پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف تریامترن - اچ (Triamterene-H) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی تریامترن - اچ چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
ادم، زیادی فشار خون، كمی پتاسیم خون.
بزرگسالان: مقدار 2-1 قرص دو بار در روز، برحسب نیاز مصرف می‌شود.
مقدار نگهدارنده برای بعضی از بیماران یك قرص روزانه یا یك روز در میان است. حداكثر مقدار مصرف چهار قرص در روز است.
كودكان: مقدار مصرف این دارو تعیین نشده است.
مكانیسم اثر
تریامترن: این دارو با تأثیر مستقیم بر روی توبولهای انتهایی كلیه، بازجذب سدیم و دفع پتاسیم را مهار می‌كند و موجب كاهش از دست رفتن پتاسیم ناشی از مصرف داروهای مدر می‌شود.
هیدروكلروتیازید: این دارو از طریق مهار بازجذب سدیم در ابتدای توبولهای انتهایی كلیه دفع ادراری سدیم و آب را افزایش می‌دهد و در نتیجه ادم را برطرف می‌سازد. مكانیسم دقیق اثر این دارو در كاهش فشار خون مشخص نیست. این اثر ممكن است تا حدی ناشی از گشاد شدن عروق شریانچه‌ها و كاهش مقاومت تام محیطی باشد.

تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
تریامترن ممكن است با بخشهای آنزیمی (كه از فلوئورومتری استفاده می‌شود)، مانند تعیین غلظت كینیدین سرم، تداخل كند.
هیدروكلروتیازید ممكن است غلظت سرمی الكترولیتها را تغییر دهد و موجب افزایش غلظت اورات، گلوكز، كلسترول، و تری‌گلیسرید سرم شود. همچنین، این دارو ممكن است با آزمونهای عملكرد پاراتیروئید تداخل كند. مصرف این دارو قبل از انجام این آزمونها باید قطع شود.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: تریامترن و هیدروكلروتیازید، بعد از مصرف خوراكی به خوبی جذب می‌شوند، اما میزان جذب آنها متغیر است.
پخش: تریامترن حدود 67 درصد به پروتئین پیوند می‌یابد. این دارو از جفت عبور می‌كند. انتشار هیدروكلروتیازید در بدن مشخص نیست.
متابولیسم: تریامترن از طریق هیدروكسیله و سولفاته شدن متابولیزه می‌شود. متابولیسم هیدروكلروتیازید مشخص نیست.
دفع: تریامترن و متابولیت‌های آن از طریق ادرار دفع می‌شوند. نیمه عمر تریامترن 150-100 دقیقه است. هیدروكلروتیازید به صورت تغییر نیافته از طریق ادرار، معمولاً طی 24 ساعت ، دفع می‌شود.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
تریامترن و هیدروكلروتیازید ممكن است اثرات كاهنده فشار خون سایر داروهای كاهش دهنده فشار خون را تشدید كنند. این اثر ممكن است برای اهداف درمانی مورد استفاده قرار گیرد.
در صورت مصرف همزمان تریامترن با سایر مدرهای نگهدارنده پتاسیم، مكملهای پتاسیم، داروهای حاوی پتاسیم (پنی سیلین G تزریقی)، مهاركننده‌های آنزیم تبدیل كننده آنژیوتانسین (كاپتوپریل) یا جانشینهای نمك، خطر بروز زیادی پتاسیم خون افزایش می‌یابد.
داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، مانند ایندومتاسین یا ایبوپروفن، ممكن است فعالیت كلیه را تغییر داده و در نتیجه بر دفع پتاسیم تأثیر گذارند.
هیدروكلروتیازید ممكن است اثرات زیادی قند خون، كاهش دهنده فشار خون و زیادی اسید اوریك خون توسط دیازوكساید را تشدید كند، و اثرات زیادی قند خون ممكن است مقدار مورد نیاز انسولین یا سولفونیل اوره‌ها را در بیماران دیابتی افزایش دهد.
