جستجوجستجو
تبلیغات
تبلیغات متنی
فروشگاه کامپیوتر فیض

نازلترین قیمت بازار در حوزه کامپیوتر و لوازم جانبی

تبلیغات
تبلیغات
عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده
(بیماری واریکوسل) 

پرسشکده > مذهب
پیوند همیشگی پرسش
    آیا اگر با داشتن بیماری واریکوسل بدون اطلاع به دختری با وی ازدواج کنی از لحاظ شرعی گناه و حق خوری محسوب می شود؟
پرسمان در تاریخ 22 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 08:18 ب.ظ این سوال را پرسیده است.

تعداد بازدید: 1614
گزارش تخلف
پیوند همیشگی پاسخ
خیر چون اولا بیماری قابل درمان است و ثانیا در بسیاری از موارد با وجود واریکوسل امکان بچه دار شدن وجود دارد.

برگرفته از پرسمان
پرسمان در تاریخ 22 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 08:18 ب.ظ به این سوال جواب داده است.





پرسش های مرتبط:
من دختری 20 ساله ام و با پسری جدیدا در دانشگاه حدود 5 ماه است که آشنا شده ام و هر دو تمایل به استحکام رابطه و رسیدن آن به ازدواج داریم و قصد رفتن به مشاوره هم داریم. اما به نظر با امکاناتی که الان داریم و آمادگی آن را هم نداریم چه از لحاظ روحی چه مالی ... الان نمی تونیم به ازدواج برسیم چون مطمئنا خانواده من بدون داشتن پشتیبانی در حد نیاز مالی راضی به ازدواج نمی شوند... حال اگر این صبر برای ازدواج طولانی شود مانند 2 سال در صورتی که هر دو می دانیم که فرد مورد نظر هم هستیم اما با صبر کردن فقط باعث آزار روحی و جسمی هم شویم آیا ازدواج موقت توصیه می شود یا خیر؟ اگر خیر چه می شود کرد؟
با تشکر فروان از اینکه با حوصله پاسخ نامه مرا دادید و تشکر فراوان از دست اندرکاران نشریه. متأسفانه من جواب سؤالم را از سایت شما بسیار دیر دریافت کردم و در طول آن مدت چندین بار حتی با سایت های دیگر نامه نگاری کردم و پاسخ هایی دریافت کردم. ولی دوست داشتم که در این مورد نظر شما را هم بدانم چون دیگر در این امر با کسی مشورت نکردم.
من بعد از نامه نگاری فراوان به خاطر اینکه شدیدا تحت فشار بودم نه می توانستم ارتباطم را با آن فرد را قطع کنم و به آن صورت هم احساس گناه می کردم. به همین دلیل به دو دلیل تصمیم گرفتم که بدون اجازه پدرم بین خودمان صیغه محرمیت را بخوانیم البته بعد از اینکه کلی مطلب را برای مادرم شرح دادم و از ایشان خواستم که اجازه من را از پدرم بگیرند و خوب جواب از قبل مشخص بود به هر حال من می خواستم که به وظیفه شرعی خود عمل کرده باشم به همین دلیل فکر کردم که من به دو دلیل می توانم بدون اجازه پدرم صیغه محرمیت را با آن فرد بخوانم یکی طبق فرموده حضرت امام(ره) که اگر دختری خواستگاری داشته باشد که هم کفو او باشد اگر پدر مخالفت کند و دختر هم خواستگار دیگری نداشته باشد، اذن پدر در این مورد ساقط می شود و دیگر اینکه با توجه به اینکه مرجع تقلید من حضرت امام(ره) می باشند طبق فرموده خود ایشان من می توانستم در بعضی امور به مرجع زنده رجوع کنم. بنابراین من در این امر به حضرت آیت الله بهجت رجوع کردم که طبق آنچه که در سایت تبیان خواندم ایشان می گویند که اذن ولی را شرط می دانند ولی اگر صیغه بدون اذن خوانده شد دو نفر به هم محرم می شوند اگر چه کار حرامی انجام داده اند و بالاخره ما این صیغه محرمیت را خواندیم و از آن موقع به بعد من بسیار از نظر روحی احساس آرامش می کنم زیرا دیگر فکر نمی کنم که ارتباطم با آن فرد اشکال شرعی داشته باشد.
و یک سؤال دیگر اینکه آیا بعد از اتمام مدت مقرر لازم است که صیغه مجددا خوانده شود یا می توان مدت را تغییر داد یعنی طولانی تر کرد؟
