پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف تتراسیکلین (Tetracycline HCI (Systemic)) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی تتراسیکلین چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) عفونتهای ناشی از ارگانیسمهای حساس.
بزرگسالان: g 2-1 خوراکی به صورت منقسم در 2 تا 4 دوز.
کودکان بزرگتر از هشت سال: مقدار mg/kg/day 50-25 ، در مقادیر منقسم، هر شش ساعت مصرف می‌ شود.
ب) عفونتهای ساده پیشابراه ، گردن رحم یا رکتوم ناشی از کلامید یا تراکوماتیس.
بزرگسالان: مقدار 500 میلی گرم چهار بار در روز به مدت حداقل هفت روز مصرف می‌ شود.
پ) بروسلوز.
بزرگسالان: مقدار 500 میلی گرم هر شش ساعت به مدت سه هفته همراه با یک گرم استرپتومایسین (از راه تزریق عضلانی) هر 12 ساعت در هفته اول و روزی یک بار در هفته دوم مصرف می‌ شود.
ت) گنوره ساده.
بزرگسالان: mg 500 خوراکی هر 6 ساعت برای 7 روز.
ث) سیفلیس در بیماران بدون حساسیت به پنی سیلین.
بزرگسالان و نوجوانان: mg 500 هر 6 ساعت برای 15 روز یا mg 500 هر 6 ساعت به مدت 30 روز اگر طول بیماری از یک سال بیشتر شده باشد.
ج) سیفلیس در بیماران غیر باردار حساس به پنی سیلین.
بزرگسالان: مقدار 500 mg چهار بار در روز به مدت 14 روز مصرف می‌ شود.
چ) آکنه.
بزرگسالان و نوجوانان: ابتدا، مقدار 1000ـ500 میلی گرم به‌صورت هر شش ساعت و سپس ، مقدار 500ـ125 میلی گرم هر روز یا یک روز در میان مصرف می‌ شود. تا زمانی که ضایعات بهبود نیافته است و درمان کامل نشده دارو قطع نشود.
ح) بیماری Lyme.
بزرگسالان: mg 500-250 هر 6 ساعت برای 30ـ10 روز.

تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
تتراسیکلین موجب حصول نتایج منفی کاذب در آزمونهای ادرار (با استفاده از روش گلوکز اکسیداز) و موجب افزایش کاذب نتایج آزمونهای فلورومتریک برای اندازه گیری کاتکول آمین های ادرار می‌ شود.
تتراسیکلین ممکن است موجب افزایش غلظت BUN، آنزیم‌های کبدی و ائوزینوفیل‌ها شود. هم چنین می‌ تواند باعث کاهش نوتروفیل‌ها و پلاکتها گردد.
مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
اثر ضد باکتری: تتراسیکلین باکتریواستاتیک است. این دارو به طور برگشت پذیر به واحدهای ریبوزومی پیوند یافته و ساخت پروتئین باکتری را مهار می‌ کند. طیف اثر این دارو عبارت است از بیماری از ارگانیسم های گرم منفی و گرم مثبت، میکوپلاسما، ریکتریا، کلامیدیا و اسپیروکتها.
این دارو بر بروسلوز، گلاندرز، عفونت ناشی از مایکوپلاسما پنومونیه (در این مورد بعضی از پزشکان اریترومایسن را ترجیح می‌ دهند)، لپتوسپیروز، مراحل اولیه بیماری لایم ( Lyme)، عفونت‌های ناشی از ریکتزیا (از جمله تب دانه دار کوههای راکی، تب Q، تب تیفوسی) و عفونتهای کلامیدیایی مؤثر است. تتراسیکلین جانشین پنی سیلین در درمان عفونت ناشی از نیسریا گونروه آ است.
اما در مناطقی که میزان مقاومت بالاست باید داروهای دیگری جایگزین شوند.
