پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف پیپراکسیل (Piperacillin Sodium) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پیپراکسیل چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف)‌ عفونتهای ناشی از ارگانیسمهای حساس.
بزرگسالان و كودكان بزرگتر از 12 سال: مقدار mg/kg/day 300-100 در مقادیر منقسم، هر 6-4 ساعت تزریق وریدی یا عضلانی می‌ شود. مقدار معمول مصرف 3 گرم هر چهار ساعت (g/day 18) است و معمولاً همراه با یك آمینوگلیكوزید مصرف می‌ شود. حداكثر مقدار مصرف g/day 24 است.
كودكان كوچكتر از 12 سال:‌ مقدار مصرف این دارو در این گروه سنی تعیین نشده است.
ب)‌ پیشگیری از عفونتهای ناشی از عمل جراحی.
بزرگسالان: مقدار 2 گرم 60-30 دقیقه قبل از جراحی تزریق وریدی می‌ شود. برحسب نوع عمل جراحی، این مقدار مصرف ممكن است در طول جراحی و یك یا دو بار دیگر بعد از جراحی، طبق دستور كارخانه سازنده، تكرار شود، ولی پزشكان این برنامه درمانی را به شدت رد می‌ كنند.
مكانیسم اثر
اثر آنتی بیوتیك: پیپراسیلین یك داروی باكتری كش است. این دارو به پروتئینهای پیوند یابنده به پنی سیلین در باكتری پیوند یافته و ساخت دیواره سلولی باكتری را مهار می‌ سازد.
پنی سیلین های دارای طیف گسترده ، در مقابل غیر فعال شدن توسط بتا ـ‌ لاكتامازها، بخصوص آنزیم هایی كه توسط ارگانیسمهای گرم منفی تولید می‌ شوند، مقاومت بیشتری نشان می‌ دهند، ولی ممكن است توسط برخی از آنزیمهای دیگر غیر فعال شوند. به دلیل خطر بروز سریع مقاومت باكتریایی، این دارو در عفونت نباید به تنهایی به كار رود.
طیف اثر پیپراسیلین عبارت است از بسیاری از باسیلهای بی هوازی و هوازی گرم منفی، بسیاری از كوكسی‌های هوازی گرم منفی و گرم مثبت و بعضی از باسیلهای بی هوازی و هوازی گرم مثبت. پیپراسیلین ممكن است بر بعضی از گونه‌های باسیلهای گرم منفی مقاوم به كاربن سیلین مؤثر باشد.

تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
پیپراسیلین ممكن است به طور كاذب غلظتهای سرمی آمینوگلیكوزیدها را كاهش دهد. پیپراسیلین ممكن است موجب كاهش پتاسیم خون ، افزایش سدیم خون و طولانی شدن زمان پروترومبین شود.
همچنین، این دارو ممكن است موجب افزایش گذرای نتایج آزمونهای عملكرد كبد و كاهش گذرای تعداد گلبولهای قرمز، گلبولهای سفید خون و پلاكتها شود.
پیپراسیلین ممكن است آزمون كومبس را مثبت كند.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: حداكثر غلظت پلاسمایی دارو طی 50-30 دقیقه بعد از تزریق عضلانی حاصل می‌شود.
پخش: به طور گسترده در بدن انتشار می‌ یابد. به مقدار بسیار كم به داخل مننژ غیر ملتهب و به میزان كم به داخل استخوان و خلط نفوذ می‌ كند.
22-16 درصد به پروتئین پیوند می‌ یابد. از جفت عبور می‌ كند.
متابولیسم: احتمالاً متابولیسم پیپراسیلین قابل توجه نیست.
دفع: عمدتاً (90-42 درصد) از طریق ترشح لوله‌ ای كلیوی و فیلتراسیون در ادرار دفع می‌ شود. همچنین، این دارو در صفرا و شیر ترشح می‌ شود.
نیمه عمر دفع دارو در بزرگسالان حدود 5 /1-5/0 ساعت است. نیمه عمر دارو در عیب شدید كار كلیه حدود 6-2 ساعت است. در موارد اختلال كار كبد و كلیه، نیمه عمر دارو تا 32-11 ساعت افزایش می‌یابد. پیپراسیلین با همودیالیز از بدن خارج می‌ شود، ولی دیالیز صفاقی نمی‌ تواند در خروج آن از بدن مؤثر باشد .