من فرزند یک خانواده مذهبی هستم که دانشجوی دانشگاه صنعتی اصفهان می باشم. از منظر خانواده ام دختری که باید با او ازدواج کنم باید از خانواده ای مذهبی و همتراز از لحاظ اجتماعی با ما باشد که من خودم نیز بر این عقیده هستم. در دانشگاه با دختری آشنا شدم (هم رشته ای) که البته الان هیچ گونه ارتباطی به غیر از مسائل درسی با ایشان ندارم. ایشان حجاب را به طور شایسته رعایت نمی کنند و مانتو پوش هستند. سؤال من این است که آیا صرف چادری بودن یا نبودن ملاکی برای مذهبی بودن یا مذهبی نبودن ایشان است یا خیر؟ (در ضمن خانواده من به مقوله حجاب اهمیت زیادی می دهند) و اگر این طور نیست ملاک های دیگر برای تشخیص مذهبی بودن یا نبودن ایشان و خانواده ایشان چیست؟ و چگونه می توان این ملاک ها را شناسایی کرد؟ ضمنا برای تحقیق کردن پیرامون ایشان و خانواده ایشان چه راهی را پیشنهاد می کنید؟ آیا اقدام اولیه بنده را در راستای این امر صلاح می دانید یا خیر؟ و در کل در زمینه ازدواج چه توصیه هایی به من نوعی دارید؟
درد دل شما را خواندم و هم ناراحت شدم و هم خوشحال، خوشحال به خاطر اینکه آدمه ایی مثل خودم پیدا شدند و ناراحت که چقدر این بلا همه گیره چون من هم مثل تو شاگرد اول مدرسه بودم که همه می گفتند خیلی بد بشم کنکور رتبه سه رقمی بشم، از لحاظ احترام خانوادگی و فامیل هم که دیگه ... ظاهرم هم خیلی مذهبی ولی من هم مثل تو از دوران ابتدایی مشکل پیدا کردم ولی نه با این گناه خیلی خجالت می کشم شرم دارم بگم که چطوری ولی میگم که هم پاسخ سؤالم را بگیرم هم دلداری برای تو باشه در دوران ابتدایی موقع مامان بازی با همسن و سالان برهنه یه وقت هایی کنار هم می نشستیم در دوران راهنمایی وقتی حمام می رفتم خودم را زیر آب می گرفتم تا به آن لذت برسم در دوران دبیرستان آن عادت ها کنار رفت و من بعضی شب در رختخواب با خود بازی می کردم تا به آن لذت برسم این عادت ادامه داشت تا به دانشگاه آمدم یک روز در برد مشاوره سؤال و جواب هایی در این باره دیدم و آن موقع بود که تازه فهمیدم این کار چیست و حرام است! هنگامی که فهمیدم تصمیم به ترک آن گرفتم و از همان موقع ترک کردم و هیچکدام از سختی ها و مشکلات و نشد نهایی که هنگام ترک کردن از آن می گویند برایم پیش نیامد البته وسوسه هایی بود ولی با گفتن ذکر «لاحول و لاقوت الا بالله» از آن رها شدم و الان دو سال است که دیگر مبتلا نیستم و هنوز هم ازدواج نکرده ام. ببین کافی که اراده کنی و از خدا کمک بخواهی مطمئن باش خدا کمکت میکنه از آن موقع تا به امروز هم به برکت ترک آن از لحاظ معنوی به چیز هایی فکر می کنم که هیچگاه فکر نمی کردم من مطمئنم تو اگر بخواهی میتونی! حال از مسئولین پرسمان سؤالی دارم:
در مورد چیزهایی که گفتم کدام مرحله از کار من استمنا بوده؟ اگر استمنا بوده با توجه به اینکه من کوچکترین اطلاعی در مورد آن نداشتم تکلیف نماز و روزه های من در این مدت چه می شود من مقلد آقای مکارم هستم؟
پدر اینجانب از دوران بچگی (3 سالگی) توانایی گفتاری و شنوایی خود را به علت بیماری از دست می دهند و با همین ویژگی ها بدون اینکه در کلاس های آموزشی ناشنوایان هم توانایی کسب نمایند به زندگی ادامه داده اند. ایشان هم اکنون نماز نمی خوانند از لحاظ شرعی تکلیف ایشان چه بوده است؟ با توجه به این که بنده پسر بزرگ ایشان می باشم، آیا در زمان حیات ایشان می توانم نمازهای ایشان را بخوانم؟ اگر جواب مثبت است کیفیت آن چگونه خواهد بود؟

چاپ اعلان ارسال برای دوستان مشترک شوید اضافه به دوست داشتنی ها پرسشکده خانه من باشد


کلیدواژه



 
Poseshkadeh on Google+ Porseshkadeh on Twitter Porseshkadeh on Facebook Porseshkadeh RSS Feed