ارتباط با ما
راهنما
سوال داری؟!‏
بپـــــرس
جستجوجستجو
تبلیغات
تبلیغات متنی
فروشگاه کامپیوتر فیض

نازلترین قیمت بازار در حوزه کامپیوتر و لوازم جانبی

تبلیغات
تبلیغات

پرسشکده > علم و دانش > پزشکی و سلامت
پیوند همیشگی پرسش
موارد و عوارض مصرف آ.اس.آ - استیل سالیسیلیک اسید (A.S.A (Acetyl SalicyIic Acid)) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی آ.اس.آ - استیل سالیسیلیک اسید چیست؟
پزشک آنلاین در تاریخ 4 تیر ماه سال 1393 در ساعت 12:00 AM این سوال را پرسیده است.

تعداد بازدید: 23331
گزارش تخلف
پیوند همیشگی پاسخ
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) آرتریت.
بزرگسالان: ‌مقدار g/day 2.4-3.6 در مقادیر منقسم مصرف می‌ شود. دوز دارو را می توان هر هفته به میزان g 1.2 - mg 325 افزایش داد. دوز نگهدارنده بین g 3.6-5.4 روزانه می باشد.
كودكان با وزن بیشتر از 25 كیلوگرم: 2.4 تا 3.6 گرم روزانه در مقادیر منقسم .
کودکان با وزن كمتر از 25 كیلوگرم: mg/kg 110-60 روزانه در مقادیر منقسم. در فواصل هفتگی می توان دوز دارو را روزانه تا mg/kg 10 افزایش داد. دوز نگهدارنده بین mg/kg 100-80 روزانه، حداكثر تا mg/kg 130 روزانه، می باشد.
ب) درد خفیف یا تب :
بزرگسالان mg 650 تا g 1.3 از قرص آهسته رهش هر 8 ساعت ، حداكثر تا 3.9 گرم روزانه یا mg 650-325 از راه خوراكی یا ركتال هر 6-4 ساعت حداكثر تا g 4 روزانه.
كودكان بالای 11 سال: mg/kg 15-10 در هر دوز هر 6-4 ساعت حداكثر تا دوز g 4 روزانه.
در كودكان 11-2 سال: mg/kg 65 خوراكی یا از راه ركتال در دوزهای منقسم هر 6-4 ساعت در صورت لزوم، حداكثر تا g/m2 2.5.
پ) حملات گذرای ایسكمیك و اختلالات ترومبوآمبولیك: 50 تا 325 میلی گرم روزانه (دوز پروفیلاكسی در آقایان) و 160 تا 325 میلی گرم (دوز درمانی) روزانه بلافاصله یا در فاصله 48 ساعت بعد از حمله (stroke).
ت) كاهش خطر حملات قلبی در بیماران دارای سابقه انفاركتوس میوكارد یا آنژین صدری ناپایدار.
پروفیلاكسی اولیه : 325-75 میلی گرم روزانه.
پروفیلاكسی ثانویه : 325-75 میلی گرم روزانه.
دوز درمانی: ‌325-160 میلی گرم روزانه.
ث) تب روماتیسمی:
بزرگسالان، 8-5 گرم روزانه به صورت منقسم هر 6-4 ساعت برای 2-1 هفته مصرف می‌ شود، سپس دوز به mg/kg 70-60 روزانه كاهش یافته و برای مدت 6-1 هفته ادامه یابد و بعد در عرض 2-1 هفته به تدریج قطع شود.
كودكان: mg/kg 100 روزانه برای 2 هفته سپس mg/kg 75 روزانه برای 6-4 هفته.
ج) پریکاردیت متعاقب انفاركتوس قلبی حاد.
بزرگسالان: 325-160 میلی گرم روزانه.
چ) جلوگیری از بسته شدن عروق کرونر بعد از انجام آنژیوپلاستی.
بزرگسالان: 325 میلی گرم هر 6 ساعت بعد از جراحی، سپس روزانه mg 325 برای حداقل یك سال.
