پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف پیرازینامید (Pyrazinamide) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پیرازینامید چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
درمان كمكی در سل (زمانی كه داروهای رده اول و دوم ضد سل را نتوان استفاده كرد یا مصرف آنها مؤثر نبوده است).
بزرگسالان: mg/kg 30-15 خوراكی روزانه در یك دوز یا دوزهای منقسم مصرف می‌شود. حداكثر روزانه 2 گرم و در صورت تجویز دو بار در هفته mg/kg 75-50 (بر حسب LBW) می‌باشد. در بیماران با نارسایی كلیوی دوزهای كمتری از دارو استفاده شود.

تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
پیرازینامید ممكن است با آزمون‌های سنجش كتون ادرار تداخل كند. اثرات سیستمیك دارو ممكن است به طور موقت غلظت 17-كتواستروئید را كاهش دهد؛ این دارو ممكن است غلظت ید پیوندیافته به پروتئین، اسیداوریك و نتایج آزمون‌های آنزیمی كبد را افزایش دهد.
مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
اثر ضد باكتری: مكانیسم اثر این دارو مشخص نیست. پیرازینامید ممكن است باكتری‌كش یا متوقف‌كننده رشد باكتری باشد كه این امر به حساسیت ارگانیسم و غلظت دارو در محل عفونت بستگی دارد. پیرازینامیدفقط بر میكوباكتریوم توبركولوزیس مؤثر است. پیرازینامید به عنوان یك داروی كمكی در درمان سل شناخته شده است. برای جلوگیری از ایجاد مقاومت میكوباكتریوم تربوكولوزیس نسبت به پیرازینامید یا به تأخیر انداختن این مقاومت ، همراه با سایر داروهای ضد سل به كار می‌رود.
موارد منع مصرف و احتیاط:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: حساسیت مفرط شناخته شده نسبت به دارو و بیماری شدید كبدی، نقرس حاد.
موارد احتیاط: سمیت كبدی وابسته به دوز به صورت افزایش ترانس آمینازها تا یرقان، هپاتیت و آتروفی كبد با این دارو رخ می‌دهد. به همین دلیل در سابقه بیماری‌های كبدی یا الكلیسم با احتیاط استفاده شود. دارو باعث مهار دفع اسید اوریك می‌شود لذا در بیماران با نقرس مزمن با احتیاط به كار رود. در دیابت، پورفیری و نارسایی كلیوی با احتیاط استفاده شود.
در بیماری‌هایی كه سایر داروهای هپاتوتوكسیك بخصوص ریفامپین را دریافت می‌كنند نیز با احتیاط به كار رود.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: پیرازین صناعی مشابه نیكوتینامید.
طبقه‌بندی درمانی: ضد سل.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
1- عملكرد كبد، بخصوص غلظت آنزیمی و بیلی‌روبین، عملكرد كلیه، بخصوص غلظت سرمی اسیداوریك، قبل از درمان و سپس هر 4-2 هفته پیگیری شود. بیمار از نظر علائم آسیب كبدی یا كاهش عملكرد كلیه بررسی گردد.
2- در بیماران مبتلا به دیابت، مصرف این دارو ممكن است از تثبیت غلظت سرمی گلوكز جلوگیری كند.
3- پیرازینامید به طور شایعی غلظت سرمی اسید اوریک را افزایش می‌دهد. اگرچه این افزایش معمولاً بدون نشانه است ، ولی مصرف یك داروی دفع‌كننده اسید اوریك، مانند آلوپورینول یا پروبنسید، ممكن است ضروری باشد.
4- بیماران مبتلا به HIV نیاز به دوره‌های درمان طولانی‌تر دارند. دارو را همراه دیگر داروهای ضد سل استفاده كنید.
5- دارو به میزان زیاد توسط دیالیز برداشت می‌شود، لذا بعد از دیالیز تجویز شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
1- دارو را طبق دستور مصرف كنید. درمان طولانی مدت است.
2- در صورت بروز علائم و نشانه‌های حساسیت مفرط و عوارض جانبی دیگر و همچنین بروز علائم نقرس، به پزشك اطلاع دهید.
3- دارو را به مقدار تجویز شده و سر وقت مصرف كنید و به طور مرتب توسط پزشك خود معاینه شوید.
4- مصرف مایعات زیاد (حدود دو لیتر در روز) از صدمه به كلیه جلوگیری می‌كند.
مصرف در سالمندان: در بیماران سالخورده به علت كاهش دفع پیرازینامید ناشی از كاهش عملكرد كلیه، این دارو با احتیاط تجویز شود.
مصرف در كودكان: مصرف این دارو در كودكان توصیه نمی‌شود.