هیدروكلروتیازید ممكن است با كاهش كلیرانس كلیوی لیتیم، غلظت سرمی آن را افزایش دهد و كاهش مقدار مصرف لیتیم را تا حدود 50 درصد ضروری سازد.
هیدروكلروتیازید ممكن است باعث قلیایی شدن ادرار شده و دفع ادراری بعضی از آمینها، مانند كینیدین، را كاهش دهد. ادرار قلیایی نیز ممكن است اثرات درمانی متنامین ماندلات را كاهش دهد.
كلستیرامین در صورت مصرف همزمان با این دارو ممكن است با هیدروكلروتیازید پیوند یابد و از جذب آن جلوگیری كند. این داروها باید به فاصله یك ساعت از یكدیگر مصرف شوند.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: دیورتیك.
طبقه‌بندی درمانی: مدر، پایین آورنده فشار خون (مدر نگهدارنده پتاسیم).
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
ملاحظات اختصاصی
1ـ مقدار مصرف این دارو بر اساس نیاز و پاسخ بالینی بیمار تنظیم می‌شود. برای كاهش احتمال بروز عدم تعادل الكترولیتی حداقل مقدار مؤثر استفاده شود.
2ـ در صورت تجویز دارو به صورت یك بار در روز، توصیه می‌شود بیمار آن را هنگام صبح مصرف كند تا از افزایش دفعات دفع ادرار در شب جلوگیری شود.
3ـ در صورت مصرف دارو به عنوان مدر، برنامه مصرف متناوب (یك روز در میان) ممكن است احتمال بروز عدم تعادل الكترولیتی یا زیادی اسید اوریك خون ناشی از مصرف این دارو را كاهش دهد.
4ـ مقدار طبیعی غلظت سرمی پتاسیم در بزرگسالان mEq/L 5-3.5 است. غلظت بیش از mEq/L 6 خطرناك است، زیرا ممكن است موجب بروز آریتمی‌های قلبی شود. غلظت طبیعی پتاسیم در نوزادان معمولاً بیشتر از بزرگسالان (mEq/L 7/7) است.
5ـ غلظت سرمی پتاسیم الزاماً غلظت واقعی پتاسیم بدن را نشان نمی‌ دهد. افزایش pH پلاسما یا افزایش غلظت انسولین یا اپی نفرین در گردش ممكن است موجب كاهش غلظت پلاسمایی پتاسیم و افزایش غلظت داخل سلولی پتاسیم شود.
6ـ در صورت بروز آنوری یا علائم اختلال پیشرونده عملكرد كبدی یا كلیوی (ازتمی یا زیادی پتاسیم خون)، توصیه می‌شود درمان با این دارو برای همیشه قطع شود. اگر زیادی پتاسیم خون با تغییرات الكتروكاردیوگرام (EKG) همراه باشد، باید این حالت سریعاً با تزریق وریدی بی كربنات سدیم، گلوكونات یا كلرور كلسیم و گلوكز همراه با انسولین، و تجویز پلی استیرن سولفونات خوراكی یا تنقیه درمان گردد. یادآوری این نكته مهم است كه زیادی شدید پتاسیم خون ممكن است به طور ناگهانی و بدون هیچ علائم هشدار دهنده قبلی بروز نماید.
7ـ در بیمارانی كه در معرض خطر بروز كمی پتاسیم خون هستند، می‌توان مكمل های پتاسیم را همراه با این دارو تجویز كرد، ولی رعایت احتیاط فراوان ضروری است، زیرا مكمل های پتاسیم ممكن است به بروز زیادی پتاسیم خون منجر شوند، در صورتی كه كاهش پتاسیم در بسیاری از بیماران از لحاظ بالینی قابل اغماض است.
