جستجوجستجو
تبلیغات
تبلیغات متنی
فروشگاه کامپیوتر فیض

نازلترین قیمت بازار در حوزه کامپیوتر و لوازم جانبی

تبلیغات
تبلیغات

پرسشکده > علم و دانش > پزشکی و سلامت
پیوند همیشگی پرسش
    موارد و عوارض مصرف متادون (Methadone HCl) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی متادون چیست؟
پزشک آنلاین در تاریخ 27 فروردین ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ این سوال را پرسیده است.

تعداد بازدید: 2290
گزارش تخلف
پیوند همیشگی پاسخ
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) درد شدید.
بزرگسالان: مقدار 10-5/2 میلی‌گرم هر 12-4 ساعت برحسب نیاز، از راه خوراكی، تزریق عضلانی یا تزریق زیرجلدی مصرف می‌شود.
كودكان: روزانه mg/kg 7/0 از راه خوراكی به‌صورت منقسم هر 4 تا 6 ساعت مصرف می‌شود.
ب) درد شدید مزمن.
بزرگسالان: mg 20-5 خوراكی، هر 6 تا 8 ساعت مصرف می‌شود.
پ) جلوگیری از بروز سندرم قطع مصرف مواد مخدر.
بزرگسالان: از راه خوراكی، مقدار mg/day 40-15 (مقدار مصرف تا حد زیادی در افراد مختلف، متفاوت است). مصرف می‌شود. مقدار نگهدارنده mg/day 120-20 از راه خوراكی است. مقدار مصرف برحسب نیاز تنظیم می‌ شود. اگر بیمار دچار احساس تهوع شد، می‌توان یک چهارم دوز خوراكی را به ‌صورت دو تزریق زیر جلدی یا عضلانی تجویز نمود. مدت كلی درمان 30 روز (درمان كوتاه مدت ) ‌تا 180 روز (درمان بلند مدت) ‌می‌باشد.
مكانیسم اثر
اثر ضد درد: متادون یك آگونیست شبه تریاك است و مانند مورفین با پیوند به گیرنده‌های اختصاصی داروهای شبه تریاك اثر ضد درد خود را اعمال می‌كند. مصرف این دارو تنها برای دردهای شدید و مزمن و همچنین سندرم قطع مصرف مواد مخدر توصیه شده است.

تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
متادون غلظت پلاسمایی آمیلاز را افزایش می‌دهد.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: از دستگاه گوارش به خوبی جذب می‌شود. در شكل خوراكی دارو در مقایسه با شكل تزریقی آن ، زمان شروع اثر به تأخیر افتاده و طول مدت اثر طولانی می‌شود. زمان لازم برای شروع اثر 60-30 دقیقه است و حداكثر آن طی 2-5/0 ساعت حاصل می‌شود.
پخش: تا حد زیادی به پروتئینهای بافتی پیوند می‌یابد كه این امر ممكن است توجیه كننده اثرات تجمعی دارو و دفع آهسته آن باشد.
متابولیسم: عمدتاً در كبد و به‌صورت ان- دمتیلاسیون متابولیزه می‌شود.
دفع: طول مدت اثر دارو 6-4 ساعت است. دفع عمده دارو از طریق ادرار است و به مقدار مصرف دارو بستگی دارد. متابولیتهای متادون از طریق صفرا در مدفوع دفع می‌شوند. در اختلال كاركرد كبدی، نیمه عمر دارو 11-7 ساعت است.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
مصرف همزمان با دیگر داروهای مضعف CNS (داروهای ضد درد مخدر ، داروهای بیهوش كننده عمومی، آنتی هیستامینها، فنوتیازینها، باربیتوراتها، بنزودیازپینها، داروهای تسكین بخش- خواب آور، داروهای ضدافسردگی، فرآورده‌های حاوی الكل و داروهای شل كننده عضلانی)، اثرات كاهنده فشار خون، تسكین بخش و مضعف CNS ‌و تنفس را تشدید می‌كند.
مصرف همزمان با سایمتیدین ممكن است اثرات مضعف CNS‌ و تنفس را افزایش دهد و موجب بروز کانفیوژن، آپنه یا حملات تشنجی شود. در صورت نیاز به مصرف همزمان، مقدار مصرف متادون باید كاهش یابد.
فنی‌توئین، پریمیدون و ریفامپین ممكن است سطح سرمی متادون را كاهش دهند.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: آگونیست اپیوئیدی.
طبقه‌بندی درمانی: ضددرد مخدر، جلوگیری از بروز علائم سندم قطع مصرف مواد مخدر.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده B (با مصرف مقادیر زیاد نزدیك زایمان ، رده D)
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی داروهای مخدر، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌شود:
1- مصرف این دارو در وقت معین، برای درمان دردهای شدید و مزمن مؤثر است. احتمال بروز تحمل به این دارو در صورت مصرف طولانی مدت آن برای درمان دردهای شدید و مزمن وجود دارد كه در این صورت برای دستیابی به اثر اولیه ضد درد، به مقادیر بیشتری از دارو نیاز است.
2- بیمارانی که تحت درمان سندرم قطع مصرف داروهای مخدر هستند، معمولاً برای كنترل درد به داروی ضد درد دیگری نیز احتیاج دارند.
هشدار: دوزهای بالای متادون ممكن است باعث طولانی شدن فاصله QT و بروز آریتمی torsade de pointes شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
طی مصرف مقدار نگهدارنده متادون، یبوست شدید بروز می‌كند. برای برطرف كردن آن، می‌ توانید از یك داروی مسهل استفاده نمایید.
مصرف در سالمندان: از آنجا كه بیماران سالخورده ممكن است نسبت به اثرات درمانی و عوارض جانبی این دارو حساس تر باشند، معمولاً مقادیر كمتری از این دارو برای آنها تجویز می‌شود.
مصرف در كودكان: مصرف متادون در كودكان توصیه نمی‌شود. بی‌ضرری مصرف این دارو به‌عنوان داروی نگهدارنده در نوجوانان معتاد ثابت نشده است.
مصرف در شیر دهی: متادون در شیر ترشح می‌شود. این دارو ممكن است در نوزاد شیرخوار مادرانی كه تحت درمان نگهدارنده با متادون هستند، ایجاد وابستگی فیزیكی نماید.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: منگی، سرگیجه، اختلال در مراكز حسی، احساس سرخوشی، بی‌خوابی، آشفتگی، وابستگی روانی، حركات شبه كره.
قلبی- عروقی: انواع آریتمی، برادیكاردی، ایست قلبی، ادم، كاهش فشار خون، طپش قلب ، شوك.
چشمی: اختلالات بینایی.
پوست: تعریق، برافروختگی، بثورات پوستی، خارش، درد در محل تزریق.
دستگاه گوارش: خشكی دهان، بی‌اشتهایی، اسپاسم‌های صفراوی (كولیك)، تهوع، استفراغ، یبوست، ایلئوس.
ادراری- تناسلی: احتباس ادرار یا تأخیر در دفع ادرار.
سایر عوارض: ضعف تنفسی، وابستگی فیزیكی، كاهش میل جنسی.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: ضعف CNS، ضعف تنفسی، تنگ شدن مردمك چشم (مردمك ته سنجاقی) از عوارض شایع هستند. سایر عوارض عبارت‌اند از كمی فشار خون، برادیكاردی، كاهش دمای بدن، شوك، آپنه، ایست قلبی- ریوی، كلاپس گردش خون، ادم ریوی و تشنج. مسمومیت ممكن است بر اثر تجمع دارو طی چند هفته بروز كند.
درمان: برای درمان مصرف حاد بیش از حد دارو، ابتدا باید از طریق باز نگهداشتن راه تنفسی و تهویه مناسب (در صورت نیاز) از تبادل گازها در دستگاه تنفس اطمینان حاصل كرد. می‌توان از یك آنتاگونیست داروهای مخدر (مانند نالوكسون) برای خنثی كردن اثر مضعف تنفسی استفاده نمود (از آنجا كه طول مدت اثر متادون بیشتر از نالوكسون است، تكرار مصرف نالوكسون ضروری است). نالوكسون تنها در صورتی مصرف می‌شود كه ضعف تنفسی و قلبی- عروقی بیمار از نظر بالینی بارز باشد. علائم حیاتی بیمار باید به دقت پیگیری شوند.