بعد از گذاشتن استنت: 325-160 میلی گرم 2 ساعت قبل از گذاشتن استنت و سپس مادام العمر ادامه یابد.
ح) درمان سندرم كاوازاكی (Kawasaki) (گره لنفاوی ـ مخاطی ـ‌ پوستی).
بزرگسالان: از راه خوراكی ، مقدار mg/kg 100-80 در چهار دوز منقسم به همراه ایمونوگلوبولین وریدی مصرف می شود. بعد از فروكش كردن تب، مقدار مصرف باید به mg/kg/day 5-3 كاهش یابد. دوره درمان معمولاً 8-6 هفته است. در صورت درگیری عروق كرونر باید مادام العمر ادامه یابد.
مكانیسم اثر
اثر ضد درد: آسپیرین احتمالاً با اثر بر روی هیپوتالاموس (اثر مركزی) و با متوقف كردن تولید تكانه های درد (اثر محیطی) اثر ضد درد ایجاد می كند. اثر محیطی ممكن است به علت مسدود كردن ساخت پروستاگلاندین از طریق مهار آنزیم سیكلواكسیژناز باشد.
اثر ضد التهاب: اگرچه مكانیسم دقیق این اثر معلوم نیست، ولی به نظر می رسد آسپیرین ساخت پروستاگلاندین‌ها را مهار می كند. همچنین، این دارو ممكن است ساخت یا اثر واسطه‌های دیگر دخیل در التهاب را مهار كند.
اثر ضد تب: آسپیرین با اثر بر روی مركز تنظیم كننده گرما در هیپوتالاموس برای گشاد كردن عروق محیطی، تب را تخفیف می دهد. این عمل جریان خون محیطی را افزایش داده و سبب تعریق می شود كه به از دست دادن گرما و سرد شدن بدن از طریق تبخیر منجر می شود.
اثر ضد انعقادی: به نظر می رسد آسپیرین در دوز پایین با مسدود كردن اثر پروستاگلاندین سنتتاز از تشكیل ترمبوكسان A2، مادهای كه موجب تجمع پلاكتها می‌شود، جلوگیری می كند. این عمل غیر قابل برگشت بوده و می تواند زمان خونروی را طولانی كند. در دوزهای بالا این دارو اثر پروستاگلاندین را كه یك ماده قوی منقبض كننده عروق و مهاركننده تجمع پلاكتی است، بلوك كرده و در نتیجه اثر ضد انعقاد دارو را خنثی می‌كند.
عوارض جانبی:
ملاحظات اختصاصی
1- قرصهای پوشش دار به آهستگی جذب می شوند و برای حالات حاد مناسب نیستند. مصرف آنها بهتر است برای درمان دراز مدت، مانند درمان آرتریت، اختصاص یابد.
2- در صورت امكان، ‌باید مصرف آسپیرین یك هفته قبل از عمل جراحی قطع گردد.
3- رطوبت ممكن است قدرت اثر آسپیرین را كاهش دهد. از این روی، این دارو باید در جای خشك و خنك نگهداری شود. در صورت استشمام بوی سركه از قرصهای آسپیرین ، ‌باید از مصرف آنها خودداری شود.
4- قرصها را می توان جوید و یا بصورت شکسته یا خرد شده همراه غذا یا مایعات مصرف کرد.
5- قرصهای بدون پوشش آسپرین در تماس با مخاط باعث ایجاد زخم و تحریک گوارشی می شوند.
6- سالیسلاتها علائم عفونت حاد (تب، میالژی، اریتم) را ماسکه می کنند. بیماران مستعد مثل دیابتیها باید از نظر علائم عفونت حتما بررسی شوند.
7- به صورت دورهای، CBC، پلاکت، PT، تستهای کبدی، BUN و کراتینین حین درمان بررسی شوند.
8- بیمار را از نظر علائم خونریزی مثل پتشی، کبودی، استفراغ خونی و مدفوع تیره رنگ بررسی کنید.
9- در موارد OTC، مصرف دارو بیش از 10 روز توصیه نمی شود.
