جستجوجستجو
تبلیغات
تبلیغات متنی
فروشگاه کامپیوتر فیض

نازلترین قیمت بازار در حوزه کامپیوتر و لوازم جانبی

تبلیغات
تبلیغات

پرسشکده > علم و دانش > پزشکی و سلامت
پیوند همیشگی پرسش
    سلام خسته نباشید.من تو گفتن بعضی از حروف مشکل دارم مثل ر ولی بعضی مواقع لکنت زبونم بهتر ميشه و بعضی مواقع بدتر میشود ولی لکنت شدید ندارم.راستش زبونم برا گفتن بعضی کلمات نمی چرخه.من تیک عصبی مزمن دارم که الان هفت هشت ساله که دارم قرص می خورم و استرس خیلی زیاد دارم می خواستم ببینم تیک و استرس من ربطی به لکنت زبون داره یا نه.من قرص هالوپیریدول و سرتان و کلونیدین و پروپرانولول هم می خورم. من گفتار درمانی نیاز دارم یه به خاطر بیماری عصبی من هست من بعضی مواقع خوبم و بعضی مواقع هم بدتر میشم.خواهش میکنم جواب من رو بدین ممنون.
پزشک آنلاین در تاریخ 12 شهریور ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ این سوال را پرسیده است.

تعداد بازدید: 349
گزارش تخلف
پیوند همیشگی پاسخ
سلام پیشنهاد میکنم برای رفع تیک و کاهش استرس،جهت درمان نوروفیدبک مراجعه کنید.پس از آن درمورد کنترل لکنت آموزش می بینید.

برگرفته از : http://www.goftardarmani.ir/ (لیلا رستم شیرازی)


پزشک آنلاین در تاریخ 12 شهریور ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ به این سوال جواب داده است.