8ـ مطالعات اخیر نشان داده است كه قطع مصرف داروی كاهنده فشار خون قبل از جراحی ضرورتی ندارد، اما متخصص بیهوشی باید از مصرف این دارو توسط بیمار مطلع باشد.
نكات قابل توصیه به بیمار
1ـ دارو را هر روز در وقت معین مصرف كنید.
2ـ برای كاهش تحریكات گوارشی، دارو را با غذا یا شیر مصرف نمایید.
3ـ در صورت فراموش كردن یك نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن را مصرف كنید، ولی اگر تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد از مصرف آن خودداری كرده و مقدار مصرف بعدی را نیز دو برابر نكنید.
4ـ رژیم غذایی را رعایت كنید. محدودیت مصرف سدیم و یا كاهش وزن بدن ممكن است ضروری باشد.
5ـ بیمار ممكن است علائم زیادی فشار خون را احساس نكند. ادامه مصرف دارو حتی در صورت احساس بهبودی ضروری است.
6ـ این دارو زیادی فشار خون را درمان نمی‌ كند، اما آن را كنترل می‌كند. قبل از قطع مصرف دارو با پزشك مشورت كنید. زیادی فشار خون درمان نشده عواقب وخیمی به دنبال دارد.
7ـ برای بررسی پیشرفت درمان، به طور منظم به پزشك مراجعه نمایید.
8ـ احتمال بروز كمی یا زیادی پتاسیم خون وجود دارد. میزان مصرف پتاسیم غذا پیگیری شود. رژیم غذایی نباید بدون مشورت پزشك تغییر یابد.
9ـ در صورت بروز و ادامه تهوع، استفراغ، یا اسهال شدید به پزشك اطلاع دهید تا از بروز دهیدراسیون جلوگیری شود.
10ـ مصرف این دارو در بیماران دیابتی ممكن است غلظت قند خون را افزایش دهد.
11ـ احتمال بروز حساسیت به نور وجود دارد. بنابراین، از قرار گرفتن بیش از حد در معرض آفتاب خودداری كنید.
12ـ در صورت نیاز به انجام هر گونه عمل جراحی یا درمان اضطراری، احتیاط كنید.
مصرف در سالمندان: سالمندان، ممكن است نسبت به اثرات كاهنده فشار خون و اثرهای الكترولیتی این دارو حساس تر باشند. علاوه بر آن، از آنجایی كه این بیماران به علت كهولت سن معمولاً به عیب كار كلیه مبتلا هستند، رعایت احتیاط ضروری است.
مصرف در كودكان: عوارضی برای كودكان ثابت نشده است. با این وجود ، رعایت احتیاط در مورد مصرف هیدروكلروتیازید در كودكان مبتلا به یرقان ضروری است، زیرا خطر زیادی بیلی روبین خون وجود دارد.
مصرف در شیردهی: هیدروكلروتیازید در شیر ترشح می‌شود، اما ترشح تریامترن در شیر مشخص نیست. با این وجود، منافع دارو در برابر مضرات آن باید سنجیده شود.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: سرگیجه.
قلبی ـ ‌عروقی: دفع حجم مایعات بدن و دهیدراسیون، كمی فشار خون در حالت ایستاده، زیادی كلسترول خون، زیادی تری گلیسیرید خون.
پوست: درماتیت، حساسیت به نور، بثورات پوستی.
حلق: گلو درد.
دستگاه گوارش: خشكی دهان ، تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، پانكراتیت.
خون: كم خونی مگالوبلاستیك (ناشی از غلظت پایین اسید فولیك)، كم خونی آپلاستیك، آگرانولوسیتوز، لكوپنی، ترومبوسیتوپنی.
كبد: آنسفالوپاتی كبدی.
متابولیك: زیادی پتاسیم خون ، كمی پتاسیم خون، دهیدراسیون، كمی سدیم خون، افزایش گذرا در غلظت ازت اوره خون (BUN)، زیادی بدون علامت اسید اوریك خون، نقرس، زیادی قند خون و اختلال در تحمل گلوكز، كمی كلر خون، زیادی كلسیم خون، آلكالوز متابولیك.