10- در صورت بروز تب یا دهیدراتاسیون، دوز دارو باید کاهش یابد.
روش تجویز
به هیچ وجه قرصهای آهسته رهش یا انتریك كوت (EC) را خرد نكنید. برای كاهش عوارض گوارشی دارو بهتر است همراه غذا یا یك لیوان آب مصرف شود. در موارد انفاركتوس حاد قلبی ، قرص باید جویده شود.
تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
آسپیرین با تجزیه گلوكز ادرار در آزمایشهای Clinitest, Tes-Tap, Clinistix و محلول بندیكت و با آزمونهای 5- هیدروكسی ایندول استیك اسید (5HIAA) و انیل مندلیكاسید (VMA) تداخل ایجاد می‌كند.
غلظت سرمی اسیداوریك ممكن است به طور كاذب افزایش یابد.
آسپیرین ممكن است با آزمایش Gerhardt برای سنجش استواستیك اسید ادرار تداخل ایجاد كند.
دارو باعث افزایش غلظت سرمی کراتینین، BUN، افزایش آنزیمهای کبدی و کاهش شمارش گلبولهای سفید و پلاکت‌ها می‌شود.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: از راه دستگاه گوارش به سرعت و به طور كامل جذب می شود. غلظت درمانی سالیسیلاتها به عنوان ضد درد و ضد التهاب mcg/ml 300-150 است؛ پاسخ درمانی در بیماران مختلف متفاوت است.
پخش: در بیشتر مایعات و بافتهای بدن به طور وسیع انتشار می یابد. پیوند پروتئینی آن به آلبومین به غلظت دارو بستگی دارد و در محدوده 90-75 درصد است و با افزایش غلظت سرمی دارو كاهش می یابد. عوارض جانبی سمی شدید این دارو ممكن است در غلظت بالاتر از mcg/ml 400 بروز كند.
متابولیسم: در دستگاه گوارش تا حدی به اسید سالیسیلیك هیدرولیز و تقریباً در كبد به طور كامل متابولیزه می شود.
دفع: به صورت سالیسیلات و متابولیتهای آن از راه كلیه دفع می شود. نیمه عمر دفع دارو 20-15 دقیقه است.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
مصرف همزمان با داروهای ضد انعقاد و ترومبولیتیك ممكن است اثرات مهار تجمع پلاكتی آسپیرین را تشدید كند.
مصرف همزمان با داروهایی كه پیوند پروتئینی بالایی دارند (فنیتوئین، سولفونیل اوره‌ها، ‌وارفارین) ممكن است موجب جابجایی هر یك از این داروها و بروز عوارض جانبی آنها شود. وضعیت درمان با این داروها باید به دقت پیگیری شود.
مصرف همزمان با سایر داروهای محرك دستگاه گوارش، مانند الكل، استروئیدها، ‌آنتی بیوتیكها ‌و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، ممكن است عوارض گوارشی آسپیرین را تشدید كند. مصرف این داروها باید با احتیاط صورت گیرد.
مصرف همزمان با داروهای سمی برای گوش، مانند آمینوگلیكوزیدها، بومتانید، كاپرئومایسین، اتاكرینیك اسید، فوروسماید، ‌سیسپلاتین، ‌وانكومایسین ‌یا اریترومایسین، ممكن است مسمومیت گوشی را تشدید كند.
آسپیرین كلیرانس كلیوی كربنات لیتیم را كاهش می دهد و در نتیجه باعث افزایش غلظت سرمی لیتیم و افزایش خطر بروز عوارض جانبی آن می شود.
آسپیرین اثر اوریكوزوریك فنیلبوتازون، پروبنسید ‌و سولفین پیرازون را خنثی می كند.
كلرور آمونیوم و دیگر داروهای اسیدی كننده ادرار غلظت خونی آسپیرین را افزایش می‌دهند. در این موارد، ‌احتمال مسمومیت با آسپیرین باید پیگیری گردد.
فوروسماید ممكن است دفع آسپیرین را مختل كند.
