پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف کاپتوپریل (Captopril) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی کاپتوپریل چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) زیادی فشارخون خفیف تا شدید، ادم ایدیوپاتیك، پدیده رینود.
بزرگسالان: ابتدا 25 میلی گرم دو یا سه بار در روز مصرف می‌شود؛ در صورت لزوم بعد از 2-1 هفته می‌توان مقدار مصرف را تا 50 میلی‌گرم دو یا سه بار در روز افزایش داد. اگر بعد از 2-1 هفته كنترل مناسب حاصل نشد، می‌توان یك مدر به آن اضافه كرد. می‌توان مقدار مصرف را تا حداكثر 150 میلی‌گرم سه بار در روز (همزمان با مصرف مدر) رساند. مقدار مصرف روزانه را می‌توان دو بار در روز تجویز كرد.
ب) نارسایی قلب (HF).
بزرگسالان: ابتدا مقدار 25 میلی گرم سه بار در روز مصرف می‌شود؛ مقدار مصرف را می‌توان تا 50 میلی گرم سه بار در روز افزایش داد. در بیمارانی كه داروی مدر مصرف می‌كنند، مقدار اولیه 5/12- 25/6 میلی‌گرم سه بار در روز است. دوز نگهدارنده mg 100-50 سه بار در روز است، بیش از mg 450 در روز استفاده نشود.
پ) پیشگیری از نفروپاتی دیابتی.
بزرگسالان: مقدار 25 میلی‌گرم سه بار در روز مصرف می‌شود.
ت) اختلال عملكرد بطن چپ بعد از انفاركتوس میوكارد.
بزرگسالان: مقدار 25/6 میلی‌گرم به صورت مقدار واحد سه روز بعد از انفاركتوس میوكارد مصرف می‌شود؛ سپس مقدار 5/12 میلی‌گرم سه بار در روز تجویز می‌شود؛ مقدار مصرف را می‌توان به 25 میلی‌گرم سه بار در روز رساند. مقدار نهایی 50 میلی‌گرم سه بار در روز است.
تنظیم دوز: در بیماران سالمند و در نارسایی كلیه با دوزهای پایین‌تر شروع شود.
مكانیسم اثر
الف) اثر كاهنده فشار خون: كاپتوپریل با مهار ACE، از تبدیل آنژیوتانسین I به آنژیوتانسین II، كه یك تنگ كننده قوی عروق است، جلوگیری می‌كند. كاهش تشكیل آنژیوتانسین II مقاومت شریان محیطی را كاهش داده و به كاهش ترشح آلدوسترون منجر شده و احتباس آب و نمك را كم كرده و فشار خون را پایین می‌آورد.
ب) اثر كاهش بار قلب: كاپتوپریل مقاومت عروق سیستمیك (پس بار ) و فشار گوه‌ای مویرگ ریوی (پیش‌بار) را كاهش داده و بنابراین، برونده قلبی را در بیماران مبتلا به CHF افزایش می‌دهد.

تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
كاپتوپریل ممكن است موجب حصول نتایج مثبت كاذب برای استون ادرار شود. این دارو ممكن است سبب افزایش پتاسیم خون و افزایش گذرای غلظت آنزیمهای كبدی شود.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: مقدار 75-69 درصد از دستگاه گوارش جذب می‌شود؛ غذا ممكن است جذب دارو را تا 40 درصد كاهش دهد. اثر كاهنده فشار خون دارو طی 15 دقیقه شروع می‌شود. اوج غلظت خونی دارو طی یك ساعت حاصل می‌شود؛ حداكثر اثر درمانی دارو ممكن است بعد از چند هفته بروز كند.
پخش: به درون اكثر بافتهای بدن، بجز CNS انتشار می‌یابد؛ ‌تقریباً 30-25 درصد به پروتئین پیوند می‌یابد.
متابولیسم: حدود 50 درصد در كبد متابولیزه می‌شود.
دفع: كاپتوپریل و متابولیتهای آن عمدتاً از طریق ادرار دفع می‌شوند. مقادیر كم دارو از طریق مدفوع دفع می‌شود. طول مدت اثر دارو معمولاً 6-2 ساعت است؛ این اثر با مقادیر زیادتر بیشتر است. نیمه عمر دفع دارو کمتر از سه ساعت است. طول مدت اثر ممكن است در بیماران دچار اختلال عملكرد كلیوی افزایش می‌یابد.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
ایندومتاسین، آسپیرین و سایر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی ممكن است اثر كاهنده فشار خون كاپتوپریل را كاهش دهند؛ ضد اسیدها نیز اثر كاپتوپریل را كاهش می‌دهند و باید با فاصله زمانی مصرف شوند.
