 چرا به گریه برای امام حسین(ع) این همه تأکید شده است؟ آخه وقتی برای کسی گریه می کنیم که بهش ظلم شده باشه و دلمون به حالش بسوزه. حالا ما باید دلمون به حال امام حسین(ع) بسوزه یا خود بدبختمون؟!( البته اشتباه نکنین من خودم آدم احساساتی- حداقل تو این زمینه هستم- و این سؤال رو هم پرسیدم چون دوست دارم کارم با دلیل باشه) حالا اگه یه نفر به قول ما جوگیر بشه و برای امام حسین گریه کنه باز هم کارش ارزش و ثواب داره؟
|
پرسمان در تاریخ 5 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 04:35 ق.ظ این سوال را پرسیده است.
تعداد بازدید: 120
|
|
|
|
 T
مسأله گریه و عزادارى بر حضرت سیدالشهدا(ع) و دیگر ائمه از افضل قربات است و فلسفههاى سازنده و تربیتى متعددى دارد از جمله: 1- پیوند عمیق عاطفى بین امت و الگوهاى راستین، به منظور توجه و پیروى عملى از آنان. 2- اقامه مجالس دینى در سطح وسیع و آشنا شدن تودهها با معارف دینى، 3- پالایش روح و تزکیه نفس، 4- اعلام وفادارى نسبت به مظلوم و مخالفت با ظالم و ... . 5- الهام بخش روح انقلابى و ستم ستیزى، 6- زنده داشتن یاد و تاریخ پرشکوه نهضت حسینى، 7- توجه به هدف قیام امام حسین که همانا احیاى ارزشهاى دینى و جلوگیرى از انحراف بود. اما اصل عزادارى و سوگوارى از خود اهل بیت(ع) است ولى چگونگى آن تا حدود زیادى با شیوههاى قومى و ملى عجین شده است و این آمیزش تا زمانى که مشتمل بر خلاف شرع نباشد اشکالى ندارد. داستان گریه و عزادارى پس از شهادت حضرت امام حسین(ع) از سوى امامان(ع) داستان دامنهدارى است. به مواردى اشاره مىشود: 1- امام چهارم(ع) که خود در کربلا شاهد مصائب دردناک حسین(ع) و یاران فداکار او بود و 23 سال داشت، پس از آن واقعه سوزناک تا زمانى که در قید حیات بودند یعنى مدت 34 سال طبق برخى روایات براى پدر و عزیزان خویش گریه و سوگوارى مىکرد، (بحارالانوار، ج 46، ص 108 و 109). گریههاى امام سجاد(ع) در سختترین شرایط علاوه بر جنبه عاطفى، یکى ازراههاى مهم مبارزه و افشاگرى بود. 2- امام صادق(ع) به ابوهارون مکفوف دستور مىدهد مرثیه بسراید و آنگاه که وى مرثیه خود را مىخواند مشاهده مىنماید امام(ع) سخت گریه مىکند متوجه مىشود از صداى گریه امام صادق(ع) زنانى که پشت پرده حضور داشتهاند صداى خود را به گریه و شیون بلند کردند، (کاملالزیارات، ابن قولویه، نقل از ره توشه راهیان نور، ویژه محرم 1376). 3- امام رضا(ع) دعبل خزایى شاعر را در ایام سوگوارى حضرت حسین(ع) به حضور مىپذیرد به او عنوان یارى دهنده اهلبیت، خوشآمد مىگوید و از وى مىخواهد در روزهاى غم و اندوه اهلبیت؛ یعنى عاشورا در مورد مصایب جد خویش اباعبدالله(ع) مرثیه بسراید، (بحارالانوار، ج 45، ص 257). در مورد سینهزنى نیز برخى از منابع تاریخى نشان مىدهد که وقتى بنىهاشم براى اولین از مدینه به کربلا آمده و با کاروان اسراء در آن مکان برخورد نمودند به رسم عزادارى زنانشان دست به سینه مىزدند. خلاصه این که همان طور که خود شما اشاره کردید گریه نشانه پیوند و علاقه است و لذا چون آنان اسوه و الگوی ما هستند باید همواره با آنها مرتبط بوده، نام و یاد آنها را در دل ها زنده نگهداریم. آری، آنان به مقام رفیعی دست یافتند که هیچ گریه ندارد چون فانی نشدند، از بین نرفتند بلکه به نهایت کمال رسیدند ولی برای محرومیت خود از فیض وجود آنان و نیز اظهار علاقه و جستجوی پیوند یادشان ما را به گریه در درد فراق آنان هدایت می کند و نیز بر مظلومیت آنان و فریاد علیه ستمگرانی که چنین ستمی برای آنان روا داشتند باید گریست و خود همین گریه یعنی درک مظلومیت آنان وحن دانستن آنان واعلام انزجار از جبهه مخالف و آن ستمگرانی که مرتکب این جنایات می شوند در نتیجه این گریه عالم پیوند فکری و عاطفی با مظلوم و اسوه های حق و اظهار برائت و پیوند منفی با ظالمین است. براى آگاهى بیشتر ر . ک : 1- فلسفه شهادت و عزادارى امام حسین، سید عبدالحسین شرفالدین، مترجم: على صحت، انتشارات مرتضوى 2- حماسه حسینى، شهید مطهرى، انتشارات صدرا 3- پیامهاى عاشورا، جواد محدثى، انتشارات پیک جلال 4- عبرتهاى عاشورا، سید احمد خاتمى، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامى قم 5- فرهنگ عاشورا، جواد محدثى، نشر معروف
}فلسفه گریه و انواع آن : {T
گریه برای خدا و از ترس عقاب الهی و نیز گریه برای اولیای خدا در شمار برترین عبادتها است؛ به ویژه گریستن بر حضرت ابا عبدالله سالار شهیدان(ع)، چنین گریهای فلسفههای سازنده و تربیتی چندی دارد؛ از جمله:
1. پالایش و تزکیه روح، و احساس نزدیکی به خدا؛
2. پیوند عمیق عاطفی میان مردم و الگوهای راستین امت؛
3. اعلام وفاداری نسبت به رهبران و پیشوایان دینی و مکتب؛
4. الهام شدن روح انقلابی و ستم ستیزی به مردم؛
5. زنده نگاه داشتن یاد و خاطره وقایعی چون نهضت شکوهمند حسینی.