فارماکوکینتیک
جذب: حدود 80ـ75 درصد تتراسیکلین بعد از مصرف خوراکی جذب می‌ شود. حداکثر غلظت سرمی دارو طی 4ـ2 ساعت حاصل می‌ شود. غذا یا فرآورده‌های شیر به طور قابل توجهی جذب خوراکی این دارو را کاهش می‌ دهند.
پخش: به طور گسترده در بافتها و مایعات بدن، از جمله مایعات سینویال، جنب، پروستات و منی، ترشحات نایژه‌ای، بزاق و مایع زلالیه انتشار می‌ یابد. میزان نفوذ این دارو به مایع مغزی ـ نخاعی (CSF) بسیار کم است. از جفت عبور می‌ کند. حدود 67ـ20 درصد به پروتئین پیوند می‌ یابد.
متابولیسم: متابولیزه نمی‌ شود.
دفع: عمدتاً به صورت تغییر نیافته در ادرار و از طریق فیلتراسیون گلومرولی دفع می‌ شود. نیمه عمر پلاسمایی این دارو در بزرگسالان داری کلیه سالم 12ـ6 ساعت است. مقداری از دارو در شیر ترشح می‌ شود. تنها مقادیر بسیار کمی از آن از طریق همودیالیز یا دیالیز صفاتی از بدن خارج می‌ شود.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
داروهای آنتی اسید حاوی آلومینیوم، کلسیم یا منیزیم و مسهل های حاوی منیزیم، به دلیل تشکیل شلات، و غذاها و فرآورده‌های شیر، آهن خوراکی و بیکربنات سدیم ممکن است جذب تتراسیکلین را کاهش دهند.
تتراسیکلین ممکن است اثر باکتری کش پنی سیلین را خنثی کند، زیرا ممکن است رشد سلولی به دلیل اثر متوقف کننده رشد باکتری مهار شود. پنی سیلین ها باید 3ـ2 ساعت قبل از تتراسیکلین مصرف شوند.
مقدار مصرف داروهای خوراکی ضد انعقاد در صورت مصرف همزمان با تتراسیکلین باید کاهش یابد، زیرا اثر این دارو افزایش می‌ یابد. همچنین، مقدار مصرف دیگوکسین نیز در صورت مصرف همزمان با تتراسیکلین باید کاهش یابد، زیرا فراهمی زیستی دیگوکسین افزایش می‌ یابد.
سایمتیدین می‌ تواند جذب گوارشی تتراسایکلین را کاهش دهد. همزمان استفاده نشود.
تتراسایکلین می‌ تواند اثر داروهای ضد بارداری را کاهش دهد. توصیه می‌ شود حین مصرف این دارو، از یک روش جلوگیری دیگر نیز استفاده شود.
غذا جذب دارو را کاهش می‌ دهد. دارو یک ساعت قبل و یا 2 ساعت بعد از مصرف لبنیات و غذا استفاده شود.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: تتراسایکلین.
طبقه‌بندی درمانی: آنتی بیوتیک.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی تتراسیکلین ها، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌ شود:
1ـ رشد بیش از حد ارگانیسمهای غیرحساس باید بررسی شود. علائم بروز عفونت ثانویه باکتریایی و قارچی در بیمار ارزیابی شود. زبان بیمار از نظر بروز علائم عفونت مونیلیایی بررسی گردد. رعایت بهداشت دهان اهمیت بسیار دارد. در صورت بروز عفونت ثانویه، باید مصرف دارو قطع شود. علائم حیاتی، بخصوص درجه حرارت بدن بیمار ، به دقت پیگیری شود.
2ـ بروز اسهال که ممکن است ناشی از تحریک موضعی یا عفونت ثانویه باشد، باید پیگیری شود.
3ـ در مصرف دارو به طور نادر pseudotumor cerebri مشاهده گردیده است.
4ـ مصرف این دارو در کودکان باعث هیپرپیگمانتاسیون بافت‌ها، هیپوپلازی و تغییر رنگ دائمی دندان گردیده است. در سنین زیر 8 سال استفاده نشود.
مصرف در شیردهی: تتراسیکلین در شیر ترشح می‌ شود و نباید در دوران شیردهی مصرف شود.
