پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف کلسیم فولینات (Calcium Folinate ( Lucovorine)) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی کلسیم فولینات چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) درمان مصرف بیش از حد آنتاگونیست‌های فولیک اسید (متوترکسات ، تری متوپریم یا پیریمتامین).
بزرگسالان و کودکان: مقدار معادل وزن آنتاگونیست، وریدی یا عضلانی تجویز می‌ شود. در موارد مصرف بیش از متوترکسات تا 75 میلی گرم انفوزیون وریدی برای 12 ساعت و سپس 12 میلی گرم هر 6 ساعت تا 4 دوز تجویز می‌ شود. برای پیشگیری از عوارض جانبی متوترکسات در دوزهای معمول 12-6 میلی گرم عضلانی هر 6 ساعت برای 4 دوز تجویز می‌ شود.
ب) جلوگیری از مسمومیت ناشی از مصرف بیش از حد متوترکسات در درمان سرطان.
بزرگسالان و کودکان: mg/m2 10 خوراکی، عضلانی یا وریدی هر 6 ساعت تا رسیدن سطح خونی متوترکسات به کمتر از mol/ml 05/0 مصرف می‌ شود.
پ) دفع اثرات سمّی متوترکسات مصرف شده در درمان پسوریازیس شدید.
بزرگسالان و کودکان: مقدار 8-4 میلی گرم دو ساعت بعد از مصرف متوترکسات تزریق عضلانی می‌ شود.
ت) درمان مسمومیت خونی ناشی از درمان با پیریمتامین.
بزرگسالان و کودکان: دوز کاملاً وابسته به بیمار بوده و بسته به مقدار آنتاگونیست فولیک اسید و وضعیت بالینی بیمار تجویز می‌ شود.
ث) جلوگیری از سمیت ناشی از Trimetrexate زمانی که برای درمان پنوموسیستیس کارینی تجویز می‌ شود.
بزرگسالان: mg/m2 20 خوراکی یا وریدی در عرض 5 الی 10 دقیقه هر 6 ساعت (دوز كلی روزانه mg/m2 80 ). در صورت مصرف خوراکی دوز را مطابق قرص ‌های 25 میلی گرمی تجویز کنید. تا حداقل 72 ساعت بعد از آخرین دوز متوترکسات دارو را ادامه دهید. بر مبنای پاسخ هماتولوژیک بیمار دوز را تنظیم کنید.
ج) سرطان کولورکتال پیشرفته.
بزرگسالان: mg/m2 200 تزریق آهسته وریدی طی 3 دقیقه به همراه mg/m2 37 فلورو اوراسیل روزانه برای 5 روز یا mg/m2 20 تزریق آهسته وریدی طی 3 دقیقه به همراه mg/m 2 425، فلورواوراسیل برای 5 روز. کورس را می‌ توان هر 4 هفته برای دو دوره یا هر 5-4 هفته تا زمانی که بیمار از اثرات سمّی کورس قبلی بهبود یابد تکرار کرد. دوز فلورواوراسیل را بر مبنای بیمار (فردی) تنظیم کنید.
چ) درمان کم خونی ‌های مگالوبلاستیک ناشی از کمبود فولات.
بزرگسالان و کودکان: تا مقدار mg/day 1 تزریق عضلانی می‌ شود. طول مدت درمان به پاسخ خونی بیمار بستگی دارد.
عوارض جانبی:
عوارض جانبی
پوست: بثورات پوستی ، خارش، اریتم، واکنش‌های آنافیلاکتوئید.
سایر عوارض: خس خس سینه.
مسمومیت و درمان
لوکوورین نسبتاً غیرسمّی است. توصیه خاصی برای مصرف بیش از حد این دارو ارائه نشده است.
