پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف آتروپین سولفات (Atropine Sulfate (Systemic)) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی آتروپین سولفات چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف)‌ برادیكاردی علامتی، برادی آریتمی (ریتمهای اتصالی یا فراری) (junctional or escape rhythm).
بزرگسالان: مقدار 1-5/0 میلی گرم تزریق وریدی و بعد از آن هر 3 تا 5 دقیقه ، تا حداكثر مقدار mg/kg 03/0 مصرف می‌شود. مقادیر كمتر (كمتر از 5 /0 میلی گرم) ممكن است موجب برادی كاردی شود.
كودكان) مقدار mg/kg 02/0 تا حداكثر مقدار 1 میلی گرم یا mg/m 23/0 مصرف می‌گردد. این مقادیر را می‌توان هر 5 دقیقه تكرار كرد.
توجه: در صورت موجود نبودن رگ، می‌ توان دارو را داخل تراشه تجویز کرد. دوز 5/2 برابر مقدار وریدی بوده که در 10 میلی لیتر نرمال سالین در بالغین، و 1 تا 2 میلی لیتر نرمال سالین یا نیم نرمال در کودکان حل شود.
ب) جلوگیری از ترشحات و انسداد رفلكس‌های عصب واگ قبل از جراحی.
بزرگسالان و کودکان بالا ی 20 کیلوگرم : مقدار 4 /0 میلی گرم 60-30 دقیقه قبل از بیهوشی تزریق عضلانی می‌شود.
کودکان کمتر از 20 کیلوگرم: 1/0 میلی گرم برای 3 کیلو گرم، 2/0 میلی گرم برای 9-4 کیلوگرم، 3/0 میلی گرم برای 20-10 کیلوگرم، 60-30 قبل از بیهوشی تزریق می‌ شود.
پ) پادزهر مسمومیت با حشره كش های مهاركننده كولیناستراز.
بزرگسالان و كودكان: مقدار 2-1 میلی گرم تزریق وریدی یا عضلانی می‌شود. این مقدار هر 60-5 دقیقه، تا رفع علائم موسكارینی تكرار می‌شود.
در موارد شدید می‌توان 6-2 میلی گرم تزریق عضلانی یا وریدی كرد و سپس هر 60-5 دقیقه تكرار كرد.
ت) جلوگیری از عوارض موسكارینی داروهای آنتیكولیناستراز وقتی جهت برگشت عوارض بلوك عصبی ـ عضلانی داروهای curariform مصرف می‌شوند.
بزرگسالان: 6/0 تا 2/1 میلی گرم برای هر mg 5/2-5/0 نئوستیگمین یا mg 20-10 پیریدوستیگمین به صورت وریدی چند دقیقه قبل از تجویز داروهای آنتیكولیناستراز استفاده می‌ شود.
ث) درمان كوتاه مدت یا جلوگیری از برونكواسپاسم.
بزرگسالان: mg/kg 025/0 از طریق نبولایزر 3 یا 4 بار در روز تا حداكثر mg 5/2.
كودكان: mg/kg 05/0 سه یا چهار بار در روز.
مكانیسم اثر
آتروپین به عنوان یك آنتیكولینرژیك (پاراسمپاتولیتیك) با موارد مصرف زیاد، هنوز عمده ترین دارو برای درمان برادی آریتمی است. این دارو با مسدود كردن اثرات استیلكولین بر گره های سینوسی ـ دهلیزی و دهلیزی ـ‌ بطنی، سرعت انتقال آنها را تسریع می كند.
آتروپین سرعت تخلیه الكتریكی گره سینوسی را نیز افزایش و زمان عدم پاسخ دهی گره دهلیزی ـ بطنی را كاهش می‌دهد. این تغییرات باعث افزایش سرعت ضربان قلب (دهلیزی و بطنی) می‌شود.
آتروپین اثرات متفاوت (و از نظر بالینی بی اهمیت) بر روی سیستم هیس‌‌ پوركنژ دارد. مقادیر كم (كمتر از 5/0 میلی گرم) و گه گاهی مقادیر زیادتر این دارو، به واكنش متناقض آهسته شدن ضربان قلب منجر می‌شود ‌كه ممكن است با ضربان سریع تر ادامه یابد.