مصرف مقدار زیاد آنتی اسیدها ‌و سایر داروهای قلیایی كننده ادرار، غلظت خونی آسپیرین را كاهش می دهد. كاهش اثر سالیسیلاتها در این موارد باید بررسی شود.
كورتیكواستروئیدها دفع آسپیرین را افزایش می دهند.
غذا و آنتیاسیدها جذب آسپیرین را كاهش داده و به تأخیر می‌اندازند.
عوارض جانبی:
ملاحظات اختصاصی
1- قرصهای پوشش دار به آهستگی جذب می شوند و برای حالات حاد مناسب نیستند. مصرف آنها بهتر است برای درمان دراز مدت، مانند درمان آرتریت، اختصاص یابد.
2- در صورت امكان، ‌باید مصرف آسپیرین یك هفته قبل از عمل جراحی قطع گردد.
3- رطوبت ممكن است قدرت اثر آسپیرین را كاهش دهد. از این روی، این دارو باید در جای خشك و خنك نگهداری شود. در صورت استشمام بوی سركه از قرصهای آسپیرین ، ‌باید از مصرف آنها خودداری شود.
4- قرصها را می توان جوید و یا بصورت شکسته یا خرد شده همراه غذا یا مایعات مصرف کرد.
5- قرصهای بدون پوشش آسپرین در تماس با مخاط باعث ایجاد زخم و تحریک گوارشی می شوند.
6- سالیسلاتها علائم عفونت حاد (تب، میالژی، اریتم) را ماسکه می کنند. بیماران مستعد مثل دیابتیها باید از نظر علائم عفونت حتما بررسی شوند.
7- به صورت دورهای، CBC، پلاکت، PT، تستهای کبدی، BUN و کراتینین حین درمان بررسی شوند.
8- بیمار را از نظر علائم خونریزی مثل پتشی، کبودی، استفراغ خونی و مدفوع تیره رنگ بررسی کنید.
9- در موارد OTC، مصرف دارو بیش از 10 روز توصیه نمی شود.
10- در صورت بروز تب یا دهیدراتاسیون، دوز دارو باید کاهش یابد.
روش تجویز
به هیچ وجه قرصهای آهسته رهش یا انتریك كوت (EC) را خرد نكنید. برای كاهش عوارض گوارشی دارو بهتر است همراه غذا یا یك لیوان آب مصرف شود. در موارد انفاركتوس حاد قلبی ، قرص باید جویده شود.
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: سالیسیلات.
طبقه‌بندی درمانی: ضد درد غیر مخدر، ضد تب، ضد التهاب غیر استروئیدی، مهاركننده تجمع پلاكتی.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
نکات قابل توصیه به بیمار
1- آسپیرین را دور از دسترس کودکان نگهداری كنید.
2- در صورت مصرف زیاد و درازمدت آسپرین، امکان بروز پتشی، خونریزی از لثه ها و خونریزی گوارشی را مورد توجه قرار دهید.
3- در صورت حساسیت به رنگهای تارتارازین دارو را مصرف نكنید.
4- جهت كاهش عوارض گوارشی، دارو همراه غذا یا آب استفاده شود.
5- بهتر است جهت اطمینان از ورود دارو به معده و عدم چسبندگی به مری، حداقل ml 240 آب یا شیر همراه سالیسیلات‌ها استفاده شود. 30-15 دقیقه بعد از مصرف دارو بهتر است جهت جلوگیری از این عوارض، بیمار به حالت نشسته بماند.
مصرف در سالمندان ‌
1- بیماران بالای 60 سال ممكن است نسبت به اثرات سمی آسپیرین حساس تر باشند. آسپیرین در این بیماران باید با احتیاط تجویز شود.
2- اثرات آسپیرین بر روی پروستاگلاندینهای كلیوی ممكن است باعث احتباس مایعات و بروز ادم شود كه این امر در بیماران سالخورده و افراد مبتلا به نارسایی احتقانی قلب اهمیت بسیاری دارد.
مصرف در كودكان
1- به دلیل رابطه اپیدمیولوژیك آسپیرین با سندرم ری ، به كودكان مبتلا به آبله مرغان یا آنفلوآنزا نباید آسپیرین داده شود.