تداخل دارویی:
تداخل دارویی
مصرف همزمان با فنی توئین، فنوباربیتال و پریمیدون غلظت سرمی را کاهش و دفعات بروز حملات تشنجی را افزایش خواهد داد. اگر چه این تداخل با مصرف همزمان اسید فولیک به ندرت بروز کرده است، اما باید با مصرف لوکوورین نیز مورد توجه قرار گیرد. به نظر می‌ رسد مکانیسم این اثر افزایش کلیرانس متابولیک این داروها یا انتشار مجدد در مایع مغزی - نخاعی و مغز باشد. فنی توئین و پریمیدون غلظت سرمی فولات را ممکن است کاهش دهند و سبب بروز نشانه‌های کمبود فولات شوند.
مصرف همزمان با فلورواوراسیل باعث افزایش سمیت ناشی از آن می‌ شود.
مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
لوکوورین یک مشتق اسید تتراهیدروفولیک، یعنی شکل احیاشده اسید فولیک است. لوکوورین به عنوان یک پیش فاکتور در واکنش‌های انتقال گروه های یك كربنه در بیوسنتز پورین‌ها و پیریمیدن‌های اسیدهای نوکلئیک عمل می‌ کند. اختلال در ساخت تیمیدیلات در بیماران مبتلا به کمبود اسید فولیک ممکن است دلیل ساخت ناقص DNA، تشکیل مگالوبلاست، و کم خونی‌های مگالوبلاستیك و ماکروسیتیک باشد. لوکوورین یک پادزهر قوی برای اثرات سمّی آنتاگونیست‌های اسید فولیک (پیریمتامین، تری متوپریم و متوترکسات) است.
لوکوورین برای جلوگیری یا کاهش مسمومیت ناشی از مصرف مقادیر زیاد متوترکسات به کار می‌ رود. اسید فولینیک سلول‌های طبیعی را بدون معکوس کردن اثر متوترکسات، «حفظ» می‌ کند.
موارد منع مصرف و احتیاط:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: آنمی پرنیشیوز یا آنمی مگالوبلاستیک ناشی از کمبود ویتامین B12.
موارد احتیاط: لوکوورین باعث افزایش سمیت ناشی از -5 فلورو اوراسیل می‌ شود و لازم است دوز این دارو کاهش یابد.
ترکیب کوتریموکسازول به همراه لوکوورین برای درمان فاز حاد PCP در بیماران مبتلا به HIV باعث افزایش میزان شکست درمان می‌ شود.
در دوزهای بالاتر از mg/m2 10 محلول تزریقی را با آب مقطر رقیق کرده و از محلول‌های حاوی بنزیل الکل استفاده نکنید. به خاطر محتوای کلسیمی، محلول‌های تزریقی را با سرعت کمتر از mg/min 160 تجویز کنید. برای تجویز داخل نخاعی استفاده نکنید.
عوارض جانبی:
عوارض جانبی
پوست: بثورات پوستی ، خارش، اریتم، واکنش‌های آنافیلاکتوئید.
سایر عوارض: خس خس سینه.
مسمومیت و درمان
لوکوورین نسبتاً غیرسمّی است. توصیه خاصی برای مصرف بیش از حد این دارو ارائه نشده است.
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مشتق فورمیل.
طبقه‌بندی درمانی: ویتامین، پادزهر.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
نکات قابل توصیه به بیمار
لوکوورین فقط باید تحت مراقبت‌های پزشکی مصرف شود.
مصرف در سالمندان
1- دارو ممکن است دفعات حمله‌های تشنجی را در کودکان مستعد افزایش دهد.
2- برای تهیه محلول تزریقی برای شیرخواران، نباید از مایعات حاوی بنزیل الکل استفاده شود.
مصرف در شیردهی: ترشح این دارو در شیر مشخص نیست. مصرف این دارو در دوران شیردهی باید با احتیاط همراه باشد.
ملاحظات اختصاصی
مصرف لوکوورین تا پایین آمدن غلظت پلاسمایی متوترکسات به کمتر از mol/ml 05/0 ادامه یابد.
