جستجوجستجو
تبلیغات
تبلیغات متنی
فروشگاه کامپیوتر فیض

نازلترین قیمت بازار در حوزه کامپیوتر و لوازم جانبی

تبلیغات
تبلیغات

پرسشکده > علم و دانش > پزشکی و سلامت
پیوند همیشگی پرسش
    موارد و عوارض مصرف مگلومین کامپاند (Meglumine Comopund) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی مگلومین کامپاند چیست؟
پزشک آنلاین در تاریخ 13 مهر ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ این سوال را پرسیده است.

تعداد بازدید: 1313
گزارش تخلف
پیوند همیشگی پاسخ
موارد و مقدار مصرف:
فارماكوكینتیك
جذب: جذب این دارو بعد از تزریق، سریع است.
پخش: بعد از تزریق عروقی به سرعت در تمام مایع خارج سلولی انتشار می‌یابد. به میزان بسیار كمی به پروتئین پیوند می‌یابد.
حداكثر غلظت پلاسمایی دارو بعد از تزریق وریدی بلافاصله حاصل می‌شود، اما غلظت دارو به سرعت و طی 10-5 دقیقه كاهش می‌یابد.
دفع: نیمه عمر این دارو در كلیه سالم 60-30 دقیقه و در اختلال عملكرد كلیه 140-20 ساعت است. در صورت طبیعی بودن كار كلیه، 100-95 درصد مقدار تزریق شده در عروق طی 24 ساعت از راه كلیه‌ها و 2-1 درصد از راه مدفوع دفع می‌شود. در صورت اختلال شدید كار كلیه، 15-10 درصد مقدار تزریق شده در عروق از راه مدفوع دفع می‌شود. این دارو با همودیالیز یا دیالیز صفاقی از بدن خارج می‌شود.