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: سرگیجه، سردرد، زیادی فشار داخل جمجمه.
پوست: بثورات ماکولی پاپولی و اریتماتو، کهیر، حساسیت به نور، افزایش پیگمانتاسیون، تغییر رنگ ناخنها و دندانها.
دهان: گلودرد، التهاب زبان.
دستگاه گوارش: بی اشتهایی، ناراحتی اپی گاستر، تهوع، استفراغ، اسهال، التهاب مخلوط دهان، آنتروکولیت، جارحات التهابی در ناحیه مقعدی ـ تناسلی، اختلال در بلع، ازوفاژیت.
خون: نوتروپنی، ائوزینوفیلی، ترومبوسیتوپنی.
تنفسی: ایست تنفسی.
سایر عوارض: واکنش‌های آنافیلاکتوئید، تغییر رنگ دائمی دندان، تأخیر در رشد استخوان (در مصرف کودکان زیر 8 سال)، واکنش‌های حساسیتی، status asthmaticus.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: معمولاً محدود به دستگاه گوارش هستند.
درمان: در صورتی که بیش از چهار ساعت از بلع دارو نگذشته باشد. می‌ توان از تجویز داروهای آنتی اسید یا تخلیه محتویات معده یا شستشوی معده استفاده کرد.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Capsule: 250mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: تتراسایکلین.
طبقه‌بندی درمانی: آنتی بیوتیک.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی تتراسیکلین ها، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌ شود:
1ـ رشد بیش از حد ارگانیسمهای غیرحساس باید بررسی شود. علائم بروز عفونت ثانویه باکتریایی و قارچی در بیمار ارزیابی شود. زبان بیمار از نظر بروز علائم عفونت مونیلیایی بررسی گردد. رعایت بهداشت دهان اهمیت بسیار دارد. در صورت بروز عفونت ثانویه، باید مصرف دارو قطع شود. علائم حیاتی، بخصوص درجه حرارت بدن بیمار ، به دقت پیگیری شود.
2ـ بروز اسهال که ممکن است ناشی از تحریک موضعی یا عفونت ثانویه باشد، باید پیگیری شود.
3ـ در مصرف دارو به طور نادر pseudotumor cerebri مشاهده گردیده است.
4ـ مصرف این دارو در کودکان باعث هیپرپیگمانتاسیون بافت‌ها، هیپوپلازی و تغییر رنگ دائمی دندان گردیده است. در سنین زیر 8 سال استفاده نشود.
مصرف در شیردهی: تتراسیکلین در شیر ترشح می‌ شود و نباید در دوران شیردهی مصرف شود.
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: سرگیجه، سردرد، زیادی فشار داخل جمجمه.
پوست: بثورات ماکولی پاپولی و اریتماتو، کهیر، حساسیت به نور، افزایش پیگمانتاسیون، تغییر رنگ ناخنها و دندانها.
دهان: گلودرد، التهاب زبان.
دستگاه گوارش: بی اشتهایی، ناراحتی اپی گاستر، تهوع، استفراغ، اسهال، التهاب مخلوط دهان، آنتروکولیت، جارحات التهابی در ناحیه مقعدی ـ تناسلی، اختلال در بلع، ازوفاژیت.
خون: نوتروپنی، ائوزینوفیلی، ترومبوسیتوپنی.
تنفسی: ایست تنفسی.
سایر عوارض: واکنش‌های آنافیلاکتوئید، تغییر رنگ دائمی دندان، تأخیر در رشد استخوان (در مصرف کودکان زیر 8 سال)، واکنش‌های حساسیتی، status asthmaticus.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: معمولاً محدود به دستگاه گوارش هستند.
درمان: در صورتی که بیش از چهار ساعت از بلع دارو نگذشته باشد. می‌ توان از تجویز داروهای آنتی اسید یا تخلیه محتویات معده یا شستشوی معده استفاده کرد.

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

() (تتراسیکلین) (عوارض تتراسایکلین) (تتراسایکلین برای چیست)