سایر عوارض: آنافیلاكسی، كرامپهای عضلانی، واكنشهای حساسیت مفرط (پنومونی و واسكولیت).
توجه: در صورت بروز زیادی پتاسیم خون، افزایش غلظت BUN و كراتینین (كه نشان دهنده عیب كار كلیه است) یا بروز علائم اغمای قریب الوقوع، باید مصرف دارو قطع شود.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: تحریك و تحرك بیش از حد دستگاه گوارش، افزایش ترشح ادرار، دهیدراسیون، اختلال الكترولیتها، لتارژی (ممكن است به اغما منجر شود).
درمان: درمان شامل اقدامات حمایتی و علامتی است. در صورت بلع اخیر دارو (كمتر از چهار ساعت)، با واداشتن بیمار به استفراغ یا شستشوی معده می‌توان از جذب دارو جلوگیری كرد. در صورت زیادی شدید پتاسیم خون (بیش از mEq/L 6.5)، با استفاده از تزریق وریدی بیكربنات سدیم یا گلوكز همراه با انسولین، باید غلظت پتاسیم خون را كاهش داد. با مصرف سدیم پلی استیرن سولفونات (رزین تعویض كننده كاتیون) به صورت خوراكی یا تنقیه نیز می‌توان غلظت سرمی پتاسیم را كاهش داد. باید از مصرف مسهل ها خودداری شود، زیرا دفع مایعات و الكترولیتها را افزایش می‌دهد.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Tablet: Triamterene 50 mg+Hydrochlorothiazide 25 mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: دیورتیك.
طبقه‌بندی درمانی: مدر، پایین آورنده فشار خون (مدر نگهدارنده پتاسیم).
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
ملاحظات اختصاصی
1ـ مقدار مصرف این دارو بر اساس نیاز و پاسخ بالینی بیمار تنظیم می‌شود. برای كاهش احتمال بروز عدم تعادل الكترولیتی حداقل مقدار مؤثر استفاده شود.
2ـ در صورت تجویز دارو به صورت یك بار در روز، توصیه می‌شود بیمار آن را هنگام صبح مصرف كند تا از افزایش دفعات دفع ادرار در شب جلوگیری شود.
3ـ در صورت مصرف دارو به عنوان مدر، برنامه مصرف متناوب (یك روز در میان) ممكن است احتمال بروز عدم تعادل الكترولیتی یا زیادی اسید اوریك خون ناشی از مصرف این دارو را كاهش دهد.
4ـ مقدار طبیعی غلظت سرمی پتاسیم در بزرگسالان mEq/L 5-3.5 است. غلظت بیش از mEq/L 6 خطرناك است، زیرا ممكن است موجب بروز آریتمی‌های قلبی شود. غلظت طبیعی پتاسیم در نوزادان معمولاً بیشتر از بزرگسالان (mEq/L 7/7) است.
5ـ غلظت سرمی پتاسیم الزاماً غلظت واقعی پتاسیم بدن را نشان نمی‌ دهد. افزایش pH پلاسما یا افزایش غلظت انسولین یا اپی نفرین در گردش ممكن است موجب كاهش غلظت پلاسمایی پتاسیم و افزایش غلظت داخل سلولی پتاسیم شود.
6ـ در صورت بروز آنوری یا علائم اختلال پیشرونده عملكرد كبدی یا كلیوی (ازتمی یا زیادی پتاسیم خون)، توصیه می‌شود درمان با این دارو برای همیشه قطع شود. اگر زیادی پتاسیم خون با تغییرات الكتروكاردیوگرام (EKG) همراه باشد، باید این حالت سریعاً با تزریق وریدی بی كربنات سدیم، گلوكونات یا كلرور كلسیم و گلوكز همراه با انسولین، و تجویز پلی استیرن سولفونات خوراكی یا تنقیه درمان گردد. یادآوری این نكته مهم است كه زیادی شدید پتاسیم خون ممكن است به طور ناگهانی و بدون هیچ علائم هشدار دهنده قبلی بروز نماید.