تداخل دارویی:
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: تشنج، لرزش، سرگیجه یا منگی، سردرد.
قلبی - عروقی: كاهش فشار خون (خستگی یا ضعف شدید و غیرمعمول)، ضربان نامنظم قلب، گشاد شدن عروق (گرمی و برافروختگی غیر معمول پوست).
دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ.
تنفسی: اسپاسم نایژه، ادم ریوی (خس خس شدید سینه یا تنگی نفس)، تورم حنجره.
سایر عوارض: واكنش آلرژیك (بثورات پوستی یا كهیر، تورم صورت یا پوست، كلفت شدن زبان، خس خس سینه، تنگی نفس و اشكال در تنفس)، تشنگی غیر معمول.
توجه : عوارض ذكر شده همراه با اضطراب، خستگی، هیدراسیون ناكافی و تغذیه كم معمولاً در كوتاه مدت خود به خود برطرف می‌شوند، ولی ممكن است تظاهرات اولیه واكنش شدیدتر باشند.
مکانیسم اثر:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: سابقه آلرژی یا آسم، بیماری قلبی (تزریق وریدی این دارو ممكن است بار اسموتیك خون را افزایش داده و بیماری را تشدید كند)، دهیدراسیون، بخصوص اگر با دیابت، ازوتمی، یا میلوم مولتیپل همراه باشد (ممكن است خطر بروز نارسایی حاد كلیه را افزایش دهد)، اختلال شدید كار كبد (خطر مسمومیت كبدی و آسیب كبدی افزایش می‌یابد)، پر كاری تیروئید، میلوم مولتیپل، فئوكروموسیتوم، اختلال كار كلیه (خطر بروز نارسایی حاد كلیه افزایش می‌یابد)، حساسیت به ماده حاجب، بیماری سلول داسی شكل (sickle cell disease).
موارد احتیاط (برای رادیوگرافی از قلب و عروق بزرگ) : تنگی آئورت، سیانوز در نوزادان، تنگی دریچه میترال، ایسكمی میوكارد، زیادی شدید فشار خون ریوی.
موارد احتیاط فراوان (برای آنژیوگرافی مركزی): آرترواسكلروز مغزی با كاهش جریان خون در مغز، افزایش فشار داخل جمجمه‌ای، اسپاسم عروق همراه با خونریزی زیر عنكبوتیه.
موارد احتیاط (برای آنژیوگرافی مغزی) : آرترواسكلروز پیشرفته، ناتوانی در جبران قلبی، آمبولی اخیر مغزی، خونریزی زیرعنكبوتیه‌، زیادی شدید فشار خون، میگرن، سالخوردگی، ترومبوز، هموسیستینوری (Homocystinuria).
موارد احتیاط فراوان (برای رادیوگرافی شریانهای محیطی) : بیماری برگر، ایسكمی شدید همراه با عفونت بالارونده.
موارد احتیاط فراوان (برای سی تی اسکن مغز) : ضایعات اولیه یا متاستاتیك مغز، خونریزی جمجمه‌ای زیرعنكبویته.
موارد احتیاط فراوان (برای رادیوگرافی ترشحی از مجاری ادراری) : آنوری یا دیابت.
موارد احتیاط فراوان (برای رادیوگرافی برگشتی مجاری ادرار) : انسداد در اثر آندوسكوپی یا قرار دادن كاتتر در پیشابراه، سل گسترده مجاری ادراری، تومورهای مثانه، انسداد پیشابراه، بزرگی پروستات، عفونت حاد بخش فوقانی مجاری ادراری.
موارد احتیاط فراوان (برای رادیوگرافی ورید محیطی) : عفونت موضعی، ایسكمی شدید، فلبیت، ترومبوز، توقف جریان خون وریدی (Venous stasis)، انسداد سیستم وریدی (بعد از انجام آزمون، برای كاهش خطر ترومبوز، شستشو با محلول نرمال سالین توصیه می‌شود).