2- این دارو نباید بیشتر از 5 بار در روز و یا بیشتر از 5 روز استفاده شود (مگر در موارد لزوم).
مصرف در شیردهی: سالیسیلاتها در شیر مادر ترشح می شوند. طی دوران شیردهی باید از مصرف آسپیرین خودداری گردد.
مصرف در بارداری: به‌طور كلی بهتر است استفاده نشود. هر چند در مواردی مثل پره اکلامپسی یا سندرم آنتیفسفولیپید- آنتی بادی استفاده می‌شود.
عوارض جانبی
پوست: بثورات پوستی، ‌كبودی، ‌كهیر.
گوش: وزوز گوش، كاهش شنوایی.
دستگاه گوارش: التهاب معده، تهوع، استفراغ، ‌دل آشوبه، ‌بی اشتهایی، سوء هاضمه، سوزش سر دل، ‌خونریزی نهفته.
ادراری ـ تناسلی : نارسایی حاد كلیوی.
خون: لکوپنی ، افزایش زمان خونریزی، ترومبوسیتوپنی.
کبد : هپاتیت، اختلال کبدی.
سایر عوارض: حساسیت مفرط به دارو كه ممکن است به صورت آنافیلاكسی، آسم، آنژیوادم و سندرم ری نمایان شود.
توجه: در صورت بروز هر یك از عوارض زیر باید مصرف دارو قطع گردد:
حساسیت مفرط، سالیسیلیسم، وزوز گوش، سردرد، سرگیجه، اغتشاش شعور، اختلال بینایی.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: اختلال گوارشی، الیگوری، نارسایی حاد کلیوی، هایپرترمی، اختلال EEG، بی قراری و اسیدوز متابولیک به همراه آلکالوز تنفسی و تاکی پنه که به خاطر افزایش تولید دی اکسید کربن و تحریک مرکز تنفس بروز كند .
درمان: باید معده بیمار را با واداشتن به استفراغ به وسیله شربت ایپكا، در صورت هوشیار بودن بیمار، ‌یا با لوله بینی ـ معدی (NG-Tuble) تخلیه كرد. اقدامات حمایتی (حمایت تنفسی و تصحیح عدم تعادل مایعات و الكترولیتها) باید انجام شود. معیارهای آزمایشگاهی و علائم حیاتی بیمار به دقت پیگیری شوند. با تجویز بیكربنات سدیم و قلیایی كردن ادرار دفع كلیوی آسپیرین افزایش می یابد. در صورتی كه دمای ركتال بیمار بیش از 40 درجه سانتی‌گراد باشد، با استفاده از اسفنج، بدن بیمار را باید خنك كرد. همودیالیز آسپیرین را از بدن خارج می‌كند، ‌ولی فقط در صورت مسمومیت بسیار شدید و یا خطر بروز ادم ریوی از آن استفاده می‌ شود.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Tablet: 325mg
Tablet, Delayed Release: 80, 100, 325, 500mg
Tablet, Chewable: 100mg
Suppository: 325mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: سالیسیلات.
طبقه‌بندی درمانی: ضد درد غیر مخدر، ضد تب، ضد التهاب غیر استروئیدی، مهاركننده تجمع پلاكتی.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
نکات قابل توصیه به بیمار
1- آسپیرین را دور از دسترس کودکان نگهداری كنید.
2- در صورت مصرف زیاد و درازمدت آسپرین، امکان بروز پتشی، خونریزی از لثه ها و خونریزی گوارشی را مورد توجه قرار دهید.
3- در صورت حساسیت به رنگهای تارتارازین دارو را مصرف نكنید.
4- جهت كاهش عوارض گوارشی، دارو همراه غذا یا آب استفاده شود.
5- بهتر است جهت اطمینان از ورود دارو به معده و عدم چسبندگی به مری، حداقل ml 240 آب یا شیر همراه سالیسیلات‌ها استفاده شود. 30-15 دقیقه بعد از مصرف دارو بهتر است جهت جلوگیری از این عوارض، بیمار به حالت نشسته بماند.
