پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف بوپرنورفین (Buprenorphine (as Hcl)) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی بوپرنورفین چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) درد خفیف تا شدید.
بزرگسالان: مقدار 0.3 میلی گرم هر 6 ساعت یا بر حسب نیاز تزریق عضلانی یا به طور آهسته تزریق وریدی می شود.
در صورت لزوم تا مقدار 0.6 میلی گرم مصرف می شود. تزریق زیر جلدی این دارو توصیه نمی شود. mcg/kg 250-25 از راه انفوزیون وریدی ظرف 48 ساعت برای درد پس از جراحی استفاده می‌شود.
ب) برگرداندن بیهوشی ناشی از فنتانیل.
بزرگسالان: mcg 0.3-0.8 وریدی یا عضلانی، 4-1 ساعت بعد از القا بیهوشی و حدود 30 دقیقه قبل از پایان جراحی تجویز می شود.
پ) ختنه.
کودکان 9 ماه تا 9 سال: mcg/kg 3 عضلانی به همراه بیهوشی جراحی تجویز می‌شود.
ت) وابستگی به اپیوئیدها.
بزرگسالان: mg 16-12 قرص زیر زبانی یك بار در روز مصرف گردد.

تداخل دارویی:
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: سرگیجه، سرگیجه حقیقی، رخوت (شایع ترین عارضه)، سرخوشی کاذب، بی خوابی، آشفتگی، اغتشاش شعور، سردرد، لرزش، تنگی مردمک چشم، تشنج، اختلال در بینایی، دیسفوری، افزایش ICP.
قلبی- عروقی: تاکیکاردی، برادیکاردی، افزایش فشار خون، كاهش فشار خون.
پوست: برافروختگی، بثورات پوستی، خارش و تعریق.
دستگاه گوارش: تهوع و استفراغ، بی اشتهایی و یبوست (کولیک).
ادراری - تناسلی: احتباس ادرار.
تنفسی: هیپوونتیلاسیون، دپرسیون تنفسی، تنگی نفس.
سایر عوارض: کمی تهویه ریوی، آپنه، ضعف تنفسی، لرز و سندرم قطع مصرف.
توجه : در صورت بروز حساسیت مفرط، تشنج یا آریتمی قلبی باید مصرف دارو قطع شود.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: تجربیات محدودی در مورد مصرف بیش از حد دارو وجود دارد. بی ضرری بوپرنورفین در مصرف بیش از حد آن بیشتر از سایر ضد دردهای شبه تریاک است، زیرا بوپرنورفین در مقادیر زیاد اثر آنتاگونیستی دارد.
مصرف بیش از حد دارو ممکن است موجب ضعف تنفسی، ضعف CNS (تنگی مردمک چشم، مردمک ته سنجاقی) شود. سایر اثرات سمی شدید این دارو ممکن است شامل کمی فشار خون، برادیکاردی، کمی دمای بدن، شوک، آپنه، ایست قلبی- ریوی، کلاپس گردش خون، ادم ریوی و تشنج باشد.
درمان: ابتدا برقراری مسیر تنفسی برای تبادل هوا و تهویه مناسب و سپس تجویز یک آنتاگونیست مخدر (نالوکسون) برای بازگشت ضعف تنفسی لازم است. از آنجا که طول مدت اثر بوپرنورفین بیشتر از نالوکسون است، تکرار مصرف نالوکسون ضروری است. نالوکسون باید تنها در صورت وجود ضعف قلبی - عروقی یا تنفسی شدید مصرف شود. علائم حیاتی به دقت پیگیری شوند. نالوکسون ضعف تنفسی ناشی از مصرف پوبرنورفین را به طور کامل خنثی نمی کند. تنفس مصنوعی و افزایش مقدار مصرف نالوکسون و تجویز دوکساپرام ممکن است لازم باشد. سایر اقدامات علامتی است (ادامه حمایت تنفسی، تصحیح عدم تعادل الکترولیت و مایعات) معیارهای آزمایشگاهی، علائم حیاتی و حالت عصبی بیمار پیگیری گردد.
مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
مکانیسم اثر بوپرنورفین دقیقاً مشخص نشده است، ولی به نظر می رسد در بعضی از گیرنده های مخدر عمل آگونیستی و در بعضی دیگر عمل آنتاگونیستی رقابتی دارد و از این طریق، دردهای خفیف تا شدید را برطرف می کند.
فارماکوکینتیک
جذب: بعد از تزریق عضلانی به سرعت جذب می شود. زمان لازم برای شروع اثر این دارو 15 دقیقه است و حداکثر غلظت آن طی یک ساعت بعد از مصرف دارو حاصل می شود.