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
مصرف همزمان با آمینوگلیكوزیدها موجب بروز اثرات سینرژیك باكتری كش در مقابل سودوموناس آئروژینوزا، اشریشیاكلی، كلبسیلا، سیتروباكتر، آنتروباكتر، سراشیا و پرتئوس میرابیلیس می‌ شود، ولی این داروها از نظر فیزیكی و شیمیایی ناسازگار هستند و در صورت مخلوط شدن یا مصرف همزمان غیر فعال می‌ شوند. غیر فعال شدن پنی سیلین های دارای طیف گسترده در صورت مصرف همزمان با آمینوگلیكوزیدها گزارش شده است.
پروبنسید ترشح لوله‌ای پیپراسیلین در كلیه را مهار می‌ سازد و موجب افزایش غلظت سرمی این دارو می‌ شود.
مقادیر زیاد پنی سیلین ممكن است با ترشح لوله‌ای متوتركسات در كلیه تداخل كرده و موجب تأخیر در دفع دارو و افزایش غلظت سرمی متوتركسات شود.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: پنی سیلین وسیع الطیف.
طبقه‌بندی درمانی: آنتی بیوتیك.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده B
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی پنی سیلین ها، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌ شود:
در موقعیتهای خطرناك، پیپراسیلین تقریباً همیشه همراه با آنتی بیوتیك دیگری، مانند یك آمینوگلیكوزید، مصرف می‌ شود.
مصرف پیپراسیلین در بیمارانی كه محدودیت مصرف نمك دارند، ممكن است مناسب تر از كار پنی سیلین باشد. پیپراسیلین تنها حاوی 85/1 میلی اكی والان سدیم در هر گرم است.
پیپراسیلین را می‌ توان به آهستگی و طی حداقل پنج دقیقه تزریق مستقیم وریدی كرد. در صورت تزریق بسیار سریع دارو، ناراحتی‌های مربوط به قفسه سینه بروز خواهد كرد.
بیماران مبتلا به فیبروز سیستیك نسبت به بروز تب یا بثورات پوستی ناشی از پیپراسیلین حساس ترند.
غلظتهای سرمی الكترولیتها، بخصوص پتاسیم، باید‌ پیگیری شود.
وضعیت نورولوژیك بیمار باید پیگیری شود. غلظت زیاد سرمی این دارو ممكن است موجب بروز حملات تشنجی شود.
كاهش مقدار مصرف در بیماران دارای كلیرانس كراتینین كمتر از 40 میلی لیتر در دقیقه ضروری است.
شمارش تام و افتراقی سلولهای خونی و شمارش پلاكتها باید انجام شود. این دارو ممكن است موجب بروز ترومبوسیتوپنی گردد. بیمار باید از نظر بروز علائم خونریزی پنهان تحت مراقبت باشد.
از آنجا كه پیپراسیلین قابل دیالیز است، تنظیم مقدار مصرف در بیماران تحت همودیالیز ممكن است ضروری باشد.
مصرف در سالمندان: نیمه عمر این دارو ممكن است در بیماران سالخورده ، به دلیل عیب كار كلیه، طولانی شود.
مصرف در كودكان: بی ضرری مصرف این دارو در كودكان كوچكتر از 12 سال ثابت نشده است.
مصرف در شیردهی: پیپراسیلین در شیر ترشح می‌ شود. مصرف این دارو در دوران شیردهی باید با احتیاط همراه باشد.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی:‌ تحریك پذیری عصبی ـ عضلانی ، سردرد، سرگیجه.
دستگاه گوارش:‌ تهوع، اسهال، استفراغ.
ادراری ـ تناسلی: نفریت حاد بینابینی.
خون: خونریزی (در صورت مصرف مقادیر زیاد)، نوتروپنی، ائوزینوفیلی، لكوپنی، ‌ترومبوسیتوپنی.
متابولیك: كاهش پتاسیم خون.
موضعی: درد در محل تزریق، تحریك وریدی، فلبیت.
سایر عوارض: واكنشهای ناشی از حساسیت مفرط (ادم، تب، لرز، بثورات پوستی، خارش، كهیر، آنافیلاكسی)، عفونتهای ثانویه باكتریایی و قارچی.
