جستجوجستجو
تبلیغات
تبلیغات متنی
فروشگاه کامپیوتر فیض

نازلترین قیمت بازار در حوزه کامپیوتر و لوازم جانبی

تبلیغات
تبلیغات
عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده
(سیپروهپتادین) (عوارض قرص سیپروهپتادین) (عوارض سیپروهپتادین) (شربت سیپروهپتادین) (سیپروهپتادین چیست) (سیپرو هپتادین) (سيپروهپتادين) (عوارض شربت سیپروهپتادین) (سیپروهپتادین برای کودکان) (عوارض سیپروهپتادین در کودکان) (شربت سیپروهپتادین کودکان) (سیپروهیپتادین) (سپروهپتادین) (قرص سیپروهپتادین) (سیپروهپتادین عوارض) (مصرف قرص سیپروهپتادین در دوران شیردهی) (شربت سیپروهپتادین برای کودکان) (سیپروهپتادین 4) (عوارض قرص سیپرو هپتادین) (قرص سیپروهپتادین چیست) (عوارض سیپرو هپتادین) (سیپروهپتادین هیدروکلراید 4 میلی گرم) (قرص سیپروهپتادین برای کودکان) (سیپروهپتادین ) (عوارض سیپروهپتادین چیست؟) (سیپروهیتادین) (مضرات سیپروهپتادین) (شربت سیپرو هپتادین) (عوارض سپروهپتادین) (سيپروهپتادين چيست) (شربت سیپروهپتادین چیست) (عوارض مصرف سیپروهپتادین) (عوارض سيپروهپتادين) (شربت سیپروهپتادین برای بزرگسالان) (عوارض قرص سيپروهپتادين) (مضرات قرص سیپروهپتادین) (عوارض شربت سیپروهپتادین برای کودکان) () 

پرسشکده > علم و دانش > پزشکی و سلامت
پیوند همیشگی پرسش
    موارد و عوارض مصرف سیپروهپتادین (Cyproheptadine) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی سیپروهپتادین چیست؟
پزشک آنلاین در تاریخ 22 خرداد ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ این سوال را پرسیده است.

تعداد بازدید: 102818
گزارش تخلف
پیوند همیشگی پاسخ
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
درمان نشانه‌های آلرژی، خارش، كهیر سرما، التهاب آلرژیك ملتحمه، محرك اشتها 1، سردردهای خوشه‌ای عروقی.
بزرگسالان: مقدار 4 میلی گرم 4-3 بار در روز مصرف می‌ شود. حداكثر مقدار مصرف mg/kg/day 5/0 است.
كودكان 14-7 ساله: مقدار 4 میلی گرم 3-2 بار در روز مصرف می‌ شود. حداكثر مقدار مصرف mg/day 16 است.
كودكان 6-2 ساله: مقدار 2 میلی گرم 3-2 بار در روز مصرف می‌ شود. حداكثر مقدار مصرف mg/day 12 است.
همچنین این دارو به طور تجربی برای تحریك اشتها و افزایش وزن بدن در كودكان استفاده شده است.

تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
مصرف سیپروهپتادین باید 4 روز قبل از انجام آزمونهای پوستی قطع شود. ضد هیستامینها می‌ توانند باعث جلوگیری، كاهش و یا پوشیده ماندن پاسخ مثبت در نتایج آزمونهای پوستی شوند.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: از دستگاه گوارش به خوبی جذب میشود. اوج اثر آن طی 9-6 ساعت حاصل می شود.
پخش: مشخص نیست.
متابولیسم: به نظر می‌ رسد تقریباً به طور كامل در كبد متابولیزه می‌ شود.
دفع: متابولیت‌های سیپروهپتادین به طور عمده از طریق ادرار دفع می‌ شوند. داروی تغییر نیافته در ادرار ترشح نمی‌ شود. مقدار كمی از سیپروهپتادین به طور تغییر نیافته و متابولیت آن از طریق مدفوع دفع می‌ شود.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
داروهای مهار كننده مونوآمینو اكسیداز (MAO) در مصرف همراه با سیپروهپتادین ممکن است باعث ایجاد توهم شوند.
مصرف همزمان با الكل و سایر داروهای مضعف CNS مانند باربیتوراتها ، آرامبخش‌ها، داروهای خواب آور و یا داروهای ضد اضطراب، موجب بروز اثرات تجمعی تسكین بخش می‌ شود.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: ضد هیستامین (آنتاگونیست گیرنده‌های H1).
طبقه‌بندی درمانی: ضد خارش.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده B
ملاحظات اختصاصی
سیپروهپتادین می‌ تواند موجب افزایش وزن بدن شود.
در بعضی از بیماران اثر تسكین بخش دارو طی 4-3 روز از بین می‌ رود.
مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده به اثرات تسكین بخش این دارو حساس تر هستند. این بیماران باید به آهستگی و به تدریج تغییر وضیت بدهند. بیماران سالخورده ممكن است با سهولت بیشتری از افراد جوان دچار سرگیجه یا كمی فشار خون شوند.
مصرف در كودكان: تحریك (آشفتگی، اغتشاش شعور، لرزش و توهمات) در كودكان شایع تر است و ممكن است كاهش مقدار مصرف ضروری باشد. مصرف سیپروهپتادین در نوزادان و شیرخواران نارس توصیه نمی‌ شود. بی خطری و اثر دارو در كودكان زیر 2 سال تایید نشده است.
مصرف در شیردهی: ضد هیستامینهایی مانند سیپروهپتادین نباید در دوران شیردهی مصرف شوند. بسیاری از این داروها در شیر مادر ترشح می‌ شوند و شیرخوار را در معرض تهییج پذیری غیرمعمول قرار می‌ دهند. نوزادان نارس بخصوص در معرض خطر تشنج قرار دارند.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: تحریك ، خواب آلودگی، سردرد، كسالت، تهییج، تحریك اشتها، آشفتگی، اغتشاش شعور، توهمات بینایی، آتاكسی، لرزش و اختلال در هماهنگی.
قلبی ـ عروقی: كمی فشار خون، طپش سریع قلب ، تاكیكاردی.
پوست: كهیر، حساسیت به نور.
گوش، حلق، بینی و چشم: خشكی بینی و گلو ، تاری دید، وزوز گوش.
دستگاه گوارش: خشكی دهان، یبوست، یرقان.
ادراری-تناسلی: احتباس و تكرر ادرار.
خون: كم خونی همولیتیك ، لكوپنی، ترومبوسیتوپنی، تحریك اشتها و آگرانولوسیتوز.
متابولیك: افزایش وزن بدن.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: تضعیف CNS (كاهش هوشیاری ، آپنه و كلاپس قلبی- عروقی) و یا تحریك آن (بی خوابی، توهمات، لرزش یا تشنج)، نشانه‌های ضد كولینرژیك مانند خشكی دهان، برافروختگی پوست، مردمك ثابت و گشاد و نشانه‌های گوارشی بخصوص در كودكان شایع است.
درمان: عبارت است از واداشتن بیمار به استفراغ با شربت ایپكا( در بیمار هوشیار) و به دنبال آن مصرف ذغال فعال برای كاهش جذب دارو. در صورت هوشیار نبودن بیمار و یا مؤثر نبودن شربت ایپكا ، باید معده را شستشو داد. می‌ توان كاهش فشار خون را با داروهای بالا برنده فشار خون درمان و تشنج را با فنیتوئین یا دیازپام كنترل كرد. از مصرف داروهای محرك باید خودداری كرد.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Tablet: 4mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: ضد هیستامین (آنتاگونیست گیرنده‌های H1).
طبقه‌بندی درمانی: ضد خارش.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده B
ملاحظات اختصاصی
سیپروهپتادین می‌ تواند موجب افزایش وزن بدن شود.
در بعضی از بیماران اثر تسكین بخش دارو طی 4-3 روز از بین می‌ رود.
مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده به اثرات تسكین بخش این دارو حساس تر هستند. این بیماران باید به آهستگی و به تدریج تغییر وضیت بدهند. بیماران سالخورده ممكن است با سهولت بیشتری از افراد جوان دچار سرگیجه یا كمی فشار خون شوند.
مصرف در كودكان: تحریك (آشفتگی، اغتشاش شعور، لرزش و توهمات) در كودكان شایع تر است و ممكن است كاهش مقدار مصرف ضروری باشد. مصرف سیپروهپتادین در نوزادان و شیرخواران نارس توصیه نمی‌ شود. بی خطری و اثر دارو در كودكان زیر 2 سال تایید نشده است.
مصرف در شیردهی: ضد هیستامینهایی مانند سیپروهپتادین نباید در دوران شیردهی مصرف شوند. بسیاری از این داروها در شیر مادر ترشح می‌ شوند و شیرخوار را در معرض تهییج پذیری غیرمعمول قرار می‌ دهند. نوزادان نارس بخصوص در معرض خطر تشنج قرار دارند.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: تحریك ، خواب آلودگی، سردرد، كسالت، تهییج، تحریك اشتها، آشفتگی، اغتشاش شعور، توهمات بینایی، آتاكسی، لرزش و اختلال در هماهنگی.
قلبی ـ عروقی: كمی فشار خون، طپش سریع قلب ، تاكیكاردی.
پوست: كهیر، حساسیت به نور.
گوش، حلق، بینی و چشم: خشكی بینی و گلو ، تاری دید، وزوز گوش.
دستگاه گوارش: خشكی دهان، یبوست، یرقان.
ادراری-تناسلی: احتباس و تكرر ادرار.
خون: كم خونی همولیتیك ، لكوپنی، ترومبوسیتوپنی، تحریك اشتها و آگرانولوسیتوز.
متابولیك: افزایش وزن بدن.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: تضعیف CNS (كاهش هوشیاری ، آپنه و كلاپس قلبی- عروقی) و یا تحریك آن (بی خوابی، توهمات، لرزش یا تشنج)، نشانه‌های ضد كولینرژیك مانند خشكی دهان، برافروختگی پوست، مردمك ثابت و گشاد و نشانه‌های گوارشی بخصوص در كودكان شایع است.
درمان: عبارت است از واداشتن بیمار به استفراغ با شربت ایپكا( در بیمار هوشیار) و به دنبال آن مصرف ذغال فعال برای كاهش جذب دارو. در صورت هوشیار نبودن بیمار و یا مؤثر نبودن شربت ایپكا ، باید معده را شستشو داد. می‌ توان كاهش فشار خون را با داروهای بالا برنده فشار خون درمان و تشنج را با فنیتوئین یا دیازپام كنترل كرد. از مصرف داروهای محرك باید خودداری كرد.

برگرفته از : دارونما


پزشک آنلاین در تاریخ 22 خرداد ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ به این سوال جواب داده است.






چاپ اعلان ارسال برای دوستان مشترک شوید اضافه به دوست داشتنی ها پرسشکده خانه من باشد


کلیدواژه



 
Poseshkadeh on Google+ Porseshkadeh on Twitter Porseshkadeh on Facebook Porseshkadeh RSS Feed