پخش: حدود 96 درصد به پروتئین پیوند می یابد.
متابولیسم: در کبد متابولیزه می شود.
دفع: طول مدت اثر بوپرنورفین 6 ساعت است. این دارو از طریق ادرار و مدفوع دفع می شود.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
مصرف این دارو با فاصله چند ساعت با باربیتوراتهای بیهوش کننده، مانند تیوپنتال، ممکن است موجب اثرات اضافی مضعف CNS و تنفسی و احتمالاً آپنه شود.
در صورت مصرف همزمان با سایر داروهای مضعف CNS (ضد دردهای مخدر، آنتی هیستامینها، فنوتیازینها، باربیتوراتها، بنزودیازپینها، داروهای تسکین بخش- خواب آور، فرآورده های حاوی الکل)، ضد افسردگی های سه‌ حلقه ای و داروهای شل کننده عضلانی، مقدار مصرف بوپرنورفین باید کاهش یابد، زیرا ممکن است اثر کاهش فشار خون، تسکین بخش، مضعف CNS و تنفسی این دارو تشدید شود.
مصرف همزمان با داروهای بیهوش کننده عمومی نیز ممکن است موجب ضعف شدید عملکرد قلبی- عروقی شود.
مصرف همزمان با داروهایی که عمدتاً در کبد متابولیزه می شوند (ریفامپین، فنیتوئین و دیگوکسین) ممکن است موجب تجمع بوپرنورفین و افزایش اثرات آن شود.
بیمارانی که به این دارو وابستگی فیزیکی پیدا می کنند، ممکن است در صورت مصرف آنتاگونیست آن، به شدت دچار سندرم قطع مصرف دارو شوند. در این موارد باید دارو را با احتیاط مصرف و وضع بیمار را به طور مرتب پیگیری نمود. مصرف همزمان با مهارکننده های مونوآمیناکسیداز با احتیاط صورت گیرد.
گزارشی از کلاپس قلبی- عروقی و تنفسی در بیماری که دیازپام و بوپرنورفین را با مقادیر عادی و به طور همزمان دریافت می کرده، وجود دارد.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: آگونیست، آنتاگونیست مخدر، آگونیست نسبی مخدر.
طبقه‌بندی درمانی: ضد درد.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمام آگونیست - آنتاگونیستهای مخدر، موارد زیر نیز باید در نظر گرفته شود:
1- عوارض جانبی بوپرنورفین، به آسانی عوارض آگونیستهای خالص با نالوکسون خنثی نمی شود.
2- قدرت اثر ضد دردی 0.3 میلی گرم بوپرنورفین معادل با 10 میلی گرم مرفین یا 75 میلی گرم مپریدین است. طول مدت اثر ضد درد بوپرنورفین بیشتر از مرفین و مپریدین است.
3- بعلت تضعیف CNS بیماران باید از فعالیت‌هایی که به هوشیاری کامل نیاز دارند، خودداری نمایند.
4- دارو می‌تواند باعث کاهش فشار خون شود، در بیماران مبتلا به هیپوولمی، بیماریهای قلبی عروقی (سکته قلبی) و کسانی که از فنوتیازین‌ها و یا داروهای بیهوشی دهنده عمومی استفاده می‌کنند، با احتیاط مصرف شود.
5- دارو می‌تواند علائم بیماری‌های شکمی را بپوشاند.
6- در بیماران مبتلا به نارسایی آدرنال (از جمله آدیسون)، اختلال عملکرد مجاری صفراوی، سابقه ایلئوس یا انسداد روده، تضعیف CNS یا کوما، ضربه به سر، ضایعات مغزی، افزایش ICP، نارسایی کبد، چاقی مفرط، هیپرپلازی پروستات، احتباس ادرار، سایکوز توکسیک، نارسایی کلیه، هیپوکسی یا هیپرکینزی، ضعف تنفسی شدید، COPD یا سایر بیماریهای انسدادی ریه، کیفواسکولیوز یا سایر اختلالات ساختاری و اختلال عملکرد تیروئید با احتیاط مصرف شود.
7- در مصرف همزمان با سایر آرام بخش‌ها احتیاط شود، زیرا می‌تواند اثرات این داروها را افزایش دهد.
8- در بیماران ناتوان بعلت احتمال افزایش ضعف تنفسی با احتیاط مصرف شود.
9- در افراد سالمند بعلت حساس بودن آنها به عوارض جانبی با احتیاط مصرف شود و از دوزهای كمتری برای شروع استفاده گردد.
10- ایمنی و کارآیی دارو در کودکان زیر 16 سال و به‌صورت تزریقی در کودکان زیر 2 سال شناخته نشده است.