پرسش های مرتبط:
با عرض سلام و خسته نباشید... من چند ماه 2الی 3 ماه پیش حصبه شده بودم و آنتی بیو تیک های قوی زیاد زدم از جنتامایسین گرفته تا قویترش و موهام خیلی می ریخت و الان هم که خوب شدم هم میریزد و موهام خیلی کم پشت شده و راستش من بعد از اینکه از حصبه رهایی پیدا کردم سینوس های سرم چرک کرد و من 24 ساعته 1الی2 ماه یک کلاه تنگ سرم بود و باز بدبختی من رو نگاه کنین از سینوس ها که رهایی کردم باز 2 الی 3 بار سرما خوردگی شدید تقریبا با تب بالا گرفتم و راستی سرم شوره چرب داره و خیلی وقتا می خاره و الان هم خودم را با این همه فشار برای کنکور آماده می کنم. من توی چند تا سایت خوندم که آنتی بیوتیک هایی مثل جنتا موجب ریزش میشه وبعد بیماریهای عفونی شدید همراه با تب شدید مثل بیماری من هم مو میریزد و رویش میکن ولی سلف و ضخامت قبل را ندارد و تو یک سایت هم خوندم که اگر بعد از تب شدید باز مجددا تب کنین مثل من که سرما خوردم موها رویش نمی کننولی هنوز که 1 الی 3 ماه از خوب شدنم میگذره هنوز موهام رویش نکرده ولی موهایی که از پاهام و دستام ریخته بود رویش کردند. من ریزش مو ارثی کمی دارم به طوریکه دو طرف شقیقه سرم کمی خالی شده و با عرض معذرت من بعضی شب ها بدون اراده آب و روغن قاتی میکنم (اسپرم)و راستی سرم بدجور شوره چرب داره و بعضی و قت ها می خاره. _آیا با این همه عوامل جور وا جور رویش می کنه؟ _من تغذیه مناسب دارم و از مکمل های کانادایی قوی استفاده میکنم با این شرایط تا چند ماه رویش میکند؟ چون یکی از اقوام ما حصبه شده بود و موهاش در نیومد و من میترسم.... توروخدا راست و با صراحت بگین خیلی خیلی استرس و اضطراب دارم... با تشکر بسیار... مرد/18 ساله/65 کیلو/183 قد
با عرض سلام و خسته نباشید... من چند ماه 2الی 3 ماه پیش حصبه شده بودم و آنتی بیو تیک های قوی زیاد زدم از جنتامایسین گرفته تا قویترش و موهام خیلی می ریخت و الان هم که خوب شدم هم میریزد و موهام خیلی کم پشت شده و راستش من بعد از اینکه از حصبه رهایی پیدا کردم سینوس های سرم چرک کرد و من 24 ساعته 1الی2 ماه یک کلاه تنگ سرم بود و باز بدبختی من رو نگاه کنین از سینوس ها که رهایی کردم باز 2 الی 3 بار سرما خوردگی شدید تقریبا با تب بالا گرفتم و راستی سرم شوره چرب داره و خیلی وقتا می خاره و الان هم خودم را با این همه فشار برای کنکور آماده می کنم. من توی چند تا سایت خوندم که آنتی بیوتیک هایی مثل جنتا موجب ریزش میشه وبعد بیماریهای عفونی شدید همراه با تب شدید مثل بیماری من هم مو میریزد و رویش میکن ولی سلف و ضخامت قبل را ندارد و تو یک سایت هم خوندم که اگر بعد از تب شدید باز مجددا تب کنین مثل من که سرما خوردم موها رویش نمی کننولی هنوز که 1 الی 3 ماه از خوب شدنم میگذره هنوز موهام رویش نکرده ولی موهایی که از پاهام و دستام ریخته بود رویش کردند. من ریزش مو ارثی کمی دارم به طوریکه دو طرف شقیقه سرم کمی خالی شده و با عرض معذرت من بعضی شب ها بدون اراده آب و روغن قاتی میکنم (اسپرم)و راستی سرم بدجور شوره چرب داره و بعضی و قت ها می خاره. _آیا با این همه عوامل جور وا جور رویش می کنه؟ _من تغذیه مناسب دارم و از مکمل های کانادایی قوی استفاده میکنم با این شرایط تا چند ماه رویش میکند؟ چون یکی از اقوام ما حصبه شده بود و موهاش در نیومد و من میترسم.... با تشکر بسیار... مرد/18 ساله/65 کیلو/183 قد با عرض معذرت من نمیدونم جوابم رو باید کجا بخونم لطفا به این ایمیل ارسال کنید>>>joojoo_dar_be_dar@yahoo.com