موارد احتیاط: در صورت وجود عفونت در موضع یا نزدیك مفصل مورد نظر، در صورت وجود اختلالات انعقاد خون مانند طولانی شدن زمان پرترومبین، (برای PTC)، در صورت وجود عفونت یا زخم باز نزدیك محل مورد نظر، عفونت بخش فوقانی دستگاه تنفس (برای رادیوگرافی دیسك)، در صورت كاهش آب بدن یا انسداد دستگاه گوارش، در صورت وجود اختلالات انعقاد خون، مانند طولانی شدن زمان پروترومبین و ترومبوسیتوپنی قابل ملاحظه، یا عفونت طحال (برای رادیوگرافی ورید طحالی- باب).
موارد منع مصرف و احتیاط:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
این دارو باعث اختلال در نمایان شدن سلولهای خونی، كاهش تعداد گلبولهای سفید و قرمز خون، تأثیر بر آزمون دفع فنول سولفون فتالئین (PSP)، افزایش زمان پروترومبین و زمان ترومبوپلاستین، و تغییر در نتایج آزمونهای كار تیروئید می‌شود. همچنین، این دارو قابلیت تجمع پلاكتها را كاهش داده و غلظت آمیلاز سرم را به طور گذرا و غلظت ید پیوند یافته به پروتئین (PBI) را افزایش می‌دهد.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: ماده حاجب.
طبقه‌بندی درمانی: ماده حاجب كمك تشخیصی.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
Injection: 60%, 20ml(Meglumine Diatrizoate 52.1%+Sodium Diatrizoate 7.9% ) , 76%, 100 ml(Meglumine Diatrizoate 66%+ Sodium Diatrizoate 10%), 76%, 20ml(Meglumine Diatrizoate 66%+ Sodium Diatrizoate 10%)
Solution: 76% (Meglumine Diatrizoate 66% + Sodium Diatrizoate 10%)
ملاحظات اختصاصی
1- انجام آزمون تعیین حساسیت به این دارو معمولاً توصیه نمی‌شود، زیرا واكنشهای شدید یا كشنده با مصرف این دارو از روی سابقه بیمار یا آزمون تعیین حساسیت قابل پیش‌بینی نیست. در بعضی موارد با مصرف مقادیر كم دارو برای انجام آزمون تعین حساسیت یا با مقادیر كامل این دارو در بیمارانی كه به مقادیر لازم برای انجام آزمون واكنش نشان نداده‌اند، واكنشهای شدید یا كشنده بروز كرده است.
2- در بیمارانی كه سابقه حساسیت شدید به این دارو دارند، برای به حداقل رساندن احتمال بروز یا شدت این واكنشها، قبل از مصرف این دارو، كورتیكواستروئید یا داروهای ضد هیستامین تجویز شده‌اند، اما ارزش این نوع درمان ثابت نشده است.
3- برای جلوگیری از آسپیراسیون محتویات معده در صورت بروز استفراغ، بیمار نباید قبل از انجام آزمون با این دارو غذا مصرف كند، ولی مصرف مایعات زلال توسط بعضی از متخصصین، برای جلوگیری از كاهش آب بدن توصیه می‌شود.
4- در طول مصرف این دارو و حداقل 60-30 دقیقه بعد از آن بیمار باید تحت مراقبت باشد و در این مدت، افراد كارآزموده و تسهیلات لازم برای موارد اضطراری در دسترس باشند.
5- مقدار مصرف دارو برای تزریق داخل عروقی باید برای هر بیمار به طور جداگانه و بر اساس وسعت ناحیه مورد نظر سیستم عروقی كه باید نمایان شود و میزان رقیق شدن خون در آن ناحیه تعیین شود.
6- تزریق داخل عروقی یا عضلانی این دارو ممكن است موجب دیورز اسموتیك شود.
7- نشت محلول هیپراسمولار تزریقی به بافتهای زیر پوستی ممكن است سبب بروز احساس گزگز زودگذر و نكروز پوستی شود. برای تسریع بازگشت وریدی، استفاده از كمپرس سرد در موضع، بالا نگهداشتن موضع و حركت دادن انگشتان توصیه می‌شود.
