جستجوجستجو

پرسشکده > مذهب
پیوند همیشگی پرسش
    با کدام غسل ها می توان نماز خواند و آیا می شود با چند نیت، یک غسل انجام داد؟
ویرایش
پیوند همیشگی پاسخ
نماز با غسل:
آیات عظام امام، بهجت، خامنه‏اى و صافى: تنها با غسل جنابت مى‏توان نماز خواند ؛ ولى با غسل‏هاى دیگر باید وضو هم گرفت. V}توضیح‏المسائل مراجع، 391 و 646.{V
آیات عظام تبریزى، سیستانى، نورى و وحید: با همه غسل‏هاى واجب و مستحب - غیر از غسل استحاضه متوسطه مى‏توان نماز خواند ؛ اگر چه احتیاط مستحب آن است که (در غیر غسل جنابت‏) وضو هم بگیرد. V}همان، م 391 و 646 ؛ وحید، توضیح‏المسائل، م 397 و نورى، توضیح‏المسائل، م 392 و 647.{V
آیهاللَّه فاضل: با همه غسل‏هاى واجب - غیر از غسل استحاضه متوسطه مى‏توان نماز خواند ؛ اگر چه احتیاط مستحب آن است که (در غیر غسل جنابت) وضو هم بگیرد. V}همان، م 391 و 646.{V
آیهاللَّه مکارم: با همه غسل‏هاى واجب و مستحب، مى‏توان نماز خواند و گرفتن وضو واجب نیست. اما احتیاط مستحب آن است که در غیر غسل جنابت، وضو هم بگیرد. V}همان، م 391 و 646.{V

در مورد سوال دوم شما این سوال مطرح است که آیا کسى که چند غسل بر ذمه او هست، مى‏تواند به نیت همه یک غسل انجام دهد؟
T}همه مراجع:{T آرى، مى‏تواند.V}توضیح‏المسائل مراجع، م 389؛ آیت‏الله نورى، توضیح‏المسائل، م 390؛ آیت‏الله وحید، توضیح‏المسائل، م 395 و آیت‏الله خامنه‏اى، اجوبه الاستفتاءات، س 187.{Vبه عبارت دیگر اگر چند غسل واجب یا مستحب یا مختلف را نیت کنند و به قصد همه آنها یک مرتبه غسل نمایند کفایت می کند و صحیح است.

