طی درمان ضروری است. در موارد شدید، تجویز گلبولهای قرمز متراكم یا انتقال پلاكت ضروری است. اقدامات احتیاطی در مورد احتمال خونریزی به عمل آید.
در صورت بروز اختلالات هدایتی قابل ملاحظه طی درمان با پاكلی تاكسل، درمان مناسب و پیگیری مداوم قلبی طی درمانهای بعدی با دارو انجام شود.
طی آماده كردن و مصرف پاكلی تاكسل احتیاط لازم رعایت شود؛ استفاده از دستكش توصیه شده است. در صورت تماس محلول با پوست، ‌فوراً پوست با آب و صابون به طور كامل شسته شود. در صورت تماس دارو با غشاهای مخاطی، ‌این غشاها كاملاً با آب شسته شوند. تمام موارد استفاده شده با برچسب «خطر شیمی درمانی» مشخص شوند.
داروی غلیظ پیش از انفوزیون رقیق شود. محلولهای سازگار با دارو عبارت اند از محلول تزریقی كلرور سدیم 0.9 درصد، ‌دكستروز پنج درصد، ‌دكستروز پنج درصد و كلرور سدیم 0.9 درصد، ‌و دكستروز پنج درصد در محلول رینگرلاكتات، غلظت نهایی محلول باید mh/ml 1.2-0.3 باشد. محلولهای رقیق شده تا 27 ساعت در دمای اتاق پایدار هستند.
محلولهای انفوزیون در ظرفهای شیشه ای تهیه و نگهداری شوند. محلول رقیق نشده نباید با كیسه‌ها یا لوله‌های پلیوینیل كلراید برای تزریق وریدی تماس داشته باشد. محلول رقیق شده در بطریهای شیشه‌ای یا پلی پروپیلین، یا كیسه‌های پلی پروپیلین یا پلیولفین نگهداری شوند. هنگام انفوزیون از ستهای پلیاتیلن و فیلتر دارای غشای میكروپوروس كوچكتر از 0.22 میكرون استفاده شود.
بعد از شروع انفوزیون پیگیری مداوم وضعیت بیمار به مدت 30 دقیقه لازم است. در سراسر طول انفوزیون پیگیری دقیق انجام شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
به دلیل خطر دارو بر روی جنین، ‌از بارداری طی درمان با این دارو خودداری كنید.
در اكثر بیماران، آلوپسی، ظاهر می‌شود.
علائم و نشانه‌های نوروپاتی محیطی، مانند احساس گزش، ‌سوزش، ‌یا بیحسی در اندامهای انتهایی را فوراً اطلاع دهید. اگرچه نشانه‌های خفیف شایع هستند، نشانه‌های شدید به طور ناشایعی عارض می‌شوند. كاهش مقدار مصرف ممكن است ضروری باشد.
مصرف در كودكان: بی ضرری و اثربخشی این دارو در كودكان ثابت نشده است.
مصرف در شیردهی: به دلیل خطر بروز واكنشهای جانبی شدید در نوزادان شیرخوار، شیردهی در دوران مصرف این دارو توصیه نمی‌شود.
تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
پاكلی تاكسل نتیجه آزمونهای خونی را تغییر می‌دهد، زیرا اثر سركوب كننده فعالیت مغز استخوان دارد.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
پخش: حدود 98-89 درصد به پروتئینهای سرم پیوند می‌یابد.
متابولیسم: ممكن است در كبد متابولیزه شود.
دفع: دفع این دارو در انسانها كاملاً مشخص نشده است.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
در صورت مصرف سیس پلاتین قبل از پاكلیتاكسل، ‌امكان سركوب فعالیت مغز استخوان بیشتر خواهد بود.
كتوكونازول ممكن است متابولیسم پاكلی تاكسل را مهار كند. این دو دارو به طور همزمان با احتیاط تجویز شود.
عوارض جانبی:
ملاحظات اختصاصی
واكنشهای شدید حساسیت مفرط كه با تنگی نفس، كمی فشار خون، ‌آنژیوادم ‌و كهیر منتشر مشخص می‌شود، در دو درصد بیماران تحت درمان با این دارو بروز كرده است. به منظور كاهش میزان بروز یا شدت این واكنشها، ‌به بیماران قبل از مصرف پاكلی تاكسل كورتیكواستروئید (مانند دگزامتازون) و آنتی هیستامین (مانند دیفن هیدرامین)، و آنتاگونیست گیرنده (مانند سایمتیدین یا رانیتیدین) تجویز شود.
بیمارانی كه به این دارو حساسیت مفرط شدید دارند نباید از این دارو استفاده كنند.
در بیمارانی كه طی درمان با پاكلی تاكسل دچار نوتروپنی شدید (تعداد نوتروفیل كمتر از 500 به مدت یك هفته یا بیشتر) یا نوروپاتی شدید محیطی می‌شوند، ‌در دوره‌های بعدی درمان مقدار مصرف باید حدود 20 درصد كاهش یابد. میزان بروز و شدت مسمومیت عصبی و خونی با مقدار مصرف، بخصوص بیش از 190، افزایش می‌یابد.
مسمومیت مغز استخوان شایع ترین عارضه است كه باعث محدودیت مصرف می شود. اندازه گیری تعداد سلولهای خونی به طور مكرر طی درمان ضروری است. در موارد شدید، تجویز گلبولهای قرمز متراكم یا انتقال پلاكت ضروری است. اقدامات احتیاطی در مورد احتمال خونریزی به عمل آید.