8- تأمین آب كافی برای بدن، بخصوص در شیرخواران، خردسالان، بیماران سالخورده یا بیماران مبتلا به ازوتمی (كه این دارو را به صورت تزریق داخل عروقی دریافت می‌كنند) اهمیت دارد، زیرا ممكن است با دیورز سیستمیك ناشی از مصرف این دارو، آب بدن به میزان بیشتری كاهش یابد.
9- به منظور افزایش غلظت دارو و حاجب شدن مجاری ادرار ناشی از آن، از روش كاهش نسبی آب بدن بیمار استفاده شده است. این روش بخصوص در بیماران مبتلا به میلوم مولتیپل منع شده است، زیرا ممكن است موجب رسوب برگشت ناپذیر پروتئین میلوم در لوله‌های كلیوی شود. این بیماران باید مایعات مصرف كنند و ادرار آنها قلیایی گردد. به طور كلی، كاهش آب بدن بیمار توصیه نمی‌شود.
10- حوادث ترومبوآمبولیك، كه موجب انفاركتوس میوكارد و سكته مغزی می‌شود، به ندرت در طول روشهای آنژیوگرافی گزارش شده است، و ممكن است ناشی از ضایعات آترواسكلروتیك بوده و به انعقاد خون (كه در تماس با ماده حاجب خارج از بدن به وجود می‌آید) مربوط نباشد. با این وجود، توصیه می‌شود كه با انجام آزمایش در كوتاه ترین مدت، استفاده از سرنگهای پلاستیكی به‌جای شیشه‌ای، و شستن كاتترها با محلولهای نمكی همراه با هپارین، امكان بروز انعقاد خون را كاهش داد.
11- در رادیوگرافی مجاری ادراری، برای دفع گازهای روده، در شب قبل از انجام آزمون، مصرف یك مسهل قوی قبل از خواب توصیه می‌شود.
12- در صورت مصرف این دارو برای تزریق داخل عروقی، باید باقیمانده مصرف نشده دارو دور ریخته شود.
13- در صورت تشكیل كریستال، با قرار دادن ظرف حاوی دارو در آب داغ و تكان دادن آرام آن، كریستالها حل خواهند شد. دمای محلول قبل از تزریق باید معادل دمای بدن باشد.
مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده ممكن است نسبت به اثرات سمی ماده حاجب حساس تر باشند. این بیماران نسبت به تغییرات همودینامیك ناشی از محلولهای غلیظ دارو تحمل كمتری نشان می‌دهند.
كاهش آب بدن ممكن است در بیماران سالخورده، بخصوص بیماران مبتلا به كاهش ترشح ادرار، افزایش ترشح ادرار، دیابت، یا دهیدراسیون كه از قبل وجود داشته، افزایش یابد، زیرا دیورز اسموتیك ناشی از مصرف این دارو موجب افزایش دهیدارسیون می‌شود. توصیه می‌شود قبل از تجویز این دارو، مایعات به میزان كافی مصرف شود.
مصرف در كودكان: احتمال بروز تشنج در نوزادان، بخصوص بعد از تكرار مصرف دارو، بیشتر است.
اشكال در تنفس، ضربان آهسته یا نامنظم قلب، خستگی و افسردگی غیر معمول در نوزادان مبتلا به سیانوز بیشتر بروز می‌كنند.
كاهش آب بدن ممكن است در نوزادان و كودكان كم سن، بخصوص كودكان مبتلا به افزایش دفع ادرار، كاهش دفع ادرار، دیابت یا دهیدراسیون كه از قبل وجود داشته، افزایش یابد، زیرا دیورز اسموتیك ناشی از مصرف این دارو موجب افزایش دهیدراسیون می‌گردد. قبل از تجویز این دارو، مصرف مایعات به میزان كافی توصیه می‌شود.
مصرف در شیردهی: از آنجا كه این دارو به صورت تغییر نیافته در شیر ترشح می‌شود، قطع موقت شیردهی به مدت حداقل 24 ساعت بعد از مصرف دارو توصیه می‌شود.