7ـ در بیمارانی كه در معرض خطر بروز كمی پتاسیم خون هستند، می‌توان مكمل های پتاسیم را همراه با این دارو تجویز كرد، ولی رعایت احتیاط فراوان ضروری است، زیرا مكمل های پتاسیم ممكن است به بروز زیادی پتاسیم خون منجر شوند، در صورتی كه كاهش پتاسیم در بسیاری از بیماران از لحاظ بالینی قابل اغماض است.
8ـ مطالعات اخیر نشان داده است كه قطع مصرف داروی كاهنده فشار خون قبل از جراحی ضرورتی ندارد، اما متخصص بیهوشی باید از مصرف این دارو توسط بیمار مطلع باشد.
نكات قابل توصیه به بیمار
1ـ دارو را هر روز در وقت معین مصرف كنید.
2ـ برای كاهش تحریكات گوارشی، دارو را با غذا یا شیر مصرف نمایید.
3ـ در صورت فراموش كردن یك نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن را مصرف كنید، ولی اگر تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد از مصرف آن خودداری كرده و مقدار مصرف بعدی را نیز دو برابر نكنید.
4ـ رژیم غذایی را رعایت كنید. محدودیت مصرف سدیم و یا كاهش وزن بدن ممكن است ضروری باشد.
5ـ بیمار ممكن است علائم زیادی فشار خون را احساس نكند. ادامه مصرف دارو حتی در صورت احساس بهبودی ضروری است.
6ـ این دارو زیادی فشار خون را درمان نمی‌ كند، اما آن را كنترل می‌كند. قبل از قطع مصرف دارو با پزشك مشورت كنید. زیادی فشار خون درمان نشده عواقب وخیمی به دنبال دارد.
7ـ برای بررسی پیشرفت درمان، به طور منظم به پزشك مراجعه نمایید.
8ـ احتمال بروز كمی یا زیادی پتاسیم خون وجود دارد. میزان مصرف پتاسیم غذا پیگیری شود. رژیم غذایی نباید بدون مشورت پزشك تغییر یابد.
9ـ در صورت بروز و ادامه تهوع، استفراغ، یا اسهال شدید به پزشك اطلاع دهید تا از بروز دهیدراسیون جلوگیری شود.
10ـ مصرف این دارو در بیماران دیابتی ممكن است غلظت قند خون را افزایش دهد.
11ـ احتمال بروز حساسیت به نور وجود دارد. بنابراین، از قرار گرفتن بیش از حد در معرض آفتاب خودداری كنید.
12ـ در صورت نیاز به انجام هر گونه عمل جراحی یا درمان اضطراری، احتیاط كنید.
مصرف در سالمندان: سالمندان، ممكن است نسبت به اثرات كاهنده فشار خون و اثرهای الكترولیتی این دارو حساس تر باشند. علاوه بر آن، از آنجایی كه این بیماران به علت كهولت سن معمولاً به عیب كار كلیه مبتلا هستند، رعایت احتیاط ضروری است.
مصرف در كودكان: عوارضی برای كودكان ثابت نشده است. با این وجود ، رعایت احتیاط در مورد مصرف هیدروكلروتیازید در كودكان مبتلا به یرقان ضروری است، زیرا خطر زیادی بیلی روبین خون وجود دارد.
مصرف در شیردهی: هیدروكلروتیازید در شیر ترشح می‌شود، اما ترشح تریامترن در شیر مشخص نیست. با این وجود، منافع دارو در برابر مضرات آن باید سنجیده شود.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: سرگیجه.
قلبی ـ ‌عروقی: دفع حجم مایعات بدن و دهیدراسیون، كمی فشار خون در حالت ایستاده، زیادی كلسترول خون، زیادی تری گلیسیرید خون.