در صورت بروز اختلالات هدایتی قابل ملاحظه طی درمان با پاكلی تاكسل، درمان مناسب و پیگیری مداوم قلبی طی درمانهای بعدی با دارو انجام شود.
طی آماده كردن و مصرف پاكلی تاكسل احتیاط لازم رعایت شود؛ استفاده از دستكش توصیه شده است. در صورت تماس محلول با پوست، ‌فوراً پوست با آب و صابون به طور كامل شسته شود. در صورت تماس دارو با غشاهای مخاطی، ‌این غشاها كاملاً با آب شسته شوند. تمام موارد استفاده شده با برچسب «خطر شیمی درمانی» مشخص شوند.
داروی غلیظ پیش از انفوزیون رقیق شود. محلولهای سازگار با دارو عبارت اند از محلول تزریقی كلرور سدیم 0.9 درصد، ‌دكستروز پنج درصد، ‌دكستروز پنج درصد و كلرور سدیم 0.9 درصد، ‌و دكستروز پنج درصد در محلول رینگرلاكتات، غلظت نهایی محلول باید mh/ml 1.2-0.3 باشد. محلولهای رقیق شده تا 27 ساعت در دمای اتاق پایدار هستند.
محلولهای انفوزیون در ظرفهای شیشه ای تهیه و نگهداری شوند. محلول رقیق نشده نباید با كیسه‌ها یا لوله‌های پلیوینیل كلراید برای تزریق وریدی تماس داشته باشد. محلول رقیق شده در بطریهای شیشه‌ای یا پلی پروپیلین، یا كیسه‌های پلی پروپیلین یا پلیولفین نگهداری شوند. هنگام انفوزیون از ستهای پلیاتیلن و فیلتر دارای غشای میكروپوروس كوچكتر از 0.22 میكرون استفاده شود.
بعد از شروع انفوزیون پیگیری مداوم وضعیت بیمار به مدت 30 دقیقه لازم است. در سراسر طول انفوزیون پیگیری دقیق انجام شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
به دلیل خطر دارو بر روی جنین، ‌از بارداری طی درمان با این دارو خودداری كنید.
در اكثر بیماران، آلوپسی، ظاهر می‌شود.
علائم و نشانه‌های نوروپاتی محیطی، مانند احساس گزش، ‌سوزش، ‌یا بیحسی در اندامهای انتهایی را فوراً اطلاع دهید. اگرچه نشانه‌های خفیف شایع هستند، نشانه‌های شدید به طور ناشایعی عارض می‌شوند. كاهش مقدار مصرف ممكن است ضروری باشد.
مصرف در كودكان: بی ضرری و اثربخشی این دارو در كودكان ثابت نشده است.
مصرف در شیردهی: به دلیل خطر بروز واكنشهای جانبی شدید در نوزادان شیرخوار، شیردهی در دوران مصرف این دارو توصیه نمی‌شود.
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: ضد میکروتوبول.
طبقه‌بندی درمانی: ضد نئوپلاسم.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
نام‌های تجاری: Anzatax,Ebetaxel,Genexol
عوارض جانبی
اعصاب مركزی:‌ نوروپاتی محیطی.
قلبی ـ ‌عروقی: برادیكاردی، كمی فشار خون، ‌EKG غیر طبیعی.
دستگاه گوارش: ‌تهوع، استفراغ، اسهال، موكوزیت.
خون: نوتروپنی، ‌لكوپنی، ترومبوسیتوپنی، ‌كم خونی، ‌خونریزی.
كبد:‌ افزایش سطح آنزیم های كبدی.
سایر عوارض: واكنشهای حساسیت مفرط (آنافیلاكسی)، آلوپسی، درد عضلانی، ‌درد مفصلی، فلبیت، سلولیت در محل تزریق، عفونت.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: سركوب فعالیت مغز استخوان، مسمومیت عصب محیطی، ‌موكوزیت.
درمان: هیچ پادزهر خاصی برای موارد مصرف بیش از حد پاكلی تاكسل مشخص نشده است.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Injection: 6 mg/ml, 5ml, 6 mg/ml, 16.7ml, 6 mg/ml, 25ml, 6 mg/ml, 50ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: ضد میکروتوبول.
طبقه‌بندی درمانی: ضد نئوپلاسم.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
نام‌های تجاری: Anzatax,Ebetaxel,Genexol
عوارض جانبی
اعصاب مركزی:‌ نوروپاتی محیطی.
قلبی ـ ‌عروقی: برادیكاردی، كمی فشار خون، ‌EKG غیر طبیعی.
دستگاه گوارش: ‌تهوع، استفراغ، اسهال، موكوزیت.
خون: نوتروپنی، ‌لكوپنی، ترومبوسیتوپنی، ‌كم خونی، ‌خونریزی.
كبد:‌ افزایش سطح آنزیم های كبدی.
سایر عوارض: واكنشهای حساسیت مفرط (آنافیلاكسی)، آلوپسی، درد عضلانی، ‌درد مفصلی، فلبیت، سلولیت در محل تزریق، عفونت.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: سركوب فعالیت مغز استخوان، مسمومیت عصب محیطی، ‌موكوزیت.
درمان: هیچ پادزهر خاصی برای موارد مصرف بیش از حد پاكلی تاكسل مشخص نشده است.

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

()