برگرفته از پرسمان





پرسش های مرتبط:
با انجام چه غسل هایی می توان نمازهای واجب را خواند؟
می خواستم بدونم آیا وقتی که فردی غسل جنابت می کند، باید نماز رو هم با آن غسل بخواند یا اگر وضو بگیرد، مشکل دارد؟
بنده این چند تا شبهاتی، که یک عالم وهابی مسلک درباره روایات نزول آیه ولایت درباره امام علی(ع)، نوشته است را دیدم. شبهات او از این قبیل هستند:
ا) علی در حالت نماز، پیکان از قدم مبارکش کشیدند، متوجه نشد، چگونه در حال نماز متوجه سائل شد؟! یعنی صدای سائل از درد بیرون کشیدن تیر مؤثرتر هست؟!
ب) حالت رکوع از حالاتی هست که ایما و اشاره در آن ممکن نیست، زیرا دو دست بر زانو قرار دارند و سر نیز خم شده و پایین هست، از این رو با سر و صورت نمی توان اشاره کرد، صرف نظر از استبعاد اینکه علی در نماز متوجه سائل شده باشد، چگونه در حال رکوع به سائل ایما و اشاره کرده و او را بسوی خود خوانده که نمازش خلل نیافته باشد! و با توجه به اینکه نماز جماعت بوده و مسجد خلوت نبوده، سائل در میان این جمعیت چگونه متوجه اشارات علی شده؟ مگر سائل علم غیب داشته و از قبل می دانسته که چه کسی سوال او را بی جواب نخواهد گذاشت که فقط به آن حضرت نگریسته؟!
ج) آیا امیر المؤمنین نمی توانست زکات خود را قبل یا بعد از نماز بپردازد؟ دیگر آنکه سائلی که نه تنها در نماز جماعت شرکت نکرده بلکه ملاحظه مسلمانان نمازگزار را هم نکرده و با سوال در مسجد، مزاحم جمعیت خاطر و حضور قلب نمازگزاران شده بود، چه خصوصیتی داشت که امام ترجیح داد حتماً زکات خود را به او بپردازد و صبر نفرمود تا نماز خود را به کمال خاتمه دهد و برای پرداخت زکات خویش فرد مستحق متعففی را بیابد که با الحاف سوال نمی کند؟ آیا چنین کسی در مدینه وجود نداشت؟!
د) مدعیان در تحمیل این روایت به آیه، بر لفظ انما که از ادوات حصر می باشد، تکیه و تاَکید بسیار می کنند، به همین سبب می پرسیم چرا پیامبر و یا ائمه دیگر، هیچ گاه زکاتشان را در حال رکوع نپرداخته اند؟ اگر ولایت و امامت به دادن زکات در رکوع است در این صورت پیامبر و حضرات حسنین و ائمه دیگر که در رکوع زکات نپرداختند، نباید بر مؤمنین ولایت داشته باشند!!!
ه) خلاف نیست که جز در مورد علی چنین ادعای شده و نه پیامبر و نه حضرات حسنین چنین کاری کرده اند، از این رو در این مورد که مصداق اعطا زکات در رکوع نماز، جز یک تن نیست؛ استعمال الفاظ جمع هیچ وجهی ندارد و خلاف بلاغت و فصاحت هست که آیه شریفه برای معرفی یک فرد از الفاظ جمع، خصوصاً ضمیر هم استفاده کند که اصلاً در زبان عربی استعمال آن برای غیر جمع، حتی به منظور اکرام هم معمول نیست!
و) زکات بر کسی هست که لااقل مالک حد نصاب باشد و یکسال قمری بر آن بگذرد، در حالی که آشنایان به احوال علی می دانند که وی در آن زمان مالی نداشت که مشمول زکات باشد، لذا زکات بر عهده آن حضرت نبود.
ز) زکات را خود شخص به تشخیص خود نمی پردازند، بلکه باید آن را به عاملین زکات پرداخت یا توسط آنان جمع آوری گردد و سپس توسط حاکم شرع با رعایت مصالح، تقسیم و توزیع شود.
ح) جمله یُؤْتُونَ الزَّکَاهَ معطوف هست به جمله یُقِیمُونَ الصَّلَاهَ و ضمیر هم در جمله حالیه وَهُمْ رَاکِعُون رابط است و مرجع( یا به عبارت دیگر ذو الحال) آن، ضمیر واو است، در هر دو جمله یُؤْتُون و یُقِیمُونَ و نمی توان بی دلیل ضمیر و او در جمله یقیمون را از مرجعیت هم خلع کرد. بدین ترتیب اگر تفسیر مدعیان را بپذیریم، معنای آیه چنین خواهد بود که اولیا مؤمنین کسانی هستند که در حال رکوع ، نماز اقامه کرده و زکات می پردازند! اما اقامه نماز در حال رکوع عبارت بی معنایی است و معلوم نیست که چگونه می توان در حال رکوع نماز اقامه کرد؟ زیرا رکوع جز نماز هست و کلّ در جز نمی گنجد.
