ارتباط با ما
راهنما
سوال داری؟!‏
بپـــــرس
جستجوجستجو
تبلیغات
تبلیغات متنی
فروشگاه کامپیوتر فیض

نازلترین قیمت بازار در حوزه کامپیوتر و لوازم جانبی

تبلیغات
تبلیغات
عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده
(عوارض سولفات منیزیم) 

پرسشکده > علم و دانش > پزشکی و سلامت
پیوند همیشگی پرسش
موارد و عوارض مصرف منیزیوم سولفات (Magnesium Sulfate) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی منیزیوم سولفات چیست؟
پزشک آنلاین در تاریخ 15 آذر ماه سال 1393 در ساعت 12:00 AM این سوال را پرسیده است.

تعداد بازدید: 4090
گزارش تخلف
پیوند همیشگی پاسخ
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) درمان حملات تشنجی ناشی از كمی منیزیم خون.
بزرگسالان: مقدار 2-1 گرم (به صورت محلول 10 درصد) طی 15 دقیقه تزریق وریدی و سپس، مقدار یك گرم هر 6-4 ساعت، براساس پاسخ بیمار و غلظت خونی منیزیم، تزریق عضلانی می‌شود.
ب) درمان حملات تشنجی ناشی از كمی منیزیم خون در نفریت حاد.
كودكان: مقدار mg/kg 40-20، عضلانی براساس نیاز تا كنترل تشنج تجویز می‌شود. غلظت 50% را تا غلظت 20% رقیق نموده و مقدار ml/kg 2/0-1/0 از آن را تجویز نمایید.
پ) آریتمی‌های تهدیدكننده حیات:
بزرگسالان: برای بیماران با تاكیكاردی بطنی مداوم و یا آریتمی torsade de pointes، ابتدا g 6-1 وریدی طی چند دقیق تجویز شده و به دنبال آن انفوزیون وریدی با سرعت mg/min 20-3 به مدت 3 تا 48 ساعت انجام می‌شود. در بیماران با تاكیكاردی حمله‌ای دهلیزی،4-3 g وریدی طی 30 ثانیه تجویز می‌شود.
ت) جلوگیری از حملات تشنجی در پره اكلامپسی یا اكلامپسی یا كنترل آن.
بزرگسالان: ابتدا، مقدار 4 گرم در 250 میلی‌لیتر دكستروز پنج درصد انفوزیون وریدی و 4 گرم به طور عمیق در هر یك از عضلات سرینی، با استفاده از محلول 50% رقیق شده، تزریق می‌شود. سپس، در صورت لزوم، هر چهار ساعت مقدار 4 گرم به طور عمیق و متناوب در هر یك از عضلات سرینی تزریق، یا مقدار 4 گرم به صورت تزریق وریدی سرشار و به دنبال آن ، مقدار 4-1 گرم هر یك ساعت انفوزیون وریدی می‌ شود. حداكثر دوز روزانه 30 تا 40 گرم است.
تعدیل دوز: در نارسایی شدید كلیوی، حداكثر دوز، g 20 در 48 ساعت می‌باشد.
ث) زایمان زودرس.
بزرگسالان: مقدار g 6-4 وریدی طی 20 دقـیقه به‌عنوان دوز سرشار و به دنبال آن انفوزیون نگهدارنده g/hr 4-2 به مدت 12 تا 24 ساعت پس از رفع انقباضات تجویز می‌شود.
ج) مسمومیت با باریوم، آسم.
بزرگسالان: مقدار g 2-1 وریدی تجویز می‌شود.
چ) كمبود خفیف منیزیم خون.
بزرگسالان: مقدار g 1 عضلانی هر 6 ساعت تا 4 روز تجویز می‌ شود. برای موارد شدید هایپومنیزیمی، تا مقدار mg/kg 250 می‌توان از راه عضلانی طی یك مدت 4 ساعته تجویز نمود و یا می‌توان مقدار g 5 در یك لیتر محلول دكستروز 5% یا محلول قندی- نمكی حل كرده و طی 3 ساعت انفوزیون نمود.
ح) كاهش خطر مرگ پس از MI.
بزرگسالان: مقدار g2 وریدی طی 5 تا 15 دقیقه تجویز شده و به دنبال آن g18 طی 24 ساعت انفوزیون می‌شود (mg/min5/12). درمان باید تا حد امكان سریع و حداكثر ط ی 6 ساعت پس از MI آغاز شود. مكانیسم اثر اثر ضد تشنج: سولفات منیزیم دارای اثرات مضعف CNS است. این دارو از طریق محیطی عمل كرده و عروق را گشاد می‌كند. مقادیر متوسط این دارو موجب برافروختگی و تعریق، و مقادیر زیاد آن موجب بروز افت فشار خون می‌شود. این دارو با انسداد انتقال عصبی- عضلانی سبب جلوگیری از بروز حملات تشنجی یا كنترل این حملات می‌شود. سولفات منیزیم عمدتاً در زنان باردار، برای جلوگیری از بروز حملات تشنجی پره‌اكلامپسی یا اكلامپسی یا كنترل این حملات به كار می‌رود. همچنین، این دارو برای درمان حملات تشنجی ناشی از كمی منیزیم خون در بزرگسالان و در كودكان مبتلا به نفریت حاد مصرف می‌شود.