آتروپین به عنوان یك داروی مسدود كننده گیرنده‌های كولینرژیك، اعمال سیستم اعصاب پاراسمپاتیك بر روی برخی غدد (نایژه‌ای، بزاقی، تعریقی) را كاهش می‌دهد و موجب كم شدن ترشحات این غدد می‌شود. آتروپین اثرات كولینرژیك بر روی عنبیه، جسم مژگانی و عضلات صاف نایژه‌ها و روده را كاهش می‌دهد.
آتروپین به عنوان پادزهر مسمومیت با مهاركننده‌های كولیناستراز، اثرات مقلد كولین این حشره كشها را مهار می‌كند.

تداخل دارویی:
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: سردرد ، بی قراری، آتاكسی، عدم درك مكان و زمان، توهم، هذیان، اغما، بی خوابی، سرگیجه، هیجان، آشفتگی، اغتشاش شعور (بخصوص در افراد سالخورده).
قلبی ـ‌ عروقی: تاكیكاردی بعد از دوزهای بالا ، طپش قلب ، ‌آنژین صدری، برادیكاردی بعد از دوزهای پایین.
پوست: برافروختگی و گرم شدن پوست.
چشم: ترس از نور (با مصرف مقدار یك میلی گرم)، تاری دید، گشادی مردمك چشم (با مصرف مقدار دو میلی گرم)، افزایش فشار داخل چشم.
دستگاه گوارش: خشكی دهان، تشنگی، یبوست، تهوع، استفراغ.
ادراری ـ‌ تناسلی: احتباس ادرار، ناتوانی جنسی.
خون: لكوسیتوز.
سایر عوارض: واكنشهای آلرژیك شدید مثل آنافیلاكسی و كهیر.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: این تظاهرات ناشی از فعالیت بیش از حد آنتیكولینرژیك، بخصوص تحریك سیستم اعصاب مركزی و دستگاه قلبی ـ عروقی هستند.
درمان: تجویز فیزوستیگمین (كه فعالیت آنتیكولینرژیك را مهار می كند) و همچنین اقدامات حمایتی در صورت لزوم.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: تزریق وریدی این دارو بهترین راه درمان برادی آریتمی است.
آتروپین در تزریق به داخل نای ، به خوبی از درخت نایژه‌ای جذب می‌شود (این روش در برادیكاردی حاد، در مواردی كه شرایط لازم برای تزریق وریدی مهیا نباشد، ‌به میزان یك میلی گرم مصرف می‌شود). اثرات این دارو بر روی ضربان قلب طی 4-2 دقیقه بعد از تزریق وریدی به حداكثر می‌رسد. از راه خوراكی یا تزریق عضلانی به خوبی جذب می‌شود و حداكثر اثر آن در مهار ترشح بزاق دهان، طی 60-30 دقیقه پس از تجویز خوراكی یا عضلانی به دست می‌آید.
پخش: در سرتاسر بدن (از جمله CNS) انتشار می یابد. تنها حدود 18 درصد این دارو به پروتئینهای پلاسما پیوند می‌یابد (این امر از نظر بالینی بی اهمیت است).
متابولیسم: در كبد به چندین متابولیت متابولیزه می‌شود. حدود 50-30 درصد به صورت تغییر نیافته از طریق كلیه‌ها دفع می‌شود.
دفع: عمدتاً از طریق كلیه‌ها و مقادیر كمی از آن از طریق مدفوع و هوای بازدمی دفع می‌شود. نیمه عمر دفع دارو شامل دو مرحله می باشد. مرحله اول نیمه عمر دفع آتروپین به مدت دو ساعت و به دنبال آن ، نیمه عمر نهایی دارو به مدت حدود 5/12 ساعت است.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
مصرف همزمان با سایر داروهای آنتیكولینرژیك یا داروهای دارای اثرات آنتیكولینرژیك، باعث بروز اثرات اضافی می‌شود.
آمانتادین باعث تشدید عوارض آنتیكولینرژیك می‌شود. با احتیاط استفاده شوند.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: آنتیكولینرژیك، آلكالوئید بلادونا.
طبقه‌بندی درمانی: ضد آریتمی، مهار كننده عصب واگ.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
1- در صورت وجود اختلال قلبی، بیمار را باید از نظر بروز تاكیكاردی تحت نظر داشت.