سلام ، پیرو راهنمایی قبلی قبلا گفتم که در اثر وارد کردن انگشت در 12 13 سالگی دچار استرس شدم الان . خون و درد و سوزش حس نکردم اون موقع اما فرداش خون دیدم که یادم نیست خون پریود بوده یا اسیب؟ دوستان راهنماییم کردن و خلاصه با مصیبت راضی شدم برم دکتر . اما پاسخ دکتر : اول که معاینه کرد گفت نه وضعیت خوبی داری نه وضعیت بد . بعد چند دقیقه ای دست از معاینه برداشت و رفت بیرون و گفت ریلکس باش . بعد که برگشت دوباره معاینه کرد و نتیجه رو اینطور اعلام کرد . گفت دخترم احتمالا واسه ازدواج حونریزی خواهی داشت . نوع پرده رو هلالی اعلام کرد و گفت روی جداره ( یا دیواره) یه اسیب جزیی هست . اگر واسه گواهی پیش من بیای من تو رو باکره اعلام کینم . اما ممکنه بعضی از دکتر ها سخت گیری کنند و نظرشون فرق کنه . گفت حالا 2ماه دیگه هم بیا مجدد تغییرات رو ببینم و گفت خیلی بهش فکر نکن . حالا نظر دوستان رو خوشحال میشم بدونم . مجدد باهاشون تماس گرفتم و گفتن شما گفتید نازک شده یا از بین رفته ؟ گفت چنین حرفی نزدم و گفتم اسیب دیدهدر دیواره (که ظاهرا نوع هلالی از دیواره پاره میشه) که از نظر من باکره اعلام میشه . گفتم چیکار کنم اگه کس دیگه نظری دیگه بده ؟ برم پیش متخصص دیگه ای ؟ گفتش اره فکر خوبیه . برو و نتیجه رو با من در میون بذار . اما راستش میترسم از مراجعه به فرد دیگه و احتمالا گرفتن جواب دیگه ای که خلاف میلم باشه . اما الان همچنان دارم دیوونه میشم . در ضمن گفت علتش که انگشت بوده یا رابطه جنسی به هیچ وجه قایل تشخیص نیست حتی توسط پزشکی قانونی . دکتری که رفتم رو میشناختم . توی نت نوشته متخصص و جراح زنان و زایمان و نازایی اما روی تابلوش زده داخلی ، اطفال، پوست، زنان . میخوام بدونم ایشون با این اوصاف متخصص حساب میشن ؟ یعنی تخصص زنان دارن یا پزشک متحصص شرایطش فرق داره ؟ به نظر شما به حرفش اعتماد کنم و دیگه دنبالش نرم فعلا و استرس ها رو دور کنم یا به دکتر دیگه ای مراجعه کنم ؟ خلاصه ی حرفش : نوع هلالی ، اسیب جزیی در جداره ، اعلام باکری طبق نظرش و احتمال سختگیری توسط دیگران برای اعلام این نظر و اینکه داره با اغماض این رو اعلام میکنه . ------------------------------------------------------------------------- اما دیروز به متخصص زنانی مراجعه کردم که دارای بورد تخصصی بود و جزو هیات علمی دانشگاه بود اما یه کم جوون بود . حرفی از نظر دکتر قبلی نزدم . ایشون گفتند کاملا سالمه و نوعش بیشتر به حلقوی نزدیکه اما بین حلقوی و هلالی هست و گفتم اما دکتر قبلی گفته دیواره ها اسیب دیده هست گفت اشتباه کرده و این شکل طبیعیه پرده ت هست و خونریزی خواهی داشت و جنس تقریبا سفتی داره اما به هر حال خونریزی رو داره و گفتم خیالمم راحت باشه پس ؟ گفت اره ، اون دکتر عمومی بوده و من متخصص هستم . من که طبق گفته ی دکتر عمومیه اماده شنیدن نظر سختگیرانه تر بودم که بگه اسیب دیده هست و باکره اعلام نمیکنم ( هرچند برخی بی سختگیری از جمله خود دکتره باکره اعلام میکنه ) اما دکتر متخصص گفت نه سالمه و این شکلش اینطوریه . یعنی در هر دو حالت کسی نگفت از بین رفته یا خیلی خرابه . به نظر شما اعتماد کنم دیگه و به فال نیک بگیرم ؟ میترسم با مراجعه به پزشک دیگه حسابی سر در گم بشم .