كاپتوپریل ممكن است اثر كاهنده فشار خون مدرها و سایر داروهای كاهنده فشار خون را افزایش دهد.
بیماران دچار اختلال عملكرد كلیوی یا CHF و بیمارانی كه به طور همزمان تحت درمان با داروهای افزاینده غلظت سرمی پتاسیم هستند (مانند مدرهای حفظ كننده پتاسیم، مكملهای پتاسیم، یا جایگزینهای نمكی) ممكن است طی مصرف كاپتوپریل دچار زیادی پتاسیم شوند.
كاپتوپریل ممكن است غلظت لیتیم را افزایش داده و به مسمومیت با لیتیم منجر شود. پیگیری غلظت لیتیم در صورت مصرف همزمان آنها توصیه می‌شود.
پروبنسید ممكن است غلظت پلاسمایی كاپتوپریل را افزایش داده و موجب كاهش كلیرانس آن شود.
مصرف همزمان با فنوتیازینها ممكن است به افزایش اثرات فارماكولوژیك آنها منجر شود. كاپتوپریل ممكن است غلظت سرمی دیگوكسین را 30-15% افزایش دهد.
در مصرف همزمان با انسولین و ضد قندهای خوراکی، ریسک هیپوگلیسمی با شروع کاپتوپریل افزایش می یابد.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مهاركننده ACE.
طبقه‌بندی درمانی: كاهنده فشار خون، درمان كمكی در نارسایی قلب.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C و D (سه ماهه دوم و سوم )
ملاحظات اختصاصی
1- مصرف داروهای مدر معمولاً 3-2 روز قبل از شروع درمان با مهاركننده ‌های ACE قطع می‌شود تا خطر افت فشارخون كاهش یابد. اگر دارو به اندازه كافی فشار خون را كنترل نكرد ، می‌توان تجویز مدر را مجدداً شروع كرد.
2- اندازه‌گیری گلبولهای سفید و افتراق آنها قبل از درمان و هر دو هفته به مدت سه ماه و بعد به طور متناوب انجام می‌شود. غلظت سرمی پتاسیم پیگیری شود، زیرا احتباس پتاسیم گزارش شده است.
3- در بیماران دچار اختلال عملكرد كلیوی، مقادیر كمتر مصرف یا كاهش دفعات مصرف دارو ضروری است. تنظیم مقدار مصرف برای رسیدن به غلظت مؤثر طی 2-1 هفته انجام می‌شود و سپس مقدار مصرف به كمترین سطح مؤثر كاهش می‌یابد.
4- در طول درمان امكان بروز آنژیوادم وجود دارد (بخصوص پس از دوز اوّل) كه ممكن است در سر و گردن (بخصوص در راههای هوایی) و یا در روده (با درد شكمی) ‌رخ دهد. ارزیابی وضعیت زبان و حلق ضروری است. بیمارانی كه سابقه جراحی راههای هوایی دارند، در ریسك بالاتری برای ابتلا به آنژیوادم قرار دارند.
5- زردی كلستاتیك یك سمیت نادر ACEInh است كه می‌تواند به نكروز كبدی منجر شود. در صورت بروز زردی و یا افزایش ترانس آمینازهای كبدی دارو قطع شود.
6- هیپركالمی ممكن است رخ دهد. ریسك فاكتورهای آن عبارتند از: ‌نارسایی كلیه، دیابت، مصرف همزمان دیورتیكهای نگهدارنده پتاسیم ، مصرف فرآورده‌های حاوی پتاسیم. سطح پتاسیم باید بطور مرتب بررسی شود.
7- واكنش‌های حساسیتی (آنافیلاكسی/ آنافیلاكتوئید ) ممكن است رخ دهد.
8- یك سمیت نادر ACEInh، نوترپنی و آگرانولوسیتوز می‌باشد.