2- تزریق وریدی آتروپین ممكن است ابتدا موجب واكنش متناقض برادیكاردی شود كه معمولاً طی 2 دقیقه رفع می‌شود.
3- مقدار مصرف مایعات و میزان دفع آنها در روز باید پیگیری شود. آتروپین ممكن است موجب احتباس ادرار یا اشكال در دفع ادرار شود. در صورت امكان، بیمار قبل از مصرف دارو ادرار كند.
4- مصرف مقادیر زیاد این دارو ممكن است موجب افزایش درجه حرارت بدن، احتباس ادرار و اثر بر سیستم اعصاب مركزی، از جمله توهم و اغتشاش شعور (هذیان ناشی از اثرات آنتیكولینرژیك) شود. سایر داروهای آنتیكولینرژیك ممكن است انسداد عصب واگ را افزایش دهند.
5 - شدت عوارض جانبی با مقدار مصرف دارو تغییر می‌كند.
6- با نوراپی نفرین بیتارارتارات و بیکربنات ناسازگار می‌ باشد. همزمان با هم به کار نروند.
روش تجویز آتروپین
تزریق وریدی: به صورت رقیق نشده و بولوس تجویز شود، تجویز آهسته به صورت پارادوكسیكال (متناقض) باعث برادیكاردی می شود.
تجویز داخل تراشه: در نرمالسالین یا آب مقطر رقیق شود. سرعت جذب در محلول آب مقطر سریع تر است ولی باعث اثرات بیشتر روی PaO2 می‌شود. موقع تجویز، فشار بر قفسه سینه متوقف شده و دارو را سریع اسپری كنید و بعد از آن مجدداً عملیات احیاء را شروع كنید.
مصرف در سالمندان: در مردان سالخورده مبتلا به هیپرتروفی خوش خیم پروستات، باید بیمار را از نظر ابتلا به احتباس ادرار به دقت تحت نظر گرفت.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Tablet: 0.5 mg
Injection: 0.5 mg/ml, 1ml, 1 mg/ml, 10ml, 10 mg/ml, 2ml,
2.5 mg/ml, 0.8ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: آنتیكولینرژیك، آلكالوئید بلادونا.
طبقه‌بندی درمانی: ضد آریتمی، مهار كننده عصب واگ.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
1- در صورت وجود اختلال قلبی، بیمار را باید از نظر بروز تاكیكاردی تحت نظر داشت.
2- تزریق وریدی آتروپین ممكن است ابتدا موجب واكنش متناقض برادیكاردی شود كه معمولاً طی 2 دقیقه رفع می‌شود.
3- مقدار مصرف مایعات و میزان دفع آنها در روز باید پیگیری شود. آتروپین ممكن است موجب احتباس ادرار یا اشكال در دفع ادرار شود. در صورت امكان، بیمار قبل از مصرف دارو ادرار كند.
4- مصرف مقادیر زیاد این دارو ممكن است موجب افزایش درجه حرارت بدن، احتباس ادرار و اثر بر سیستم اعصاب مركزی، از جمله توهم و اغتشاش شعور (هذیان ناشی از اثرات آنتیكولینرژیك) شود. سایر داروهای آنتیكولینرژیك ممكن است انسداد عصب واگ را افزایش دهند.
5 - شدت عوارض جانبی با مقدار مصرف دارو تغییر می‌كند.
6- با نوراپی نفرین بیتارارتارات و بیکربنات ناسازگار می‌ باشد. همزمان با هم به کار نروند.
روش تجویز آتروپین
تزریق وریدی: به صورت رقیق نشده و بولوس تجویز شود، تجویز آهسته به صورت پارادوكسیكال (متناقض) باعث برادیكاردی می شود.
تجویز داخل تراشه: در نرمالسالین یا آب مقطر رقیق شود. سرعت جذب در محلول آب مقطر سریع تر است ولی باعث اثرات بیشتر روی PaO2 می‌شود. موقع تجویز، فشار بر قفسه سینه متوقف شده و دارو را سریع اسپری كنید و بعد از آن مجدداً عملیات احیاء را شروع كنید.
مصرف در سالمندان: در مردان سالخورده مبتلا به هیپرتروفی خوش خیم پروستات، باید بیمار را از نظر ابتلا به احتباس ادرار به دقت تحت نظر گرفت.

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

()