برای تهیه محلول تزریقی، مقدار پنج میلی لیتر آب باکتریوستاتیک تزریقی به ویال حاوی 50 میلی گرم دارو اضافه می‌ شود.
این دارو نباید به عنوان تنها درمان در کم خونی پرنیشیوز یا کمبود ویتامین B12 مصرف شود.
برای درمان مصرف بیش از حد آنتاگونیست‌های اسید فولیک، لوکوورین طی یک ساعت مصرف شود. مصرف دارو با چهار ساعت تأخیر بی تأثیر است.
علائم حساسیت به دارو، مانند بثورات پوستی، خس خس سینه، خارش و کهیر پیگیری شود.
برای تشخیص اختلال احتمالی کلیوی باید هر روز غلظت سرمی کراتینین پیگیری شود.
دارو باید در یک ظرف مقاوم به نور، در یک جای کم رطوبت و در درجه حرارت اتاق نگهداری شود.
مصرف همزمان با فورواوراسیل باعث افزایش سمیت ناشی از آن می‌ شود. دوز فلورواوراسیل را کاهش دهید.
زمانی که به دوزهای بالاتر از 25 میلی گرم نیاز است، بهتر است دارو تزریقی استفاده شود.
لوکوورین مخلوط شده با دکستروز 10%، نرمال سالین ، رینگر و رینگر لاکتات، در صورت نگهداری در دمای اتاق و محافظت از نور، تا 24 ساعت پایدار است.
زمانی که همراه با فلورواوراسیل تجویز می‌ شود، CBC و پلاکت را قبل از هر دوره درمان و سپس هفتگی برای دو دوره اول درمان مانیتور کنید. همچنین اندازه گیری الکترولیت‌های سرم و تست‌های کبدی قبل از هر دوره درمانی تا 3 دوره و سپس قبل از هر دوره توصیه می‌ شود.
نام لوکوورین کلسیم را با Leukeran اشتباه نکنید.
روش تجویز
به خاطر محتوای کلسیم، در موارد مصرف وریدی بیشتر از سرعت mg/min 160 دارو را تجویز نکنید.
بسته به پروتکل، دارو را می‌ توان عضلانی، بولوس وریدی یا به صورت انفوزیون (15 دقیقه تا 2 ساعت) استفاده کرد. دارو نباید همزمان با متوترکسات تجویز شود. معمولاً 24 ساعت بعد از شروع متوترکسات شروع می‌ شود. اگر در عرض 40 ساعت از مصرف متوترکسات مصرف نشود، اثر متوترکسات روی بافت‌ها غیر قابل برگشت است.
برای احیای اثر آنتاگونیست‌های فولات، دارو به صورت بولوس وریدی، عضلانی یا خوراکی تجویز می‌ شود.
در صورت تهوع و استفراغ دارو را خوراکی تجویز نکنید. دوزهای بالای 25 میلی گرم بهتر است تزریق شوند. فلورواوراسیل بهتر است بعد یا در میانه انفوزیون لوکوورین تجویز شود. لوکوورین معمولاً به صورت بولوس وریدی یا انفوزیون وریدی (10 تا 120 دقیقه ) تجویز می‌ شود.
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
لوکوورین ممکن است تشخیص کم خونی پرنیشیوز را پنهان کند.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Tablet: 5, 15, 25mg
Injection: 3 mg/ml, 10 mg/ml, 3ml, 10 mg/ml, 5ml, 10 mg/ml, 10ml, 10 mg/ml, 20ml, 125/ml, 5ml
Injection, Powder: 30,100mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مشتق فورمیل.
طبقه‌بندی درمانی: ویتامین، پادزهر.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
نکات قابل توصیه به بیمار
لوکوورین فقط باید تحت مراقبت‌های پزشکی مصرف شود.