9- این دارو می‌تواند باعث اختلال عملكرد كلیوی و افزایش سطح كراتینین شود. علائم این عارضه، الیگوری، ARF و ازوتمی پیشرونده می‌باشد. افزایش اندك كراتینین سرم در ابتدای درمان دیده می‌شود و قطع دارو فقط در بیمارانی ضروری است كه نارسایی پیش رونده یا بسیار شدید دارند. در سه ماه اول درمان WBC/diff و كراتینین پیگیری شود (قبل از شروع درمان ن یز بررسی شوند).
10- در بیماران مبتلا به بیماریهای كلاژن وسكولار با احتیاط مصرف شود، زیرا ممكن است سمیت خونی پدید آید.
11- در بیماران دچار هیپوولمی با احتیاط مصرف شود، زیرا احتمال افت فشار وجود دارد. پس از دوز اول فشار خون به دقت ارزیابی شود.
12- در بیمارانی كه تنگی یك طرفه شریان كلیوی و یا نارسایی زمینهای كلیه دارند با احتیاط مصرف شود. تنظیم دوز ضروری است. از افزایش سریع دوز خودداری گردد.
13- در بیماران با تنگی دریچه (بخصوص دریچه میترال) با احتیاط مصرف شود.
14- براساس مطالعات انسانی، مصرف ACEInhها در بارداری (سه ماهه دوم و سوم) ‌باعث صدمه به جنین و یا مرگ وی می‌گردد. پس از تشخیص بارداری این داروها باید هرچه سریعتر قطع شود.
15- مصرف همزمان این داروها قبل، حین و بعد از بیهوشی با احتیاط صورت گیرد.
16- برای بروز اثر مف ید کاپتوپریل به چند هفته درمان نیاز است.
17- با مصرف این دارو ممکن است سندرم نفروتیک و پروتئینوری د یده شود.
18- از آنجا که مهارکننده های ACE م یتوانند به جنین آسیب بزنند یا سبب مرگ آن شوند، به محض مشخص شدن بارداری با ید مصرف دارو قطع شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
1- موارد زیر را به پزشك اطلاع دهید:
هرگونه احساس منگی، بخصوص در روزهای اول (برای تنظیم مقدار مصرف)، علائم عفونت مانند گلودرد یا تب (دارو ممكن است تعداد گلبولهای سفید خون را كاهش دهد)، تورم صورت یا اشكال در تنفس (ممكن است سبب آنژیوادم شود) و از دست دادن احساس طعم (ممكن است قطع مصرف دارو را ضروری سازد.)
2- برای پیشگیری از كاهش جذب دارو، آن را یك ساعت قبل از غذا مصرف كنید.
3- برای به حداقل رسیدن افت فشار خون در حالت ایستاده ، از هرگونه تغییر ناگهانی در وضعیت خود اجتناب كنید.
4- در صورت نیاز به مصرف داروهای بدون نسخه و یا بروز سرفه خشك به پزشك اطلاع دهید.
5- در صورت بروز بارداری، فوراً به پزشك اطلاع دهید.
مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده ممكن است به دلیل كاهش کلیرانس دارو به مقادیر كمتر دارو نیاز داشته باشند. همچنین ممكن است آنها نسبت به اثرات كاهنده فشار خون كاپتوپریل حساسیت بیشتری داشته باشند.
مصرف در كودكان: بی‌ضرری و اثربخشی كاپتوپریل در كودكان ثابت نشده است. باید منافع دارو در برابر مضرات آن سنجیده شود.
مصرف در شیردهی: كاپتوپریل در شیر مادر ترشح می‌شود. اما اثر آن بر روی شیرخوار مشخص نیست. مصرف دارو در دوران شیردهی با احتیاط همراه باشد.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: سرگیجه، غش، سردرد، كسالت، خستگی.
قلبی- عروقی: تاكیكاردی، افت فشار خون، آنژین صدری.
دستگاه گوارش: بی‌اشتهایی، اختلال در حس چشایی، تهوع، استفراغ، درد شكم، یبوست، خشكی دهان.
خون: لكوپنی، آگرانولوسیتوز، پانسیتوپنی، كم خونی، ترومبوسیتوپنی.
تنفسی: سرفه خشك( مداوم ، خارش‌دار، بدون خلط)، تنگی نفس.
پوست: بثورات كهیری، بثورات ماكولی پاپولی، خارش، آلوپسی.
سایر عوارض: تب، آنژیوادم صورت و اندامهای تحتانی، افزایش پتاسیم خون.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: افت شدید فشار خون.
