پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف سدیم کلرید (سیستمی) (Sodium Chloride (Systemic)) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی سدیم کلرید (سیستمی) چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
جایگزین آب و الكترولیت در هایپوناترمی به دلیل از دست رفتن الكترولیت‌ها یا كاهش شدید كلرور سدیم
بزرگسالان و كودكان: در هایپوناترمی شدید (غلظت سرمی سدیم كمتر از mEq/lit 120)، مقدار 400 میلی‌لیتر از محلول پنج درصد تزریق وریدی می‌شود. حداكثر مقدار مصرف طی یك ساعت 100 میلی‌لیتر است.
برای تصحیح از دست رفتن ایزوتونیك سدیم، كلرور سدیم 0.9 درصد (6-2 درصد وزن بدن)، طی 24-18 ساعت، تزریق وریدی می‌شود. كلرور سدیم 0.9 درصد به عنوان مایع اولیه برای انجام همودیالیز و شروع و خاتمه انتقال خون نیز به كار می‌رود.
در بیمارانی كه قادر به مصرف مایعات و غذا از راه خوراكی نیستند، محلول‌های هیپرتونیك معمولاً به صورت تزریق وریدی همراه با محلول‌های دكستروز به عنوان درمان نگهدارنده، به مدت 3-1 روز مصرف می‌شود. این محلول برای كنترل دیابت قندی هیپراسمولار، بدون دكستروز مصرف می‌شود.
محلول‌های كلرور سدیم همچنین به عنوان محلول حامل دارو به كار می‌‌روند.

تداخل دارویی:
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی : تحریك‌پذیری، بی‌قراری، ضعف، پرش عضلات، سردرد، سرگیجه، منگی و احتمالاً کما.
قلبی - عروقی: تشدید CHF، افزایش حجم خون، ادم، هایپرتانسیون، تاكیكاردی، تجمع مایعات.
خون: هیپراسمولاریتی همراه با کانفوزیون، عدم هوشیاری یا کما.
متابولیك: هایپرناترمی و تشدید اسیدوز (با انفوزیون بیش از حد محلول)، اختلالات شدید الکترولیتی، از دست رفتن پتاسیم بدن (انفوزیون بیش از حد كلرور سدیم ممكن است سبب از دست رفتن یون‌های بیكربنات شده و در نتیجه، موجب اسیدی شدن خون می‌شود).
تنفسی: ادم ریوی (در صورت تزریق مقدار زیاد یا سریع محلول)، ایست تنفسی.
سایر عوارض: تب (آلوده شدن محلول‌های تزریقی ممكن است موجب بروز تب و عفونت در محل انفوزیون شود)، نشت از محل تزریق وریدی.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: اختلالات شدید الكترولیتی.
مصرف مقادیر زیاد محلول از طریق خوراکی موجب تحریک مخاط گوارشی شده و ممکن است موجب بروز تهوع ، استفراغ، اسهال و کرامپ‌های معدی شود.
درمان: در صورت مصرف بیش از حد خوراکی، درمان شامل شستشوی معده ، تجویز سولفات منیزیم به عنوان مسهل و سایر اقدامات حمایتی است. در صورت تزریق بیش از حد وریدی، باید انفوزیون محلول قطع شود.
مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
جانشین الكترولیت: محلول كلرور سدیم كمبود یون‌های سدیم و كلر را در پلاسمای خون جبران می‌كند.
موارد منع مصرف و احتیاط:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: محلول كلرور سدیم پنج درصد در مواردی كه غلظت سدیم و كلر پلاسما افزایش یافته یا طبیعی است یا در مواردی که به طور مختصر كاهش یافته ، ممنوع است (این محلول باید فقط به آهستگی و یا مقادیر كم [400-200 میلی‌لیتر] مصرف شود، زیرا خطر بروز زیادی حجم خون ناشی از خروج آب از فضای داخل سلولی به پلاسمای هیپراسمولار وجود دارد).