مصرف در سالمندان
1- دارو ممکن است دفعات حمله‌های تشنجی را در کودکان مستعد افزایش دهد.
2- برای تهیه محلول تزریقی برای شیرخواران، نباید از مایعات حاوی بنزیل الکل استفاده شود.
مصرف در شیردهی: ترشح این دارو در شیر مشخص نیست. مصرف این دارو در دوران شیردهی باید با احتیاط همراه باشد.
ملاحظات اختصاصی
مصرف لوکوورین تا پایین آمدن غلظت پلاسمایی متوترکسات به کمتر از mol/ml 05/0 ادامه یابد.
برای تهیه محلول تزریقی، مقدار پنج میلی لیتر آب باکتریوستاتیک تزریقی به ویال حاوی 50 میلی گرم دارو اضافه می‌ شود.
این دارو نباید به عنوان تنها درمان در کم خونی پرنیشیوز یا کمبود ویتامین B12 مصرف شود.
برای درمان مصرف بیش از حد آنتاگونیست‌های اسید فولیک، لوکوورین طی یک ساعت مصرف شود. مصرف دارو با چهار ساعت تأخیر بی تأثیر است.
علائم حساسیت به دارو، مانند بثورات پوستی، خس خس سینه، خارش و کهیر پیگیری شود.
برای تشخیص اختلال احتمالی کلیوی باید هر روز غلظت سرمی کراتینین پیگیری شود.
دارو باید در یک ظرف مقاوم به نور، در یک جای کم رطوبت و در درجه حرارت اتاق نگهداری شود.
مصرف همزمان با فورواوراسیل باعث افزایش سمیت ناشی از آن می‌ شود. دوز فلورواوراسیل را کاهش دهید.
زمانی که به دوزهای بالاتر از 25 میلی گرم نیاز است، بهتر است دارو تزریقی استفاده شود.
لوکوورین مخلوط شده با دکستروز 10%، نرمال سالین ، رینگر و رینگر لاکتات، در صورت نگهداری در دمای اتاق و محافظت از نور، تا 24 ساعت پایدار است.
زمانی که همراه با فلورواوراسیل تجویز می‌ شود، CBC و پلاکت را قبل از هر دوره درمان و سپس هفتگی برای دو دوره اول درمان مانیتور کنید. همچنین اندازه گیری الکترولیت‌های سرم و تست‌های کبدی قبل از هر دوره درمانی تا 3 دوره و سپس قبل از هر دوره توصیه می‌ شود.
نام لوکوورین کلسیم را با Leukeran اشتباه نکنید.
روش تجویز
به خاطر محتوای کلسیم، در موارد مصرف وریدی بیشتر از سرعت mg/min 160 دارو را تجویز نکنید.
بسته به پروتکل، دارو را می‌ توان عضلانی، بولوس وریدی یا به صورت انفوزیون (15 دقیقه تا 2 ساعت) استفاده کرد. دارو نباید همزمان با متوترکسات تجویز شود. معمولاً 24 ساعت بعد از شروع متوترکسات شروع می‌ شود. اگر در عرض 40 ساعت از مصرف متوترکسات مصرف نشود، اثر متوترکسات روی بافت‌ها غیر قابل برگشت است.
برای احیای اثر آنتاگونیست‌های فولات، دارو به صورت بولوس وریدی، عضلانی یا خوراکی تجویز می‌ شود.
در صورت تهوع و استفراغ دارو را خوراکی تجویز نکنید. دوزهای بالای 25 میلی گرم بهتر است تزریق شوند. فلورواوراسیل بهتر است بعد یا در میانه انفوزیون لوکوورین تجویز شود. لوکوورین معمولاً به صورت بولوس وریدی یا انفوزیون وریدی (10 تا 120 دقیقه ) تجویز می‌ شود.
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
لوکوورین ممکن است تشخیص کم خونی پرنیشیوز را پنهان کند.

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(کلسیم فولینات) ()