درمان: تخلیه معده با واداشتن بیمار به استفراغ یا لاواژ معده و سپس تجویز ذغال فعال برای كاهش جذب دارو باید انجام شود . درمانهای بعدی معمولاً علامتی و حمایتی است. در موارد شدید ، همودیالیز ممكن است در نظر گرفته شود.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Tablet: 25, 50mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مهاركننده ACE.
طبقه‌بندی درمانی: كاهنده فشار خون، درمان كمكی در نارسایی قلب.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C و D (سه ماهه دوم و سوم )
ملاحظات اختصاصی
1- مصرف داروهای مدر معمولاً 3-2 روز قبل از شروع درمان با مهاركننده ‌های ACE قطع می‌شود تا خطر افت فشارخون كاهش یابد. اگر دارو به اندازه كافی فشار خون را كنترل نكرد ، می‌توان تجویز مدر را مجدداً شروع كرد.
2- اندازه‌گیری گلبولهای سفید و افتراق آنها قبل از درمان و هر دو هفته به مدت سه ماه و بعد به طور متناوب انجام می‌شود. غلظت سرمی پتاسیم پیگیری شود، زیرا احتباس پتاسیم گزارش شده است.
3- در بیماران دچار اختلال عملكرد كلیوی، مقادیر كمتر مصرف یا كاهش دفعات مصرف دارو ضروری است. تنظیم مقدار مصرف برای رسیدن به غلظت مؤثر طی 2-1 هفته انجام می‌شود و سپس مقدار مصرف به كمترین سطح مؤثر كاهش می‌یابد.
4- در طول درمان امكان بروز آنژیوادم وجود دارد (بخصوص پس از دوز اوّل) كه ممكن است در سر و گردن (بخصوص در راههای هوایی) و یا در روده (با درد شكمی) ‌رخ دهد. ارزیابی وضعیت زبان و حلق ضروری است. بیمارانی كه سابقه جراحی راههای هوایی دارند، در ریسك بالاتری برای ابتلا به آنژیوادم قرار دارند.
5- زردی كلستاتیك یك سمیت نادر ACEInh است كه می‌تواند به نكروز كبدی منجر شود. در صورت بروز زردی و یا افزایش ترانس آمینازهای كبدی دارو قطع شود.
6- هیپركالمی ممكن است رخ دهد. ریسك فاكتورهای آن عبارتند از: ‌نارسایی كلیه، دیابت، مصرف همزمان دیورتیكهای نگهدارنده پتاسیم ، مصرف فرآورده‌های حاوی پتاسیم. سطح پتاسیم باید بطور مرتب بررسی شود.
7- واكنش‌های حساسیتی (آنافیلاكسی/ آنافیلاكتوئید ) ممكن است رخ دهد.
8- یك سمیت نادر ACEInh، نوترپنی و آگرانولوسیتوز می‌باشد.
9- این دارو می‌تواند باعث اختلال عملكرد كلیوی و افزایش سطح كراتینین شود. علائم این عارضه، الیگوری، ARF و ازوتمی پیشرونده می‌باشد. افزایش اندك كراتینین سرم در ابتدای درمان دیده می‌شود و قطع دارو فقط در بیمارانی ضروری است كه نارسایی پیش رونده یا بسیار شدید دارند. در سه ماه اول درمان WBC/diff و كراتینین پیگیری شود (قبل از شروع درمان ن یز بررسی شوند).
10- در بیماران مبتلا به بیماریهای كلاژن وسكولار با احتیاط مصرف شود، زیرا ممكن است سمیت خونی پدید آید.
11- در بیماران دچار هیپوولمی با احتیاط مصرف شود، زیرا احتمال افت فشار وجود دارد. پس از دوز اول فشار خون به دقت ارزیابی شود.
12- در بیمارانی كه تنگی یك طرفه شریان كلیوی و یا نارسایی زمینهای كلیه دارند با احتیاط مصرف شود. تنظیم دوز ضروری است. از افزایش سریع دوز خودداری گردد.
13- در بیماران با تنگی دریچه (بخصوص دریچه میترال) با احتیاط مصرف شود.
14- براساس مطالعات انسانی، مصرف ACEInhها در بارداری (سه ماهه دوم و سوم) ‌باعث صدمه به جنین و یا مرگ وی می‌گردد. پس از تشخیص بارداری این داروها باید هرچه سریعتر قطع شود.
