جستجوجستجو
تبلیغات
تبلیغات متنی
فروشگاه کامپیوتر فیض

نازلترین قیمت بازار در حوزه کامپیوتر و لوازم جانبی

تبلیغات
تبلیغات
عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده
(سلژیلین) (قرص سلژیلین) 

پرسشکده > علم و دانش > پزشکی و سلامت
پیوند همیشگی پرسش
    موارد و عوارض مصرف سلژیلین (Selegiline HCl) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی سلژیلین چیست؟
پزشک آنلاین در تاریخ 25 فروردین ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ این سوال را پرسیده است.

تعداد بازدید: 5901
گزارش تخلف
پیوند همیشگی پاسخ
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
درمان كمكی برای لوودوپا - كربی دوپا در كنترل نشانه‌های همراه با پاركینسون
بزرگسالان: مقدار mg/day 10، (پنج میلی‌گرم هنگام صبحانه و پنج میلی‌گرم هنگام نهار) مصرف می‌شود و بعد از 3-2 روز درمان، كاهش تدریجی لوودوپا - كربی دوپا شروع می‌شود.

تداخل دارویی:
تداخل دارویی
مصرف همزمان با داروهای آدرنرژیك ممكن است کاهش فشار را، بخصوص در بیمارانی كه مقدار زیادی سلژیلین مصرف كرده‌اند، افزایش دهد.
تداخل دارویی كشنده با مصرف همزمان با مپریدین گزارش شده است.
مصرف همزمان با سیتالوپرام، دالوكستین، فلوكستین، فلووكسامین، نفازودون، پاروكستین، سرترالین و ونلافاكسین می‌تواند منجر به بروز سندرم سروتونین (تحریك‌پذیری، لرزش و اختلال سطح هوشیاری) شود. لازم است 2 هفته پس از قطع مهاركننده‌های MAO، SSRI شروع شود و با ید بین قطع مصرف فلوكستین و شروع سلژیلین 5 هفته زمان باشد.
مصرف همزمان با بوپروپیون، بوسپیرون، سیكلوبنزاپرین، دكسترومتورفان، مهاركننده‌های MAO، پتیدین، متادون، میرتازاپین، پروپوكسی‌فن، آمین‌های سمپاتومیمتیك (شامل آمفتامین، داروهای سرماخوردگی و فرآورده‌های كاهش‌دهنده وزن حاوی وازوكانستریكتورها)، ترامادول و ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای منجر به بروز كریز هایپرتانسیون می‌شوند و باید بین مصرف آنها حداقل 2 هفته زمان باشد.
مصرف سلژیلین با كاربامازپین و اكس‌كاربازپین منجر به افزایش سطح سلژیلین می‌شود.
مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
اثر ضد پاركینسون: احتمالاً اثر خود را از طریق مهار انتخابی اختصاصی MAO نوع B (كه عمدتاً در مغز یافت شده است) اعمال می‌كند. با مصرف بیشتر از مقادیر توصیه شده، به عنوان یك مهاركننده غیراختصاصی MAO، از جمله MAO نوع A ‌موجود در دستگاه گوارش عمل می‌كند. این دارو ممكن است به طور مستقیم فعالیت دوپامینرژیك را از طریق كاهش بازجذب دوپامین به درون سلول‌های عصبی نیز افزایش دهد. سلژیلین از نظر فارماكولوژیك متابولیت‌های فعال (آمفتامین و مت‌آمفتامین) دارد كه در اثرات درمانی آن نقش دارند.
موارد منع مصرف و احتیاط:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد احتیاط : در حساسیت مفرط به دارو، در بیمارانی كه فئوكروموسیتوما دارند و در كسانی كه بوپروپیون، بوسپیرون، كاربامازپین، سیكلوبنزاپرین، دكسترومتورفان، دالوكستین، متادون، پتیدین، میرتازاپین، مهاركننده‌های MAO، اكس‌كاربازپین، پروپوكسی‌فن، مهاركننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین، داروهای سمپاتومیمتیك، ترامادول، ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای یا ونلافاكسین مصرف می‌كنند منع مصرف دارد.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مهاركننده MAO.
طبقه‌بندی درمانی: ضد پاركینسون.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
