پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف سلگزان (اتوکسوپارین) (Enoxaparin) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی سلگزان (اتوکسوپارین) چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) پیشگیری از تشكیل ترومبوز وریدی عمقی بعد از جراحی جایگزینی مفصل زانو یا هیپ.
بزرگسالان: 30 میلی گرم زیر جلدی هر 12 ساعت به مدت 7 الی 10 روز. در صورت پایدار بودن هموستاز اولین دوز در فاصله 12 تا 24 ساعت بعد از جراحی داده شود.
ب) پیشگیری از ترومبوز وریدی عمقی (DVT) بعد از جراحی شكم.
بزرگسالان: 40 میلی گرم یك بار در روز برای 7 الی 10 روز. دوز اول 2 ساعت قبل از جراحی تجویز شود.
پ) درمان DVT حاد با یا بدون آمبولی ریوی در بیماران بستری به همراه وارفارین.
بزرگسالان: mg/kg 1 زیر جلدی هر 12 ساعت؛ یا mg/kg 1.5 یك بار در روز (در زمان مشابه در هر روز به مدت 5 تا 7 روز تا زمانی كه با داروی ضد انعقاد خوراكی به INR 2 تا 3 برسیم. وارفارین معمولاً در عرض 72 ساعت بعد از تجویز انوكساپارین شروع می‌شود.
ت) درمان DVT حاد با یا بدون آمبولی ریوی در بیماران سرپایی به همراه وارفارین.
بزرگسالان: mg/kg 1 زیر جلدی هر 12 ساعت به مدت 5 الی 7 روز تا زمانی كه با داروی ضد انعقاد خوراكی به INR 2 تا 3 برسیم. وارفارین معمولاً 72 ساعت بعد از تجویز انوكساپارین شروع می‌شود.
ث) پیشگیری از عوارض ایسكمیك بعد از آنژین ناپایدار و Non-Q-wave MI به همراه آسپرین.
بزرگسالان: mg/kg 1 هر 12 ساعت برای 2 تا 8 روز به همراه آسپرین به میزان 100 تا 325 میلی گرم روزانه برای كاهش ریسك خونریزی بخصوص بعد از انجام پروسیجر در آنژین ناپایدار حتماً انوكساپارین را در فواصل توصیه شده تجویز كنید.
ج) برای كاهش ریسك آمبولی در بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه كه قادر به حركت نیستند.
بزرگسالان: mg 40 زیر جلدی روزانه برای 6 تا 11 روز. تجویز به مدت 14 روز نیز بخوبی تحمل شده است.
تنظیم دوز: در بیماران با کلیرانس كراتینین كمتر از ml/min 30، دوز را به این ترتیب كاهش دهید. در صورتی كه دارو جهت پروفیلاكسی بعد از جراحی شكم، یا جایگزینی مفصل زانو یا هیپ یا ضمن بیماریهای حاد تجویز شده به صورت 30 میلی گرم زیر جلدی روزانه تجویز شود. در صورتی كه دارو جهت درمان DVT حاد یا كاهش عوارض ایسكمیك بعد از آنژین ناپایدار و non-Q-wave MI تجویز شده، به صورت mg/kg 1 روزانه زیر جلدی تجویز شود.
مكانیسم اثر
اثر ضد انعقاد: دارو تشكیل كمپلكس آنتی ترومبین III و ترومبین را تسریع كرده و ترومبین را غیر فعال كرده و جلوی تبدیل فیبرینوژن به فیبرین را می‌گیرد. نسبت فعالیت ضد فاكتور 10 فعال به فاكتور 2 بیشتر از هپارین معمولی است.
عوارض جانبی:
ملاحظات اختصاصی
1- قبل از مصرف به صورت پروفیلاكسی هر گونه خونریزی را بررسی و رد كنید.
2- دارو را با دیگر داروهای تزریقی مخلوط نكنید.
3- حباب هوای موجود در سرنگ را قبل از تجویز خارج نكنید. چون ممكن است باعث كاهش مقدار دارو شود.
4- دارو را به صورت عضلانی تجویز نكنید.
5- دارو را به صورت عمیق و زیر جلدی در دیواره‌های قدامی و خلفی جدار شكم تجویز كنید. محل تجویز را ماساژ ندهید.
نكات قابل توصیه به بیمار
1- عوارض جانبی را به بیمار توضیح دهید.
2- به بیمار توضیح داده كه مراقب هر گونه خونریزی باشد و از فعالیت‌هایی كه ریسك خونریزی را افزایش می‌دهد پرهیز كنید.
3- قبل از مصرف هرگونه آسپرین یا NSAIDs با پزشك معالج مشورت كنید.
مصرف در سالمندان: با احتیاط استفاده شود بخصوص در بیمارانی كه درجاتی از نارسایی كلیوی دارند.
مصرف در كودكان: ایمنی و اثربخشی دارو در كودكان اثبات نشده است.
مصرف در شیردهی: ترشح دارو در شیر مشخص نیست، با احتیاط استفاده شود.
مصرف در بارداری: می‌تواند باعث اختلالات مادرزادی در جنین شود.
تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
دارو باعث افزایش سطح ALT و AST شده و میزان هموگلوبین و پلاكت را كاهش می‌دهد.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: فراهمی زیستی دارو 92% است. بعد از 5-3 ساعت به اوج اثر رسیده و تا 24 ساعت اثر دارد.
پخش: حجم پخش فعالیت ضد فاكتور 10 فعال حدود 6 لیتر است.
متابولیسم: اطلاعاتی در دسترس نیست.
دفع: نیمه عمر دفع دارو بر مبنای اثر ضد فاكتور 10 حدود 4.5 ساعت بعد از تجویز زیر جلدی است.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
مصرف همزمان با داروهای ضد انعقاد، ضد پلاكت و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) ریسك خونریزی را افزایش می‌دهد. همچنین منجر به ایجاد هماتوم حاد نخاعی در بیمارانی می‌شود كه تحت بیهوشی اپیدورال قرار می‌گیرند.
پلیكامایسین و والپروئیك اسید باعث هایپوپروترومبینمی و مهار تجمع پلاكتی می‌شوند. بیمار را بدقت مانیتور كنید.
عوارض جانبی:
ملاحظات اختصاصی
1- قبل از مصرف به صورت پروفیلاكسی هر گونه خونریزی را بررسی و رد كنید.
2- دارو را با دیگر داروهای تزریقی مخلوط نكنید.
3- حباب هوای موجود در سرنگ را قبل از تجویز خارج نكنید. چون ممكن است باعث كاهش مقدار دارو شود.
4- دارو را به صورت عضلانی تجویز نكنید.
5- دارو را به صورت عمیق و زیر جلدی در دیواره‌های قدامی و خلفی جدار شكم تجویز كنید. محل تجویز را ماساژ ندهید.
نكات قابل توصیه به بیمار
1- عوارض جانبی را به بیمار توضیح دهید.
2- به بیمار توضیح داده كه مراقب هر گونه خونریزی باشد و از فعالیت‌هایی كه ریسك خونریزی را افزایش می‌دهد پرهیز كنید.
3- قبل از مصرف هرگونه آسپرین یا NSAIDs با پزشك معالج مشورت كنید.
مصرف در سالمندان: با احتیاط استفاده شود بخصوص در بیمارانی كه درجاتی از نارسایی كلیوی دارند.
مصرف در كودكان: ایمنی و اثربخشی دارو در كودكان اثبات نشده است.
مصرف در شیردهی: ترشح دارو در شیر مشخص نیست، با احتیاط استفاده شود.
مصرف در بارداری: می‌تواند باعث اختلالات مادرزادی در جنین شود.
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: هپارین با وزن مولكولی كم.
طبقه‌بندی درمانی: ضد انعقاد.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده B
نام‌های تجاری: Clexane
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: گیجی، تب، عوارض نورولوژیك (بعد از پروسیجرهای نخاعی یا اپیدورال)، درد.
قلبی ـ عروقی: درد قفسه سینه، سرگیجه، ضربان نامنظم قلب، ادم، هماتوم، ادم محیطی.
دستگاه گوارش: تهوع.
عوارض خونی: خونریزی، آنمی هایپوكروم، ترومبوسیتوپنی.
پوست: اكیموز، اریتم (در محل تزریق)، بثورات جلدی، كهیر.
مسمومیت و درمان
مصرف بیش از حد باعث خونریزی می‌شود. كه با تجویز آهسته وریدی محلول پروتامین سولفات (1%) برطرف می‌شود. دوز پروتامین باید معادل دوز انوكساپارین باشد (mg 1 پروتامین mg 1 انوكساپارین را خنثی می‌كند).