اشكال دارویی:
موارد و مقدار مصرف
خوراكی یا ركتال
بزرگسالان
رادیوگرافی دستگاه گوارش: مقدار 90-30 میلی‌لیتر از راه خوراكی، یا مقدار 240 میلی‌لیتر در 1000 میلی‌لیتر آب از راه ركتال مصرف می‌شود.
سی تی اسکن بدن: 30-15 دقیقه قبل از آزمایش، مقدار 240 میلی‌لیتر از محلول رقیق شده از راه خوراكی مصرف می‌شود.
توجه : محلول را می‌توان با اضافه كردن 25 میلی‌لیتر دارو به آب تا حجم یك لیتر رقیق كرد.
كودكان
رادیوگرافی دستگاه گوارش
در كودكان تا سن 5 سال: مقدار 30 میلی‌لیتر و در كودكان 10- 5 ساله، مقدار 60 میلی‌لیتر از راه خوراكی مصرف می‌شود.
توجه : در كودكان ناتوان یا با وزن کمتر از 10 كیلوگرم، مقدار تعیین شده مصرف با سه برابر حجم خود از آب رقیق می‌شود. برای کودکان دیگر، می‌توان مقدار داروی تعیین شده را با معادل حجم خود از آب، نوشابه‌های گازدار یا شیر رقیق کرد.
از راه ركتال در كودكان تا سن 5 سال، یك قسمت از محلول در پنج قسمت آب رقیق می‌شود. در كودكان 5 ساله و بزرگتر، مقدار 90 میلی‌لیتر محلول با 500 میلی‌لیتر آب رقیق می‌شود.
تزریقی
بزرگسالان
رادیوگرافی قلب و عروق بزرگ: مقدار 50-40 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد از طریق كاتتر و طی 2-1 ثانیه در یك ورید بزرگ محیطی یا در یكی از حفرات قلب یا عروق بزرگ تزریق می‌شود. همچنین، در رادیوگرافی قلب و عروق بزرگ از طریق تزریق وریدی، مقدار 60-30 میلی‌لیتر (ml/kg 1-0.5) با سرعت 30-7.5 میلی‌لیتر در ثانیه به وسیله یك تزریق كننده فشاری مصرف می‌شود.
رادیوگرافی بطن چپ: از طریق كاتتر، مقدار 50-40 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد به سرعت و طی 2-1 ثانیه در داخل بطن چپ تزریق می‌شود.
آنژیوگرافی ریوی: از طریق كاتتر، مقدار 56-10 میلی لیتراز محلول 76 درصد طی 2-1 ثانیه در داخل شریان ریوی تزریق می‌شود.
توجه : به هنگام رادیوگرافی قلب و عروق بزرگ همراه با سایر روشهای آنژیوگرافی مقدار مصرف نباید از 225 میلی‌لیتر تجاوز كند.
آنژیوگرافی مغز: برای آشكار ساختن عروق مغزی، مقدار 10 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد از روی پوست یا از طریق جراحی در شریان كاروتید اصلی تزریق می‌شود. همچنین، برای نمایان ساختن عروق شیار خلفی یا قطعه پس‌سری، مقدار 10-6 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد از روی پوست یا از طریق جراحی در شریان مهره‌ای تزریق می‌شود.
توجه : در این موارد سرعت تزریق نباید از سرعت طبیعی جریان خون در شریان مورد نظر تجاوز كند (حدود پنج میلی‌لیتر در ثانیه).
رادیوگرافی آئورت: مقدار 50-15 میلی‌لیتر (بعضی از متخصصین تا 60 میلی‌لیتر توصیه می‌كنند) از محلول 76 درصد از طریق كاتتر برگشتی یا از طریق ترانس لومبار به صورت مقدار واحد تزریق می‌شود. در صورت نیاز، ‌این مقدار تكرار می‌شود.
رادیوگرافی انتخابی شریانهای كرونر: مقدار 10-4 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد از طریق كاتتر در هر یك از شریانهای كرونر تزریق می‌شود. در صورت نیاز، این مقدار تكرار می‌شود.
رادیوگرافی انتخابی شریانهای كرونر همراه با رادیوگرافی بطن چپ: مقدار 50-35 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد از طریق كاتتر تزریق می‌شود.
رادیوگرافی شریان‌های محیطی در تمام اندامهای بدن: مقدار 40-20 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد یا 76 درصد به صورت مقدار واحد از روی پوست یا به روش جراحی، در شریان زیر چنبری یا شریان رانی تزریق می‌شود.
رادیوگرافی شریانهای محیطی در اندامهای انتهایی فوقانی یا تحتانی: مقدار 20-10 میلی لیتر از محلول 60 درصد یا 76 درصد به صورت مقدار واحد از روی پوست یا به روش جراحی تزریق می‌شود.
رادیوگرافی انتخابی شریانهای كلیوی: مقدار 10- 5 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد در یک یا هر دو شریان كلیوی تزریق می‌شود. در صورت نیاز این مقدار تكرار می‌شود.
رادیوگرافی انتخابی شریانهای احشایی: از طریق كاتتر، مقدار 60-30 میلی‌لیتر در شریان مزانتریك فوقانی، 25-10 میلی‌لیتر در شریان مزانتریك تحتانی، 50-30 میلی‌لیتر در شریان شكمی، 35-10 میلی‌لیتر در شریان كبدی و 40-30 میلی‌لیتر در شریان طحالی تزریق می‌شود.
رادیوگرافی ورید اجوف تحتانی: مقدار 50-40 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد به طور مستقیم یا از طریق كاتتر در داخل وریدهای صاف، رانی یا ایلیاك تزریق می‌شود. در صورت نیاز، این مقدار برای رادیوگرافی اضافی تكرار می‌شود.
رادیوگرافی ورید كلیوی: مقدار 40-30 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد از طریق كاتتر در داخل سیاهرگ بزرگ یا ورید كلیوی تزریق می‌شود.