11- بسته به نیاز بیمار بطور همزمان باید از یک ضد درد مخدر استفاده نمود.
12- مصرف همزمان ضد دردهای آگونیست/آنتاگونیست با آگونیستهای مخدر، ممکن است باعث بروز علائم ترک مصرف و یا کاهش اثرات ضد دردی مخدرها گردد. قطع سریع دارو پس از مصرف طولانی نیز علائم سندرم ترک به همراه دارد.
مصرف در سالمندان: بوپرنورفین در بیماران سالخورده باید با احتیاط و با مقادیر کمتر تجویز شود، زیرا بیمارن سالخورده نسبت به اثرات درمانی و عوارض جانبی این دارو حساس ترند.
مصرف در شیردهی: ترشح بوپرنورفین در شیر مادر مشخص نیست و مصرف آن در مادران شیرده، باید با احتیاط همراه باشد.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Injection: 0.3 m/ml, 1ml
Capsule: 0.4 mg
Tablet: 0.4, 2, 8 mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: آگونیست، آنتاگونیست مخدر، آگونیست نسبی مخدر.
طبقه‌بندی درمانی: ضد درد.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمام آگونیست - آنتاگونیستهای مخدر، موارد زیر نیز باید در نظر گرفته شود:
1- عوارض جانبی بوپرنورفین، به آسانی عوارض آگونیستهای خالص با نالوکسون خنثی نمی شود.
2- قدرت اثر ضد دردی 0.3 میلی گرم بوپرنورفین معادل با 10 میلی گرم مرفین یا 75 میلی گرم مپریدین است. طول مدت اثر ضد درد بوپرنورفین بیشتر از مرفین و مپریدین است.
3- بعلت تضعیف CNS بیماران باید از فعالیت‌هایی که به هوشیاری کامل نیاز دارند، خودداری نمایند.
4- دارو می‌تواند باعث کاهش فشار خون شود، در بیماران مبتلا به هیپوولمی، بیماریهای قلبی عروقی (سکته قلبی) و کسانی که از فنوتیازین‌ها و یا داروهای بیهوشی دهنده عمومی استفاده می‌کنند، با احتیاط مصرف شود.
5- دارو می‌تواند علائم بیماری‌های شکمی را بپوشاند.
6- در بیماران مبتلا به نارسایی آدرنال (از جمله آدیسون)، اختلال عملکرد مجاری صفراوی، سابقه ایلئوس یا انسداد روده، تضعیف CNS یا کوما، ضربه به سر، ضایعات مغزی، افزایش ICP، نارسایی کبد، چاقی مفرط، هیپرپلازی پروستات، احتباس ادرار، سایکوز توکسیک، نارسایی کلیه، هیپوکسی یا هیپرکینزی، ضعف تنفسی شدید، COPD یا سایر بیماریهای انسدادی ریه، کیفواسکولیوز یا سایر اختلالات ساختاری و اختلال عملکرد تیروئید با احتیاط مصرف شود.
7- در مصرف همزمان با سایر آرام بخش‌ها احتیاط شود، زیرا می‌تواند اثرات این داروها را افزایش دهد.
8- در بیماران ناتوان بعلت احتمال افزایش ضعف تنفسی با احتیاط مصرف شود.
9- در افراد سالمند بعلت حساس بودن آنها به عوارض جانبی با احتیاط مصرف شود و از دوزهای كمتری برای شروع استفاده گردد.
10- ایمنی و کارآیی دارو در کودکان زیر 16 سال و به‌صورت تزریقی در کودکان زیر 2 سال شناخته نشده است.
11- بسته به نیاز بیمار بطور همزمان باید از یک ضد درد مخدر استفاده نمود.
12- مصرف همزمان ضد دردهای آگونیست/آنتاگونیست با آگونیستهای مخدر، ممکن است باعث بروز علائم ترک مصرف و یا کاهش اثرات ضد دردی مخدرها گردد. قطع سریع دارو پس از مصرف طولانی نیز علائم سندرم ترک به همراه دارد.
مصرف در سالمندان: بوپرنورفین در بیماران سالخورده باید با احتیاط و با مقادیر کمتر تجویز شود، زیرا بیمارن سالخورده نسبت به اثرات درمانی و عوارض جانبی این دارو حساس ترند.
مصرف در شیردهی: ترشح بوپرنورفین در شیر مادر مشخص نیست و مصرف آن در مادران شیرده، باید با احتیاط همراه باشد.

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(بوپرنورفين چيست) (قرص بوپرنورفین چیست) (بوپرنورفین چیست) (عوارض قرص بوپرنورفین) () (بوپره نورفین چیست) (قرص بوپرنورفین 2 چیست)