در بعضی از بیماران كه دچار افزایش عوارض جانبی ناشی از لوودوپا (از جمله پرش عضلانی) می‌شوند، كاهش مقدار مصرف لوودوپا - كربی دوپا ضروری است. در اكثر این بیماران كاهش 30-10 درصد مقدار لوودوپا ضروری است.
سلژیلین می‌تواند منجر به افزایش خطر تفكرات خودكشی در كودكان و نوجوانان گردد. این دارو تأییدیه مصرف در كودكان را ندارد.
نكات قابل توصیه به بیمار
1- بیشتر از mg/day 10 مصرف نكنید. شواهدی مبنی بر اثربخشی مقادیر بیشتر دارو وجود ندارد و ممكن است عوارض جانبی را افزایش دهد.
2- به دلیل احتمال بروز سرگیجه در ابتدای درمان به هنگام حركت احتیاط كنید، زیرا خطر افتادن وجود دارد.
3- از آنجا كه دارو مهاركننده MAO است، احتمال تداخل با غذاهای حاوی تیرامین وجود دارد. هر گونه علائم و نشانه‌های زیادی فشار خون از جمله سردرد شدید را بلافاصله اطلاع دهید، هر چند این تداخل با مقادیر توصیه شده اتفاق نمی‌افتد. با مقادیر mg/day 10، دارو فقط MAO نوع B را مهار می‌كند؛ بنابراین ، محدودیت رژیم غذایی غیرضروری به نظر می‌رسد. دارو را بیش از مقدار توصیه شده مصرف نكنید.
4- مصرف این دارو با الكل خطرناك است. حتی اگر دارو را به هنگام غروب و پیش از مصرف الكل مصرف كنید، امكان تشدید اثرات وجود دارد.
5- از رانندگی و انجام فعالیت‌های خطرناكی كه نیازمند هوشیاری كامل است، تا زمان مشخص شدن اثر دارو، پرهیز كنید.
مصرف در شیردهی: ترشح دارو در شیر مادر مشخص نیست. مصرف این دارو در دوران شیردهی با احتیاط باشد.
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: سرگیجه، افزایش ترمور، كره، از دست رفتن تعادل بدن، بی‌قراری، افزایش برادی‌كینزی، سفت شدن گردن، دیسكینزی، حركات غیر ارادی، پرش عضلانی، افزایش آپراكسی، تغییرات رفتاری، خستگی، سردرد، کانفوزیون، توهمات، اضطراب، بی‌خوابی، لتارژی.
قلبی - عروقی: افت فشارخون در حالت ایستاده، هایپرتانسیون، هایپوتانسیون، آریتمی، طپش قلب، درد آنژینی جدید یا تشدید آنژین قلبی، تاكیكاردی، ادم محیطی، سنكوپ.
چشم، گوش، حلق، بینی : بلفارو اسپاسم.
دستگاه گوارش: خشکی دهان، تهوع، استفراغ، یبوست، كاهش وزن، درد شكم، بی‌اشتهایی یا كاهش اشتها، بلع دردناك، اسهال، سوزش سردل.
ادراری ـ تناسلی: شب ادراری گذرا، هیپرپلازی پروستات، تأخیر در دفع یا تكرر یا احتباس ادرار ، اختلال عملكرد جنسی.
پوست: بثورات پوستی، ‌ریزش مو.
سایر عوارض: بی حالی، تعریق مفرط.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: افت فشارخون، آشفتگی سایكوموتور، از آنجا كه با مصرف مقادیر زیاد به عنوان یك مهاركننده غیراختصاصی MAO عمل می‌كند، امكان بروز نشانه‌های مسمومیت با مهاركننده MAO وجود دارد، كه عبارت‌اند از خواب‌آلودگی، سرگیجه، فعالیت مفرط، آشفتگی، حملات تشنجی، اغما، زیادی فشارخون، كمی فشارخون، اختلال در هدایت قلبی و كلاپس قلبی - عروقی. این نشانه‌ها ممكن است بلافاصله بعد از مصرف دارو ظاهر نشوند( احتمالاً تأخیر 12 ساعته یا بیشتر وجود دارد).
درمان: حمایتی است. بیمار از نظر بدتر شدن نشانه‌ها به دقت پیگیری شود. واداشتن بیمار به استفراغ یا لاواژ معده ممكن است در مراحل اولیه مصرف بیش از حد دارو مفید باشد. از مشتقات فنوتیازین و محرك‌های CNS نباید استفاده شود؛ داروهای آدرنرژیك ممكن است منجر به تحریك پاسخ تشدید شده شوند. دیازپام ممكن است برای درمان حملات تشنجی مفید باشد.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Tablet: 5mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مهاركننده MAO.
طبقه‌بندی درمانی: ضد پاركینسون.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