رادیوگرافی ورید محیطی اندام فوقانی: از روی پوست، مقدار 60-40 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد، یا 10 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد در هر اندام در ورید سطحی ساعد یا دست به سرعت تزریق می‌شود.
رادیوگرافی ورید محیط اندام تحتانی: از روی پوست، مقدار 60-40 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد، یا 40-20 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد در ورید سطحی سمت كناری پا به سرعت تزریق می‌شود.
توجه : برای نمایان ساختن وریدهای اندام تحتانی مقادیر بیشتر از آنچه ذكر شد، استفاده شده است. برای به حداقل رساندن بروز درد و فلبیت در اندام تحتانی، توصیه می‌شود كه سه قسمت از محلول 60 درصد با یك قسمت از دكستروز پنج درصد تزریقی رقیق شود.
رادیوگرافی مفاصل: برای رادیوگرافی مفصل زانو، مقدار 15- 5 میلی‌لیتر، مفصل شانه یا ران مقدار 10- 5 میلی‌لیتر و برای سایر مفاصل مقدار 4-1 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد تزریق می‌شود.
رادیوگرافی مجاری صفراوی: برای رادیوگرافی مستقیم مجاری صفراوی، مقدار 10 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد به صورت رقیق شده یا رقیق نشده در مجاری صفراوی یا مجرای كلدوك تزریق شده و یا قطره قطره چكانده می‌شود. در بیماران مبتلا به پانكرآتیت، مقدار 10-5 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد به صورت رقیق نشده مصرف می‌شود. همچنین، برای كلانژیوگرافی از طریق پوست (PTC)، مقدار 40-20 میلی لیتر از محلول 60 درصد به صورت رقیق شده یا رقیق نشده در مجاری صفراوی به آهستگی تزریق می‌شود.
اسكن مغز: مقدار 150-50 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد، یا 125-50 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد به سرعت تزریق وریدی می‌شود.
اسكن بدن: مقدار 125-50 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد، یا 100 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد تزریق وریدی می‌شود.
توجه : برای نمایان ساختن عروق، مقدار 50-25 میلی‌لیتر تزریق و در صورت نیاز، این مقدار تكرار می‌شود. برای طولانی كردن مدت مشاهده ورید یا شریان، مقدار 100 میلی‌لیتر به صورت انفوزیون سریع تزریق می‌شود.
رادیوگرافی دیسك : در ناحیه گردن تا مقدار 0.5 میلی‌لیتر، و در ناحیه كمر، مقدار 2-1 میلی‌لیتر و در پارگی یا غیر طبیعی بودن وضعیت دیسك، مقدار 2-1 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد به آهستگی بین مهره‌ها تزریق می‌شود.
توجه : در هر دیسك نباید بیش از دو میلی‌لیتر دارو تزریق شود.
رادیوگرافی ورید طحالی - باب: ابتدا، برای اطمینان از روی پوست مقدار كمی دارو در ورید طحالی تزریق شده و بعد از آن مقدار 25-20 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد به سرعت تجویز می‌شود.
رادیوگرافی ترشحی از مجاری ادراری: مقدار 30 میلی‌لیتر از محلول 60 درصد یا مقدار 50-20 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد به سرعت تزریق وریدی می‌شود.
توجه : در بیماران مبتلا به كاهش عملكرد كلیه، تكرار رادیوگرافی كلیه حداقل تا 48 ساعت توصیه نمی‌شود، زیرا احتمال كاهش ترشح ادرار و یا آنوری گذرا وجود دارد.
رادیوگرافی و رؤیت كلیه: مقدار 100 میلی‌لیتر از محلول 76 درصد به سرعت تزریق وریدی می‌شود.
رادیوگرافی پستان: از طریق كاتتر، مقدار 1- 0.5 میلی‌لیتر (برای هر مجرا) از محلول 60 درصد به آهستگی در داخل مجرا تزریق می‌شود.
كودكان
رادیوگرافی قلب و عروق بزرگ: از طریق كاتتر، مقدار ml/kg 0.3-0.2 از محلول 76 درصد به سرعت و طی 2-1 ثانیه در یك ورید بزرگ محیطی یا در یكی از حفرات قلب یا عروق بزرگ مرتبط با آن تزریق می‌شود. در كودكان كوچكتر از 5 سال و با وزن کمتر از 7 كیلوگرم، مقدار 20-10 میلی‌لیتر و در كودكان 10- 5 ساله، مقدار 30-20 میلی‌لیتر به همان طریق تزریق می‌شود.
آنژیوگرافی ریوی: مقدار ml/kg 0.9-0.3 از محلول 76 درصد (حداكثر تا ml/kg 1) ‌به سرعت و طی 2-1 ثانیه در داخل شریان ریوی تزریق می‌شود.
رادیوگرافی بطن چپ- مقدار ml/kg 0.3-0.2 از محلول 76 درصد (بعضی از متخصصین 1.5-0.5 میلی‌لیتر توصیه می‌كنند) ‌به سرعت و طی 2-1 ثانیه در داخل بطن چپ قلب تزریق می‌شود. حداكثر مقدار مصرف 50 میلی‌لیتر است.
توجه : هنگامی كه رادیوگرافی قلب و عروق بزرگ همراه با سایر روشهای آنژیوگرافی انجام می‌گیرد، مقدار مصرف نباید از ml/kg 4 تجاوز كند. در شیرخوان كم سن، این مقدار نباید از ml/kg 3 تجاوز كند.
رادیوگرافی ترشحی مجاری ادرار: مقادیر مصرفی كه در جدول زیر مندرج است، به صورت وریدی تزریق می‌گردد.