در صورتی كه بیمار شكل خوراكی متادون را طی دو ساعت گذشته بلعیده باشد، باید با واداشتن بیمار به استفراغ به وسیله شربت اپیكا یا شستشوی معده، محتویات معده را فوراً خالی كرد. احتیاط‌های لازم برای جلوگیری از آسپیراسیون باید به عمل آیند. برای جلوگیری از جذب بیشتر داروی خوراكی، می‌توان ذغال فعال را از طریق لوله بینی: معدی (NG-Tube) به بیمار تجویز كرد.
اقدامات لازم برای درمان علامتی و حمایتی (حمایت مداوم تنفسی، تصحیح عدم تعادل مایع و الكترولیتها) باید انجام شوند. معیارهای آزمایشگاهی، علائم حیاتی و وضعیت نورولوژیك بیمار باید به دقت پیگیری شوند.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Tablet: 5, 20, 40 mg
Tablet, Dispersible: 20, 40mg
Injection: 5 mg/ml, 10 mg/ml
Solution: 5mg/5ml, 25 mg/5ml
Powder (Sachet): 1g
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: آگونیست اپیوئیدی.
طبقه‌بندی درمانی: ضددرد مخدر، جلوگیری از بروز علائم سندم قطع مصرف مواد مخدر.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده B (با مصرف مقادیر زیاد نزدیك زایمان ، رده D)
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی داروهای مخدر، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌شود:
1- مصرف این دارو در وقت معین، برای درمان دردهای شدید و مزمن مؤثر است. احتمال بروز تحمل به این دارو در صورت مصرف طولانی مدت آن برای درمان دردهای شدید و مزمن وجود دارد كه در این صورت برای دستیابی به اثر اولیه ضد درد، به مقادیر بیشتری از دارو نیاز است.
2- بیمارانی که تحت درمان سندرم قطع مصرف داروهای مخدر هستند، معمولاً برای كنترل درد به داروی ضد درد دیگری نیز احتیاج دارند.
هشدار: دوزهای بالای متادون ممكن است باعث طولانی شدن فاصله QT و بروز آریتمی torsade de pointes شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
طی مصرف مقدار نگهدارنده متادون، یبوست شدید بروز می‌كند. برای برطرف كردن آن، می‌ توانید از یك داروی مسهل استفاده نمایید.
مصرف در سالمندان: از آنجا كه بیماران سالخورده ممكن است نسبت به اثرات درمانی و عوارض جانبی این دارو حساس تر باشند، معمولاً مقادیر كمتری از این دارو برای آنها تجویز می‌شود.
مصرف در كودكان: مصرف متادون در كودكان توصیه نمی‌شود. بی‌ضرری مصرف این دارو به‌عنوان داروی نگهدارنده در نوجوانان معتاد ثابت نشده است.
مصرف در شیر دهی: متادون در شیر ترشح می‌شود. این دارو ممكن است در نوزاد شیرخوار مادرانی كه تحت درمان نگهدارنده با متادون هستند، ایجاد وابستگی فیزیكی نماید.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: منگی، سرگیجه، اختلال در مراكز حسی، احساس سرخوشی، بی‌خوابی، آشفتگی، وابستگی روانی، حركات شبه كره.
قلبی- عروقی: انواع آریتمی، برادیكاردی، ایست قلبی، ادم، كاهش فشار خون، طپش قلب ، شوك.
چشمی: اختلالات بینایی.
پوست: تعریق، برافروختگی، بثورات پوستی، خارش، درد در محل تزریق.
دستگاه گوارش: خشكی دهان، بی‌اشتهایی، اسپاسم‌های صفراوی (كولیك)، تهوع، استفراغ، یبوست، ایلئوس.
ادراری- تناسلی: احتباس ادرار یا تأخیر در دفع ادرار.
سایر عوارض: ضعف تنفسی، وابستگی فیزیكی، كاهش میل جنسی.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: ضعف CNS، ضعف تنفسی، تنگ شدن مردمك چشم (مردمك ته سنجاقی) از عوارض شایع هستند. سایر عوارض عبارت‌اند از كمی فشار خون، برادیكاردی، كاهش دمای بدن، شوك، آپنه، ایست قلبی- ریوی، كلاپس گردش خون، ادم ریوی و تشنج. مسمومیت ممكن است بر اثر تجمع دارو طی چند هفته بروز كند.
درمان: برای درمان مصرف حاد بیش از حد دارو، ابتدا باید از طریق باز نگهداشتن راه تنفسی و تهویه مناسب (در صورت نیاز) از تبادل گازها در دستگاه تنفس اطمینان حاصل كرد. می‌توان از یك آنتاگونیست داروهای مخدر (مانند نالوكسون) برای خنثی كردن اثر مضعف تنفسی استفاده نمود (از آنجا كه طول مدت اثر متادون بیشتر از نالوكسون است، تكرار مصرف نالوكسون ضروری است). نالوكسون تنها در صورتی مصرف می‌شود كه ضعف تنفسی و قلبی- عروقی بیمار از نظر بالینی بارز باشد. علائم حیاتی بیمار باید به دقت پیگیری شوند.
در صورتی كه بیمار شكل خوراكی متادون را طی دو ساعت گذشته بلعیده باشد، باید با واداشتن بیمار به استفراغ به وسیله شربت اپیكا یا شستشوی معده، محتویات معده را فوراً خالی كرد. احتیاط‌های لازم برای جلوگیری از آسپیراسیون باید به عمل آیند. برای جلوگیری از جذب بیشتر داروی خوراكی، می‌توان ذغال فعال را از طریق لوله بینی: معدی (NG-Tube) به بیمار تجویز كرد.
اقدامات لازم برای درمان علامتی و حمایتی (حمایت مداوم تنفسی، تصحیح عدم تعادل مایع و الكترولیتها) باید انجام شوند. معیارهای آزمایشگاهی، علائم حیاتی و وضعیت نورولوژیك بیمار باید به دقت پیگیری شوند.

برگرفته از : دارونما


پزشک آنلاین در تاریخ 27 فروردین ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ به این سوال جواب داده است.






چاپ اعلان ارسال برای دوستان مشترک شوید اضافه به دوست داشتنی ها پرسشکده خانه من باشد


کلیدواژه



 
Poseshkadeh on Google+ Porseshkadeh on Twitter Porseshkadeh on Facebook Porseshkadeh RSS Feed