تداخل دارویی:
عوارض جانبی اعصاب مركزی: خواب‌آلودگی ، كاهش رفلكس‌ها، فلج شل قلبی- عروقی: افت فشارخون ، برافروختگی، كلاپس گردش خون، كاهش فعالیت قلبی، بلوك قلبی. سایر عوارض: فلج دستگاه تنفس، کاهش كلسیم خون، درد در محل انفوزیون، تعریق، هیپوترمی توجه: در صورت بروز علائم حساسیت مفرط، آنوری، علائم مسمومیت یا غلظتهای سمی سرمی، باید مصرف دارو قطع شود. مسمومیت و درمان تظاهرات بالینی: سقوط ناگهانی فشارخون و فلج دستگاه تنفس ، تغییرات EKG (افزایش فواصل PR، QRS و QT)، بلوك قلبی و آسیستول. درمان: شامل تهویة مصنوعی و تزریق وریدی كلسیم برای بازگشت فعالیت تنفسی و رفع بلوك قلبی می‌شود. مقدار معمول مصرف 10-5 میلی اكی والان كلسیم (20-10 میلی‌لیتر از محلول كلسیم گلوكونات 10 درصد) ‌است.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك جذب: به‌صورت وریدی و عضلانی تجویز می‌شود. پخش: به طور گسترده در سرتاسر بدن انتشار می‌یابد. متابولیسم: ندارد. دفع: به صورت تغییر نیافته در ادرار، و مقداری از آن در شیر ترشح می‌شود.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی مصرف همزمان با الكل، داروهای مخدر، داروهای ضداضطراب، باربیتوراتها، ضد افسردگی‌ها، داروهای خواب‌آور، داروهای آنتی سا یكوتیك و بیهوش كننده‌های عمومی ممكن است اثرات مضعف CNS را افزایش دهد. در این موارد ، كاهش مقدار مصرف ممكن است لازم باشد. مصرف همزمان با سوكسینیل كولین یا توبوكورارین اثر مهاركنندة عصبی- عضلانی این داروها را تشدید و طولانی می‌كند. مصرف همزمان این داروها باید همراه با احتیاط باشد. مصرف همزمان با گلیكوزیدهای قلبی باید با احتیاط فراوان همراه باشد.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مادة معدنی، الكترولیت طبقه‌بندی درمانی: ضد تشنج طبقه‌بندی مصرف در بارداری: ردة A ملاحظات اختصاصی 1- تزریق وریدی سرشار دارو باید به صورت آهسته انجام شود تا از ایست قلبی یا تنفسی جلوگیری گردد. 2- در صورت امكان، دارو باید با پمپ ثابت انفوزیون مصرف شود. حداكثر سرعت انفوزیون 150 میلی‌گرم در دقیقه است. انفوزیون سریع موجب بروز احساس گرما می‌شود. 3- به محض بروز اثر دارو، باید مصرف آن قطع شود. 4- در صورت تكرار مصرف دارو، رفلكس حركتی زانو باید قبل از هر بار مصرف آزموده شود. در صورت فقدان این رفلكس، مصرف منیزیم باید قطع شود. در صورت مصرف منیزیم در این حالت، احتمال بروز نارسایی مركز تنفس وجود دارد. 5- تعداد تنفس قبل از هر نوبت مصرف دارو باید 16 بار در دقیقه یا بیشتر باشد. املاح كلسیم باید برای تزریق وریدی در دسترس باشد. 6- برای جلوگیری از مصرف بیش از حد دارو، باید غلظت سرمی منیزیم و وضعیت بالینی بیمار پیگیری شود. 7- در صورت مصرف این دارو در زنان مبتلا به توكسمی بارداری طی 24 ساعت قبل از زایمان ، نوزادان باید از نظر بروز علائم مسمومیت با منیزیم مثل ضعف تنفسی و عصبی- عضلانی تحت مراقبت قرار گیرند. 