دیگر آنکه در این آیه شریفه، تمام افعال به صورت مضارع ذکر شده است که بی خلاف، بر استمرار و دوام دلالت دارد؛ فی المثال فعل جمله یُقِیمُونَ الصَّلَاهَ را برای کسی که فقط یکبار نماز را اقامه کند، استعمال نمی کنند، بلکه آن را در مورد کسی که مستمراً و به دفعات نماز اقامه می کند به کار می برند. از این رو در این آیه، کسانی منظور هستند که مادام العمر نماز بپا می دارند؛ همین حکم عیناً درباره فعل جمله یُؤْتُونَ الزَّکَاهَ نیز جاری است، یعنی آن را در مورد کسانی استعمال می کنند که- در صورت مشمولیت حکم زکات- همواره زکات می پردازند. از این رو اگر معنای آیه را مطابق دلخواه مدعیان بدانیم، در این صورت اولیا مؤمنین باید همچون نمازخواندنشان که امری مکرر و مستمرّ است، زکاتشان را در حالت رکوع بپردازند، در حالی که حتی بنا به این روایت جعلی نیز این کار بیش از یکبار انجام نگرفته، از این رو می پرسیم چرا علی(ع) این کار را تکرار نفرمود؟!
علاوه بر این چنانچه می بینیم ایتا راکعانه زکات در آیه به عنوان عمل نیک و یک امتیاز و کاری که ممدوح هست، ذکر شده و این امر اگر مفید وجوب نباشد قطعاً مفید استحباب خواهد بود و اگر منظور از آن را مطابق ادعا بدانیم، پس چرا زعمای قوم و علما و مراجع مذهب، لا اقل از باب تاَسی به اولیا مومنین- هیچ گاه موقع پرداخت زکات نیت نماز نمی کنند تا در هنگام رکوع نمازشان، زکات خود را بپردازند!
ط) دیگر آنکه آیه مذکور با توجه به آیات قبل و بعد، در نهی از دوستی و اعتماد به کفار و تشفیق به دوستی با مؤمنین وارد شده و می فرماید که خدا و مؤمنین نمازگزار و زکات پردازی را که بدون کراهت و منّت، زکات می دهند؛ دوست خود بگیرید، نه کفار را و اصلاً آیه در مقام تعیین ولی امر مسلمین نیست!
لطفاً جواب قانع کننده ای به این شبهات برای بنده ذکر کنید.
آیات محکم و متشابه چه آیاتی هستند؟ ناسخ و منسوخ در قران یعنی چه؟ طبق فرمایش خدا در سوره اعراف تکذیب کنندگان آیات الهی در چه زمانی وارد بهشت می شوند؟ کدام سوره در تمام آیاتش کلمه جلالیه الله تکرار شده است؟ زمر به چه معنا است؟ در کدام آیه از سوره آل عمران خوردن ربا منع شده است؟ لفظ شیعه و مشتقات آن چند بار در قرآن ذکر شده است؟ فاقرئوما تیسر من القران به چه معنی است؟ نام احمد در قرآن چند بار ذکر شده است؟ کدام پیامبر از خدا تقاضا کرد که خدایا مرا تنها نگذار و فرزند برومندی اعطا کن که تو بهترین وارثانی ...؟ خدایا دلهای ما را به باطل میل مده پس از آنکه به حق هدایت فرمودی ترجمه کدام ایه از قران کریم می باشد؟ فرقان یعنی چه؟ در کدام سوره حکم نماز شب برای پیامبر بیان شده است؟ کدام داستان که در قرآن در یک سوره به صورت یکپارچه آمده است؟ آیات احکام غالبا در چه سوره هایی آمده است؟ آخرین سوره ای که بر پیامبر نازل شده است چیست؟ سوره های زمانیه به چه سوره ایی گفته می شود؟ سوره هایی که با الحمد... شروع می شوند، چه نام دارد؟
من پسری 17 ساله هستم که 5 سال عمل استمنا را انجام می دادم. خوشبختانه 2 ماه است که دیگر این عمل را ترک کرده ام. متأسفانه دچار زودارضایی شده ام و حتی با خواندن یک داستان شهوتی مقدار کمی منی (در حد 4تا 5 قطره) از من خارج می شود. می خواستم بدانم آیا زودارضایی من( با توجه به ترک این کار) حتما درمان می شود؟ لطفا بگویید آری یا خیر.

چاپ اعلان ارسال برای دوستان مشترک شوید اضافه به دوست داشتنی ها پرسشکده خانه من باشد


کلیدواژه

 
Poseshkadeh on Google+ Porseshkadeh on Twitter Porseshkadeh on Facebook Porseshkadeh RSS Feed