New Page 1

سن كودك

محلول 60 درصد

(ميلي‌ليتر)

محلول 76 درصد

(ميلي‌ليتر)

تا شش ماهه

 

12- 6 ماهه

 

2-1 ساله

 

5-2 ساله

 

7-5 ساله

 

10-7 ساله

 

15-10 ساله

 

5

 

8

 

10

 

12

 

15

 

18

 

20

 

4

 

6

 

8

 

10

 

12

 

14

 

16

 


مكانیسم اثر
ماده حاجب، كمك تشخیصی: تركیبات آلی یددار با عبور از بدن، جذب اشعه X را افزایش داده و در نتیجه ساختمان های داخلی بدن را ترسیم می‌كنند. میزان حاجب بودن این داروها به مقدار ید موجود در آنها بستگی دارد.
ماده اسموتیك: اثر اسموتیك این دارو موجب كشیده شدن مایعات به داخل روده‌ها شده و در نتیجه به تخلیه و دفع مكونیوم متراكم كمك می‌كند.
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: ماده حاجب.
طبقه‌بندی درمانی: ماده حاجب كمك تشخیصی.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
Injection: 60%, 20ml(Meglumine Diatrizoate 52.1%+Sodium Diatrizoate 7.9% ) , 76%, 100 ml(Meglumine Diatrizoate 66%+ Sodium Diatrizoate 10%), 76%, 20ml(Meglumine Diatrizoate 66%+ Sodium Diatrizoate 10%)
Solution: 76% (Meglumine Diatrizoate 66% + Sodium Diatrizoate 10%)
ملاحظات اختصاصی
1- انجام آزمون تعیین حساسیت به این دارو معمولاً توصیه نمی‌شود، زیرا واكنشهای شدید یا كشنده با مصرف این دارو از روی سابقه بیمار یا آزمون تعیین حساسیت قابل پیش‌بینی نیست. در بعضی موارد با مصرف مقادیر كم دارو برای انجام آزمون تعین حساسیت یا با مقادیر كامل این دارو در بیمارانی كه به مقادیر لازم برای انجام آزمون واكنش نشان نداده‌اند، واكنشهای شدید یا كشنده بروز كرده است.
2- در بیمارانی كه سابقه حساسیت شدید به این دارو دارند، برای به حداقل رساندن احتمال بروز یا شدت این واكنشها، قبل از مصرف این دارو، كورتیكواستروئید یا داروهای ضد هیستامین تجویز شده‌اند، اما ارزش این نوع درمان ثابت نشده است.
3- برای جلوگیری از آسپیراسیون محتویات معده در صورت بروز استفراغ، بیمار نباید قبل از انجام آزمون با این دارو غذا مصرف كند، ولی مصرف مایعات زلال توسط بعضی از متخصصین، برای جلوگیری از كاهش آب بدن توصیه می‌شود.
4- در طول مصرف این دارو و حداقل 60-30 دقیقه بعد از آن بیمار باید تحت مراقبت باشد و در این مدت، افراد كارآزموده و تسهیلات لازم برای موارد اضطراری در دسترس باشند.
5- مقدار مصرف دارو برای تزریق داخل عروقی باید برای هر بیمار به طور جداگانه و بر اساس وسعت ناحیه مورد نظر سیستم عروقی كه باید نمایان شود و میزان رقیق شدن خون در آن ناحیه تعیین شود.
6- تزریق داخل عروقی یا عضلانی این دارو ممكن است موجب دیورز اسموتیك شود.
7- نشت محلول هیپراسمولار تزریقی به بافتهای زیر پوستی ممكن است سبب بروز احساس گزگز زودگذر و نكروز پوستی شود. برای تسریع بازگشت وریدی، استفاده از كمپرس سرد در موضع، بالا نگهداشتن موضع و حركت دادن انگشتان توصیه می‌شود.
8- تأمین آب كافی برای بدن، بخصوص در شیرخواران، خردسالان، بیماران سالخورده یا بیماران مبتلا به ازوتمی (كه این دارو را به صورت تزریق داخل عروقی دریافت می‌كنند) اهمیت دارد، زیرا ممكن است با دیورز سیستمیك ناشی از مصرف این دارو، آب بدن به میزان بیشتری كاهش یابد.