15- مصرف همزمان این داروها قبل، حین و بعد از بیهوشی با احتیاط صورت گیرد.
16- برای بروز اثر مف ید کاپتوپریل به چند هفته درمان نیاز است.
17- با مصرف این دارو ممکن است سندرم نفروتیک و پروتئینوری د یده شود.
18- از آنجا که مهارکننده های ACE م یتوانند به جنین آسیب بزنند یا سبب مرگ آن شوند، به محض مشخص شدن بارداری با ید مصرف دارو قطع شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
1- موارد زیر را به پزشك اطلاع دهید:
هرگونه احساس منگی، بخصوص در روزهای اول (برای تنظیم مقدار مصرف)، علائم عفونت مانند گلودرد یا تب (دارو ممكن است تعداد گلبولهای سفید خون را كاهش دهد)، تورم صورت یا اشكال در تنفس (ممكن است سبب آنژیوادم شود) و از دست دادن احساس طعم (ممكن است قطع مصرف دارو را ضروری سازد.)
2- برای پیشگیری از كاهش جذب دارو، آن را یك ساعت قبل از غذا مصرف كنید.
3- برای به حداقل رسیدن افت فشار خون در حالت ایستاده ، از هرگونه تغییر ناگهانی در وضعیت خود اجتناب كنید.
4- در صورت نیاز به مصرف داروهای بدون نسخه و یا بروز سرفه خشك به پزشك اطلاع دهید.
5- در صورت بروز بارداری، فوراً به پزشك اطلاع دهید.
مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده ممكن است به دلیل كاهش کلیرانس دارو به مقادیر كمتر دارو نیاز داشته باشند. همچنین ممكن است آنها نسبت به اثرات كاهنده فشار خون كاپتوپریل حساسیت بیشتری داشته باشند.
مصرف در كودكان: بی‌ضرری و اثربخشی كاپتوپریل در كودكان ثابت نشده است. باید منافع دارو در برابر مضرات آن سنجیده شود.
مصرف در شیردهی: كاپتوپریل در شیر مادر ترشح می‌شود. اما اثر آن بر روی شیرخوار مشخص نیست. مصرف دارو در دوران شیردهی با احتیاط همراه باشد.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: سرگیجه، غش، سردرد، كسالت، خستگی.
قلبی- عروقی: تاكیكاردی، افت فشار خون، آنژین صدری.
دستگاه گوارش: بی‌اشتهایی، اختلال در حس چشایی، تهوع، استفراغ، درد شكم، یبوست، خشكی دهان.
خون: لكوپنی، آگرانولوسیتوز، پانسیتوپنی، كم خونی، ترومبوسیتوپنی.
تنفسی: سرفه خشك( مداوم ، خارش‌دار، بدون خلط)، تنگی نفس.
پوست: بثورات كهیری، بثورات ماكولی پاپولی، خارش، آلوپسی.
سایر عوارض: تب، آنژیوادم صورت و اندامهای تحتانی، افزایش پتاسیم خون.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: افت شدید فشار خون.
درمان: تخلیه معده با واداشتن بیمار به استفراغ یا لاواژ معده و سپس تجویز ذغال فعال برای كاهش جذب دارو باید انجام شود . درمانهای بعدی معمولاً علامتی و حمایتی است. در موارد شدید ، همودیالیز ممكن است در نظر گرفته شود.

برگرفته از : دارونما





عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(کاپتوپریل) (کاپتوپریل 25) (قرص کاپتوپریل 25 چیست) (قرص کاپتوپریل) (نحوه مصرف کاپتوپریل) () (عوارض کاپتوپریل) (عوارض قرص کاپتوپریل) (قرص کاپتوپریل 25) (قرص فشار خون کاپتوپریل) (کاپتوپریل برای چیست) (تداخل دارویی کاپتوپریل) (کاپتوپریل چیست) (کاپتوپریل25) (کاپتو پریل) (كاپتوپريل 25) (عوارض داروی کاپتوپریل) (عوارض کاپتوپریل 25) (قرص کاپتوپریل25) (کاپتوپریل ۲۵) (قرص کاپتا پریل) (کاپتوپریل 50) (قرص کاپتو پریل) (مضرات قرص کاپتوپریل) (عوارض قرص کاپتوپریل 25) (قرص کاپتوپریل ۲۵) (����� ��ǁ��)