8- سطح سرمی برای اثر ضد تشنجی، mEq/L5/7-5/2 است. 9- برای تزریق وریدی، حداكثر غلظت باید 20% باشد. برای تزریق عضلانی در بزرگسالان، معمولاً محلولهای 25% و 50% استفاده می‌شود. در نوزادان و كودكان ، غلظت نباید بیش از 20% باشد (mg/ml200). مصرف در شیردهی: سولفات منیزیم در شیر ترشح می‌شود. در بیماران دارای كلیه سالم، طی 24 ساعت بعد از قطع دارو، تمام منیزیم از بدن دفع می‌شود. شیردهی در طول مصرف این دارو توصیه نمی‌شود.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Injection: 10%, 10ml, 10%, 50ml , 20%, 10ml , 20%, 50ml , 50%, 10ml , 50%, 50ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مادة معدنی، الكترولیت طبقه‌بندی درمانی: ضد تشنج طبقه‌بندی مصرف در بارداری: ردة A ملاحظات اختصاصی 1- تزریق وریدی سرشار دارو باید به صورت آهسته انجام شود تا از ایست قلبی یا تنفسی جلوگیری گردد. 2- در صورت امكان، دارو باید با پمپ ثابت انفوزیون مصرف شود. حداكثر سرعت انفوزیون 150 میلی‌گرم در دقیقه است. انفوزیون سریع موجب بروز احساس گرما می‌شود. 3- به محض بروز اثر دارو، باید مصرف آن قطع شود. 4- در صورت تكرار مصرف دارو، رفلكس حركتی زانو باید قبل از هر بار مصرف آزموده شود. در صورت فقدان این رفلكس، مصرف منیزیم باید قطع شود. در صورت مصرف منیزیم در این حالت، احتمال بروز نارسایی مركز تنفس وجود دارد. 5- تعداد تنفس قبل از هر نوبت مصرف دارو باید 16 بار در دقیقه یا بیشتر باشد. املاح كلسیم باید برای تزریق وریدی در دسترس باشد. 6- برای جلوگیری از مصرف بیش از حد دارو، باید غلظت سرمی منیزیم و وضعیت بالینی بیمار پیگیری شود. 7- در صورت مصرف این دارو در زنان مبتلا به توكسمی بارداری طی 24 ساعت قبل از زایمان ، نوزادان باید از نظر بروز علائم مسمومیت با منیزیم مثل ضعف تنفسی و عصبی- عضلانی تحت مراقبت قرار گیرند. 8- سطح سرمی برای اثر ضد تشنجی، mEq/L5/7-5/2 است. 9- برای تزریق وریدی، حداكثر غلظت باید 20% باشد. برای تزریق عضلانی در بزرگسالان، معمولاً محلولهای 25% و 50% استفاده می‌شود. در نوزادان و كودكان ، غلظت نباید بیش از 20% باشد (mg/ml200). مصرف در شیردهی: سولفات منیزیم در شیر ترشح می‌شود. در بیماران دارای كلیه سالم، طی 24 ساعت بعد از قطع دارو، تمام منیزیم از بدن دفع می‌شود. شیردهی در طول مصرف این دارو توصیه نمی‌شود.

برگرفته از : دارونما


پزشک آنلاین در تاریخ 15 آذر ماه سال 1393 در ساعت 12:00 AM به این سوال جواب داده است.








کلیدواژه
 
Poseshkadeh on Google+ Porseshkadeh on Twitter Porseshkadeh on Facebook Porseshkadeh RSS Feed
..