مصرف در سالمندان ‌
1- بیماران بالای 60 سال ممكن است نسبت به اثرات سمی آسپیرین حساس تر باشند. آسپیرین در این بیماران باید با احتیاط تجویز شود.
2- اثرات آسپیرین بر روی پروستاگلاندینهای كلیوی ممكن است باعث احتباس مایعات و بروز ادم شود كه این امر در بیماران سالخورده و افراد مبتلا به نارسایی احتقانی قلب اهمیت بسیاری دارد.
مصرف در كودكان
1- به دلیل رابطه اپیدمیولوژیك آسپیرین با سندرم ری ، به كودكان مبتلا به آبله مرغان یا آنفلوآنزا نباید آسپیرین داده شود.
2- این دارو نباید بیشتر از 5 بار در روز و یا بیشتر از 5 روز استفاده شود (مگر در موارد لزوم).
مصرف در شیردهی: سالیسیلاتها در شیر مادر ترشح می شوند. طی دوران شیردهی باید از مصرف آسپیرین خودداری گردد.
مصرف در بارداری: به‌طور كلی بهتر است استفاده نشود. هر چند در مواردی مثل پره اکلامپسی یا سندرم آنتیفسفولیپید- آنتی بادی استفاده می‌شود.
عوارض جانبی
پوست: بثورات پوستی، ‌كبودی، ‌كهیر.
گوش: وزوز گوش، كاهش شنوایی.
دستگاه گوارش: التهاب معده، تهوع، استفراغ، ‌دل آشوبه، ‌بی اشتهایی، سوء هاضمه، سوزش سر دل، ‌خونریزی نهفته.
ادراری ـ تناسلی : نارسایی حاد كلیوی.
خون: لکوپنی ، افزایش زمان خونریزی، ترومبوسیتوپنی.
کبد : هپاتیت، اختلال کبدی.
سایر عوارض: حساسیت مفرط به دارو كه ممکن است به صورت آنافیلاكسی، آسم، آنژیوادم و سندرم ری نمایان شود.
توجه: در صورت بروز هر یك از عوارض زیر باید مصرف دارو قطع گردد:
حساسیت مفرط، سالیسیلیسم، وزوز گوش، سردرد، سرگیجه، اغتشاش شعور، اختلال بینایی.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: اختلال گوارشی، الیگوری، نارسایی حاد کلیوی، هایپرترمی، اختلال EEG، بی قراری و اسیدوز متابولیک به همراه آلکالوز تنفسی و تاکی پنه که به خاطر افزایش تولید دی اکسید کربن و تحریک مرکز تنفس بروز كند .
درمان: باید معده بیمار را با واداشتن به استفراغ به وسیله شربت ایپكا، در صورت هوشیار بودن بیمار، ‌یا با لوله بینی ـ معدی (NG-Tuble) تخلیه كرد. اقدامات حمایتی (حمایت تنفسی و تصحیح عدم تعادل مایعات و الكترولیتها) باید انجام شود. معیارهای آزمایشگاهی و علائم حیاتی بیمار به دقت پیگیری شوند. با تجویز بیكربنات سدیم و قلیایی كردن ادرار دفع كلیوی آسپیرین افزایش می یابد. در صورتی كه دمای ركتال بیمار بیش از 40 درجه سانتی‌گراد باشد، با استفاده از اسفنج، بدن بیمار را باید خنك كرد. همودیالیز آسپیرین را از بدن خارج می‌كند، ‌ولی فقط در صورت مسمومیت بسیار شدید و یا خطر بروز ادم ریوی از آن استفاده می‌ شود.

برگرفته از : دارونما


پزشک آنلاین در تاریخ 4 تیر ماه سال 1393 در ساعت 12:00 AM به این سوال جواب داده است.








کلیدواژه
 
Poseshkadeh on Google+ Porseshkadeh on Twitter Porseshkadeh on Facebook Porseshkadeh RSS Feed
..