پوست: درماتیت، حساسیت به نور، بثورات پوستی.
حلق: گلو درد.
دستگاه گوارش: خشكی دهان ، تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، پانكراتیت.
خون: كم خونی مگالوبلاستیك (ناشی از غلظت پایین اسید فولیك)، كم خونی آپلاستیك، آگرانولوسیتوز، لكوپنی، ترومبوسیتوپنی.
كبد: آنسفالوپاتی كبدی.
متابولیك: زیادی پتاسیم خون ، كمی پتاسیم خون، دهیدراسیون، كمی سدیم خون، افزایش گذرا در غلظت ازت اوره خون (BUN)، زیادی بدون علامت اسید اوریك خون، نقرس، زیادی قند خون و اختلال در تحمل گلوكز، كمی كلر خون، زیادی كلسیم خون، آلكالوز متابولیك.
سایر عوارض: آنافیلاكسی، كرامپهای عضلانی، واكنشهای حساسیت مفرط (پنومونی و واسكولیت).
توجه: در صورت بروز زیادی پتاسیم خون، افزایش غلظت BUN و كراتینین (كه نشان دهنده عیب كار كلیه است) یا بروز علائم اغمای قریب الوقوع، باید مصرف دارو قطع شود.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: تحریك و تحرك بیش از حد دستگاه گوارش، افزایش ترشح ادرار، دهیدراسیون، اختلال الكترولیتها، لتارژی (ممكن است به اغما منجر شود).
درمان: درمان شامل اقدامات حمایتی و علامتی است. در صورت بلع اخیر دارو (كمتر از چهار ساعت)، با واداشتن بیمار به استفراغ یا شستشوی معده می‌توان از جذب دارو جلوگیری كرد. در صورت زیادی شدید پتاسیم خون (بیش از mEq/L 6.5)، با استفاده از تزریق وریدی بیكربنات سدیم یا گلوكز همراه با انسولین، باید غلظت پتاسیم خون را كاهش داد. با مصرف سدیم پلی استیرن سولفونات (رزین تعویض كننده كاتیون) به صورت خوراكی یا تنقیه نیز می‌توان غلظت سرمی پتاسیم را كاهش داد. باید از مصرف مسهل ها خودداری شود، زیرا دفع مایعات و الكترولیتها را افزایش می‌دهد.

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(تریامترن اچ) (قرص تریامترن اچ) (تریامترن) (قرص تریامترن اچ برای چیست) (قرص تریامترن) (تريامترن اچ چيست) (عوارض تریامترن اچ) (عوارض قرص تریامترن اچ) (قرص تریامترن اچ چیست) () (تريامترن اچ) (تریا مترن اچ) (قرص تريامترن اچ) (قرص تریامترن اچ برای چه بیماری است) (تریامترین اچ) (تریامترن ا چ) (عوارض تریامترن) (قرص تریامترن برای چیست) (تریامترن اچ چیست؟) (تریامترن اچ در بدنسازی) (تریامترون اچ) (تریامترن اچ سبحان) (قرص تریامترن برای چه خوب است) (قرص تریامترون اچ) (تریامترن اچ برای چیست) (عوارض داروی تریامترن اچ) (عوارض قرص تریامترن) (قرص تریا مترن اچ) (قرص تریامترن اچ برای چه بیماری تجویز میشود) (تریامترین h) (قرص تریامترین) (موارد مصرف قرص تریامترن اچ) (قرص تریامترن اچ برای چیست؟) (تریامترن اچ ) (تریامترن-اچ) (تریامترن اچ چیست) (داروی تریامترن اچ) (قرص تریا مترن) (عوارض قرص تريامترن اچ) (تریامترن چیست) (عوارض قرص تریامترن اچ چیست) (لوزامیکس اچ) (قرص لوزامیکس اچ)