اینکه اشک و گریه، خود به خود به وجود میآید، یا باید با تلقین و برانگیختن احساسات ایجاد شود، مقوله دیگری است. هر مسلمان پاکْ طینتی، با به یادآوردن مصائب ابا عبدالله(ع) و عظمتی که آن حضرت به وجود آورد، به راستی اشک سوز و گاه شوق میریزد. V}برای آگاهی بیشتر ر.ک: مرتضی مطهری، حماسه حسینی {V
T}تأثیرات عزاداری {T
در یک تقسیم بندی میتوان تأثیرات عزاداری بر معصومین(ع) را در جهات ذیل نام برد:
T}یک. جنبه عاطفی {T
کسی که عزیزی را از دست میدهد، ناخودآگاه حزین و غمناک است و نمیتواند غمگین نباشد. بر پایی مراسم سوگواری، باعث خالی شدن این غم و غصهّ میشود. به علاوه، عزاداری برای بزرگان دین،محبت و رابطه عاطفی مردم با آنان را میافزاید.
T}دو. جنبه سیاسی {T
اگر این عزاداریها نبود، قیام خونین و روشنگر سیدالشهدا(ع) به فراموشی سپرده میشد و چه بسا اصل قیام و شهادت او نیز تحریفیا حتی انکار میشد. در زمان صدر اسلام، شرایط اقتضا نکرد که شیعیان برای حضرت زهرا(س) عزاداری و نوحهخوانی کنند و همین باعث شد که برخی از تاریخنویسان غرضورز، اصل شهادت آن حضرت را انکار کنند؛ حتی میگویند: «اگر محسن فاطمه شهید شده، پس قبرش کجا است؟» لابد اگر میتوانستند، میگفتند: «اگر پیامبر دختری به نام فاطمه داشته و کشته شده، پس قبرش کجا است؟!»
T}سه. جنبه دینی {T
با برپایی مراسمهای عزاداری و سخنرانی در ماه محرم، مردم بیش از پیش با معارف الهی واخلاق اسلامی آشنا میشوند. عاشورا دین ما را حفظ کرده است.
T}چهار. جنبه تربیتی {T
کودکان و نوجوانان از برپایی این مراسم و یادآوری آن واقعه عظیم، دِلیری و ایثار و فداکاری را فرا میگیرند. البته لقای الهی برای حضرت امام حسین(ع)، زیباترین و باشکوهترین امور است؛ ولی در هنگام مصیبت و حزن و اندوه امامان(ع) از واقعه جانگداز عاشورا، نمیتوانیم شاد باشیم. قطعاً دشمنان ائمه(ع) در این روز مسرور بودهاند.
به علاوه نقل حماسه عاشورا، روح ایثار و شجاعت و ایمان را در مسلمانان زنده میکند. در نتیجه آنان در مقابل مسائل جهان اسلام، بهتر حساسیت نشان خواهند داد. انقلاب ضدّطاغوتی و ضدّآمریکایی ایران، پیروزی حزبالله لبنان بر اسرائیل، مقاومت و دفاع هشتساله ایران در مقابل تهاجم جهانی در قالب جنگ عراق و پیروزیهای مکررّ لشکر اسلام بر کفر و الحاد جهانی و ... متأثر از مجالس عزای سیدالشهدا(ع) است. ضمن اینکه اگر آن واقعه به همان شکل نقل نگردد، اندک اندک به فراموشی سپرده خواهد شد و اسلام، پشتوانهای تأثیرگذار با این اهمیت را از دست خواهد داد. البته باید در روضهخوانیها از تحریف و عوض نمودن واقعیت خودداری کرد و در کنار نقل حادثه عاشورا، باید به مسائل جهان اسلام در عصر حاضر نیز اهمیت داد و وظیفه مسلمانان در این رابطه را گوشزد کرد.
برگرفته از پرسمان
پرسمان در تاریخ 5 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 04:35 ق.ظ به این سوال جواب داده است.
|
|
|
|