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Injection: 100 mg/ml, 0.2 ml , 100 mg/ml, 0.4 ml, 100 mg/ml, 0.6ml, 100 mg/ml, 0.8 ml, 100 mg/ml, 1 ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: هپارین با وزن مولكولی كم.
طبقه‌بندی درمانی: ضد انعقاد.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده B
نام‌های تجاری: Clexane
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: گیجی، تب، عوارض نورولوژیك (بعد از پروسیجرهای نخاعی یا اپیدورال)، درد.
قلبی ـ عروقی: درد قفسه سینه، سرگیجه، ضربان نامنظم قلب، ادم، هماتوم، ادم محیطی.
دستگاه گوارش: تهوع.
عوارض خونی: خونریزی، آنمی هایپوكروم، ترومبوسیتوپنی.
پوست: اكیموز، اریتم (در محل تزریق)، بثورات جلدی، كهیر.
مسمومیت و درمان
مصرف بیش از حد باعث خونریزی می‌شود. كه با تجویز آهسته وریدی محلول پروتامین سولفات (1%) برطرف می‌شود. دوز پروتامین باید معادل دوز انوكساپارین باشد (mg 1 پروتامین mg 1 انوكساپارین را خنثی می‌كند).

برگرفته از : دارونما





عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(سلگزان) ()