در بعضی از بیماران كه دچار افزایش عوارض جانبی ناشی از لوودوپا (از جمله پرش عضلانی) می‌شوند، كاهش مقدار مصرف لوودوپا - كربی دوپا ضروری است. در اكثر این بیماران كاهش 30-10 درصد مقدار لوودوپا ضروری است.
سلژیلین می‌تواند منجر به افزایش خطر تفكرات خودكشی در كودكان و نوجوانان گردد. این دارو تأییدیه مصرف در كودكان را ندارد.
نكات قابل توصیه به بیمار
1- بیشتر از mg/day 10 مصرف نكنید. شواهدی مبنی بر اثربخشی مقادیر بیشتر دارو وجود ندارد و ممكن است عوارض جانبی را افزایش دهد.
2- به دلیل احتمال بروز سرگیجه در ابتدای درمان به هنگام حركت احتیاط كنید، زیرا خطر افتادن وجود دارد.
3- از آنجا كه دارو مهاركننده MAO است، احتمال تداخل با غذاهای حاوی تیرامین وجود دارد. هر گونه علائم و نشانه‌های زیادی فشار خون از جمله سردرد شدید را بلافاصله اطلاع دهید، هر چند این تداخل با مقادیر توصیه شده اتفاق نمی‌افتد. با مقادیر mg/day 10، دارو فقط MAO نوع B را مهار می‌كند؛ بنابراین ، محدودیت رژیم غذایی غیرضروری به نظر می‌رسد. دارو را بیش از مقدار توصیه شده مصرف نكنید.
4- مصرف این دارو با الكل خطرناك است. حتی اگر دارو را به هنگام غروب و پیش از مصرف الكل مصرف كنید، امكان تشدید اثرات وجود دارد.
5- از رانندگی و انجام فعالیت‌های خطرناكی كه نیازمند هوشیاری كامل است، تا زمان مشخص شدن اثر دارو، پرهیز كنید.
مصرف در شیردهی: ترشح دارو در شیر مادر مشخص نیست. مصرف این دارو در دوران شیردهی با احتیاط باشد.
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: سرگیجه، افزایش ترمور، كره، از دست رفتن تعادل بدن، بی‌قراری، افزایش برادی‌كینزی، سفت شدن گردن، دیسكینزی، حركات غیر ارادی، پرش عضلانی، افزایش آپراكسی، تغییرات رفتاری، خستگی، سردرد، کانفوزیون، توهمات، اضطراب، بی‌خوابی، لتارژی.
قلبی - عروقی: افت فشارخون در حالت ایستاده، هایپرتانسیون، هایپوتانسیون، آریتمی، طپش قلب، درد آنژینی جدید یا تشدید آنژین قلبی، تاكیكاردی، ادم محیطی، سنكوپ.
چشم، گوش، حلق، بینی : بلفارو اسپاسم.
دستگاه گوارش: خشکی دهان، تهوع، استفراغ، یبوست، كاهش وزن، درد شكم، بی‌اشتهایی یا كاهش اشتها، بلع دردناك، اسهال، سوزش سردل.
ادراری ـ تناسلی: شب ادراری گذرا، هیپرپلازی پروستات، تأخیر در دفع یا تكرر یا احتباس ادرار ، اختلال عملكرد جنسی.
پوست: بثورات پوستی، ‌ریزش مو.
سایر عوارض: بی حالی، تعریق مفرط.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: افت فشارخون، آشفتگی سایكوموتور، از آنجا كه با مصرف مقادیر زیاد به عنوان یك مهاركننده غیراختصاصی MAO عمل می‌كند، امكان بروز نشانه‌های مسمومیت با مهاركننده MAO وجود دارد، كه عبارت‌اند از خواب‌آلودگی، سرگیجه، فعالیت مفرط، آشفتگی، حملات تشنجی، اغما، زیادی فشارخون، كمی فشارخون، اختلال در هدایت قلبی و كلاپس قلبی - عروقی. این نشانه‌ها ممكن است بلافاصله بعد از مصرف دارو ظاهر نشوند( احتمالاً تأخیر 12 ساعته یا بیشتر وجود دارد).
درمان: حمایتی است. بیمار از نظر بدتر شدن نشانه‌ها به دقت پیگیری شود. واداشتن بیمار به استفراغ یا لاواژ معده ممكن است در مراحل اولیه مصرف بیش از حد دارو مفید باشد. از مشتقات فنوتیازین و محرك‌های CNS نباید استفاده شود؛ داروهای آدرنرژیك ممكن است منجر به تحریك پاسخ تشدید شده شوند. دیازپام ممكن است برای درمان حملات تشنجی مفید باشد.

برگرفته از : دارونما


پزشک آنلاین در تاریخ 25 فروردین ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ به این سوال جواب داده است.






چاپ اعلان ارسال برای دوستان مشترک شوید اضافه به دوست داشتنی ها پرسشکده خانه من باشد


کلیدواژه



 
Poseshkadeh on Google+ Porseshkadeh on Twitter Porseshkadeh on Facebook Porseshkadeh RSS Feed