با سلام آقای دکتر من در مورد این مسائل اصلا با پزشکم صحبت نکردهام و وقتی به این نتیجه رسیدم که سوالات سایرین را مطالعه کردهام. آیا باید این مطالب با پزشکم درمیان بگذارم؟ و مطرح کنم که دو قطبی هستم یا خیر مطالب را مطرح کنم و تشخیص رو به عهده خودشون بگذارم؟-به عنوان یک پزشک مستقل-. آیا شما با نظرمن در مورد اینکه من در کودکی بیش فعال بودهام موافق هستید؟ لطفآ همانند موارد گذشته که لطف کرده و به سوالاتم پاسخ دادهاید به این سوالم هم مجزا پاسخ دهید پیشاپیش ممنونم. چرا این بیماری در این موقع بروز کرده -26 سالگی- چرا پس از این همه مدت درمقالاتتون ذکر کرده بودید در اثر یک بیماری و حادثه خاص این بیماری بروز می کنه( من تا به این سن در محیط بسیار پر تنشی بودهام نه از جانب خانواده بلکه به خاطر مشکلات جسمانیم- از دست تقدیر و نمی دانم که با چه نام بخوانم اتفاقی برای من در دوران نوزادی پیش آمده که منجر شد که من یک سینه خود را از دست دهم یعنی اصلا رشد نکرد حال شما میزان فشار عصبی از بابت این مسئله را ارزیابی کنید که با چه مشکلاتی دسته پنجه نرم کردها مهمیشه رفتن به مهمانیها ، خرید لباس برای من مصیبت بود چون به سختی می توانستم لباسی انتخاب کنم که مناسب سن و از طرفی وضعیت ظاهر را حفظ کنم واقعآ درد آور بود و هست شاید باور نکنید ولی حقیقت محض است در سن 19 سالگی جراحی Body image برام انجام شد فرض کنید همه تو بیمارستان چطور با من رفتار کنند همه وقتی برگه پذیرش را می خوند فکر می کرد مامان را برای بستری شدهان بردیم بعد من با سر افکندکی می گفتم منم واقعآ فکر کنید یک دختر 19 ساله چه حالی می شه بعد از عمل بدتر ضربه روحی عمرم را خوردم که تا عمر دارم فراموشم نمی شه در هیچ شرایطی؛ دکتر به من گفته بود اصلآ عکس نشان داد که من یک سینه مثل اونکه سالم است برات درست می کنم ولی نتیجه بر عکس در امد یک چیز درست کرد که اصلا شبیه سینه نیست فقط از شکمم پوست و چربی ور داشت گذاشت به جای سینه مثلا عمل زیبایی بود حالا تمام بدنم پر از جای عمله در قسمت زیرین شکمم اسکاری به قطر .5 الی 1.5 سانت به وجود آمد ...... -دکتر واقعآ عمل خیلی سختی بود یک هفته تو بیمارستان موندهام از شدن درد نمی تونستم نفس بکشم نمی تونستهام از تخت پایین بیام فکر می کنید من چقدر زجر کشیدم حالا که می گم زجر آور است و گریه ام می گیره چه برسه تو اون فضا باشی- خلاصه سه ماه نمی تو نستم بشبنم فقط می خوابیدم نمی تونستم از تختم بلند بشم باید یکی منو بلند می کرد بعد از سه ماه فقط یک ساعت می تونستم مدام بشینم فرض کنید من چطور به دانشگاهه می رفتم و درس می خوندهام خلاصه بعد از یک سال وضعیت جسمانی 50 درصد بهبود ی داشت ولی با آن وض روحی ؛ بگذریم باور کنید درس خوندن امتحان دادن برای من تا 2 سال پیش مصیبت بود دکتر وقتی پشت میز می نشستم شکمم که چربی و پوست ور داشته بودن تا دو سال پیش می سوخت حالا که زیاد سر پا وایمیستم جای عملم درد می کنه از همه بدتر سینه و بازو و زیر بغلم درس خوندن برای من با اعمال شاقه بود و برای قبولی تو کارشناسی ارشد و گرفتن لیسانس با این وضع درس خوندهام برای آمادکی به کنکورهای پارسه ثبت نام کرده بودهام دو هفته یک بار امتحان آزمایشی می دادایم یعنی 4 ساعت سر جلسه امتحان می نشستم وقتی بر می گشت مبه قدری سینهام بازوم درد می کرد که باور کنید دردش منو می کشد با این اوصاف من ادامه دادهام درس مرا خوندهام تو کارشناسی ارشد هم مشکلات روتین دانشجویی حین تحصیل با اساتید ،نبود رفرنس، امتحان زبن، برای دکتر پروپزال نوشتن و پذیرش گرفتن بعد لغو پذیرش به خاطر کم بودن نمره زبان و مشکلات پایان نامه ، بحث های سر جلسه دفاع ، نوشتن مقاله و........... -واقعآ ببخشید هر دفعه تصمیم می گیرم مختصر ومفید بنویسم ولی نمی تونم واقعآ سپاسگذارم برای اولین بار می تونم این حرفها رو به کسی بگم- هیچ کس از دوستان و اقوام از این مسائل خبر ندارند همه فکر می کنند من یک فرد راحتیم که به اینجا رسیدم برای همین این حرفها رو تا به حال به کسی نگفتم شما اولین نفر هستید واقعا از اینکه این فرصت رو در اختیار من قرار دادهاید ممنونم . حالا با توجه به این اوصاف چرا این بیماری در اوج ناراحتیهای من بروز نکرده و حالا بروز می کنه؟ آیا می شه تشخیص را با توجه به بکراند من تغییر و گفت که افسردگی است . می دونم در نتیجه هیچ تغییری ایجاد نمی شه و من باید درمان بشه ام. سوال آخرم هم در مورد مراجعه به روانشناس است به نظر شما با توجه به بیماری من و اینکه حتی یک ابسیلون بهبودی وجود نداشته و هر روز وضعم از روز قبل بدتر می شه و گاهآ می گم بمیرم که تا از این افکار حداقل راحت بشم را توصیه و تجویز می کنید من تا حال از پزشکم نپرسیدم و ایشون هم چیزی نگفتن.در آخر مجددا از بابت وقتی که برای خواندن و جواب دادن به سوالات من اختصاص می دهید متشکرم.
سلام 19 سالمه افسردگی دارم و به پزشک مراجعه کردم و خواستار دارو شدم پزشکم به من دارو دادن و ولیم ن از دارو ها استفاده نکردم و ریختمشون دور فقط 2 بار خوردمشون که یکی از قرص ها باعث می شد من در حالت توهم باشم در نتیجه من دارو ها ور رها کردم و به خودم تکیه کردم و تا اینجا خوب پیش اومدم و دارم پا می گیرم و انشالله بهتر هم می شم و به همه می فهمونم من می تونم اما متاسفانه کنترل رفتار هام رو ندارم علتش کاملا مشخص هست و اون بی توجهی مادر و پدرم در سنین کودکی هست من حسی نسبت بهشون ندارم وپدرم را که عاشفانه دوستش داشتم دیگر دوست ندارم . فرزند کوچک خانواده هستم و مادرم در زمان بار داریه من استرس های زیادی داشته اند به طوری که من در بچگی به هیچ عنوان نمی خندیدم و مادرم این موض را بارها برایم می گوید و از عجیب بودن آن می گوید دو فرزند دیگر که از من بزرگتر هستند حالت های کاملا عادی دارند اما من به خاطر اختلال در رفتارم بیشتر مورد توجه هستم به طوری که اجازه نمی دهند من حتی از خیابان رد شوم من 19 ساله می شوم وهنوز با من مثل کودکی خرد سال برخورد می شه با اینکه دو فرزند دیگر بارها بی عرضه گی خود را نشان داده اند ومن بارها نشان داده ام که می توانم اما باور نمی کنند آن دو با من یکی 5 سال و دگری 2 سال تفاوت سنی دارند . من مایلم آزادی بیشتر در خانواده به من داده شود ولی اینگونه نیست پدرم به من اعتماد می کند ولی مادرم رهایم نمی کند به طوری که حتی اگر مدرسه بروم و یا باشگاه دنبال من می آیند و این کارشون باعث شد من یکسال از زندگی تحصیلی خودم عقب بیوفتم . من به شدت خشمگین و عصبانی می شوم داد می زنم و رو در رو با مادرو پدرم درگیر می شوم و احترام هم نمی شناسم البته دست خودم نیست . حدود یکسال می شود با کسی رابطه ندارم حرف هم نمی زنم و از 24 ساعت 16 ساعت ر و باخودم و در اتاقم و پشت کامپیوتر می گذرونم وو آهنگ های غمگین گوش می دم و بی خود می زنم زیر گریه . مشت می زنم تو دیوار و به خودم اونقدر فشار عصبی وارد می کنم تا صعف کنم و بیهوش بشم و خوابم ببرم 3 بار اقدام به خود کشی داشتم . دیگه روانی بودن داره بهم ثابت می شه . نمی تونم جلوی خشمم رو بگیرم و اگر کی اذیتم کنه دستم برسه اون فرد رو آزار می دم و اگه دستم نرسه خودم رو آزار می دم . مشکل من چیست ؟ آیا بهتر نیست من رو به تیمارستان بسپارند من با هیچ انسانی برخورد نداشتم یکساله دارم فقط ریخت افراد خانواده خودم رو می بینم نه فامیل و نه دوست . من باید به تیمارستان مراجعه کنم وااونجا بمونم؟ آیا این برا من بهتر نیست؟ ؟؟؟؟؟

چاپ اعلان ارسال برای دوستان مشترک شوید اضافه به دوست داشتنی ها پرسشکده خانه من باشد


کلیدواژه



 
Poseshkadeh on Google+ Porseshkadeh on Twitter Porseshkadeh on Facebook Porseshkadeh RSS Feed