توجه: در صورت بروز سریع واكنشهای حساسیت مفرط ، خونریزی یا اسهال شدید، باید مصرف دارو قطع شود، زیرا این عوارض ممكن است نشان دهنده بروز كولیت سودوممبران باشند.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: حساسیت مفرط عصبی ـ‌ عضلانی یا حملات تنشجی ناشی از تحریك CNS در صورت مصرف مقادیر زیاد دارو.
درمان: با حدود 6-4 ساعت همودیالیز می‌ توان 50-10 درصد این دارو را از بدن خارج نمود.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Injection: 1,2 g / Vial
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: پنی سیلین وسیع الطیف.
طبقه‌بندی درمانی: آنتی بیوتیك.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده B
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی پنی سیلین ها، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌ شود:
در موقعیتهای خطرناك، پیپراسیلین تقریباً همیشه همراه با آنتی بیوتیك دیگری، مانند یك آمینوگلیكوزید، مصرف می‌ شود.
مصرف پیپراسیلین در بیمارانی كه محدودیت مصرف نمك دارند، ممكن است مناسب تر از كار پنی سیلین باشد. پیپراسیلین تنها حاوی 85/1 میلی اكی والان سدیم در هر گرم است.
پیپراسیلین را می‌ توان به آهستگی و طی حداقل پنج دقیقه تزریق مستقیم وریدی كرد. در صورت تزریق بسیار سریع دارو، ناراحتی‌های مربوط به قفسه سینه بروز خواهد كرد.
بیماران مبتلا به فیبروز سیستیك نسبت به بروز تب یا بثورات پوستی ناشی از پیپراسیلین حساس ترند.
غلظتهای سرمی الكترولیتها، بخصوص پتاسیم، باید‌ پیگیری شود.
وضعیت نورولوژیك بیمار باید پیگیری شود. غلظت زیاد سرمی این دارو ممكن است موجب بروز حملات تشنجی شود.
كاهش مقدار مصرف در بیماران دارای كلیرانس كراتینین كمتر از 40 میلی لیتر در دقیقه ضروری است.
شمارش تام و افتراقی سلولهای خونی و شمارش پلاكتها باید انجام شود. این دارو ممكن است موجب بروز ترومبوسیتوپنی گردد. بیمار باید از نظر بروز علائم خونریزی پنهان تحت مراقبت باشد.
از آنجا كه پیپراسیلین قابل دیالیز است، تنظیم مقدار مصرف در بیماران تحت همودیالیز ممكن است ضروری باشد.
مصرف در سالمندان: نیمه عمر این دارو ممكن است در بیماران سالخورده ، به دلیل عیب كار كلیه، طولانی شود.
مصرف در كودكان: بی ضرری مصرف این دارو در كودكان كوچكتر از 12 سال ثابت نشده است.
مصرف در شیردهی: پیپراسیلین در شیر ترشح می‌ شود. مصرف این دارو در دوران شیردهی باید با احتیاط همراه باشد.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی:‌ تحریك پذیری عصبی ـ عضلانی ، سردرد، سرگیجه.
دستگاه گوارش:‌ تهوع، اسهال، استفراغ.
ادراری ـ تناسلی: نفریت حاد بینابینی.
خون: خونریزی (در صورت مصرف مقادیر زیاد)، نوتروپنی، ائوزینوفیلی، لكوپنی، ‌ترومبوسیتوپنی.
متابولیك: كاهش پتاسیم خون.
موضعی: درد در محل تزریق، تحریك وریدی، فلبیت.
سایر عوارض: واكنشهای ناشی از حساسیت مفرط (ادم، تب، لرز، بثورات پوستی، خارش، كهیر، آنافیلاكسی)، عفونتهای ثانویه باكتریایی و قارچی.
توجه: در صورت بروز سریع واكنشهای حساسیت مفرط ، خونریزی یا اسهال شدید، باید مصرف دارو قطع شود، زیرا این عوارض ممكن است نشان دهنده بروز كولیت سودوممبران باشند.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: حساسیت مفرط عصبی ـ‌ عضلانی یا حملات تنشجی ناشی از تحریك CNS در صورت مصرف مقادیر زیاد دارو.
درمان: با حدود 6-4 ساعت همودیالیز می‌ توان 50-10 درصد این دارو را از بدن خارج نمود.

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

()