مصرف در شیردهی: بی‌ضرری مصرف دارو در دوران شیردهی ثابت نشده است. شیردهی در دوران مصرف این دارو توصیه نمی‌شود.
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی : تب، بی‌حالی.
پوست: بثورات ماكولوپاپولار، حساسیت به نور (تغییر رنگ پوست به قهوه‌ای متمایل به قرمز)، كهیر، خارش.
دستگاه گوارش: بی‌اشتهایی، تهوع، استفراغ.
ادراری ـ تناسلی: سوزش ادرار، نفریت بینابینی.
خون: كم‌خونی سیدروبلاستیك، احتمال تمایل به خونریزی ناشی از ترومبوسیتوپنی.
كبد: هپاتیت، یرقان.
متابولیك: تداخل در كنترل دیابت، افزایش اسید اوریك خون.
سایر عوارض: كسالت، تب، ‌درد مفصلی، پورفیری.
توجه: در صورت بروز علائم واكنش‌های حساسیت مفرط یا آسیب كبدی، باید مصرف دارو قطع شود.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: هیچ گونه اطلاع خاصی در دسترس نیست.
درمان: شامل اقدامات حمایتی است. بعد از بلع اخیر دارو (چهار ساعت یا كمتر)، محتویات معده باید با القای استفراغ یا شستشوی معده تخلیه شود. به دنبال آن ذغال فعال، برای كاهش جذب، تجویز می‌شود.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Tablet: 500mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: پیرازین صناعی مشابه نیكوتینامید.
طبقه‌بندی درمانی: ضد سل.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
1- عملكرد كبد، بخصوص غلظت آنزیمی و بیلی‌روبین، عملكرد كلیه، بخصوص غلظت سرمی اسیداوریك، قبل از درمان و سپس هر 4-2 هفته پیگیری شود. بیمار از نظر علائم آسیب كبدی یا كاهش عملكرد كلیه بررسی گردد.
2- در بیماران مبتلا به دیابت، مصرف این دارو ممكن است از تثبیت غلظت سرمی گلوكز جلوگیری كند.
3- پیرازینامید به طور شایعی غلظت سرمی اسید اوریک را افزایش می‌دهد. اگرچه این افزایش معمولاً بدون نشانه است ، ولی مصرف یك داروی دفع‌كننده اسید اوریك، مانند آلوپورینول یا پروبنسید، ممكن است ضروری باشد.
4- بیماران مبتلا به HIV نیاز به دوره‌های درمان طولانی‌تر دارند. دارو را همراه دیگر داروهای ضد سل استفاده كنید.
5- دارو به میزان زیاد توسط دیالیز برداشت می‌شود، لذا بعد از دیالیز تجویز شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
1- دارو را طبق دستور مصرف كنید. درمان طولانی مدت است.
2- در صورت بروز علائم و نشانه‌های حساسیت مفرط و عوارض جانبی دیگر و همچنین بروز علائم نقرس، به پزشك اطلاع دهید.
3- دارو را به مقدار تجویز شده و سر وقت مصرف كنید و به طور مرتب توسط پزشك خود معاینه شوید.
4- مصرف مایعات زیاد (حدود دو لیتر در روز) از صدمه به كلیه جلوگیری می‌كند.
مصرف در سالمندان: در بیماران سالخورده به علت كاهش دفع پیرازینامید ناشی از كاهش عملكرد كلیه، این دارو با احتیاط تجویز شود.
مصرف در كودكان: مصرف این دارو در كودكان توصیه نمی‌شود.
مصرف در شیردهی: بی‌ضرری مصرف دارو در دوران شیردهی ثابت نشده است. شیردهی در دوران مصرف این دارو توصیه نمی‌شود.
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی : تب، بی‌حالی.
پوست: بثورات ماكولوپاپولار، حساسیت به نور (تغییر رنگ پوست به قهوه‌ای متمایل به قرمز)، كهیر، خارش.
دستگاه گوارش: بی‌اشتهایی، تهوع، استفراغ.
ادراری ـ تناسلی: سوزش ادرار، نفریت بینابینی.
خون: كم‌خونی سیدروبلاستیك، احتمال تمایل به خونریزی ناشی از ترومبوسیتوپنی.
كبد: هپاتیت، یرقان.
متابولیك: تداخل در كنترل دیابت، افزایش اسید اوریك خون.
سایر عوارض: كسالت، تب، ‌درد مفصلی، پورفیری.
توجه: در صورت بروز علائم واكنش‌های حساسیت مفرط یا آسیب كبدی، باید مصرف دارو قطع شود.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: هیچ گونه اطلاع خاصی در دسترس نیست.
درمان: شامل اقدامات حمایتی است. بعد از بلع اخیر دارو (چهار ساعت یا كمتر)، محتویات معده باید با القای استفراغ یا شستشوی معده تخلیه شود. به دنبال آن ذغال فعال، برای كاهش جذب، تجویز می‌شود.

برگرفته از : دارونما





عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

()