9- به منظور افزایش غلظت دارو و حاجب شدن مجاری ادرار ناشی از آن، از روش كاهش نسبی آب بدن بیمار استفاده شده است. این روش بخصوص در بیماران مبتلا به میلوم مولتیپل منع شده است، زیرا ممكن است موجب رسوب برگشت ناپذیر پروتئین میلوم در لوله‌های كلیوی شود. این بیماران باید مایعات مصرف كنند و ادرار آنها قلیایی گردد. به طور كلی، كاهش آب بدن بیمار توصیه نمی‌شود.
10- حوادث ترومبوآمبولیك، كه موجب انفاركتوس میوكارد و سكته مغزی می‌شود، به ندرت در طول روشهای آنژیوگرافی گزارش شده است، و ممكن است ناشی از ضایعات آترواسكلروتیك بوده و به انعقاد خون (كه در تماس با ماده حاجب خارج از بدن به وجود می‌آید) مربوط نباشد. با این وجود، توصیه می‌شود كه با انجام آزمایش در كوتاه ترین مدت، استفاده از سرنگهای پلاستیكی به‌جای شیشه‌ای، و شستن كاتترها با محلولهای نمكی همراه با هپارین، امكان بروز انعقاد خون را كاهش داد.
11- در رادیوگرافی مجاری ادراری، برای دفع گازهای روده، در شب قبل از انجام آزمون، مصرف یك مسهل قوی قبل از خواب توصیه می‌شود.
12- در صورت مصرف این دارو برای تزریق داخل عروقی، باید باقیمانده مصرف نشده دارو دور ریخته شود.
13- در صورت تشكیل كریستال، با قرار دادن ظرف حاوی دارو در آب داغ و تكان دادن آرام آن، كریستالها حل خواهند شد. دمای محلول قبل از تزریق باید معادل دمای بدن باشد.
مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده ممكن است نسبت به اثرات سمی ماده حاجب حساس تر باشند. این بیماران نسبت به تغییرات همودینامیك ناشی از محلولهای غلیظ دارو تحمل كمتری نشان می‌دهند.
كاهش آب بدن ممكن است در بیماران سالخورده، بخصوص بیماران مبتلا به كاهش ترشح ادرار، افزایش ترشح ادرار، دیابت، یا دهیدراسیون كه از قبل وجود داشته، افزایش یابد، زیرا دیورز اسموتیك ناشی از مصرف این دارو موجب افزایش دهیدارسیون می‌شود. توصیه می‌شود قبل از تجویز این دارو، مایعات به میزان كافی مصرف شود.
مصرف در كودكان: احتمال بروز تشنج در نوزادان، بخصوص بعد از تكرار مصرف دارو، بیشتر است.
اشكال در تنفس، ضربان آهسته یا نامنظم قلب، خستگی و افسردگی غیر معمول در نوزادان مبتلا به سیانوز بیشتر بروز می‌كنند.
كاهش آب بدن ممكن است در نوزادان و كودكان كم سن، بخصوص كودكان مبتلا به افزایش دفع ادرار، كاهش دفع ادرار، دیابت یا دهیدراسیون كه از قبل وجود داشته، افزایش یابد، زیرا دیورز اسموتیك ناشی از مصرف این دارو موجب افزایش دهیدراسیون می‌گردد. قبل از تجویز این دارو، مصرف مایعات به میزان كافی توصیه می‌شود.
مصرف در شیردهی: از آنجا كه این دارو به صورت تغییر نیافته در شیر ترشح می‌شود، قطع موقت شیردهی به مدت حداقل 24 ساعت بعد از مصرف دارو توصیه می‌شود.

برگرفته از : دارونما


پزشک آنلاین در تاریخ 13 مهر ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ به این سوال جواب داده است.






چاپ اعلان ارسال برای دوستان مشترک شوید اضافه به دوست داشتنی ها پرسشکده خانه من باشد


کلیدواژه



 
Poseshkadeh on Google+ Porseshkadeh on Twitter Porseshkadeh on Facebook Porseshkadeh RSS Feed