موارد احتیاط:
الف) (محلول 0.9 درصد ) نارسایی احتقانی قلب (CHF)، نارسایی كلیه، بیماران سیروتیك و كلیوی، كمی پروتئین خون، بیمارانی كه كورتیكواستروئید یا كورتیكوتروپین مصرف می‌كنند.
ب) انفوزیون محلول كلرور سدیم 0.9 درصد در طول یا بلافاصله پس از اعمال جراحی ، ممكن است موجب بروز احتباس شدید سدیم شود. انفوزیون محلول‌های بدون پتاسیم ممكن است موجب بروز هایپوکالمی شود.
پ) برای كودكان (بخصوص نوزادان) نباید محلول كلرور سدیم حاوی بنزیل الكل (به عنوان ماده محافظ ضد میكروبی) مصرف شود. همچنین، این محلول نباید برای شستن كاتترها در نوزادان مصرف گردد. مصرف محلول كلرور سدیم حاوی بنزیل الكل موجب بروز مرگ شده است. قبل از مرگ، اسیدوز متابولیك، كاهش فعالیت سیستم اعصاب مركزی (CNS)، زجر تنفسی كه به نفس‌نفس زدن منجر می‌شود، افت فشارخون، نارسایی كلیه و گاهی اوقات، حملات تشنجی و خونریزی داخل جمجمه‌ای بروز كرده است.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: الكترولیت.
طبقه‌بندی درمانی: جانشین سدیم و كلر.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
1- محلولهای پنج درصد فقط برای جبران کمبود شدید سدیم (غلظت سدیم کمتر از mEq/Lit 120) مصرف می‌ شود. محلول باید به آهستگی و با احتیاط انفوزیون شود تا از بروز ادم ریوی جلوگیری شود. وضعیت بیمار باید به طور دائم پیگیری شود.
2- بیمار از نظر حفظ تعادل آب و الکترولیت، و تعادل اسید-باز پیگیری شود.
3- در صورت مصرف محلولهای بدون پتاسیم، بروز احتمالی هایپوکالمی پیگیری شود.
4- محلول کلرور سدیم 0.9 درصد ممکن است برای درمان هایپوناترمی و هایپوکلرمی ناشی از مصرف محلولهای بدون سدیم (در طول آب و الکترولیت درمانی) به کار می‌ رود. این محلول برای درمان رقت زیاد آب (تنقیه مکرر) به کار می‌ رود.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Injection, solution: 5%, 50ml, 5%, 500ml, 0.45%, 1000ml, 0.45%, 500ml, 0.225%, 1000ml, 0.225%, 500ml, 0.9%, 1000ml, 0.9%, 100ml, 0.9%, 10ml, 0.9%, 500ml, 0.9%, 5ml, 0.9%, 250ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: الكترولیت.
طبقه‌بندی درمانی: جانشین سدیم و كلر.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
1- محلولهای پنج درصد فقط برای جبران کمبود شدید سدیم (غلظت سدیم کمتر از mEq/Lit 120) مصرف می‌ شود. محلول باید به آهستگی و با احتیاط انفوزیون شود تا از بروز ادم ریوی جلوگیری شود. وضعیت بیمار باید به طور دائم پیگیری شود.
2- بیمار از نظر حفظ تعادل آب و الکترولیت، و تعادل اسید-باز پیگیری شود.
3- در صورت مصرف محلولهای بدون پتاسیم، بروز احتمالی هایپوکالمی پیگیری شود.
4- محلول کلرور سدیم 0.9 درصد ممکن است برای درمان هایپوناترمی و هایپوکلرمی ناشی از مصرف محلولهای بدون سدیم (در طول آب و الکترولیت درمانی) به کار می‌ رود. این محلول برای درمان رقت زیاد آب (تنقیه مکرر) به کار می‌ رود.

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(سدیم کلراید 0.9 درصد) (محلول شستشوی سدیم کلراید 0.9 درصد) ()